Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Ε, ρε κατηχητικό που σας χρειάζεται

Ε, ρε κατηχητικό που σας χρειάζεται

Οι νέες αποφάσεις του υπουργείου Παιδείας για το μάθημα θρησκευτικών δεν με εκπλήσσουν. Εδώ και πολλά χρόνια το συγκεκριμένο μάθημα αποτελεί πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης και χώρο για να δειχθούν οι προοδευτικές ή οι συντηρητικές προθέσεις κάθε κυβέρνησης. Και κυρίως βέβαια είναι ένας από τους ροοστάτες της συμπάθειας εκ μέρους της εκκλησίας- μια δύσκολη εξίσωση που όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, πλην των δεξιών, πρέπει να λύσουν.    

Και λέω πλην των δεξιών γιατί στις κεντροδεξιές κυβερνήσεις αρκεί να κάνουν μια μικρή δεξιά στροφούλα στο θέμα και η «σωστή» εντύπωση έχει δοθεί. Αν και οι σχετικές προθέσεις της υπουργού παιδείας είναι ξεκάθαρες, αυτή τη φορά οι επί το συντηρητικότερον αλλαγές στα θρησκευτικά δεν προήλθαν από το ίδιο το υπουργείο, αλλά από το Συμβούλιο της Επικρατείας που βρήκε αντισυνταγματικό τον νόμο Γαβρόγλου και το  θρησκειολογικό περιεχόμενο που προβλέπονταν για το μάθημα των θρησκευτικών.    

Κατά την απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ, στόχος του μαθήματος των θρησκευτικών είναι η δημιουργία ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης και ότι το μάθημα αυτό «απευθύνεται αποκλειστικά στους ορθόδοξους χριστιανούς μαθητές». Τα προβλήματα που εγείρονται με αυτή τη στάση είναι σημαντικά. 

Η προσπάθεια που έχει γίνει τις τελευταίες δύο δεκαετίες ώστε να εκσυγχρονιστεί το μάθημα και να αποτελεί στην πραγματικότητα μια θρησκευτική αγωγή για τους μαθητές, έναν τρόπο να προσεγγίζουν τα όσα έχει να προσφέρει η εκάστοτε πίστη  θα ακυρωθεί; Κατά τη γνώμη μου ο εμπλουτισμός της διδακτέας ύλης με γνωσιολογικά στοιχεία των δογμάτων άλλων θρησκειών αποτελούσαν ευκαιρία και πλούτο για τους μαθητές ώστε να κατανοήσουν τη θέση τους στον κόσμο, αλλά και την «άλλη» πλευρά. Πολλώ μάλλον που οι  διαφορές ανάμεσα στις πίστεις είναι η πιο επίμονη αιτία για τα λουτρά αίματος της ανθρωπότητας.

Δεν ήμουν ποτέ της άποψης ότι τα θρησκευτικά χρειάζονται σε οποιαδήποτε μορφή τους στα σχολεία.  Όσο όμως βλέπω ότι ο θρησκευτικός φανατισμός προελαύνει, θεωρώ ότι κάποια από τα μυστικά της ειρηνικής συμβίωσης παντού στον κόσμο περνούν μέσα από την γνώση του πολιτισμού των άλλων- και φυσικά ως μέρος του πολιτισμού αυτού, της θρησκείας τους.

Τι νόημα όμως έχει εν έτει 2019 η αναβίωση ενός κατηχητικού προγράμματος μάθησης που αυτό που θα προσφέρει θα είναι μια αυτοαναφορική και εγωκεντρική προσέγγιση; Γιατί να μην αφεθεί στην κάθε οικογένεια χριστιανού ή μη η δυνατότητα να δώσει την ορθόδοξη αγωγή που επιθυμεί στο παιδί της. Γιατί να χάνονται διδακτικές ώρες για κάτι που δεν ανοίγει ούτε επαγγελματικούς, ούτε πνευματικούς ορίζοντες στα παιδιά;  

 

"Οι καλλιτέχνες είναι οι μοναχοί της αστικής κοινωνίας."

Τσέζαρε Παβέζε, 1908-1950, Ιταλός συγγραφέας

  • 1837-Ιδρύεται η Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα.
    1990- Με το Νόμπελ Ειρήνης βραβεύεται ο ηγέτης της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
    1999-Το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στην ανθρωπιστική οργάνωση «Γιατροί χωρίς Σύνορα»

© 2002-2019 MEDIA2DAY