Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Τιμή (τους) και καμάρι (μας)

Τιμή (τους) και καμάρι (μας)

Μπορούμε άραγε να συζητήσουμε εντελώς ελεύθερα τα υπέρ και τα κατά διοργανώσεων όπως το Athens Pride ή η πολιτική ορθότητα θέτει τα όρια της «αμφισβήτησης»; Αυτό σκεφτόμουν όταν συζητούσα τις προάλλες με φίλη η οποία καλοπροαίρετα με ρώτησε αν όλο το πανηγύρι της παρέλασης και των εκδηλώσεων στο κέντρο τη πόλης είναι για καλό ή για κακό.

Αυτό που εννοούσε είναι ότι αν «ζητάς» το αυτονόητο είναι σαν να αμφισβητείς το  δικαίωμά σου σε αυτό, σαν να το σχετικοποιείς. Την ώρα που εξηγούσα την ανάγκη των «πολιορκημένων» κοινοτήτων για συλλογικές εκδηλώσεις έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται ότι η άποψη της φίλης μύριζε λίγο… συντήρηση. Ήταν όμως έτσι ή μήπως μου είναι δύσκολο να συζητώ τα πάντα χωρίς να αφορίζω τον συνομιλητή μου. Στο κάτω κάτω σκέφτηκα αυτού του τύπου η αναρώτηση είχε τεθεί ξανά με αφορμή το κίνημα του φεμινισμού και- όταν πέρασε λίγος καιρός φάνηκε η αξία του επιχειρήματος.

Τι θέλω να πω; Πέρα από το περιεχόμενο των συζητήσεων για όλα αυτά που συμβαίνουν έχει πλέον εκ των πραγμάτων τεθεί και το ζήτημα της ίδιας της συζήτησης. Της συζήτησης ως δικαίωμα ή και ως πράξη προσβολής. Δεν είναι προσβλητικό να λέμε αν θα «πρέπει» να γίνονται γιορτές σαν το Athens Pride; Προφανώς και είναι. Δεν είναι δυνατόν να υφίστανται στην κοινωνία μας μπούλιγνκ άνθρωποι για τις ερωτικές τους προτιμήσεις και να θεωρούμε έστω και «περιττή» την δυνατότητά τους να διαδηλώνουν και ζητούν ηχηρά αυτό που δικαιούνται: Την πλήρη αποδοχή. Εδώ δεν θα διαφωνήσω με την πολιτική ορθότητα.

Είναι προσβλητικό να συζητάμε για το αν είναι σκόπιμη μια τέτοια δράση; Κατά τη γνώμη μου όχι. Όχι μόνο δεν είναι προσβλητικό, είναι απολύτως θεμιτό, όπως θα ήταν θεμιτό να τοποθετούμαστε έναντι οποιουδήποτε κοινωνικού ζητήματος- και η έλλειψη της πλήρους αποδοχής για όλους, που λέγαμε παραπάνω, εμπίπτει σαφώς στην κατηγορία αυτή.

Οι φωνές της πολιτικής ορθότητας όταν γίνονται τσιρίδες και ευκαιρίες «δήλωσης» του πόσο προοδευτικός είναι ο φορέας τους κάνουν πιο πολύ κακό παρά καλό. Η λογική πίσω από αυτές τις οργισμένες πολιτικές ορθότητες είναι περίπου αυτή:  όπως συμβαίνει και με την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, έτσι και σε άλλα θέματα υπάρχει σε εξέλιξη μια «μάχη» για ισότητα και δικαιοσύνη. Όσο διαρκεί αυτή η μάχη δεν χωρούν ευπρέπειες.

Δεν μπορώ να συμφωνήσω πλήρως.

Μου φαίνεται αδιανόητο ότι στην πορεία για να διορθώσουμε αδικίες που υπάρχουν σε επίπεδο κοινωνίας και νοοτροπιών θα χάσουμε το δικαίωμα της οποιασδήποτε συζήτησης. Ακόμη και αυτής που μας φέρνει αντιμέτωπους με έναν φασίστα, έναν ρατσιστή, έναν αμετανόητο πατριάρχη. Οι συζητήσεις (με την ευρεία έννοια του όρου), οι σκέψεις και ο λόγος είναι που πρωτοέθεσαν αυτά τα θέματα στο τραπέζι. Αυτές είναι το «όπλο» της ελευθερίας μας. Και είναι ένα όπλο που μας χρειάζεται διαχρονικά, όχι μόνο για μία σπουδαία και δίκαιη μάχη. Αλλά και για τις μελλοντικές.

SPONSORED LINKS

"Η ύψιστη μορφή άγνοιας είναι όταν απορρίπτεις κάτι που δεν ξέρεις τίποτε γι’ αυτό."

Wayne W. Dyer

  • 1915 - Η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο κατά της Τουρκίας (Α' Παγκόσμιος Πόλεμος)

    1991 - Η Λεττονία κηρύσσει την ανεξαρτησία της

    1991 - Καταρρέει το πραξικόπημα κατά του ηγέτη της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσώφ

© 2002-2018 MEDIA2DAY