Ο The Ooze of Cinema βλέπει Face/Off και ονειρεύεται οροφοδιαμερίσματα του Μπενέξ
Δοκιμάσαμε να μπούμε στον παράξενο κινηματογραφικό κόσμο του The Ooze of Cinema, μιας σελίδας που δεν έχει ιδέα τι κάνει. Και το κάνει τέλεια.
Δοκιμάσαμε να μπούμε στον παράξενο κινηματογραφικό κόσμο του The Ooze of Cinema, μιας σελίδας που δεν έχει ιδέα τι κάνει. Και το κάνει τέλεια.
Ίσως να έχεις πετύχει κάποιο ποστ του και να έμεινες να αναρωτιέσαι τι στο καλό ήταν αυτό που διάβασες. Μια σκηνή από ταινία, ένας απρόβλεπτος συνειρμός, λίγος Χέρτζογκ, κάμποσος Καουρισμάκι και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά οι προσωπικές εμμονές του Στέφανου, του ανθρώπου που, μέσα από τη σελίδα The Ooze of Cinema, έχει φτιάξει εδώ και δέκα χρόνια ένα δικό του, απολαυστικά παράλογο κινηματογραφικό σύμπαν.
Ποιος είναι τελοσπάντων και τι θέλει από τη ζωή μας; Τον προσεγγίσαμε μια ζεστή μέρα του Ιούλη, τον ρωτήσαμε πράγματα κι εκείνος μας απάντησε όπως ακριβώς γράφει και στη σελίδα, αυθόρμητα, σινεφίλ και απολαυστικά παράλογα.
Μια χαρά αποκαλύπτομαι. Όλοι ξέρουν ποιος είμαι. Εννοώ, δεν κρύφτηκα ποτέ. Όποιος χρειάστηκε ή έτυχε να με γνωρίσει, με γνώρισε. Αλλά ποιον ενδιαφέρει πραγματικά ποιος έχει μία ακόμη σελίδα για το σινεμά; Και, για να μην απαντήσω, δεν έχω ιδέα ποιος είναι τελικά ο Ooze, αλλά θα ήθελα να είναι εκείνος ο χαρακτήρας στην ταινία «Diva» του Μπενέξ, που ζει σε κάποιο γαμάτο οροφοδιαμέρισμα και εμφανίζεται μόνο όταν πρέπει. Δεν είμαι εκείνος, οπότε τι σημασία έχει;
Η σελίδα νομίζω έκλεισε 10 χρόνια φέτος. Δεν έχω ιδέα ποιο ποστ πήγε καλά κι έκανε το μπαμ. Γιατί όλα τα ποστ που εγώ πιστεύω πως θα πάνε καλά, πάνε όλα άπατα.
Γιατί ήταν πολύ πιο απλό το να ανεβάζω κάποια σκηνή ταινίας και απλά να σχολιάζω ό,τι θέλω.
Δεν το αποφασίζω. Συνήθως ακούω κάτι στο ραδιόφωνο ή βλέπω κάτι στα σόσιαλ και τα υπόλοιπα γίνονται αυτόματα.
Το Face/Off, με Νικολάρα και Τραβολτάρα. Δεν μου τα ρούφηξε, μου τα άλλαξε.
Είναι όλο εντελώς άτσαλο.
Ποιος δεν θα ήθελε να έχει τη ζωή του Βέρνερ Χέρτζογκ...
Μόνο ο Χέρτζογκ δεν θα ήθελε να έχει τη ζωή του Άκι Καουρισμάκι.
Βρε Καουρισμάκι, με πότισες...
Μα δεν είμαι κριτικός κινηματογράφου.
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα.
Τα όρια τα έχει ξεπεράσει μόνο ο ενισχυτής που πήγε από το 10 στο 11. Δις Ιζ Σπάιναλ Ταπ!
Έχω δει το Σιξ-Στρινγκ Σαμουράι και, σερί, το 15ωρο Μπερλίν Αλεξάντερπλατς του Φασμπίντερ. Ποιος θα τολμούσε να με απειλήσει;
Ποια σελίδα θα ήθελε να συνεργαστεί με κάποιον που ονειρεύεται οροφοδιαμερίσματα σε ταινία του Μπενέξ;
Μεγάλα Πουλιά, Μικρά Πουλάκια – Πιερ Πάολο Παζολίνι
Ο κύριος Αρκάντιν – Όρσον Γουελς
Κόναν η Βάρβαρη – Μπερτράν Μαντικό
Μπορεί η διαλεκτική να σπάσει τούβλα; – Ρενέ Βιενέ
Ταμπόπο – Γιούζο Ιτάμι
Ο Δράκος – Νίκος Κούνδουρος
Η Φωτογραφία – Νίκος Παπατάκης
Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα – Νίκος Νικολαΐδης
Απόντες – Νίκος Γραμματικός
Οι Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας – Νίκος Παναγιωτόπουλος
(Είναι Νίκος, είναι καλό.)
Στον επόμενο τόνο θα είναι άλλες.
Δεν ξέρω να απαντήσω.