Η ψηφιακή θωράκιση των οχημάτων εξελίσσεται σε καθοριστικό παράγοντα επιβίωσης για τις αυτοκινητοβιομηχανίες, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη και η συνδεσιμότητα μετατρέπουν την κυβερνοασφάλεια από τεχνικό ζήτημα σε προϋπόθεση εμπορικής επιτυχίας.
γράφει:
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δημιουργεί τόσο κινδύνους όσο και ευκαιρίες για την κυβερνοασφάλεια των αυτοκινήτων. Πιο προηγμένες λειτουργίες που υποστηρίζονται από την Τεχνητή Νοημοσύνη, όπως η αυτόνομη οδήγηση, δημιουργούν πιο αποτελεσματικούς στόχους για κυβερνοεπιθέσεις.
Οι αυτοκινητοβιομηχανίες χωρίς ισχυρά συστήματα κυβερνοασφάλειας κινδυνεύουν να χάσουν περισσότερα από τα δεδομένα των πελατών τους- αντιμετωπίζουν τον αποκλεισμό από τις μεγάλες αγορές και την απώλεια δισεκατομμυρίων σε έσοδα από λογισμικό καθ' όλη τη διάρκεια ζωής ενός οχήματος.
Η πρόσβαση στην αγορά, η ασφάλιση και οι αλυσίδες εφοδιασμού περιορίζονται πλέον και οι εταιρείες που δεν προσαρμόζονται αποκλείονται.
Κάτι θεμελιώδες έχει αλλάξει στον τρόπο λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας και οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν έχουν ακόμη καλύψει πλήρως τον χρόνο που απαιτείται. Η κυβερνοασφάλεια δεν είναι πλέον μια λειτουργία πληροφορικής που βρίσκεται στο παρασκήνιο, ούτε μια υποστηρικτική δυνατότητα. Έχει γίνει βασική υποδομή. Όπως ακριβώς η ηλεκτρική ενέργεια τροφοδοτεί τις λειτουργίες και τα χρηματοπιστωτικά συστήματα επιτρέπουν τις συναλλαγές, η κυβερνοασφάλεια καθορίζει πλέον εάν μια επιχείρηση και μια αυτοκινητοβιομηχανία μπορεί να λειτουργήσει, να κλιμακωθεί και να συμμετάσχει στην αγορά.
Ο François Guay, Διευθύνων Σύμβουλος και ιδρυτής του Καναδικού Δικτύου Κυβερνοασφάλειας, το θέτει ευθέως: «Εισερχόμαστε σε μια αγορά όπου η κυβερνοασφάλεια δεν αφορά πλέον μόνο την υπεράσπιση συστημάτων. Πρόκειται για την απόκτηση του δικαιώματος συμμετοχής. Οι εταιρείες που δεν μπορούν να επιδείξουν ψηφιακή εμπιστοσύνη δεν θα αντιμετωπίσουν απλώς κινδύνους. Θα αποκλειστούν από τις αλυσίδες εφοδιασμού, θα τους αρνηθούν ασφάλιση και θα αποκλειστούν από την ανάπτυξη. Η κυβερνοασφάλεια έχει γίνει η υποδομή του σύγχρονου εμπορίου και η εμπιστοσύνη είναι πλέον το νόμισμα που καθορίζει ποιος θα ανταγωνιστεί».
Για χρόνια, η κυβερνοασφάλεια θεωρούνταν ζήτημα διαχείρισης κινδύνου. Αυτή η διατύπωση είναι πλέον ξεπερασμένη. Αυτό που αναδύεται είναι μια πραγματικότητα πρόσβασης στην αγορά. Οι οργανισμοί χωρίς επαρκή κυβερνοωριμότητα δεν είναι πλέον απλώς εκτεθειμένοι σε κινδύνους. Αποκλείονται από ευκαιρίες. Οι συμβάσεις καθυστερούν ή χάνονται, η ασφάλιση απορρίπτεται ή καθίσταται μη προσιτή, οι διαδικασίες προμηθειών καθυστερούν και οι συνεργασίες δεν υλοποιούνται ποτέ.
Όπως το θέτει ο Imran Ahmad, συνεργάτης και επικεφαλής τεχνολογίας και συμπρόεδρος κυβερνοασφάλειας και απορρήτου δεδομένων στο Norton Rose Fulbright: «Η νομική ετοιμότητα αποτελεί πλέον προϋπόθεση για τη συμμετοχή στην ψηφιακή οικονομία. Οι οργανισμοί που δεν μπορούν να επιδείξουν κυβερνοετοιμότητα και υπερασπίσιμη διακυβέρνηση αποκλείονται από συμβάσεις, ασφάλειες και ρυθμιζόμενες αγορές».
Οι μεγάλοι κατασκευαστές απαιτούν πρότυπα κυβερνοασφάλειας πριν από την ανάθεση συμβάσεων. Οι ασφαλιστές απορρίπτουν οργανισμούς που δεν διαθέτουν βασικούς ελέγχους, όπως πολυπαραγοντική επαλήθευση ταυτότητας και δοκιμασμένα αντίγραφα ασφαλείας. Οι ομάδες προμηθειών ενσωματώνουν ελέγχους ασφαλείας νωρίτερα στη διαδικασία αγοράς. Οι νομικές ομάδες προχωρούν σε συζητήσεις για τον κυβερνοχώρο. Τα στελέχη θεωρούνται υπόλογα.
