Ακούσαμε το Burning Obsidian Star των Reflection Black και έχουμε πάθει την πλάκα μας

Ας ξεκινήσουμε με τις απαραίτητες συστάσεις. Οι Reflection Black, το ανερχόμενο gothic rock και post-punk σχήμα από την Αθήνα, κυκλοφόρησαν πριν λίγους μήνες το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, με τίτλο “Burning Obsidian Star”, σε CD και ψηφιακή μορφή από τη Swiss Dark Nights.

​Ενώ το ντεμπούτο τους, “Last Stop to Nowhere” (2023), προσέφερε μια πρώτη γεύση από το σκοτεινό όραμα της μπάντας, το “Burning Obsidian Star” σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στην εξέλιξή τους. Το project έχει πλέον εξελιχθεί σε ένα δυναμικό τετραμελές σχήμα, φέρνοντας μια πιο οργανική ενέργεια, σφυρηλατημένη μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις τους δίπλα σε σημαντικά ονόματα της ελληνικής και διεθνούς σκηνής.

Λίγες ελληνικές μπάντες έχουν τολμήσει να μπουν στα χωράφια ενός ήχου που είναι ευλογημένος από τα νεογοτθικά μουσικα όνειρα των Beastmilk, των Tribulation και των Unto Others για αυτό και πρέπει να δώσουμε τα συγχαρίκια μας στους Reflection Black που δεν κώλωσαν να πειραματιστούν με τα σκοτεινά ηχοτόπια των πρωτοπόρων του είδους.

Παρότι ο δίσκος έχει τα σκοτάδια του καταφέρνει μέσα από τη σαγηνευτική του ατμόσφαιρα να σε καλέσει σε έναν καθόλου ένοχο μα καθ' όλα απολαυστικό χορό βγαλμένο από βαμπιρικό b-movie των 70s κάνοντας τον μέτρ του είδους, Ζαν Ρολάν περήφανο για τα ανίερα τέκνα του. 

Το Dreams Fade to Nothing, το ομώνυμο Burning Obsidian Star και το The Light to Deny φτιάχνουν την άτυπη αγία τριάδα των χιτς του δίσκου που εκτός από την σεμιναριακού επιπέδου κιθαριστική δουλειά ξεχωρίζει και για τα εξαιρετικά φωνητικά του Αλέξη, frontman των Reflection Black.

Βάλτο στο repeat και χόρεψε μέχρι να σταματήσει η καρδιά σου