Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Εκλογές, κόμματα, με φρου φρου κι αρώματα

Εκλογές, κόμματα, με φρου φρου κι αρώματα

Οι εκλογές είναι σταθμός σε κάθε πολιτική περίοδο, είτε πιστεύεις πως μπορούν να αλλάξουν τα πάντα, είτε πιστεύεις πως «αν μπορούσαν να αλλάξουν κάτι θα ήταν παράνομες», κατά το γοητευτικό εξαρχειώτικο ρητό.

Η ουσιαστική πρόκληση για όλες τις δυτικές συνίσταται ακριβώς σε αυτό: Στην αποχή των πολιτών από τις κάλπες, η οποία προέρχεται στην πεποίθηση ότι η ψήφος μας δεν αλλάζει και δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Έτσι, η αποχή αναδεικνύεται στον ουσιαστικό αντίπαλο της σημερινής καθεστηκυίας τάξης, καθώς απονομιμοποιεί την διαδικασία εκλογής της ηγεσίας της. Για τον λόγο άλλωστε αυτόν τής επιτίθενται σε κάθε ευκαιρία.

Είναι όμως έτσι; Πραγματικά οι εκλογές δεν μπορούν να αλλάξουν τίποτα; Δεν είμαι πια τόσο σίγουρος. Ή, για την ακρίβεια, δεν είμαι πια τόσο σίγουρος ότι τα λίγα πράγματα που μπορούν να αλλάξουν οι εκλογές είναι τόσο τιποτένια όσο πίστευα σε αγνότερες ηλικίες, ώστε να καταλήγουν ασήμαντα. Ναι, για όσους ενδιαφέρονται οι εκλογές σε μια αστική δημοκρατία δεν θα φέρουν ποτέ την κοινωνική ανατροπή (τα είχε πει ο Μαρξ και μέχρι τώρα δεν έχει διαψευσθεί), ούτε θα φέρουν τους τελευταίους στην πρώτη θέση κατά την προφητεία των χριστιανικών γραφών. Τότε θα είχαμε την πρώτη περίπτωση ενός συστήματος που απεργάζεται καταστροφή του και το οποίο παραδίδει την εξουσία στους αμφισβητίες του.

Όμως το ποιοι θα πάρουν βοήθημα, το που θα γίνουν επενδύσεις, ποιες ελαστικοποιήσεις των νόμων θα πρέπει να δεχθούμε, το αν θα έχουμε μια κοινωνία που θα σέβεται τα ανθρώπινα και τα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών, είναι πράγματα που δεν νομίζω ότι θα κάνει κανείς μεγάλο λάθος αν πει ότι κρίνονται από μια εκλογική διαδικασία στην Ελλάδα, εννοώ αυτές από το 1974 και μετά.       

Άρα το «τίποτα» που αλλάζουν οι εκλογές είναι κάτι σχετικό. Θεωρείς μικροπράγματα ό,τι είναι χαμηλότερα από το επίπεδο της . Το ερώτημα καταλήγει προσωπικό: Τι θεωρεί ο καθένας «σημαντική αλλαγή», τέτοια ώστε να πάει να ψηφίσει για να την φέρει ή να την αποτρέψει. Σε μεγάλο βαθμό η θέση «μεγάλες αλλαγές ή τίποτα» είναι νομίζω υπόθεση των μικρότερων ηλικιών. Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος δύο πράγματα συμβαίνουν. Αφενός συντηρητικοποιείται ο ίδιος και δεν πολυθέλει τις πολύ μεγάλες αλλαγές. Αφετέρου δεν είναι τόσο απόλυτος- ξέρει ότι και μόνο για κάποιους να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο, έχει την σημασία του.    

Έχει όμως κάθε απόφαση για συμμετοχή ή όχι στην εκλογική διαδικασία τόση σκέψη από πίσω της; Προφανώς και όχι. Η αποχή μπορεί να είναι μια υπόθεση πολύ πολιτική, αν ο πολίτης έχει σκεφτεί πάνω σε αυτήν, αν η απόφασή του προκύπτει από έναν πολιτικό προβληματισμό, στον οποίο- με κάποιον τρόπο απαντά. Πολιτικό δεν είναι μόνο ό,τι μετέχει εμφανώς σε μια μαζικότητα, αλλά και αυτό που υπάρχει διασπαρμένο στην ανωνυμία των ανθρώπων που το επιλέγουν· στην ασυντόνιστη πράξη της αποχής και στην λίγο ή πολύ κοινή τους απόφαση να μην δώσουν το παρόν.

Οι άλλοι, οι οπαδοί της αγνής αδιαφορίας, είναι πιο ξεκάθαρα αυτό που λέμε «δυσαρεστημένοι καταναλωτές» του προϊόντος που λέγεται κοινοβουλευτική δημοκρατία, χωρίς ίσως καν να συνειδητοποιούν την ίδια την αδιαφορία τους. Είναι α-πολιτίκ. Αυτοί αν και όταν ψηφίζουν ψηφίζουν με γνώμονα τις εντυπώσεις που αποκομίζουν και ίσως το γενικότερο ρεύμα. Ακόμη πιο καίριος αποσυντονισμός για το σύστημα.

Το δίλημμα των εκλογών είναι περισσότερο από ό,τι άλλο το αν θα πάρει κανείς μέρος ή όχι. Αν αποφασίσει να πάρει μέρος, θα σημαίνει ότι είναι πρόθυμος να εντοπίσει τις μικρές διαφορές που λέγαμε και άρα δεν θα του φανούν «όλοι ίδιοι». Ένα πράγμα που θα ξέρει-  και δεν δικαιούται κανείς πια να μην το ξέρει- είναι ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι μια από τις διαθέσιμες επιλογές.

"Ποτέ δεν σκέφτομαι το μέλλον. Έρχεται αρκετά σύντομα."

Άλμπερτ Αϊνστάιν

  • 1929 - Αρχίζει το μεγάλο Κραχ του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης και ακολουθεί η κατάρρευση της δυτικής οικονομίας.

© 2002-2019 MEDIA2DAY