Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Ξανά η παιδεία στα κάγκελα

Ξανά η παιδεία στα κάγκελα

Το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας για τους διορισμούς εκπαιδευτικών φέρνει στην επιφάνεια αρκετές από τις παθογένειες του εκπαιδευτικού μας συστήματος- οι βασικότερες από τις οποίες οφείλονται στις κινήσεις και την νοοτροπία της πολιτείας. Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές στα κριτήρια προσλήψεων των 15.000 εκπαιδευτικών που πρόκειται να προσληφθούν στην επόμενη τριετία αλλάζουν το τοπίο και μεταβάλουν τις συνθήκες πρόσληψης εισάγοντας την απαίτηση νέων προσόντων.

Η πριμοδότηση δεύτερων πτυχίων, διδακτορικών και μεταπτυχιακών τίτλων είναι στην σωστή κατεύθυνση. Η πριμοδότησή τους έναντι ισχυόντων, όπως είναι επί παραδείγματι η προϋπηρεσία ή η προϋπηρεσία σε ακριτική περιοχή/δυσπρόσιτο σχολείο, είναι ένα πιο αμφιλεγόμενο ζήτημα. Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να δούμε την νομιμοποιητική του βάση- την σύγκριση δηλαδή των δύο κατηγοριών κριτηρίων. Οι ακαδημαϊκές περγαμηνές είναι κάτι που αναγνωρίζεται από όλους σαν κάτι θεμιτό. Ο διδάσκων που έχει ασχοληθεί με την επιμόρφωσή του, εκτός των άλλων προσόντων που απέκτησε, δείχνει ότι ενδιαφέρεται και για την προσωπική του εξέλιξη.

Μια στιγμή όμως: Για να έχει κάτι τέτοιο βαρύτητα στην εκπαίδευση δεν πρέπει να πρόκειται για απολύτως σχετικά με την εκπαίδευση πτυχία; Δεν πρέπει κάτι να προσφέρουν στο εκπαιδευτικό έργο αυτού που τα φέρει; Όπως όμως καταγγέλλουν ενώσεις εκπαιδευτικών, στο ν/σ δεν γίνεται καμία αναφορά στην εγγύτητα του αντικειμένου της επιμόρφωσης. Με άλλα λόγια δεν ζητείται η ποιότητα των τίτλων επιμόρφωσης αλλά η ποσότητα, ωθώντας τον επίδοξο διορισμένο κυνηγό σεμιναρίων, μεταπτυχιακών κλπ που τις περισσότερες φορές είναι επί πληρωμή.

Η συζήτηση μπορεί, και ίσως πρέπει, να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο: Πόσο τεχνοκρατικά δομημένο θέλουμε τον δημόσιο τομέα και ειδικά εκείνον της παιδείας; Πόσο αποδοτικό με όρους κόστους/οφέλους; Η απάντηση στους καιρούς των μνημονίων είναι προφανώς «πολύ». Εδώ όμως δεν υπεισέρχεται και ο ρόλος μιας αριστερής κυβέρνησης που μάλιστα διαφωνεί- και σωστά- με την «αριστεία»;

Αλλά, ακόμη και αν έπρεπε να προσπεράσουμε αυτό το κομβικό ερώτημα για χάρη των διαδικαστικών ζητημάτων που ανακύπτουν, δεν θα ήταν πιο σωστό να προκηρυχθούν τώρα οι αλλαγές και να εφαρμοστούν μετά από 3,4,5 χρόνια ώστε οι ενδιαφερόμενοι να έχουν τον χρόνο και την δυνατότητα να προετοιμαστούν; Δεν θα είχε νόημα να ξέρουν όσοι εκπαιδευτικοί θελήσουν να υπηρετήσουν στις άκρες της Ελλάδας ότι δεν θα πάρουν μόρια για αυτό;                       

Για να είμαι ειλικρινής, και ίσως αφελής- δεν βλέπω να υπάρχει σκοπιμότητα εξυπηρέτησης «ημετέρων» πίσω από αυτές τις διεργασίες, όπως καταγγέλλουν οι εκπαιδευτικοί. Πιο πολύ θεωρώ ότι είναι σπασμωδική εφαρμογή δημοσιονομικών απαιτήσεων και ως ένα βαθμό και ελλειμματικής μελέτης που προκύπτει από τον ελλειμματικό (έως καθόλου) διάλογο με τους υπόλοιπους αρμόδιους φορείς.

Έχω την αίσθηση ότι χάνεται μια ευκαιρία. Η ευκαιρία να τεθούν εύστοχα κριτήρια που θα οδηγήσουν καλύτερους εκπαιδευτικούς στις τάξεις. Όχι πως οποιαδήποτε αλλαγή θα «πέρναγε» από τις συνδικαλιστικές ενώσεις των εκπαιδευτικών εύκολα.      

Μπορεί να είναι και η εντύπωσή μου αλλά η εικόνα που έχω από την συνδικαλιστική δράση των εκπαιδευτικών είναι σε μεγάλο βαθμό ένας λυσσαλέος αγώνας να μην βρεθούν με κάποιο τρόπο εκτός δημοσίου και να μην αξιολογηθούν- κάτι το οποίο θεωρούν ότι θα ανοίξει τον δρόμο για επιδείνωση της θέσης κάθε ενός. Φαντάζομαι ότι για τους περισσότερους το συμφέρον της προσωπικής «ασφάλειας» συνυπάρχει με την ειλικρινή βούληση να διατηρηθεί και να βελτιωθεί το δημόσιο σχολείο. Ωστόσο, ο τρόπος τους για να περάσει αυτό το κοινωνικό αίτημα σε μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού και έτσι να βρεθούν πολύτιμοι σύμμαχοι, χάνεται πίσω από συνολικές αρνήσεις και καταγγελίες κάθε (μα κάθε) αλλαγής. Και αυτό είναι λάθος εκτός από λάθος μήνυμα είναι και λάθος στρατηγικής.

SPONSORED LINKS

"Οι άνθρωποι ποτέ δεν εγκαταλείπουν ένα πλοίο που βυθίζεται μέχρι να δουν τα φώτα ενός άλλου πλοίου να πλησιάζει."

Richard Buckminster Fuller, Αμερικανός εφευρέτης

  • 1731 - Πεθαίνει ο Ντάνιελ Νταφόε, βρετανός συγγραφέας
    1915 - Αρχίζει η Γενοκτονία των Αρμενίων, που κατέληξε στη σφαγή 1,5 εκατομμυρίων Αρμενίων
    1952 - Γεννιέται ο Ζαν Πολ Γκοτιέ, γάλλος σχεδιαστής μόδας
    1975 - Η ομάδα Μπάαντερ-Μάινχοφ ανατινάσσει την πρεσβεία της Δυτικής Γερμανίας στην Στοκχόλμη
    1990 - Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble μεταφέρεται στο διάστημα από το Discovery
    2004 - Το Σχέδιο Ανάν για λύση του Κυπριακού απορρίπτεται από τους Ελληνοκύπριους με 76%

© 2002-2019 MEDIA2DAY