Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Αέεεεραααααα δημογραφικό!

Αέεεεραααααα δημογραφικό!

Αν υποθέσουμε ότι η πατρίδα μας κινδυνεύει, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την «Ελλάδα μας» για το «περήφανο έθνος μας» και διάφορα άλλα που λένε οι απανταχού ελληναράδες δεν προέρχεται από την απειλή των συνόρων μας, από το έλλειμα εξοπλισμών ή από τις επιθετικές διαθέσεις των γειτόνων μας που άλλο δεν σκέπτονται από το πώς να μας αφανίσουν (γιατί μας ζηλεύουν, μην ξεχνιόμαστε).

Προέρχεται από το δημογραφικό και τα στοιχεία των γεννήσεων. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η ΕΣΥΕ, για πρώτη φορά πέρσι οι γεννήσεις έπεσαν κάτω από τις 90.000, σημειώνοντας υποχώρηση 4,6% έναντι του 2016, ενώ οι θάνατοι συνέχισαν να αυξάνονται.    

Αυτές οι εξελίξεις δεν «συμβαίνουν απλά». Σχετίζονται με έναν κοινωνικό και οικονομικό μετασχηματισμού, ο οποίος στο θέμα που μας απασχολεί έχει πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και πολύ συγκεκριμένες αιτίες. Πώς να αποφασίσει να κάνει παιδί κάποιος που, ακόμα και αν έχει φτάσει στα 30, βλέπει το μηνιαίο του εισόδημα να μην ξεπερνάει τα 700-800 ευρώ; Ή που δεν ξέρει αν με τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν θα έχει και αύριο δουλειά για να παίρνει έστω και αυτά;

Η μέση ηλικία των γυναικών που γίνονται μητέρες έχει σκαρφαλώσει στα 31,4 έτη- γεγονός που αυξάνει τις περιπτώσεις υπογονιμότητας και περιορίζει αισθητά τον χρόνο για περισσότερα του ενός παιδιά. Ομοίως και στο επίπεδο της κοινωνικής πρόνοιας.

Πόσο εύκολο είναι να έχεις ένα βρέφος και, όταν αυτό είναι σε ηλικία 2 μηνών να πρέπει να επιστρέψεις στη δουλειά; Μετά; Όταν δεν στο παίρνουν στον παιδικό σταθμό και ο ιδιωτικός θέλει κανά 300άρι τον μήνα, τι κάνεις;  

Πριν κάποιος αποφασίσει να κάνει παιδί- κυρίως το πρώτο, για το οποίο η απόφαση είναι δυσκολότερη, ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά. Σε αυτό το ζύγι, από τη μια είναι όλες αυτές οι δυσκολίες που φαντάζουν ανυπέρβλητες και από την άλλη μόνο η επιθυμία του να κάνει ένα πιτσιρίκι με τον άνθρωπο που αγαπάει. Έτσι, αν δεν το έχει τάμα ή δεν αρχίσει να πιέζεται σοβαρά από τον χρόνο, δεν περνάει τον Ρουβίκωνα.

Μπορεί το μαρξιστικό επίπεδο ανάλυσης κατά το οποίο ο πλούτος είναι ο καθοριστικός παράγοντας οργάνωσης και λειτουργίας μιας κοινωνίας να φαίνεται πια ξεπερασμένο κλισέ, αλλά σε κάτι τέτοια θέματα είναι που καταλαβαίνεις την αξία και την ισχύ του. Με κίνδυνο λοιπόν να αθροιστώ και εγώ με τους οπαδούς του Μαρξ θα συμβουλέψω τους πατριώτες νοικοκυραίους να αφουγκραστούν όχι τα εθνεγερτικά μηνύματα της νέας λαϊκής δεξιάς που πληθαίνουν, αλλά… την ταξική τους συνείδηση. Αν δεν νοιαστούν για την πατρίδα, ας νοιαστούν για τον εαυτό τους. Γιατί έτσι όπως πάει όχι στα 67 δεν θα πάρουν σύνταξη, αλλά ούτε στα 75.    

SPONSORED LINKS

"Αυτό που δε θέλει κανείς να ξέρει για τον εαυτό του καταλήγει να επέρχεται σαν πεπρωμένο."

Καρλ Γιούνγκ, 1875-1961, Ελβετός ψυχίατρος

  • 1862 - Έξωση του Όθωνα.

    1912 - Ο Ελληνικός Στρατός μπαίνει στην Κοζάνη.

© 2002-2018 MEDIA2DAY