Πώς θα κάνω καλύτερα μακροβούτια;
Δεν χρειάζεσαι πνευμόνια φάλαινας για να μείνεις λίγο περισσότερο κάτω από το νερό. Χρειάζεσαι ηρεμία, σωστή τεχνική και μερικούς βασικούς κανόνες ασφαλείας.
Δεν χρειάζεσαι πνευμόνια φάλαινας για να μείνεις λίγο περισσότερο κάτω από το νερό. Χρειάζεσαι ηρεμία, σωστή τεχνική και μερικούς βασικούς κανόνες ασφαλείας.
Βουτάς, κάνεις τρεις απλωτές, βλέπεις ένα ψάρι να περνά αμέριμνο και πριν προλάβεις να το ακολουθήσεις, ο οργανισμός σου έχει ήδη σημάνει γενική επιστράτευση: «Πάνω, τώρα, τελειώνει ο αέρας». Τα καλά νέα είναι ότι η επίδοσή σου στα μακροβούτια δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο μεγάλη ανάσα μπορείς να πάρεις. Εξαρτάται κυρίως από το πόσο ήρεμα και σωστά κινείσαι.
Πριν αρχίσουμε, όμως, η απαραίτητη υποσημείωση με κεφαλαία γράμματα: Μακροβούτι δεν κάνουμε ποτέ μόνοι μας, δεν κάνουμε διαγωνισμούς με την παρέα και δεν πιέζουμε τον εαυτό μας να αντέξει «λίγο ακόμα». Η υποξία μπορεί να προκαλέσει απώλεια αισθήσεων χωρίς προειδοποίηση, ακόμα και σε μικρό βάθος.
Πριν από τη βουτιά, μείνε για λίγο ήρεμος/η στην επιφάνεια. Ανάπνεε φυσιολογικά, μην παίρνεις βαθιές ανάσες και χαλάρωσε το πρόσωπο, τον αυχένα και τους ώμους σου. Όσο περισσότερο σφίγγεσαι και κινείσαι άσκοπα, τόσο περισσότερο οξυγόνο καταναλώνουν οι μύες σου.
Η υπεραναπνοή, δηλαδή οι διαδοχικές γρήγορες ή υπερβολικά βαθιές αναπνοές πριν από το μακροβούτι, δεν γεμίζει ουσιαστικά το σώμα σου με πολύ περισσότερο οξυγόνο. Μειώνει κυρίως το διοξείδιο του άνθρακα, καθυστερώντας την αίσθηση ότι πρέπει να αναπνεύσεις.
Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να νιώθεις σχετικά άνετα, ενώ το οξυγόνο σου έχει ήδη πέσει σε επικίνδυνα επίπεδα. Άφησε λοιπόν στην άκρη τα θεαματικά «χου-χου-χου» που έχεις δει σε ταινίες. Αν θέλεις να εκπαιδευτείς σε ειδικές τεχνικές αναπνοής, κάν’ το μόνο με πιστοποιημένο εκπαιδευτή ελεύθερης κατάδυσης.
Λίγο πριν βουτήξεις, πάρε μία γεμάτη αλλά άνετη εισπνοή. Μην προσπαθήσεις να στριμώξεις με το ζόρι κάθε τελευταίο μόριο αέρα μέσα στους πνεύμονές σου. Η ένταση δυσκολεύει τη χαλάρωση και κάνει την κατάδυση πιο άβολη. Η τελευταία ανάσα πρέπει να σε κάνει να αισθάνεσαι γεμάτος/η, όχι παγιδευμένος/η μέσα στον ίδιο σου τον θώρακα.
Το μυστικό για το καλύτερο μακροβούτι δεν είναι η ταχύτητα, είναι το να καλύψεις περισσότερη απόσταση ξοδεύοντας λιγότερη ενέργεια.
Κράτα το σώμα σου όσο γίνεται ευθυγραμμισμένο, με το κεφάλι σε ουδέτερη θέση και τις κινήσεις σου απαλές. Απόφυγε τα μικρά, νευρικά λακτίσματα και τις συνεχείς διορθώσεις πορείας. Κάνε μετρημένες κινήσεις και άφηνε για λίγο το σώμα σου να γλιστρήσει μέσα στο νερό ανάμεσα στις κινήσεις.
Μεγάλο μέρος ενός καλού μακροβουτιού είναι ακριβώς αυτό το γλίστρημα: Κίνηση, αδράνεια, κίνηση, αδράνεια. Όχι αδιάκοπο υποβρύχιο πετάλι.
Απόφυγε να κρατάς συνεχώς το κεφάλι σηκωμένο όταν βουτάς. Η θέση αυτή σφίγγει τον αυχένα, χαλά την ευθυγράμμιση του σώματος και αυξάνει την αντίσταση του νερού. Κράτα το κεφάλι σου φυσικά ευθυγραμμισμένο με τη σπονδυλική σου στήλη και έλεγχε την πορεία σου με μικρές, ήρεμες κινήσεις.
Η γενική αερόβια φυσική κατάσταση, η σωστή τεχνική κολύμβησης και η εξοικείωση με το νερό μπορούν να σε βοηθήσουν περισσότερο από το να κάνεις ατελείωτα τεστ άπνοιας.
Κολύμπι, περπάτημα, ποδήλατο και ήπια ενδυνάμωση βελτιώνουν σταδιακά την αντοχή και την οικονομία των κινήσεών σου. Παράλληλα, ασκήσεις κινητικότητας για τον θώρακα, τους ώμους και τα ισχία μπορούν να σε βοηθήσουν να κινείσαι πιο άνετα και χαλαρά (και) μέσα στο νερό.
Μην ανεβαίνεις, παίρνεις δύο βιαστικές ανάσες και ξαναφεύγεις προς τον βυθό. Δώσε στον οργανισμό σου χρόνο να ανακάμψει πλήρως. Περίμενε μέχρι να έχεις ήρεμη αναπνοή, καθαρό μυαλό και την αίσθηση ότι είσαι πραγματικά ξεκούραστος/η.
Τα μέτρα, τα δευτερόλεπτα και τα προσωπικά ρεκόρ έχουν έναν ύπουλο τρόπο να μετατρέπουν μια χαλαρή καλοκαιρινή βουτιά σε αγώνα χωρίς κανόνες και χωρίς επαρκή ασφάλεια.
Στόχος σου δεν είναι να νικήσεις τον φίλο σου ή τον χθεσινό εαυτό σου. Είναι να κινείσαι καλύτερα, να νιώθεις άνετα και να επιστρέφεις στην επιφάνεια έχοντας αφήσει μεγάλο περιθώριο ασφαλείας. Με το πρώτο έντονο αίσθημα δυσφορίας, σύγχυσης, ζάλης, αδυναμίας ή ανάγκης για αναπνοή, η βουτιά τελειώνει.
Αν θέλεις να κατεβαίνεις σε μεγαλύτερο βάθος, να αυξήσεις σοβαρά τον χρόνο ή την απόσταση της άπνοιάς σου ή να ασχοληθείς συστηματικά με την ελεύθερη κατάδυση, ο ασφαλέστερος δρόμος είναι ένα οργανωμένο μάθημα με πιστοποιημένο εκπαιδευτή.
Εκεί θα μάθεις όχι μόνο τεχνική και εξίσωση, αλλά και διαδικασίες επιτήρησης, διάσωσης και αναγνώρισης ενός περιστατικού υποξίας. Η σωστή εκπαίδευση δεν είναι το βαρετό κεφάλαιο πριν αρχίσει η διασκέδαση. Είναι αυτό που σου επιτρέπει να συνεχίσεις να διασκεδάζεις, χωρίς το καλοκαιρινό σου μακροβούτι να αποκτήσει πλοκή ιατρικού θρίλερ.
Αν έχεις καρδιολογικό ή αναπνευστικό πρόβλημα, ιστορικό λιποθυμιών, επιληψία, συχνές ζαλάδες ή προβλήματα στα αυτιά και στα ιγμόρεια, συμβουλέψου γιατρό με γνώση της καταδυτικής ιατρικής πριν δοκιμάσεις συστηματική άπνοια ή ελεύθερη κατάδυση.