Τι σημαίνει τελικά value for money στις διακοπές;

Είναι πολύ εύκολο στις διακοπές να παρασυρθείς στα «έλα μωρέ, διακοπές είμαστε» και να πληρώσεις τον κούκο για αηδόνι και το λιθρίνι για φαγκρί. Από την άλλη, ούτε η φθηνότερη δυνατή επιλογή στα πάντα είναι πανάκεια –επειδή ακριβώς διακοπές είσαι, και κανείς δεν θέλει να είναι μίζερος στις διακοπές του.

Τι θα πει, λοιπόν, value for money, και πώς διαμορφώνεται αυτό στις διακοπές μας; Πάμε να μιλήσουμε συγκεκριμένα –και με παραδείγματα.

Value for money δεν σημαίνει «το πιο φτηνό»

Ας ξεκινήσουμε από το βασικότερο: Value for money δεν σημαίνει «βρίσκω το φθηνότερο». Σημαίνει ότι αυτό που πληρώνω αξίζει τα λεφτά του.

Ένα δωμάτιο στα 45€ μπορεί να είναι κακή επιλογή αν είναι μισή ώρα ανήφορος από το κέντρο, χωρίς air condition και χωρίς σίτες στα παράθυρα. Αντιθέτως, ένα δωμάτιο στα 80€ μπορεί να είναι εξαιρετικό value for money αν είναι πεντακάθαρο, ήσυχο, δίπλα στην παραλία, και σου γλιτώνει καθημερινά χρόνο, νεύρα και έξτρα έξοδα.

Αφού δεν ονειρευόμαστε όλοι τις ίδιες διακοπές, γιατί να ισχύει για όλους το ίδιο value for money;

Αν μένεις κάπου απ’ όπου μπορείς να πας με τα πόδια για πρωινό, βόλτα, φαγητό ή ένα ποτό χωρίς να ψάχνεις κάθε φορά πού άφησες το αυτοκίνητο, αυτό είναι value for money. Αν έχεις μια ωραία παραλία κοντά σου για τις μέρες που βαριέσαι να οργανώσεις ολόκληρη αποστολή με ψάθες, ομπρέλες και νερά στο ψυγειάκι, κι αυτό είναι value for money.

Δεν χρειάζεται απαραίτητα να μείνεις στην καρδιά της Χώρας ή πάνω στο κύμα. Χρειάζεται όμως να ξέρεις τι είδους διακοπές θέλεις. Αν θες ηρεμία, μπορεί να αξίζει να μείνεις σε ένα χωριό πιο μέσα. Αν θες να βγαίνεις κάθε βράδυ, το απομονωμένο σπιτάκι με την τέλεια βεράντα μπορεί να γίνει γρήγορα κουραστικό.

Στο φαγητό, δεν πληρώνεις μόνο το πιάτο σου

Υπάρχουν ταβέρνες που πληρώνεις 30€ το άτομο και φεύγεις ευτυχισμένος, χορτασμένος, με την αίσθηση ότι μόλις έκανες μια μικρή γαστρονομική ανακάλυψη. Υπάρχουν και ταβέρνες που πληρώνεις 18€ το άτομο και νιώθεις ότι έφαγες κατεψυγμένη θλίψη με θέα.

Το value for money στο φαγητό δεν σημαίνει να κυνηγάς την πιο φτηνή χωριάτικη του νησιού. Σημαίνει να πληρώνεις λογικά για την ποιότητα, την ποσότητα, τη φρεσκάδα, την εξυπηρέτηση και το περιβάλλον. Ένα μαγαζί μπορεί να είναι ακριβότερο αλλά να έχει σωστές μερίδες, καλές πρώτες ύλες, ντόπια προϊόντα και ανθρώπους που δεν σε αντιμετωπίζουν σαν πορτοφόλι με σαγιονάρες.

Και εδώ ισχύει ο χρυσός κανόνας: Δεν είναι κακό να δώσεις κάτι παραπάνω για ένα πραγματικά ωραίο γεύμα. Κακό είναι να δώσεις κάτι παραπάνω για ένα μέτριο γεύμα που απλώς έτυχε να βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα.

Οι εμπειρίες αξίζουν, αρκεί να τις θέλεις στ’ αλήθεια

Μια εκδρομή με το καραβάκι, μια οργανωμένη πεζοπορία, μια επίσκεψη σε οινοποιείο, ένα μάθημα μαγειρικής, ένα καλό beach bar για μια μέρα αραλίκι: Όλα αυτά μπορεί να είναι value for money, αν είναι πράγματα που σου κάνουν πραγματικά κλικ.

Το λάθος γίνεται όταν πληρώνεις εμπειρίες επειδή τις είδες στο Instagram, επειδή όλοι λένε ότι «δεν γίνεται να πας εκεί και να μην το κάνεις», επειδή φοβάσαι πως αν δεν δεις τα πάντα θα έχεις χάσει κάτι. Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα. Χρειάζεται να κάνεις αυτά που θα θυμάσαι.

Μπορεί τα 40€ για μια ολοήμερη εκδρομή να είναι εξαιρετική αγορά, αν περάσεις μια από τις ωραιότερες μέρες του καλοκαιριού σου. Μπορεί και τα 12€ για είσοδο σε ένα αξιοθέατο να σου φανούν πεταμένα, αν πήγες μόνο για να τικάρεις άλλο ένα πράγμα στη λίστα σου. Οι διακοπές δεν είναι Excel, ευτυχώς.

Μην υποτιμάς την άνεση

Υπάρχει μια ηλικία, όχι απαραίτητα μεγάλη, στην οποία αρχίζεις να εκτιμάς βαθιά πράγματα όπως η σκιά, το καλό στρώμα, το κλιματιστικό που δουλεύει χωρίς να ακούγεται σαν ελικόπτερο, το μπάνιο που δεν πλημμυρίζει όταν κάνεις ντουζ.

Πολλές φορές αξίζει να πληρώσεις λίγο παραπάνω για να έχεις την άνεσή σου, ειδικά αν ταξιδεύεις λίγες μέρες και θέλεις να ξεκουραστείς πραγματικά. Το value for money δεν είναι να επιστρέψεις σπίτι περήφανος/η που ξόδεψες τα λιγότερα δυνατά. Είναι να επιστρέψεις νιώθοντας ότι τα χρήματα που έδωσες έπιασαν τόπο.

Το ακριβό δεν είναι πάντα απάτη

Ναι, υπάρχουν υπερτιμημένα μαγαζιά, παραλίες που χρεώνουν την ξαπλώστρα σαν να περιλαμβάνει και μετοχές της επιχείρησης, δωμάτια με τιμές Σαντορίνης και θέα ακάλυπτο, και εστιατόρια που έχουν μπερδέψει τη δημιουργική κουζίνα με το «τρεις μπουκιές και καλή τύχη».

Αλλά δεν είναι κάθε ακριβή επιλογή κοροϊδία. Ένα προσεγμένο boutique ξενοδοχείο μπορεί να αξίζει τα λεφτά του. Ένα καλό εστιατόριο επίσης. Το πρόβλημα αρχίζει όταν πληρώνεις premium τιμή για εμπειρία χύμα στο κύμα –και όχι με την καλή έννοια.

Και το πολύ φτηνό θέλει προσοχή

Όπως το ακριβό δεν είναι πάντα απάτη, έτσι και το πολύ φτηνό δεν είναι πάντα το ζητούμενο. Πολύ χαμηλές τιμές σε καταλύματα μπορεί να σημαίνουν κακή τοποθεσία, φασαρία, παλιές εγκαταστάσεις, προβληματική καθαριότητα ή όρους που δεν είδες καλά. Πολύ φτηνό φαγητό σε φουλ τουριστική περιοχή μπορεί να σημαίνει μέτριες πρώτες ύλες. Πολύ φτηνά ακτοπλοϊκά ή αεροπορικά μπορεί να έχουν άβολες ώρες, που σε αναγκάζουν να χάσεις μισή μέρα από τις διακοπές σου.

Δεν λέμε να γίνεις καχύποπτος/η με τα πάντα, είναι όμως καλή ιδέα να διαβάζεις πάντοτε τα ψιλά γράμματα: Κριτικές, τοποθεσία, πολιτική ακύρωσης, παροχές, έξτρα χρεώσεις.