Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Ο Κραουνάκης δεν άξιζε το κράξιμο

Ο Κραουνάκης δεν άξιζε το κράξιμο

Άκουγα την ιστορία με τον Κραουνάκη, ο οποίος κατά τη διάρκεια συναυλίας του στην Ύδρα επιτέθηκε φραστικά σε μια εκ των θεατών, η οποία παρακολουθούσε μαζί με το πιτσιρίκι ή τα πιτσιρίκια της.

Στο περιστατικό δόθηκε έκταση, καθώς έκανε τον γύρο των social media και προκάλεσε και ημιεπώνυμες κριτικές, όπως αυτή εδώ.  

Κατ΄αρχάς να πω ότι μου φάνηκε πως- αντίθετα με ό,τι είπε- ο Κραουνάκης είχε τσαντιστεί με τα πιτσιρίκια που χοροπήδαγαν μπροστά στην σκηνή και δεν άφηναν τους θεατές, αλλά και τους μουσικούς να έρθουν σε αυτή την μέθεξη, την οποία προϋποθέτουν τα νταλκαδιάρικα τραγούδια και την οποία τέλος πάντων γουστάρει και ο ίδιος ο καλλιτέχνης. Έτσι όταν η συγκεκριμένη μητέρα ενδιαφέρθηκε να νουθετήσει το παιδί της ώστε να ηρεμήσει λίγο, ο Κραουνάκης εξερράγη, χωρίς αυτό να δικαιολογείται από τα όσα προηγήθηκαν αμέσως πριν. Τα όσα είπε δεν ήταν σωστά και σίγουρα δεν πρέπει να λέγονται με το ύφος που ειπώθηκαν από έναν άνθρωπο που έχει στη διάθεσή του το βάρος της φήμης του, το κύρος του μικροφώνου και το ύψος του πάλκου. Ειδικά αυτή η φτηνή κομματικοποίηση "έτσι τα κάνετε για αυτό ψηφίζουν αυτά που ψηφίζουν" ήταν… απαραδεκτίξ.  

Αλλά, τέλος πάντων, έκρηξη είναι αυτή και στην έκρηξη κανείς δεν ελέγχει τον εαυτό του. Αλλιώς δεν θα ήταν έκρηξη. Εξάλλου, δεν είναι κάτι συνηθισμένο, να πεις ας πούμε ότι ο Κραουνάκης κάθε τόσο κακομιλάει ή η συμπεριφορά του είναι ασεβής απέναντι στον κόσμο.

Στην εποχή των social media όμως τίποτα δεν πέφτει κάτω και- κυρίως- τίποτα δεν πέφτει κάτω χωρίς κάποιος να προσπαθήσει να βγάλει κανά like από αυτό. Είτε μας αρέσει, είτε όχι- που θα πει είτε συμπαθούμε αυτούς στους οποίους συμβαίνει- είτε όχι, αυτό ισχύει. Πρέπει ωστόσο να σταθμίζεται η κοινωνική βαρύτητα της… γκέλας. Δεν είναι δυνατόν να συγκρίνεται η «αγένεια» Κραουνάκη την ώρα της παράστασης με ξενοφοβικά ή ρατσιστικά παραληρήματα που λέγονται ίσως και αυτά άπαξ. Γιατί στη μεν πρώτη περίπτωση ο λέγων υποβιβάζει τον εαυτό του, στην δεύτερη επιχειρεί να συνεγείρει τα πλήθη υπέρ της μισανθρωπικής άποψής του.

Τα τελευταία χρόνια ο Κραουνάκης πολιτικοποιήθηκε. Και με τις εκπομπές στο Κόκκινο, το ραδιόφωνο του Σύριζα και με τις αναρτήσεις του, στις οποίες στήριζε αναφανδόν την προηγούμενη κυβέρνηση και με τις παραστάσεις του από όπου η συνήθης κριτική απουσίαζε τεχνηέντως. Το ίδιο έκαναν και άλλοι καλλιτέχνες της αντίπερα όχθης, χωρίς ωστόσο αυτό να αφαιρέσει κάτι από την σημασία του έργου τους. Αν και δεν υιοθετώ τα όσα υπονόησε ο ίδιος περί «στοχοποίησης» και λοιπά που λέγονται σε τέτοιες περιπτώσεις, φαντάζομαι ότι η πολιτική του θέση έχει να κάνει με την ευκολία με την οποία ένα μικρό περιστατικό έγινε μεγαλούτσικο.

Μεγάλο παιδί είναι και αυτός και ξέρει από αυτά, όμως.  

"Είναι στη φύση του ανθρώπου να σκέφτεται λογικά και να ενεργεί παράλογα."

Ανατόλ Φρανς

  • 1906 - Το S-O-S υιοθετείται ως επίσημο σήμα ύπαρξης κινδύνου.

    1943 - Ο Λίβανος κερδίζει την ανεξαρτησία του από τη Γαλλία.

© 2002-2019 MEDIA2DAY