Rss - In2life.grΜεγέθυνσηΣμύκρινση
|
 

Έλληνες γελοιογράφοι: Η σάτιρα ως όπλο

Δημοσίευση | 10 Οκτωβρίου 2011 - Παλαιότερο των 360 ημερών

του Νικόλα Γεωργιακώδη

Ακόμα και σε στιγμές που το γέλιο μοιάζει είδος υπό εξαφάνιση, εκείνοι με μοναδικά τους όπλα την πένα, το χαρτί και το χιούμορ, περνούν στην αντεπίθεση σε πείσμα των καιρών, σχολιάζουν δηκτικά και με σαρκασμό τα κακώς πολιτικά κείμενα και βγάζουν – έστω και προσωρινά – τις «σκυθρωπές» μας μάσκες.

Μιλήσαμε με τρεις από τους πιο γνωστούς και καταξιωμένους Έλληνες γελοιογράφους από τον χώρο της πολιτικής γελοιογραφίας, τον Στάθη, τον Πέτρο Ζερβό και τον Γιάννη Καλαϊτζή.

Οι γελοιογραφίες είναι από την ιστοσελίδα Cartoonists.gr.

«Πλάκα» και χιούμορ σε… εξωφρενικούς καιρούς
 
Πόσο εύκολα μπορούμε να βλέπουμε να πράγματα χιουμοριστικά και να κάνουμε πλάκα, ενώ οι καταστάσεις γύρω μας έχουν φτάσει σε τέτοιο εξωφρενικό σημείο; Τι σημαίνει αυτό για τον Έλληνα γελοιογράφο;

«Κατ’ αρχήν υποτιμάμε τη γελοιογραφία και γενικά το χιούμορ και τη σάτιρα αν τα ορίζουμε ως πλάκα. Μια γελοιογραφία μπορεί να είναι βαθειά υπαρξιακή, πικρόχολη, μελαγχολική. Εκτός από εκτόνωση είναι και ένα καμπανάκι κινδύνου, ιδιαίτερα σε δύσκολους καιρούς όπως αυτοί που ζούμε σήμερα», λέει ο Πέτρος Ζερβός (φώτο), ο «Δούρειος Άνεμος» των κόμικς, ένας από τους πρωτοπόρους της γενιάς της «Βαβέλ» και γελοιογράφος στην Ελευθεροτυπία (Σαββάτου και Κυριακής) και την εφημερίδα Δρόμος και συνεχίζει λέγοντας: «Στη σημερινή «εξωφρενική» όπως ορίζετε κατάσταση, όπου η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία, είναι πράγματι δύσκολο για έναν γελοιογράφο να παραμείνει καυστικός χωρίς ούτε να αποδρά στην απλή κι ανώδυνη πλάκα ή στο χάιδεμα αλλά ούτε και να ξεπέφτει στην απλή καταγγελία ξεχνώντας τη νηφαλιότητα και το χιούμορ που είναι τα πραγματικά του όπλα».


"Δεν κάνουμε ποτέ πλάκα, κάνουμε σάτιρα", λέει ο Στάθης, ο γνωστός "Ναυτίλος" της Ελευθεροτυπίας. "Η πλάκα είναι ανώδυνη, εκτονωτική, δεν έχει κανόνες και στόχους. Μπορεί ακόμη η πλάκα να είναι και το χιούμορ του εξουσιαστή, δηλαδή ο κυνισμός του ισχυρού. Αντιθέτως, η σάτιρα αναζητά την αλήθεια, υπερασπίζεται τον αδύναμο και η ελευθερία της βασίζεται στην αυτοπειθαρχία της, την αυτογνωσία και την εξυπηρέτηση των στόχων της. Η ελευθερία της σάτιρας κι όχι η ελευθεριότητα εξυπηρετεί πάντα κάποια ανάγκη. Με αυτήν την έννοια είναι τέχνη πολιτική, είναι όπλο και όχι χαβαλές. Στους δύσκολους λοιπόν αυτούς καιρούς η σάτιρα αποτυπώνει την απελπισία των ανθρώπων και υπομνήσκει τις ελπίδες τους", αναφέρει.



«Θα ήθελα να μη χρησιμοποιώ άλλο σημείο εκτός από την τελεία. Είναι το μόνο σημείο που καταλαβαίνω και αποδέχομαι την αξία του. Τώρα μόλις με πληροφορήσατε πως, εκτός από το θαυμαστικό, το ερωτηματικό ή τα ομοιωματικά φερ' ειπείν, υπάρχει και το "εξωφρενικό". Κυκεώνας!», λέει ο Γιάννης Καλαϊτζής σε μια προσπάθεια να εκτονώσει την σημασία της φράσης «εξωφρενικό σημείο».



Δημοσίευση | 10 Οκτωβρίου 2011

SPONSORED LINKS