Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Διοικείν εστί προβλέπειν

Διοικείν εστί προβλέπειν

Ένα από τα απεχθέστερα πράγματα σε τέτοιου τύπου τραγωδίες όπως αυτή που ζούμε, είναι η πολιτική εκμετάλλευση που- πια- πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι τις ακολουθεί. Εδώ και λίγες ώρες το κλίμα είναι τέτοιο και θα γίνει χειρότερο. Ωστόσο, πέρα από την αισθητική του πράγματος, υπάρχει και η ευθύνη. Όχι η ευθύνη που αντιστοιχεί στη σύμβαση που λέει «τι να κάναμε;», αλλά  η άλλη, αυτή που ορίζεται από το Σύνταγμα και λέει ότι η πολιτική διοίκηση έχει καθήκον να προστατεύει τους πολίτες.

Όπερ σημαίνει όχι μόνο ότι κάνω ό,τι μπορώ την ώρα της κρίσης, αλλά ότι έχω φροντίσει εκ των προτέρων για να υπάρχουν σχέδια αντιμετώπισης της όποιας κρίσης. Εκ των προτέρων, με νηφαλιότητα και χωρίς πανικούς. Διοικείν εστί προβλέπειν, που έλεγε και ο παππούς μου. Υπάρχει κόσμος στο δημόσιο που έχει καθήκοντα όχι μόνο ενώ μαίνεται κάποια καταστροφή, αλλά και πριν από αυτή. Αυτό σημαίνει ότι αμείβεται για να έχει ήδη σκεφτεί τι θα πρέπει να γίνει όταν το κακό συμβεί. Σε αυτούς δεν υπάρχει ευθύνη; Ποιοι είναι και ποιοι είναι οι προϊστάμενοί τους;

Στην Ελλάδα δεν έχουμε στην πολιτική μας κουλτούρα τις παραιτήσεις. Από την άποψη αυτή θα μπορούσε κανείς να πει ότι καταλαβαίνει γιατί η κυβέρνηση αρνείται να παραιτηθεί: Εγώ θα αλλάξω τις συνήθειες, σου λέει; Οι πρώτες παραιτήσεις για αδυναμία διαχείρισης φυσικής καταστροφής θα αλλάξουν ίσως τα χούγια δεκαετιών, αλλά θα θυμίζουν πολύ πολιτική αυτοκτονία.

Έτσι σκεπτόμενος προφανώς βγαίνει ο Πρωθυπουργός το απόγευμα της Παρασκευής και κάνει την γνωστή προκάτ δήλωση περί «ανάληψης πολιτικής ευθύνης»- που ανάθεμά με αν υπάρχει πιο παπανδρεϊκός όρος από αυτόν. Και με το «παπανδρεϊκός» εννοώ να φαίνεται ότι λέει κάτι ουσιώδες , αλλά να μην λέει τίποτα.   

Όμως κάποια στιγμή η ελληνική κοινή γνώμη θα ωριμάσει και θα πάψει να βολεύεται με το «τι ατυχία ήταν αυτή, Θεέ μου;!», το οποίο, όπως λέει μια φίλη, δεν διαφέρει σε τίποτα από το «ήταν θέλημα Θεού». Δεν ξέρω αν είναι τώρα αυτή η στιγμή, αλλά ξέρω ότι σε όποια κυβέρνηση τύχει πρέπει να έχει κάποια καλύτερη απάντηση από το «μας πολεμάνε τα συμφέροντα», «σα δεν ντρέπονται» κλπ κλπ. Ετούτη εδώ δεν φαίνεται να τα καταφέρνει τόσο καλά.

Απόδειξη είναι η άλλη αποστροφή των δηλώσεων του Πρωθυπουργού ότι θα πρέπει να καταρτιστεί ένα εθνικό σχέδιο που θα ρυθμίζει «οικιστικές στρεβλώσεις δεκαετιών». Τι λες! Ε, πες το μας να ησυχάσουμε! Στη χώρα που ξεκίνησε το Κτηματολόγιο το 2000 και μετά από 20 χρόνια έχει προχωρήσει ελάχιστα, θα φτιάξουμε ένα σχέδιο με το οποίο θα ρυθμίσουμε τα πάντα: τα μπαζωμένα ρεύματα, τα αυθαίρετα, τα νομιμοποιημένα αυθαίρετα, την δόμηση μέσα σε δάσος, τους χαρακτηρισμούς δασικών εκτάσεων, τα σχέδια πόλης, τις ρυμοτομίες, όλα! Ε, άντε αρχίστε να το δουλεύετε να βρούμε την υγεία μας. Τόσο απλή ήταν η λύση, τελικά;

Αφήνω στην άκρη τις αστείες αναφορές σε σχέδια εμπρησμού. Αν και δεν είμαι φαν τέτοιων θεωριών, δεν μπορώ να αποκλείσω την πιθανότητα να ισχύουν. Αλλά πόσο σχετικό είναι αυτό με το τι θα έπρεπε να έχει γίνει για να μην θρηνήσουμε τόσα θύματα;

SPONSORED LINKS

"Από τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα, η τεμπελιά είναι το μόνο για το οποίο έχω ακόμα δυνάμεις."

Robert Brault, σύγχρονος Αμερικανός γνωμικογράφος

  • 1895 - Αρχίζουν οι μεγάλες σφαγές των Αρμενίων στη Κωνσταντινούπολη και γενικότερα στη Τουρκία
    1914 - Ενώ μαίνεται ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, οι γερμανικές δυνάμεις νικούν τους Ρώσους στη μάχη του Σταλουπόνεν
    1949 - Ο Ελληνικός στρατός καταλαμβάνει πλήρως το ορεινό συγκρότημα του Βίτσι, απωθώντας τα τελευταία υπολείμματα του Δημοκρατικού Στρατού προς την Αλβανία. Τερματίζεται ουσιαστικά ο από του 1946 μαινόμενος Εμφύλιος Πόλεμος
    1962 - Ο 18χρονος Πέτερ Φέχτερ σκοτώνεται από ένοπλο φρουρό στο τείχος του Βερολίνου, όταν προσπαθεί να περάσει από το ανατολικό στο δυτικό τμήμα της πόλης

© 2002-2018 MEDIA2DAY