Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Τσακώνονται τα βουβάλια και πέφτουν ψίχουλα

Τσακώνονται τα βουβάλια και πέφτουν ψίχουλα

Τα εταιρικά νέα συνήθως με αφήνουν αδιάφορο. Πολύ περισσότερο όταν σχετίζονται με τις λεγόμενες κοινωνικές δράσεις στις οποίες επιδίδονται οι μεγάλες και κερδοφόρες επιχειρήσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν μια «καλή μαρτυρία» από το σύνολο, χρηματοδοτώντας κάτι που, συνήθως, μοιάζει πολύ με φιλανθρωπία. Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, ΕΚΕ, όπως είναι γνωστή στον κόσμο των επιχειρήσεων, είναι πάντως τα σημείο όπου συναντιούνται οι «λαϊκές απαιτήσεις» από το κεφάλαιο και το περιθώριο που νιώθει έχει το ίδιο το κεφάλαιο να επιστρέψει πόρους στην κοινωνία.

Την Πέμπτη ωστόσο εντυπωσιάστηκα από μια καμπάνια που είδα διαδικτυακά. Η Πολυεθνική αλυσίδα Burger King διαφήμιζε την απόφασή της να μην πουλά για μια μέρα το διάσημο Whoper Burger της. Με την απόφαση αυτή προέτρεπε τους πελάτες της να αγοράσουν εκείνη τη ημέρα Big Mac, το αντίστοιχο προϊόν του κύριου ανταγωνιστή της, της Mc Donald’s. Ο λόγος; Η Mc Donald’s τρέχει ένα πρόγραμμα ΕΚΕ, μέσω του οποίου από τις πωλήσεις του Big Mac χρηματοδοτεί συλλόγους παιδικών ασθενειών ή, τέλος πάντων, κάτι παρεμφερές. Εν ολίγοις η Burger King πήγε και κόλλησε σαν τσιμπούρι στην καμπάνια της Mc Donald’s με τρόπο που αναγκάζει την τελευταία να της πει κάτι σαν «ευχαριστώ»

Πίσω από όλη αυτή την «πολιτικά ορθή» εικόνα των δύο εταιριών, κρύβεται ένας ανελέητος πόλεμος μεταξύ τμημάτων μάρκετινγκ. Μια κυνική αντιπαράθεση για το ποιος θα κάνει την καλύτερη εντύπωση. Και θα έπρεπε να μας νοιάζει αυτό; θα ρωτήσει κάποιος. Δεν μας αρκεί που μέσω αυτής της διαδικασίας κάποια κεφάλαια που θα καθόντουσαν σε μια τράπεζα πηγαίνουν σε παιδιά που έχουν ανάγκη;

Αν και δεν ήθελα τέτοιες πρακτικές να σταματήσουν, είμαι μακριά από το να έλεγα ότι αυτό  αρκεί. Και δεν θα το έλεγα, γιατί μόνο έτσι, μόνο μέσα από την διαρκή ανησυχία και διαρκή διεκδίκηση θα μειώσουμε τις ανισότητες: Ζητώντας όλο και περισσότερα για ομάδες που έχουν ανάγκη και αναδιανέμοντας τον πλούτο έστω και σε μικρές κλίμακες. Δεν πιστεύω ότι το «μπράβο» στις εταιρίες είναι η λύση- και δεν το λέω για λόγους ακτιβισμού, αλλά για λόγους αποτελεσματικότητας. Η ουσιαστική εξίσωση των εισοδημάτων θα μπορούσε να έρθει με αυτό που οι κουμουνιστές αποκαλούν «επανάσταση»- πράγμα μάλλον απίθανο να συμβεί στις επόμενες δεκαετίες.

Περιμένοντας λοιπόν την έλευση του δικαιότερου κόσμου, θα πιέσω τη συγκέντρωση κεφαλαίων να δίνει περισσότερα και να εκμεταλλεύεται λιγότερο τους πιο αδύναμους. Δεν θα χειροκροτάω τις φιλανθρωπικές πρωτοβουλίες τους· θα φροντίζω να τις θεωρούν εκ των ων ουκ άνευ.

"Οι καλλιτέχνες είναι οι μοναχοί της αστικής κοινωνίας."

Τσέζαρε Παβέζε, 1908-1950, Ιταλός συγγραφέας

  • 1837-Ιδρύεται η Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα.
    1990- Με το Νόμπελ Ειρήνης βραβεύεται ο ηγέτης της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
    1999-Το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στην ανθρωπιστική οργάνωση «Γιατροί χωρίς Σύνορα»

© 2002-2019 MEDIA2DAY