Mixed signals: Πώς να ξεφύγεις

Σε θέλει, δεν σε θέλει. Σου λέει πως δεν σε θέλει, μετά σου κάνει πίτσι-πίτσι. Είναι μήπως όλα στο κεφάλι σου; Σε έχει τυφλώσει ο πόθος και βλέπεις σημάδια εκεί που δεν υπάρχουν; Μήπως έχεις μπλέξει με έναν άνθρωπο που δέχεται την επιβεβαίωση (ανεπιστρεπτί) απ’ όπου κι αν προέρχεται; Μήπως απλώς έμπλεξες με ένα μπερδεμένο άτομο που δεν ξέρει να διαχειρίζεται σωστά άβολες καταστάσεις; ΜΗΠΩΣ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ;

Ναι, πιθανότατα αυτό το τελευταίο γιατί, όπως θα υποθέσουμε για να διαβάζεις αυτές τις γραμμές, έχεις δαγκώσει τη λαμαρίνα. Και θα το υποθέσουμε και για το άλλο άτομο, επειδή ο κόσμος δεν είναι γεμάτος τοξικούς, χειριστικούς ψυχοπαθείς, όσο κι αν προσπαθεί το ίντερνετ να σε πείσει για το αντίστροφο. Οι πιο πολλοί από εμάς είμαστε απλώς άβολοι άνθρωποι που δεν έχουμε ιδέα τι κάνουμε.

Οκέι, και πώς βγαίνω από αυτό το λούκι;

Αρχικά, ανοίγεις με δύναμη το στόμα, να ξεκολλήσει το δόντι από την λαμαρίνα. Ξου, ξου λαμαρίνα. Έπειτα, παίρνεις μερικές αποφάσεις που αφορούν εσένα, το άλλο άτομο και (κυρίως) το πόσο αμήχανη θες να κάνεις την κατάσταση.

Καν’ το αμήχανο, λοιπόν

Μπορείς πολύ απλά να δηλώσεις το προφανές, που είναι ότι αισθάνεσαι μπέρδεμα. Αισθάνεσαι ότι η πόρτα δεν είναι πλήρως κλειστή κι ότι αυτή η χαραμάδα στην πραγματικότητα σε γεμίζει με άγχος. Ζήτα να φας μια ξεγυρισμένη, al dente χυλόπιτα σε όλο της το μεγαλείο επειδή δεν αντέχεις τις ντεμί φάσεις. Αν αρνηθεί ακόμα και τότε να το κάνει αυτό, έχεις να κάνεις με ένα άτομο που μάλλον παίζει. Αν σου πει ότι τόσο καιρό σου ρίχνει την χυλόπιτα κι απλά εσύ δεν το καταλαβαίνεις, αρκέσου σε αυτό και πες ότι η πόρτα έκλεισε.

Δώσε έμφαση στο πώς νιώθεις εσύ

Το μεγαλύτερο πρόβλημα ενός καψουρεμένου ανθρώπου είναι ότι μπορεί να δει μονάχα την καψούρα του, και μόνο μέσα απ’ το φίλτρο της καψούρας του. Που σημαίνει ότι, ναι, είναι πολύ πιθανό να κάνουν πουλάκια τα μάτια σου. Όπως επίσης είναι πιθανό να μην εστιάζεις στο πώς νιώθεις εσύ με την όλη φάση και να αναλύεις μόνο τις δικές του λέξεις, πράξεις, στάσεις, βλέμματα, αύρες και συμφραζόμενα. Σταμάτα. Ρίξε μια σκληρή ματιά στον καθρέφτη και πες, σαν κλισέ ψυχολόγος του Χόλιγουντ, «Και πώς σε κάνει να νιώθεις αυτό;»

Σταμάτα να το συζητάς με άλλους

Οι άλλοι πιθανότατα είναι φίλοι σου, άρα και λίγο-πολύ θα πάρουν το μέρος σου. Και, ποτέ δεν ξέρεις, ίσως η εκδοχή της ιστορίας που τους διηγείσαι να είναι χρωματισμένη. Ίσως ακόμα κι αν κάθεστε και αναλύετε μηνύματα να γίνεται αυτό. Αν δεν σταματήσεις να αναμασάς αυτή την ιστορία, δεν θα σταματήσει να σε αναμασά κι αυτή. Μπορεί να έχεις τους πιο λογικούς και τολμηρούς ανθρώπους γύρω σου, που θα σου πουν «Ναι, ρε μ#λάκα, τώρα παραλογίζεσαι όμως», και πάλι δεν θα είναι αρκετό. Επειδή η λογική αντίδραση όταν βλέπουμε έναν φίλο μας να παραλογίζεται είναι να θέλουμε να τον κάνουμε αγκαλίτσα. Και, πάνω σ’ αυτό, λοιπόν...

...συζήτα το με κανέναν ψυχολόγο

Δεν κάνει κακό. Ο ψυχολόγος θα είναι κομματάκι πιο αντικειμενικός. Ο ψυχολόγος θα δει σαν εξωτερικός παρατηρητής μοτίβα και συμπεριφορές που εσύ αγνοείς. Και δεν εννοούμε στο άλλο άτομο. Εννοούμε στον εαυτό σου. Βέβαια, και σ’ αυτό πάνω έχουμε να πούμε...

...σταμάτα να κατηγορείς τον εαυτό σου

Δεν είναι κακό που δάγκωσες τη λαμαρίνα για άτομο που δεν θέλει. Δεν είναι κακό αν έμπλεξες με άτομο που σε παίζει. Δεν είναι αφύσικο, δεν είναι περίεργο και δεν σε κάνει χαζό άνθρωπο, ανεπίδεκτο μαθήσεως ή ό,τι άλλη μπούρδα μπορείς να σκεφτείς για τον εαυτό σου όταν είσαι στα κάτω σου. Σε κάνει απλά άνθρωπο που καψουρεύτηκε λάθος. Τι να κάνουμε, συμβαίνει.

Σταμάτα να κατηγορείς και το άλλο άτομο

Όχι, δεν είναι απαραίτητα «τοξικό». Φτάνει με αυτές τις λέξεις. Οι άνθρωποι γουστάρουμε να μας κολακεύουν και τι είναι πιο κολακευτικό απ’ το να ξέρεις ότι κάποιος σε θέλει; Δεν ελέγχεται εύκολα, είναι σαν να λες «Θα κόψω το κάπνισμα» και όλοι γύρω σου σκάνε ξαφνικά με πακέτο Μάρλμπορο και σου προσφέρουν τράκα. Είναι σαν να λες «Από Δευτέρα δίαιτα» και η ζωή σου είναι κολλημένη σε κυριακάτικο μπουφέ. (Ή συσσίτιο, για να σ’ το κάνουμε πιο μίζερο.) Ωστόσο...

...δεν είναι κακό να θυμώσεις

Σημαίνει αυτό ότι πρέπει να βρίσεις, να φωνάξεις και να μαλώσεις; Όχι. Σημαίνει πως πρέπει να κακολογήσεις; Ούτε. Σημαίνει ότι πρέπει να βράσεις λίγο στο ακυρωμένο ζουμί σου, όπως το άλλο άτομο θα βράσει πιθανώς στο «Μόλις απογοήτευσα κάποιον, ε;» ζουμί του και όλα καλά. Στ’ ορκιζόμαστε, λίγος καιρός στο ζουμί χωρίς παραπάνω επικοινωνία θα τα γιατρέψει όλα. Επειδή υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά ζουμιά για να βράσεις σε αυτή τη ζωή σε σχέση με έναν ανεκπλήρωτο έρωτα.