SPECIALSΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Νοσταλγικές σχολικές αναμνήσεις

Τα χρόνια πέρασαν και οι αναμνήσεις των γηραιότερων ρίζωσαν βαθιά στην καρδιά αφήνοντας μία γλυκιά νοσταλγία.

Νοσταλγικές σχολικές αναμνήσεις

Ουκ ολίγες φορές κάποιος παππούς σε ένα οικογενειακό τραπέζι θα έχει αναφερθεί στη νεολαία, πόσο διαφορετικά είναι όλα σήμερα και πόσο στρωμένα τα έχουν όλα. Η αλήθεια είναι ότι «τα παλιά τα χρόνια» οι μαθητές ήταν οι μικροί ήρωες της καθημερινότητας. Στις επαρχίες τα παιδιά υποχρεούνταν να περπατήσουν αρκετές ώρες και σε πολλές περιπτώσεις με τη βοήθεια των γονιών τους να διασχίσουν φουσκωμένα από τις βροχές ρέματα. Στις μεγαλουπόλεις τα πράγματα ήταν σαφώς καλύτερα, ωστόσο παντού βασίλευε η απλότητα που βλέπουμε σε παλιές φωτογραφίες.

Ορισμένοι «παλαιοί» φρόντισαν να καταχωνιάσουν κάπου φωτογραφικό υλικό και κάπου-κάπου εξιστορούν σε παιδιά και εγγόνια τις αναμνήσεις τους. Επειδή όμως δεν έχουν επιζήσει όλων οι παππούδες και κάποιων η φαντασία ξεκινά εκεί που τελειώνουν οι ταινίες της Βουγιουκλάκη, φτιάξαμε αυτήν μία λίστα για να σας ταξιδέψουμε στα δημοτικά σχολεία του τότε.

Οι δάσκαλοι της επαρχίας, σύμφωνα με εγκύκλιο του υπουργείου έπρεπε να φοράνε λαιμοδέτη για να για να ξεχωρίζουν από τους χωρικούς.

Τα αγόρια μέχρι τη δεκαετία του 60 έπρεπε να φορούν τα πηλήκια με την κουκουβάγια ενώ τα κορίτσια όφειλαν να φορούν ποδιές. Οι ποδιές καταργήθηκαν αρκετά πιο μετά από τα πηλήκια, βεβαίως-βεβαίως.

Τα αγόρια έπρεπε να έχουν όλα ομοιόμορφο κούρεμα. Αν η τρίχα ξεπερνούσε περί τα 3 εκατοστά, ο δάσκαλος έπρεπε να επιπλήξει.

Στις γυμναστικές επιδείξεις υπήρχε συγκεκριμένη ενδυμασία.


Την 25η Μαρτίου σε πολλά σχολεία τα παιδιά έκαναν σκετσάκια σχετικά με την Επανάσταση. Η έξοδος του Μεσολογγίου, ας πούμε, είχε προσαρμοστεί σε μία πιο φιλική για τα παιδιά βερσιόν.

Περί το 1970, μία μαθήτρια η οποία πήγαινε ή Ε' ή ΣΤ' δημοτικού στους Αμπελόκηπους μπορεί να είχε διαφορετικό "βοηθητικό" βιβλίο από μία στην Ομόνοια. Ωστόσο κάθε βιβλίο ήταν εγκεκριμένο από το υπουργείο και αποφάσιζε το σχολείο ποιο θα χρησιμοποιήσει.

Δεν υπήρχαν πολύπλοκα μαθήματα. Τα μαθήματα που διδάσκονταν στο δημοτικό ήταν τα Νέα Ελληνικά, η Αριθμητική, τα Θρησκευτικά, η Γεωγραφία, η Γυμναστική και η Ωδική, η οποία σαν μάθημα λειτουργούσε κυρίως λίγο πριν τις γιορτές.

Ορισμένοι δάσκαλοι, επί καθαρεύουσας, είχαν εφαρμόσει την τακτική «τετράδιο αγνώστων λέξεων», όπου οι μαθητές –όπως λέει άλλωστε και ο τίτλος του τετραδίου- έγραφαν τις περίπλοκες λέξεις και τη σημασία τους.

Στην επαρχία κάποια σχολεία ήταν μονοθέσια και κάποια διθέσια. Τι σημαίνει αυτό; Ότι σε όλες τις τάξεις δίδασκε ένας ή δύο δάσκαλοι.

Μέχρι το 1980, οι μαθητές πήγαιναν σχολείο και τα Σάββατα, ενώ στην επαρχία τα παιδιά ήταν υποχρεωμένα να πηγαίνουν και στον κυριακάτικο εκκλησιασμό.

Στο μάθημα της γυμναστικής οι ασκήσεις ήταν σουηδικού τύπου. Ναι, αυτά που έκανε η Αλίκη Βουγιουκλάκη στις ταινίες της ως μαθήτρια: ανάταση, πρόταση, πρόκυψη, επίκυψη, έκταση.



Στις γυμναστικές επιδείξεις τα παιδιά έκαναν και τριπλούν ή άλματα.

Μέχρι περίπου το 1982 υπήρχε ο θεσμός του επιθεωρητή. Εκτός από τους μαθητές, έπαιρναν βαθμό και οι δάσκαλοι. Αν ο δάσκαλος τα πήγαινε καλά, είχε περισσότερες πιθανότητες να γίνει διευθυντής. Ο επιθεωρητής εξέταζε αν συμμετείχαν τα παιδιά

Οι μαθητές του δημοτικού πήγαιναν διαφορετικές ώρες σχολείο, ανάλογα με την εποχή. Τα καλοκαίρια πήγαιναν στις 8 το πρωί, έφευγαν 12 το μεσημέρι και 3-5., τους χειμώνες στις 9 έφευγαν στις 12.30 και το απόγευμα είχαν μάθημα 2-4. Μόνο τον Μάιο και για ένα μηνα τα παιδιά ξεκινούσαν μάθημα στις 7, σταματούσαν στις 11 και μετά πήγαιναν πάλι σχολείο στις 4 και έφευγαν στις 6.

Στο δημοτικό τα παιδιά έγραφαν τελικές εξετάσεις για να πάρουν απολυτήριο.

Και όσο για το ξύλο... Οι "καρπαζιές" ήταν κάτι που συνέβαινε κατά βάση στην επαρχία, αλλά στο κλεινόν άστυ υποτίθεται πως δεν ήταν επιτρεπτό.

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

"Οι καλλιτέχνες είναι οι μοναχοί της αστικής κοινωνίας."

Τσέζαρε Παβέζε, 1908-1950, Ιταλός συγγραφέας

  • 1837-Ιδρύεται η Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα.
    1990- Με το Νόμπελ Ειρήνης βραβεύεται ο ηγέτης της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
    1999-Το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στην ανθρωπιστική οργάνωση «Γιατροί χωρίς Σύνορα»

© 2002-2019 MEDIA2DAY