Η τύχη μου επέστρεψε στα σίγουρα αφού οι ταινίες που είδα χτες με αποζημίωσαν με τον καλύτερο τρόπο πριν κλείσω το φεστιβάλ με το ντοκιμαντέρ ”This film is not yet rated”, απόψε.
Πρώτα πρώτα το απολαυστικό ”Γκαρσόνι” του Ολλανδού σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή Άλεξ Φαν Φάρμερνταμ. Μια πρωτότυπη ταινία όπου ο σεναριογράφος μπλέκεται με τους χαρακτήρες του και ανακαλύπτει ότι όσο τους γνωρίζεις η σχέση σου με αυτούς γίνεται όλο και πιο αμφίδρομη.
Για την ακρίβεια, το γκαρσόνι μπουκάρει κάποια στιγμή στο σπίτι του τύπου που γράφει το σενάριο της ζωής του και ζητάει εξηγήσεις και χάρες. Πολύ καλό χιούμορ, όμορφη φωτογραφία και άψογος ο δημιουργός στον πρώτο ρόλο.
Ξαναπροβάλλεται αύριο στις 22.30 στο ”Δαναό 2”.
Αμέσως μετά, είδα το Αμερικάνικο φιλμ ”Αντίο Μπέντερ”. Τέσσερις φίλοι ενώνονται ξανά μετά το σχολείο για την κηδεία ενός από την παρέα στην επαρχιακή τους πόλη. Νοσταλγία, διαπιστώσεις, προστριβές και η απορία αν ποτέ γνώρισαν πραγματικά ο ένας τον άλλον στα γεμάτα ανασφάλειες σχολικά χρόνια.
Δεν είναι συναρπαστική ούτε καμία κινηματογραφική αποκάλυψη αλλά πέρασα όμορφα. Μεγάλωσα σε μια κωμόπολη από την οποία λείπω 12 χρόνια, έχω χαθεί με αρκετούς από τους σχολικούς μου φίλους και όσες φορές γυρίζω όλο και κάτι έχει αλλάξει. Σε κάθε έναν από την παρέα της ταινίας αναγνώρισα και κάτι από τη δική μου περίπτωση. Αυτό καμιά φορά είναι αρκετό.
Σήμερα θα δω το ντοκιμαντέρ για την επιτροπή που ”χαρακτηρίζει” τις ταινίες στην Αμερική και θα παρακολουθήσω την απονομή, αλλά όχι το σπονδυλωτό ”Paris je t’ aime” που θα βγει και στις αίθουσες. Μια βόλτα στις 17.00 από τις ”μικρές πρεμιέρες” για ελληνικές ταινίες μικρού μήκους είναι καλή περίπτωση και η είσοδος είναι ελεύθερη. Οι μουσικόφιλοι μπορούν να κλείσουν το φεστιβάλ με το ντοκιμαντέρ, ”Glastonbury”.
Με τη νίκη.
Λουκάς Τσουκνίδας
