ΑΠΟΨΕΙΣΠΥΡ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΟΝ

Μαρία Καλογεροπούλου, όλα καλά; (Μια ανοιχτή επιστολή)

Μαρία Καλογεροπούλου, όλα καλά; (Μια ανοιχτή επιστολή)

γράφει ο Θοδωρής Διάκος

Είμαι πολύ μπερδεμένος μαζί σου, Μαρία Καλογεροπούλου. Όταν έμαθα ότι κατεβαίνεις στην πολιτική, ορκίστηκα πως δεν θα γράψω αυτό το κείμενο. Επειδή θα προτιμούσα να το γράψει γυναίκα*. Επειδή η φάση με τους δημοτικούς συμβούλους έχει καταντήσει γελοία. Επειδή η παροιμία με τα πίτουρα και τις αναπόφευκτες κότες. Και μετά είδα αυτό.



Και, εντάξει, ναι, δεν μου είναι πολύ εύκολο. Ανησυχώ λίγο. Οποιοδήποτε άτομο χρησιμοποιήσει τις λέξεις ‘Εξάρχεια’ και ‘Silicon Valley’ στην ίδια πρόταση αξίζει την ανησυχία μας, εκτός κι αν πει κάτι σαν ‘Τα Εξάρχεια είναι μια περιοχή, όπως και η Silicon Valley, όπως τα μήλα είναι φρούτα και επίσης τα πορτοκάλια’, αλλά ένα άτομο που λέει ότι τα Εξάρχεια θα γίνονταν η Silicon Valley της Ελλάδας; Είσαι καλά, Μαρία Καλογεροπούλου;

Απλά δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται τόσο νωρίς στην πολιτική σου καριέρα να κάνεις πράγματα που οποιοσδήποτε social media manager (ή φίλος) θα σου έλεγε ότι μάλλον καλό είναι να τα αφήσεις στα drafts για λίγο, να σκεφτείς καλύτερα τι ήθελες να πεις, αν ταιριάζουν με το brand σου. Και το brand σου είναι μια ιδεολογία σημαντική και διαθεματική. Προσπαθείς συνεχώς να κάνεις την ιδεολογία σου διαθεματική και αυτό είναι πολύ καλό, και δυστυχώς σού αναγνωριζόταν μόνο με χλευασμό. Η πολιτική σου, όμως, δεν φαίνεται να κολλάει πολύ με την ιδεολογία σου.

Με πιο απλά λόγια, το πρόβλημα δεν είναι ότι τα Εξάρχεια δεν έχουν γίνει ακόμα η Silicon Valley της Ελλάδας, και τα Εξάρχεια δεν θα ωφεληθούν σε τίποτα αν γίνουν Silicon Valley, ακόμα κι αν φροντίσεις να προσληφθούν όσο περισσότερες γυναίκες γίνεται. Γενικά, προβλήματα υπάρχουν. Σε πολλά από αυτά θα ήταν ωραίο να τοποθετείται ένα άτομο που παλεύει για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αν η πολιτική είναι η καριέρα που θες να ακολουθήσεις, καν’ το όπως προσπαθούσες να κάνεις τον φεμινισμό σου· ουρλιάζοντας και ενοχλώντας. Οι επίμονοι και οι ενοχλητικοί έχουν κάνει πολύ ωραία πράγματα για τον κόσμο.

Πάντως είναι λογικό να βγαίνεις στην πολιτική. Έχεις ήδη μια μεγάλη πλατφόρμα για να σε στηρίξει, όλη δική σου. Και ειλικρινά δεν είμαι με τους haters. Σέβομαι την πλατφόρμα που έχεις δημιουργήσει και το πώς την χρησιμοποιείς. Και δεν εννοώ μόνο τον φεμινισμό, εννοώ το επιχειρηματικό σου μοντέλο. Τα hate clicks είναι μεγάλο ρίσκο και το κάνεις σωστά. Ας πούμε, εδώ στο in2life δεν είναι κάτι που μπορούμε να κάνουμε εύκολα. Την τελευταία φορά που το δοκίμασα ήταν με ένα κείμενο την 25η Μαρτίου και η φάση κατέληξε να διαβάζω σχόλια πως αποδεικνύω ότι ο Αθανάσιος Διάκος έφυγε νωρίς, εννιά το πρωί στο μνημόσυνο του μπαμπά μου, που επίσης λεγόταν Αθανάσιος Διάκος. Όπως βλέπεις, δεν μου είναι άγνωστο το concept του να δίνεις το όνομά σου στο ίντερνετ και να έχεις αφήσει ανοιχτά τα σχόλια.

Επίσης το επιχειρηματικό αυτό μοντέλο έχει την τάση να προωθεί μια συνεχή θέση θύματος χωρίς καμία πρακτική πρόταση για βελτίωση μέσα από απανωτές επικλήσεις στο συναίσθημα, μπολιασμένες με βιωματικές λεπτομέρειες και σκληρές, οριακά τηλεοπτικές στην ακυρίλα τους σκηνές της millennial ζωής. Μερικές φορές δεν νομίζεις ότι κι εσύ και όλοι οι φίλοι σου αξίζετε δική σας σειρά στο Netflix;

Το πρόβλημα με τα hate clicks είναι πως δεν συντηρούνται για πολύ καιρό. Πρέπει σύντομα να εκμεταλλευτείς το στάτους που σου έχουν δώσει τα πρώτα σου, αμφιλεγόμενα βήματα. Η πολιτική είναι μια επιλογή, αν έχεις κάτι ριζοσπαστικό να προσφέρεις. Το να είσαι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα λιγάκι σε αναγκάζει να πρέπει να έχεις κάτι ριζοσπαστικό να προσφέρεις, επειδή αν προσφέρεις μια απ’ τα ίδια, ο κόσμος θα σε μισήσει κανονικά αυτή τη φορά, επειδή τόσο καιρό σε μισούσαν για hype και δεν ανταπέδωσες. Είναι πολύ άσχημο πώς λειτουργεί το ίντερνετ, νομίζω.

Αλλά πιθανότατα αυτό το ξέρεις καλύτερα απ’ τον καθένα. Δεν μπορώ ούτε να φανταστώ πώς είναι να διαβάζεις τόσα μαζεμένα άσχημα πράγματα όλη την ώρα και δεν θα το ευχόμουν στον χειρότερο εχθρό μου. Ελπίζω να παραμένεις δυνατή και να είσαι σκληρόπετση. Αλλά εφόσον μεταπήδησες στον χώρο της πολιτικής, θυμήσου όλη αυτή την οργή και γύρνα την πίσω διπλάσια. Μην αρχίζεις να φέρεσαι λες και δεν ξέρεις πως η μισή σου γενιά δεν μπορεί να πληρώσει ενοίκιο. Δεν είναι καθόλου φεμινιστικό.

Θ.


*Και το έγραψε εκπληκτικά! Εδώ

"Αυτό που θεωρούμε τάξη είναι η επικρατούσα μορφή χάους."

Kerry Thornley

  • 1964 - Ανεξαρτησία της Μάλτας από το Ηνωμένο Βασίλειο.

    1991 - Ανεξαρτησία της Αρμενίας από την ΕΣΣΔ.

© 2002-2019 MEDIA2DAY