ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑΣΥΓΧΡΟΝΗ ΖΩΗ

Όλα όσα μπορούν να σου πάνε στραβά στα μέσα

Αυτό δεν είναι ένα κείμενο για ανθρώπους που έχουν αυτοκίνητο. Αυτό είναι ένα κείμενο για όλους εμάς που μας βγαίνει κάθε μέρα η ψυχή.

Όλα όσα μπορούν να σου πάνε στραβά στα μέσα

του Θοδωρή Διάκου

Αυτό είναι ένα κείμενο για εσένα. Εσένα που παίρνεις κάθε μέρα λεωφορείο. Ή τρόλεϊ. Ή μετρό, αν και στο μετρό τα πράγματα είναι ομολογουμένως πιο ανθρώπινα—ενίοτε. Σε κάθε περίπτωση, αυτό δεν είναι ένα κείμενο για εσένα που έχεις αυτοκίνητο και δεν μπορείς να καταλάβεις τον πόνο μας. Επειδή ζούμε μεγάλο πόνο.

*Η κακή μέρα από το πρωί φαίνεται, και τίποτα δεν προμηνύει χειρότερη μέρα από το να είσαι κολλημένος σε κόκκινο φανάρι στην διάβαση, και να βλέπεις το λεωφορείο σου να περνάει από την απέναντι λωρίδα, να σταματάει, να μαζεύει κόσμο και να φεύγει όσο εσύ βλαστημάς την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκες – και επίσης το ότι έχασες σαράντα δευτερόλεπτα που θα μπορούσαν να σε είχαν σώσει επειδή ένιωθες πολύ ωραίος σήμερα και κοιτάχτηκες λίγο παραπάνω στον καθρέφτη.

*Κι άντε πες ότι έρχεται το λεωφορείο. Προσπαθείς να μπεις, αλλά κανένας δεν μετακινείται. Το λεωφορείο δεν είναι καν γεμάτο, απλά όλοι οι επιβάτες έχουν συσσωρευτεί στις εισόδους/εξόδους, σαν τα πρόβατα. Και δεν ντρεπόμαστε για αυτό που είπαμε, κουνηθείτε λίγο.

*ΝΑΙ ΜΑΝΤΑΜ, ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΠΑΩ, ΕΙΜΑΙ ΕΝΗΛΙΚΑΣ.

*Το να μπει άνθρωπος με παιδικό καροτσάκι μέσα, ναι, το είπα, είναι άβολο για όλους, τα καροτσάκια πιάνουν άπειρο χώρο, δεν είναι ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό και ούτε ντροπιάζουμε όσους επιλέγουν να κάνουν παιδιά, απλά τα λεωφορεία είναι τόσο στενά. Συγγνώμη.

*Να μπει ελεγκτής και να μην έχεις εισιτήριο.

*Να μπει ελεγκτής γενικά, ακόμα κι αν έχεις εισιτήριο, απλά και μόνο επειδή πρέπει να υποστείς την παρουσία του ελεγκτή, ενός από τους πιο δικαίως μισητούς δημόσιους υπαλλήλους.

*Να βρεις θέση να κάτσεις και μετά να έρθει μια όχι-και-τόσο-γριά δίπλα σου και να σταθεί εκεί. Δεν θα σου ζητήσει να της δώσεις την θέση σου, απλά θα σταθεί δίπλα σου για να σε γεμίσει με ενοχές, συγκεκριμένα εσένα, επειδή το σύμπαν λογικά σήμερα είπε “ας φάει λίγα έξτρα σκ#τά αυτός ο δύσμοιρος όσο πηγαίνει στην δουλειά”.

*Να μείνει το τρόλεϊ στην μέση του δρόμου, και μετά ο οδηγός να κατεβεί και να κάνει αυτό το ταχυδακτυλουργικό με τα καλώδια, μπας και πάρει μπρος. Μπόνους πόντοι νεύρων αν συμβεί σε μεγάλη λεωφόρο και οι οδηγοί από πίσω κορνάρουν σαν μανιασμένοι.

*Το να χρειάζεται να πάρεις τραμ, γενικά. Κρίμα.

*Να είσαι σε λεωφορείο που δεν παίρνεις καθημερινά, άρα δεν έχεις και πολλή ιδέα που πρέπει να κατεβείς, και να έχει χαλάσει το τέτοιο που λέει τις στάσεις—ή να το έχει κλείσει σκόπιμα ο οδηγός.

*Να παίζεις Pokemon GO και να μην προλαβαίνεις τα Pokestops.
(Editor: Θοδωρή, είσαι ο μόνος που παίζει ακόμα στην Αθήνα, ξεπέρασέ το.)

*Να βρεθείς αντιμέτωπος μ’ έναν από εκείνους τους ανθρώπους που θέλουν σώνει και καλά να κάνουν τσαμπουκά με κάποιον, με οποιονδήποτε, και να ξέρεις ότι ούτε εσύ, ούτε κάποιος από τους απηυδισμένους συνεπιβάτες σου μπορείτε να τον πετάξετε με τις κλωτσιές έξω.

*Τέλος, οι χειρότεροι άνθρωποι από όλους: Εκείνοι που ακόμα δεν έχουν καταλάβει ότι η αριστερή πλευρά στις κυλιόμενες είναι για ανθρώπους που ΠΕΡΠΑΤΑΝΕ. ΔΕΝ ΚΑΘΟΝΤΑΙ, ΠΕΡΠΑΤΑΝΕ. ΒΙΑΖΟΝΤΑΙ.


σχετικά άρθρα

SPONSORED LINKS

"Βλέπεις φλόγα στα μάτια των νέων. Μα στα μάτια των γέρων, βλέπεις φως."

Βίκτωρ Ουγκώ

  • 1915 - O Άλμπερτ Αϊνστάιν διατυπώνει τη "Θεωρία της Σχετικότητας".

    1942 - Ολοκαύτωμα: Ο Χάινριχ Χίμλερ διατάζει οι υπό εξόντωση Αθίγγανοι να μεταφέρονται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς.

© 2002-2018 MEDIA2DAY