ΑΠΟΨΕΙΣΠΥΡ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΟΝ

Πίσσα και πούπουλα (και χλωρίνη)

Πίσσα και πούπουλα (και χλωρίνη)

γράφει ο Θοδωρής Διάκος

Σάλο προκάλεσε στο ίντερνετ η ακτιβίστρια από την Ρωσία, που ρίχνει χλωρίνη στους καβάλους αντρών που κάνουν manspreading στο μετρό. Και επειδή μπορεί να μην ξέρεις τι είναι το manspreading, είναι αυτό που πολλές φορές οι άντρες ανοίγουν τα πόδια τους πλατιά στην θέση, πιάνοντας όσο περισσότερο χώρο μπορούν. Επειδή όταν είναι βαριά, τι να κάνει ο τσολιάς;

Και δεν είναι ότι δεν το θεωρώ ενοχλητικό. Έχω κοπανήσει με το πόδι μου πολλά άλλα απλωμένα πόδια στο μετρό, και δεν το έκανα καν τάχα μου στην τύχη· αυτά τα πόδια μου έκλειναν τον δρόμο, και επίσης ποιος νομίζεις ότι είσαι που θα μου απλωθείς εδώ μέσα; Αλλά να θεωρήσω το manspreading σεξιστικό;

Όχι. Βέβαια, κάποιος θα μπορούσε να πει (και θα το δεχόμουν) ότι, ως άντρας, χεστήκαμε αν πιστεύω ότι είναι σεξιστικό ή όχι. Είναι ένας (δυνητικός) σεξισμός που δεν με επηρεάζει, οπότε η θέση μου εδώ είναι να ακούσω τα άτομα που επηρεάζονται. (Και μετά να κρίνω.)

Για εμένα, το manspreading είναι απλά δείγμα κακής διαγωγής. Ότι μεγάλωσες σε ένα σπίτι που κανείς δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να σου πει “Πώς κάθεσαι έτσι;”, άρα κι εσύ ποτέ δεν σκέφτηκες ότι όλος αυτός ο χώρος δεν σου ανήκει. Και, ξανά, εδώ χωράνε αντιδράσεις, που μπορεί να είναι πολύ λογικές. Νομίζω ότι κάθε παράγραφος αυτού του κειμένου σηκώνει αντίδραση, που από την μία είναι πολύ καλό – ο διάλογος πάντα είναι τέλειος – και από την άλλη ξέρουμε πλέον πως η αντίδραση θα φέρει δεύτερη αντίδραση και μετά ξεκινάει ένα ντόμινο που δεν τελειώνει ποτέ. Επειδή, καλώς ή κακώς, ποτέ δεν θα μπορέσει να βγει αναλυτική λίστα με όλες τις σεξιστικές συμπεριφορές σ’ αυτόν τον κόσμο—και καλύτερα, εδώ αντιδράσεις δεν σηκώνω.

Και αν όλο αυτό σου φαίνεται πολύ μπλεγμένο, ειδικά αν σκεφτείς πως η κουβέντα ξεκίνησε με αφορμή μία ξεκάθαρα, χωρίς καμία αμφιβολία παραβατική συμπεριφορά, καλωσόρισες στο ίντερνετ.

Το πρόβλημά μου δεν είναι με το manspreading – ένα εμφανές επικριτικό βλέμμα από πάνω μέχρι κάτω κάνει εξίσου καλή δουλειά, έχω παρατηρήσει, και ευτυχώς οι Έλληνες είμαστε και πολύ καλοί και πολύ δεκτικοί σε τέτοιες passive-aggressive νύξεις. Το πρόβλημά μου είναι ότι αυτή η μία τύπισσα από την Ρωσία που αποφάσισε να κάνει κάτι πολύ επιθετικό γίνεται για ακόμα μια φορά, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ορισμός της λέξης ”φεμινισμός” για μια βδομάδα. Και έχω βαρεθεί, ρε μαλάκες, από βδομάδα σε βδομάδα ένα κίνημα που ζητάει το πιο απλό και βασικό πράγμα (ισότητα, αυτό, εκεί τελειώνουν τα αιτήματά μας, ευχαριστούμε) να παίρνει την εικόνα και την ομοίωση του κάθε τυχαίου ατόμου που αποφάσισε να ζήσει τα 15 λεπτά δημοσιότητάς του σε ένα ίντερνετ που πλέον τα χαρίζει σαν κέρματα σε βάφτιση. Ακόμα ασχολούμαστε επειδή…;

Επειδή “οι φεμινίστριες”, αυτό το λεκτικό τσουβάλι που τόσο εύκολα πετάμε, και χωράει μέσα από την Σιμόν ντε Μποβουάρ μέχρι την ημίτρελη γειτόνισσά σου που δηλώνει μίσανδρη και το εννοεί και θέλει να την πάρεις και στα σοβαρά, αυτό το τσουβάλι είναι ο πιο εύκολος στόχος. Το τσουβάλιασμα, γενικά, βολεύει πολύ κόσμο. Βολεύει τον μέσο εκνευρισμένο άντρα που μπορεί να μην έχει πειράξει στη ζωή του μύγα, αλλά τώρα ένα ολόκληρο ίντερνετ γυρνάει και τον κατηγορεί για πράγματα που δεν έκανε. Βολεύει το κάθε τρολ που έχει αφίσα με τον Τζόκερ πάνω απ’ το κρεβάτι του γιατί του αρέσει το χάος. Αλλά περισσότερο από όλους αυτούς τους απλούς, καθημερινούς, με πρόσβαση στο ίντερνετ και πολλά πράγματα να πουν ανθρώπους, το τσουβάλιασμα βολεύει επειδή φέρνει πόλωση, η πόλωση φέρνει κλικς και τα κλικς φέρνουν λεφτά.

Και είμαι δημοσιογράφος. Δεν μπορώ να τα λέω αυτά χωρίς να ντρέπομαι έστω και λίγο, επειδή αυτά είναι και δικά μου κλικς και – το πιο σημαντικό – δικά μου λεφτά για να πληρώσω την ΔΕΗ. Αλλά μπορώ τουλάχιστον να προσπαθώ να αλλάξω όσα μπορώ να αλλάξω. Και θέλω να βλέπω γύρω μου κόσμο που προσπαθεί κι αυτός. Επειδή είναι θλιβερό που το φεμινιστικό κίνημα, στο δημόσιο υποσυνείδητο, ταυτίζεται με αυτό. Είναι θλιβερό τα καλά πράγματα να χρησιμοποιούνται για να γεννήσουν μίσος όταν, ειλικρινά τώρα, ποιος λογικός άνθρωπος θα ήταν εντάξει με μία τύπισσα που ρίχνει χλωρίνη στα παπάρια αγνώστων;

SPONSORED LINKS

"Ο καθένας πιστεύει εύκολα ό,τι φοβάται και ό,τι επιθυμεί."

Jean de La Fontaine, 1621-1695, Γάλλος συγγραφέας

  • 1812 - Ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης υποχωρεί από την Μόσχα.

    1935 - Η Κοινωνία των Εθνών επιβάλει οικονομικές κυρώσεις στην φασιστική Ιταλία για την εισβολή της στην Αιθιοπία.

    1960 - Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφασίζουν την επιβολή εμπάργκο στην κομμουνιστική Κούβα.

© 2002-2018 MEDIA2DAY