SPECIALSΠΡΟΣΩΠΑ

Τι είναι η αυτοβελτίωση, Στέφανε Ξενάκη;

Ο συγγραφέας του βιβλίου «Το Δώρο» μιλά στο in2life για το τι ακριβώς εννοούμε με τον όρο αυτοβελτίωση, και πώς μπορείς να αλλάξεις τη ζωή σου.

Τι είναι η αυτοβελτίωση, Στέφανε Ξενάκη;

Κάθε μέρα είναι ένα Δώρο.
Να το ανοίγεις. Μην το πετάς.
Η Ζωή η ίδια είναι Δώρο.
Να τη ζεις. Μην την προσπερνάς.

Το βιβλίο του Στέφανου Ξενάκη, που βραβεύτηκε στην κατηγορία «Ευ Ζην» στα Βραβεία Βιβλίου Public 2019, είναι μια σειρά ιστοριών, καθημερινών θαυμάτων, που συμβαίνουν εκεί που όλοι είμαστε πολύ απασχολημένοι να κάνουμε άλλα σχέδια. Του ζητήσαμε να μας πει πώς μπορεί η αυτοβελτίωση να βοηθήσει τον καθένα μας και τελικά, λειτουργώντας και συλλογικά, να κάνει τον κόσμο καλύτερο.

Τι είναι αυτό που λέμε «αυτοβελτίωση» και πώς μπορεί να βοηθήσει τον καθένα μας;
Για μένα αυτοβελτίωση είναι η επιδιωκόμενη προσωπική ανάπτυξη, η προσπάθεια που κάνει καθένας μας να κάνει τον εαυτό του και συνεπώς και όλο τον κόσμο λίγο καλύτερο. Για την ακρίβεια η προσωπική ανάπτυξη είναι η μοναδική «εγγύηση» ότι το αύριο μπορεί και να είναι καλύτερο. Ο περισσότερος κόσμος προσπαθεί να ελέγξει το έξω, τις συνθήκες, τον καιρό. Το μόνο όμως που μπορούμε πραγματικά να ορίσουμε είναι το μέσα, τις δικές μας ικανότητές, να γίνουμε καλύτεροι καπετάνιοι για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε σε οποιοδήποτε καιρό. Μόνο τις ικανότητές μας ορίζουμε κι όχι τον καιρό. Μου κάνει επίσης εντύπωση ότι παγκοσμίως συναντάμε σχεδόν αποκλειστικά τον όρο self help (αυτοβελτίωση). Θα ήθελα να ακούσω έναν πιο συλλογικό όρο. Αυτό λοιπόν που ονομάζουμε αυτοβελτίωση είναι η λεγόμενη Δεύτερη Εκπαίδευση που εξαιρετικά ορθά αναφέρεται στο βιβλίο Η ΣΧΟΛΗ ΤΩΝ ΘΕΩΝ του Stefano Elio D’ Anna. Η δεύτερη εκπαίδευση, που δυστυχώς λείπει από το σύστημα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Που δυστυχώς για πολλούς δεν ξεκινάει ποτέ. Πραγματικά θα ζούσαμε σε εντελώς διαφορετικό κόσμο αν η προσωπική ανάπτυξη έμπαινε συντονισμένα και συστημικά στις κοινωνίες και δεν αφηνόταν στην τύχη για τον καθένα μας. Είναι τόσο παράλογο αυτό που συμβαίνει όπως το να προσδοκούμε από τα μικρά παιδιά να μάθουν μόνα τους την προπαίδεια χωρίς να τους τη διδάξει κανείς. Εξίσου παράλογο είναι να περιμένουμε από τους ενήλικες να ανακαλύψουν τυχαία τις δεξιότητες που θα τους φέρουν τη ζωή που θέλουν. Η εκπαίδευση για τα παιδιά είναι υποχρεωτική και δωρεάν. Έτσι θα έπρεπε να είναι και για τους ενήλικες. Θα ζούσαμε σε ένα πολύ καλύτερο κόσμο.

Πώς μπορούν αυτές οι γενικές κατευθυντήριες γραμμές να λειτουργούν ταυτόχρονα και γενικά και «εξατομικευμένα»;
Χαίρομαι που τις ονομάζετε γενικές κατευθυντήριες γραμμές, γιατί όντως υπάρχουν κάποιες γραμμές, κάποιοι «κανόνες». Συχνά ακούμε το κλισέ ότι η ζωή δεν έχει κανόνες κλπ. Φυσικά και έχει. Το ότι δεν θέλουμε να τους δούμε είναι γιατί δεν θέλουμε να ξεβολευτούμε. Δεν θέλουμε να αναλάβουμε την ευθύνη για τη ζωή μας. Είναι βολικό το να μην την αναλαμβάνουμε και να φταίει πάντα κάποιος άλλος. Δυστυχώς όμως αυτό μας οδηγεί σε αδράνεια, θυμό, κατάθλιψη και στο τέλος με μαθηματική ακρίβεια στην αρρώστια. Μόνο όταν αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη ζωή μας είναι που πραγματικά ενηλικιωνόμαστε κι όχι στα 18 μας. Αυτές οι αρχές ξεκινούν πρώτα από το άτομο και μετά μεταφέρονται στο σύνολο. Οι περισσότεροι άνθρωποι το περιμένουν ανάποδα. Περιμένουν το σύστημα να αλλάξει για να αλλάξουμε κι εμείς. Εμείς όμως είμαστε το «σύστημα». Κάθε φορά που προχωράει ένας από εμάς, προχωράει όλο το σύστημα, όλος ο κόσμος, όλο το Σύμπαν ή όπως επιθυμεί κανείς να το αποκαλέσει. Μέχρι τώρα έλεγα στις ομιλίες μου ότι «κάθε φορά που κάνεις κάτι περισσότερο γίνεσαι ο ίδιος κάτι περισσότερο». Πλέον συμπληρώνω ότι «κάθε φορά που γίνεσαι ο ίδιος κάτι περισσότερο, όλο το Σύμπαν γίνεται κάθε περισσότερο». Βλέπεις το Σύμπαν είσαι εσύ.

Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια πως και η ελληνική εκδοτική παραγωγή τέτοιων «βοηθημάτων ζωής» αυξάνεται, ενώ παλιότερα την είχαμε συνηθίσει να έρχεται σχεδόν αποκλειστικά από την άλλη όχθη του Ατλαντικού. Πού αποδίδετε αυτή την αλλαγή;
Φαντάζομαι στο αδιέξοδο που ατομικά ή συλλογικά όλοι λίγο πολύ αντιμετωπίζουμε και στην ανάγκη όλη αυτή η γνώση να διαδοθεί πιο συντονισμένα. Σίγουρα και στην ανάγκη του καθενός μας να συνεισφέρει στο γίγνεσθαι. Στο να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπό μας να δει τα πράγματα αλλιώς, γιατί από κει ξεκινάει όλη η διαδικασία. Όταν αλλάζεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, αλλάζουν και τα πράγματα. Κι όταν αλλάζουν τα πράγματα τα προβλήματα γίνονται προκλήσεις και τα ΓΙΑΤΙ γίνονται ΠΩΣ. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία από το να επιδιώκεις να βοηθήσεις ή να ξεκουνήσεις τους συνανθρώπους σου όπως ακριβώς κάποιος ξεκούνησε κι εσένα. Προσωπικά το θεωρώ «χρέος» κι αποστολή όλων μας να αφήσουμε τον κόσμο καλύτερο από ότι τον βρήκαμε. Κάθε φορά που συμβάλεις κι εσύ να προχωρήσει ο διπλανός σου, προχωράς κι εσύ. Χαίρομαι πραγματικά που και παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας όλο και πιο πολλοί συνάνθρωποί μας επιδιώκουν με αυτά τα βοηθήματα να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο.

Ποιους θα μπορούσε και ποιους δεν θα μπορούσε να βοηθήσει «το ΔΩΡΟ»;
Δυνητικά όλους, μικρούς και μεγάλους να ανακαλύψουν μια άλλη πλευρά της ζωής μέσα από μικρές ιστορίες που συμβαίνουν σε όλους μας αλλά συχνά προσπερνάμε. Επίσης να αναλάβουν δράση για να φτιάξουν τη ζωή που επιθυμούν και αξίζουν. Βλέπετε η Δράση είναι η σημαντικότερη αξία. Μου άρεσε μια όμορφη κριτική που είχα διαβάσει για το ΔΩΡΟ. Είχε γράψει ένας αναγνώστης «αξίζει να το διαβάσεις ακόμα κι αν δεν σκοπεύεις να γίνεις καλύτερος άνθρωπος».

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

"Να ξέρεις να εξουσιάζεις τη διάθεσή σου, γιατί αν δεν υπακούει, τότε διατάζει."

Οράτιος, 65-8 π.Χ., Λατίνος ποιητής

  • 1920 - Ψηφίζεται η 19η Αναθεώρηση του Συντάγματος των Η.Π.Α., η οποία παραχωρεί δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες.
    1960 - Κυκλοφορεί το πρώτο αντισυλληπτικό χάπι
    1991 - Ο Πρόεδρος της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, «φυλακίζεται» στο σπίτι του από πραξικοπηματίες

© 2002-2019 MEDIA2DAY