Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Το εύκολο και επικίνδυνο χιούμορ του Μ. Σεφερλή

Το εύκολο και επικίνδυνο χιούμορ του Μ. Σεφερλή

Ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν είχαν σκεφτεί ότι το εύκολο χιούμορ του Μάρκου Σεφερλή μπορεί να είναι και κοινωνικά επικίνδυνο.

Μάλιστα, έχω περάσει στιγμές γέλιου με το «Ταξί» και έχω αναγνωρίσει την «κάφρικη» αξία των παλαιότερων τηλεοπτικών εκπομπών του, στις οποίες τα «κρύα» αστεία βασίζονταν σε παρηχήσεις και ανασυλλαβισμούς. Χαζά πράγματα δηλαδή, αλλά αθώα. Όπως εν πολλοίς και οι παλιές ελληνικές ταινίες, λίγες από τις οποίες αντέχουν σήμερα σε σοβαρή κινηματογραφική κριτική, αφού περιλαμβάνουν ένα μπουφόνικο χιούμορ ή, αντίστοιχα, ένα μεγάλο δράμα, και τα δύο τις περισσότερες φορές χοντροκομμένα.     

Δεν έχω παρακολουθήσει τον Σεφερλή ποτέ ζωντανά σε παράστασή του και δεν είχα γνώση του περιεχομένου τους- αν και από το γεγονός ότι ανέβαιναν στο Δελφινάριο, μπορούσα να φανταστώ ότι επρόκειτο για αμιγώς λαϊκό θέαμα.

Η αντιπαράθεση του καλλιτέχνη με την Έλενα Ακρίτα με οδήγησε στην αναζήτηση κριτικών και βίντεο από παλιότερες, και σχετικά πρόσφατες δουλειές του. Ναι, δεν μπορούσα παρά να συμφωνήσω: Το χιούμορ εκεί ήταν άθλιο και σε αρκετές περιπτώσεις ενοχλητικό και ρατσιστικό.

Αλλάζουμε μεγαλώνοντας και οι νόρμες τριγύρω μας αλλάζουν και αυτές.

Σκέφτηκα πόσο έχει παίξει ρόλο σε αυτή μου την θεώρηση η άνοδος αυτού που ονομάζουμε «πολιτική ορθότητα». Αυτής της κριτικής κατά του καθημερινού ρατσισμού που φωλιάζει πολλές φορές σε πράγματα φαινομενικά ανώδυνα. Δεν είναι εύκολο να αποδέχεσαι ότι «δεν με νοιάζει αν με λες ρατσιστή, εμένα μου φαίνεται αστείο» ή τέλος πάντων θέλει “στομάχι” που δεν το έχω.

Νομίζω ωστόσο ότι το θέμα δεν πρέπει να θεωρείται μονοδιάστατα. Τι είναι το χιούμορ τι ή σάτιρα και, πρέπει να έχουν όρια; Μια άποψη λέει ότι η σάτιρα είναι σε μεγάλο βαθμό ταυτισμένη με το πολιτικώς μη ορθό και δεν πρέπει να την περιορίζουμε σε κάτι λιγότερο, γιατί χάνει τον κοινωνικό της ρόλο. Δύσκολα θα διαφωνήσω. Το «όριο» που θα έβαζα προσωπικά σε τέτοια θεώρηση είναι να σατιρίζεται μια «εξουσία». Οποιουδήποτε είδους εξουσία, οτιδήποτε καταπιέζει τον καθένα.

Με αυτή τη λογική συμπέρανα ότι ο Μάρκος Σεφερλής δεν σατιρίζει κανέναν ισχυρότερό του αλλά πατά πάνω σε εύκολους και κοινούς ρατσισμούς για τους υπέρβαρους, τους ομοφυλόφιλους, τις γερασμένες γυναίκες και διάφορες άλλες ομάδες ανθρώπων που… απλώς υπάρχουν. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να με συμπεριλάβω στους αντιπάλους του. Όχι εναντίον του, αλλά υπέρ των υπολοίπων.

Υ.Γ. Αξίζει να διαβαστεί αυτό το κείμενο του Κώστα Γιαννακίδη που γράφτηκε επ΄αφορμή μια παλιότερη παράσταση.

      

 

Από την άλλη άκουγα την άποψη του   

 

SPONSORED LINKS

"Να μην ενδιαφέρεσαι για τον αριθμό, αλλά για την ποιότητα των θαυμαστών σου. Το να μην αρέσεις στους μικρόψυχους, αποτελεί τίτλο τιμής."

Σενέκας, 4 μ.Χ-65 μ.Χ., Ρωμαίος φιλόσοφος

  • 37 - Γεννήθηκε ο Νέρων, Αυτοκράτορας της Ρώμης.

    1025 - Πέθανε ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτόνος.

© 2002-2018 MEDIA2DAY