Κάποιες παρέες ξεκινούν για να κάνουν ένα πάρτι και τελικά καταλήγουν να χτίζουν μια ολόκληρη σκηνή. Κάπως έτσι ξεκίνησε και το SEDS, από την Κέρκυρα, με ρομαντισμό, μουσική εμμονή και την ανάγκη να δημιουργήσει εμπειρίες διαφορετικές.
Πίσω από αυτό βρίσκεται, μεταξύ άλλων, ο Γιώργος Μπόικος, ένας από τους ανθρώπους που τα τελευταία χρόνια έχουν συνδέσει το όνομά τους με μεγάλα dance events, συνεργασίες με δυνατές ομάδες της αθηναϊκής σκηνής και φυσικά το επερχόμενο Phaex Festival, το φεστιβάλ που φιλοδοξεί να δείξει μια άλλη, ηλεκτρονική, ελεύθερη και εξωστρεφή πλευρά της Κέρκυρας.
Μιλήσαμε μαζί του για το πώς ξεκίνησαν όλα, για το τι σημαίνει να στήνεις ένα φεστιβάλ σε νησί, για την επιστροφή της hard techno, για την τοξικότητα στα social, για την έλλειψη μεγάλων χώρων στην Αθήνα και για το μεγάλο όνειρο του SEDS: να βγάλει προς τα έξω την ελληνική σκηνή και το ελληνικό party vibe.
Ο Γιώργος θυμάται την πρώτη περίοδο του SEDS σαν κάτι που γεννήθηκε αυθόρμητα, από μια παρέα φίλων με κοινά ενδιαφέροντα. Δεν ήταν, όπως λέει, μόνο μια προσπάθεια διοργάνωσης events, αλλά μια ανάγκη να δημιουργηθεί ένα lifestyle γύρω από τη μουσική.
«Όλο αυτό ξεκίνησε με πολύ ρομαντισμό. Ήμασταν μια παρέα φίλων με κοινά ενδιαφέροντα και κοινή αγάπη για την ηλεκτρονική μουσική. Στην πραγματικότητα, αυτό που θέλαμε ήταν να δημιουργήσουμε ένα lifestyle γύρω από τη μουσική, όχι απλώς να διοργανώνουμε events», λέει.
Το SEDS ξεκίνησε από την Κέρκυρα, το… μακρινό 2011, με στόχο να παρουσιάζει ξεχωριστές εμπειρίες, με δική τους ταυτότητα, νέες ιδέες και διαφορετική αισθητική. Στην πορεία, αυτό το όραμα ταξίδεψε και στην υπόλοιπη Ελλάδα, όμως η φιλοσοφία του, όπως λέει ο ίδιος, έμεινε ίδια.
«Πάντα θέλαμε να έχουμε έναν λόγο να δημιουργούμε μαζί, να μοιραζόμαστε κοινούς στόχους και να εξελισσόμαστε ως ομάδα. Μπορεί να έχουν αλλάξει οι παραγωγές και το μέγεθος των events, αλλά η ουσία παραμένει ίδια: να δημιουργούμε εμπειρίες που θα θέλαμε πρώτα απ’ όλα να ζήσουμε εμείς οι ίδιοι».
Από την ίδια ανάγκη προέκυψε και το Phaex Festival. «Το Phaex γεννήθηκε από την επιθυμία να δείξουμε μια διαφορετική πλευρά της Κέρκυρας. Μέσα σε τέσσερις ημέρες ο επισκέπτης γνωρίζει την Κέρκυρα μέσα από τη μουσική, τη φύση, την ιστορία, την αρχιτεκτονική και την ενέργειά της. Είναι ένα “σφηνάκι” της Κέρκυρας, της τρέλας, της ομορφιάς και της μοναδικής της προσωπικότητας», εξηγεί.
Στόχος, λέει, είναι να τοποθετηθεί το νησί στον διεθνή χάρτη της ηλεκτρονικής μουσικής και να αποδειχθεί ότι η Κέρκυρα μπορεί να φιλοξενεί κορυφαίους καλλιτέχνες, προσφέροντας μια εμπειρία που δεν υπάρχει αλλού.
Το να στηθεί όμως ένα φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής σε ένα νησί δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.
«Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο», λέει ο Γιώργος. «Υπάρχουν ζητήματα υποδομών, παλιές νοοτροπίες, μικροπολιτικές, δυσκολία να δεσμεύσουν οι διεθνείς καλλιτέχνες τόσο σημαντικές ημερομηνίες και πολλές ελλείψεις».
Παρόλα αυτά, κρατά το θετικό κομμάτι: τους ανθρώπους που βλέπουν μπροστά, αλλά και το κοινό της Κέρκυρας μαζί με τους επισκέπτες, που αγκάλιασαν από την πρώτη ημέρα το Phaex και την αίσθηση ελευθερίας που χαρακτηρίζει το νησί.
Ένα από τα στοιχεία για τα οποία το SEDS νιώθει υπερήφανο είναι ότι το Phaex έχει φιλοξενήσει καλλιτέχνες που αργότερα εξελίχθηκαν σε μεγάλα ονόματα. Ο Γιώργος αναφέρει τους Marlon Hoffstadt, Yousuke Yukimatsu, DJ Gigola, Adiel και φέτος τον Yanamaste, ως παραδείγματα που δείχνουν ότι το φεστιβάλ δεν ακολουθεί τις τάσεις, αλλά προσπαθεί να τις προβλέπει.
Η φιλοδοξία τους, όπως λέει, είναι να εκπαιδεύουν μουσικά το κοινό και να δίνουν την ευκαιρία σε ντόπιους και επισκέπτες να ανακαλύπτουν στην Κέρκυρα τους superstars του σήμερα και του αύριο.
«Η βάση μας είναι πάντα η techno και η house, προσαρμοσμένες στην αισθητική κάθε stage. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να πείσουμε κορυφαίους καλλιτέχνες να εντάξουν την Κέρκυρα στο πρόγραμμα του Αυγούστου και ταυτόχρονα να παραμείνουμε μέσα σε ένα βιώσιμο budget», λέει.
Το θετικό, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι superstars επιλέγουν την Κέρκυρα λόγω του Phaex.
Για τον Γιώργο, η Αθήνα και η Κέρκυρα είναι δύο εντελώς διαφορετικές πίστες. Η Αθήνα είναι μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα με δυναμική σκηνή και όλες τις προϋποθέσεις να γίνει διεθνές σημείο αναφοράς. Η Κέρκυρα, από την άλλη, είναι κάτι πιο παραμυθένιο.
«Η Αθήνα είναι μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα με δυναμική σκηνή και όλες τις προϋποθέσεις να γίνει σημείο αναφοράς διεθνώς. Η Κέρκυρα, από την άλλη, είναι ένα πραγματικό παραμύθι. Μέσα από το Phaex μπορεί κάποιος να ζήσει μοναδικές εμπειρίες σε μοναδικά τοπία με καλλιτέχνες όπως ο Ben Klock, ο Yanamaste ή ο Liva K».
Αυτός ακριβώς ο συνδυασμός, της αστικής δυναμικής από τη μία και της νησιωτικής εμπειρίας από την άλλη, βρίσκεται στον πυρήνα της ταυτότητας του SEDS.
Τα τελευταία χρόνια η hard techno έχει κερδίσει μια τεράστια νέα γενιά ακροατών. Ο Γιώργος θεωρεί ότι δεν πρόκειται για ένα απλό πυροτέχνημα.
«Η hard techno επέστρεψε για να μείνει. Η νέα γενιά την έχει αγαπήσει και δημιουργούνται συνεχώς νέα subgenres», λέει.
Την ίδια στιγμή, βλέπει και τη house να επιστρέφει δυναμικά, αλλά και την πιο ατμοσφαιρική techno να ξαναβρίσκει τον χώρο της. Το σημαντικότερο για εκείνον, πέρα από τα είδη και τις ταμπέλες, είναι ότι ο κόσμος συνδέεται ξανά μέσα από τη μουσική.
Οι συνεργασίες του SEDS με ομάδες όπως το Blend και το Velocity έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στη σημερινή δυναμική της ελληνικής ηλεκτρονικής σκηνής. Ο Γιώργος επιμένει ότι η βάση κάθε συνεργασίας είναι η ενέργεια και η διάθεση για δημιουργία.
«Με το Blend αλλά και ως SEDS σχεδιάζουμε μεγάλα projects χωρίς να περιοριζόμαστε από χώρους, αλλά ξεκινώντας από την εμπειρία που θέλουμε να δημιουργήσουμε. Το Velocity έχει μια εξαιρετικά δυνατή ταυτότητα και community», αναφέρει.
Ο στόχος, όπως τον περιγράφει, είναι συνολικά η εξέλιξη της ελληνικής σκηνής. Ίσως, μάλιστα, στο μέλλον να μη μιλάμε για τρεις, πέντε ή δέκα promoters, αλλά για μία ενωμένη ελληνική σκηνή.
Όπως κάθε σκηνή που μεγαλώνει, έτσι και η ηλεκτρονική σκηνή στην Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει και το φορτίο των social media. Η κριτική μπορεί να είναι χρήσιμη, όμως συχνά η κουβέντα ξεφεύγει προς την τοξικότητα.
«Η τοξικότητα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Έχουν γίνει λάθη και πάντα αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί. Για όσους μας εμπιστεύονται είμαστε πάντα ανοιχτοί σε διάλογο και εξηγήσεις. Όταν όμως υπάρχει μόνο προκατάληψη, η καλύτερη απάντηση είναι η δουλειά μας», λέει ο Γιώργος.
Η φράση αυτή συνοψίζει και τη στάση του απέναντι στο κομμάτι της δημόσιας έκθεσης: διάλογος όπου υπάρχει εμπιστοσύνη, δουλειά όπου υπάρχει προκατάληψη.
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα για τη διοργάνωση μεγάλων events στην Αθήνα παραμένει η έλλειψη κατάλληλων χώρων. Δυστυχώς, παραμένει ένα πραγματικό πρόβλημα, που δυσκολεύει τον προγραμματισμό μεγάλων παραγωγών.
«Είμαστε όμως αισιόδοξοι ότι θα αυξηθούν οι επιλογές. Συνεργαζόμαστε με φορείς και επιχειρηματίες ώστε να δημιουργηθούν περισσότεροι συναυλιακοί χώροι άνω των 3.000 ατόμων. Δεν μιλάμε για clubs αλλά για μεγάλες υποδομές», επισημαίνει ο ίδιος.
Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη: άλλο ένα club, άλλο ένας χώρος που μπορεί να υποστηρίξει πραγματικά μεγάλες παραγωγές, με τις απαιτήσεις που αυτές έχουν σε ήχο, ασφάλεια, πρόσβαση και συνολική εμπειρία.
Για το SEDS, η ασφάλεια και η συμπερίληψη δεν αντιμετωπίζονται ως παράπλευρα ζητήματα, αποτελούν βασική αρχή.
«Θέλουμε όλοι, όλες και ολ@ να απολαμβάνουν τα events μας με ασφάλεια. Εκπαιδεύουμε το προσωπικό, συνεργαζόμαστε με οργανισμούς και καλούμε όλους να μην ανέχονται καμία μορφή παρενόχλησης ή εκφοβισμού».
Σε μια σκηνή που μιλά συχνά για κοινότητα, ελευθερία και αποδοχή, αυτό το κομμάτι δεν μπορεί να λείπει από την κουβέντα. Ειδικά όσο τα events μεγαλώνουν και το κοινό γίνεται όλο και πιο μαζικό.
Ο σημερινός promoter ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει πολλά ταυτόχρονα. Ο Γιώργος βάζει στην ίδια εξίσωση το αυξημένο κόστος παραγωγής, τις πολύ υψηλές αμοιβές των καλλιτεχνών, τον διεθνή ανταγωνισμό, την έλλειψη κοινής φωνής των διοργανωτών και την ανάγκη για ένα πιο σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο.
Όλα αυτά, όπως λέει, αποτελούν τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής. Και εξηγούν γιατί πίσω από ένα μεγάλο event που για το κοινό κρατά μερικές ώρες, υπάρχει μια ολόκληρη αλυσίδα δουλειάς, πίεσης και ρίσκου.
Κοιτώντας μπροστά, ο Γιώργος μιλά για συνέχεια, εξέλιξη και νέες εμπειρίες.
«Θέλουμε να συνεχίσουμε να δημιουργούμε μοναδικές εμπειρίες όπως το Phaex Festival, ο Black Coffee στο Θέατρο Πέτρας, η Charlotte de Witte στο Telekom Center, το πρόγραμμα του Oddity και όσα έρχονται. Παράλληλα προχωράμε σε ένα rebranding με έμφαση στο community και στις ευκαιρίες για νέους Έλληνες καλλιτέχνες, με στόχο να εξάγουμε την ελληνική σκηνή και το μοναδικό ελληνικό party vibe. Για όλα αυτά ευχαριστούμε το ελληνικό κοινό που μας στηρίζει».
