Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Ο διακριτικός κ. Γιάννης Ιωάννου

Ο διακριτικός κ. Γιάννης Ιωάννου

Γνώρισα τον Γιάννη Ιωάννου σε παιδική ηλικία, στην δεκαετία του ’80. Τότε δούλευε στην εφημερίδα «Η Πρώτη» και ήταν ίσως στο απόγειο της απήχησής του. Τον θυμάμαι να αποφεύγει σχολαστικά την δημοσιότητα, μένοντας σε απόσταση από οτιδήποτε θα μπορούσε να μαρτυρήσει την πραγματική του ταυτότητα- και το «Ιωάννου» άλλωστε ήταν ψευδώνυμο.

Καθόταν στο γραφείο του στην Πρώτη και διάβαζε σχολαστικά όλες τις εφημερίδες, το «σώμα» των εφημερίδων, όπως λένε οι άνθρωποι του τύπου. Μετά, με ησυχία, έφτιαχνε το σκίτσο της ημέρας. Τον θυμάμαι μάλιστα να παραπονιέται ότι όταν τα πράγματα είναι υπερβολικά ιλαρά από μόνα τους, η δουλειά του γελοιογράφου γίνεται πιο δύσκολη, γιατί πώς να ανταγωνιστείς την πραγματικότητα όταν αυτή είναι πραγματικά αστεία;

Στη δεκαετία του ’80 τα σκίτσα του Γιάννη Ιωάννου ήταν από μόνα τους μια εστία αντιπολίτευσης- ας μην ξεχνάμε ότι δεν υπήρχε ούτε διαδίκτυο, ούτε ιδιωτική τηλεόραση και ραδιόφωνο, παρά μονάχα ΕΡΤ.

Η πλάκα που έκανε στον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ δεν υπήρχε. Τα σκίτσα του άλλωστε, όπως είχαμε μάθει από πηγή κοντά στην Αγγέλα Κοκόλα, ήταν το πρώτο πράγμα που κοιτούσε ο ίδιος ο Ανδρέας στις εφημερίδες, ο οποίος εκτιμούσε το διεισδυτικό του χιούμορ. Ήταν μια εποχή που άκουγα για σχεδόν όλους τους γελοιογράφους να λένε «αντιγράφει τον Ιωάννου μωρέ».

Τον παρακολουθούσα και στο Έθνος, όχι πολύ τακτικά, αλλά και στην εφημερίδα των Συντακτών. Πριν από λίγα χρόνια τον ανακάλυψα στο Facebook και τον ακολούθησα. Λίγο αργότερα το είδα να ποστάρει σκίτσα από δωμάτιο νοσοκομείου και κατάλαβα ότι ασθενεί. Τον Σεπτέμβριο του 2017 ο Γιάννης Ιωάννου ανέβασε ένα από τα πιο τρυφερά ποστς που έχω δει στο Facebook και εκείνο που με έκανε να καταλάβω πόσο συμπαθής και ευγενής  άνθρωπος ήταν ο Ιωάννου, πέρα από πατριάρχης της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής γελοιογραφίας.

Το ποστ έγραφε:      

«Νύχτα Παρασκευής, Εξάρχεια. Γυρνώντας από τη συνάντηση-φαγοπότι της παρέας, δεν μπορώ ανοίξω τ’ αμάξι μου. Είναι «ανοιγμένο» και η κλειδαριά κατεστραμμένη.
Και όσο προσπαθώ μάταια να ξεκλειδώσω, μια ομάδα παιδιών που ανηφόριζε τη Θεμιστοκλέους για «πάνω», αραδιάζεται στα σκαλάκια και γίνομαι το θέαμά της.
Δε με πείραξε το άνοιγμα τ’ αμαξιού, είναι η τρίτη φορά και προφανώς όχι η τελευταία. Μου στοίχισε η ειρωνεία των αγοριών και τα χασκόγελα των κοριτσιών που απήλαυναν το παίδεμα ενός γέρου που του είχαν ανοίξει τ΄ αμαξάκι. Και το χειρότερο?..ήταν μια χαρά παιδιά!
Το «χάσμα γενεών»? Μπα..Νομίζω ήταν αυτό που ψάχνει ο καθείς στα «άγρια» Εξάρχεια. Εμείς οι παλιοί «χρήστες Εξαρχείων», μια μικρή τζούρα των νιάτων μας σ ’αυτήν τη γειτονιά. Τα παιδιά, επισκέπτες της Παρασκευής κι αυτοί, να γίνουν αυτόπτες της τιμωρίας των γέρο αστών που αποτόλμησαν κάτι τέτοιο. Σκ.. ένιωσα και πολύ Φλαμπουράρης , γαμ.. »

…και συνοδευόταν από αυτό το σκίτσο που φιλοτέχνησε ο ίδιος, εικονοποιώντας και άρα σατιρίζοντας την άβολη κατάσταση στην οποία βρέθηκε.

Ούτε κακίες, ούτε τίποτα. Μόνο απλή και οδυνηρή αντιμετώπιση της αλήθειας. Ήθος και σάτιρα.

Δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι πηγαίνουν μαζί. Διάβασα ότι ο θάνατος του Γιάννη Ιωάννου ολοκληρώνει μια εποχή. Για εμένα τουλάχιστον, αυτό ισχύει. 

 

SPONSORED LINKS

"Δεν με πειράζουν τα ψέματα αλλά μισώ την ανακρίβεια."

Σάμουελ Μπάτλερ, 1835-1902, Άγγλος συγγραφέας

  • 1536 – Η Άννα Μπολέυν, δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου Η' της Αγγλίας αποκεφαλίζεται για μοιχεία, προδοσία και αιμομιξία.
    1919 – Αποβιβάζεται στο λιμάνι της Σαμψούντας ο Μουσταφά Κεμάλ απ' όπου αρχίζει η δεύτερη φάση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.
    Ημέρα μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας.

© 2002-2019 MEDIA2DAY