ΤΑΞΙΔΙΑΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ

Το Βερολίνο είναι πόλη για να ζεις

Τα αξιοθέατα, οι γειτονιές, οι βόλτες, η Ιστορία και όλα όσα πρέπει να κάνεις στην πολυπολιτισμική πρωτεύουσα της Γερμανίας.

Το Βερολίνο είναι πόλη για να ζεις

του Νικόλα Γεωργιακώδη

Το Βερολίνο είναι μια πόλη ολοζώντανη σε κάθε στενό της, με τόσες εναλλαγές που ακόμα και εκεί να μένεις δεν τη βαριέσαι ποτέ. Το Βερολίνο είναι τα τουριστικά του αξιοθέατα, είναι η Πύλη του Βραδεμβούργου, είναι το Checkpoint Charlie, είναι τα απομεινάρια του Τείχους, είναι οι underground γειτονιές, είναι τα κυριλέ μπαράκια, αλλά και τα τεράστια "δυτικά" εμπορικά.

Είναι οι άνθρωποί του, ένα χαρμάνι φυλών που συνυπάρχουν αρμονικά, ντύνονται όπως γουστάρουν, παρτάρουν και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανένα.

Είναι η Ιστορία του, η οποία γράφεται σε κάθε γωνιά της, είναι ο Β’ Παγκόσμιος, ο Ψυχρός Πόλεμος, τα κατάλοιπα του Κουμουνισμού και της Σοβιετίας, είναι η Techno που γεννήθηκε και εξελίχθηκε στα σπλάχνα των υπόγειων club, είναι η Ελευθερία και είναι η Ισότητα σε οποιαδήποτε μορφή. Και φυσικά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την υπόλοιπη Γερμανία.

Το Βερολίνο είναι μια πόλη που κάλλιστα θα έμενες, σχετικά φτηνή, πλήρως απενοχοποιημένη και ανοικτή στον επισκέπτη. Πόλη μεγάλη, που αξίζει να ανακαλύψεις περπατώντας την απ' άκρη σ' άκρη, αλλά και εκμεταλλευόμενος το τεράστιο συγκοινωνιακό της δίκτυο που σε πάει... παντού. 

Εδώ κανείς δε θα σε κοιτάξει περίεργα αν φορέσεις κάτι εκκεντρικό ή συμπεριφερθείς παράξενα. Εδώ τα πιτσιρίκια γυρνοβολάνε μόνα τους στους δρόμους. Εδώ, συμβαίνουν πράγματα μπροστά στα μάτια σου, ένα καλειδοσκόπιο εμπειριών και εικόνων που πρέπει να ζήσεις και να δεις.

Τα must αξιοθέατα



Το Νησί το Μουσείων, ένα τεχνητό νησί στο κέντρο του Βερολίνου μεταξύ των ποταμών Spree και Kupfergraben με πέντε μουσεία (Pergamonmuseum, Bodemuseum, Neues Museum, Alte Nationalgalerie και Altes Museum), η Πύλη του Βρανδεμβούργου (φωτό), εκεί όπου ο Ρήγκαν κάλεσε τον Γκορμπατσώφ να «ρίξει αυτόν τον τοίχο» και η East Side Gallery (φωτό), η μεγαλύτερη γκαλερί σε ανοικτό χώρο με 105 τοιχογραφίες κατά μήκος των 1,3 χιλιομέτρων μέρους του Τείχους, περιλαμβάνονται στο πρώτο… πακέτο αξιοθεάτων της πόλης.



Αν βέβαια θέλετε να δείτε την πραγματική Ιστορία του Τείχους, τότε το Μνημείο του Τείχους (Gedenkstätte Berliner Mauer) εκτεινόμενο σε 1,4 χιλιόμετρα είναι το καλύτερο μέρος για να το κάνετε. Εδώ θα μάθετε πώς όλα τα κομμάτια του παζλ για το πιο μισητό τείχος του κόσμου μπαίνουν σε σειρά και πώς αυτό το ρημάδι επηρέασε τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων μέχρι να γκρεμιστεί εν μέσω εορτασμών.

Πίσω από την Πύλη του Βρανδεμβούργου, το Μνημείο του Ολοκαυτώματος θυμίζει την πιο σκοτεινή περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με 2.711 μονόλιθους σε διάφορα ύψη να φτιάχνουν ένα απόκοσμο τοπίο, ενώ η γερμανική Βουλή - Reichstag (φώτο), δεσπόζει επιβλητικά με τον γυάλινο θόλο του Norman Foster στην κορυφή της να συμβολίζει την πολιτική διαφάνεια. Για να την επισκεφτείτε στο εσωτερικό της θα πρέπει να κάνετε ηλεκτρονική αίτηση και να έχετε – προφανώς – μαζί σας ταυτότητα ή διαβατήριο. 



Το Tiergarten, επίσης πίσω από την Πύλη, είναι ένα πάρκο που ο προσδιορισμός «τεράστιο» είναι σίγουρα λίγος και αποτελεί παραδοσιακό hot spot των βερολινέζων για πικ νικ τους θερινούς μήνες. Στο τέλος του, η Στήλη της Νίκης (Siegessaule) έχει συνολικό ύψος 66.89 μέτρα και χτίστηκε ως μνημείο της νίκης στον πρωσοδανικό πόλεμο του 1864. Είναι επισκέψιμη έναντι μικρού αντιτίμου, και από την κορυφή της μπορείτε να βγάλετε εντυπωσιακές φωτογραφίες της πόλης, όπως αυτή.



Μια βόλτα αξίζει να περάσετε και από το Checkpoint Charlie, 100% τουριστικό σημείο σήμερα, το οποίο την εποχή του Ψυχρού Πολέμου αποτέλεσε σημείο εντάσεων και αναταραχών, όντας το πέρασμα μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας. Λίγα βήματα πιο πέρα, το μουσείο Topographie des Terrors στα παλιά αρχηγεία της Γκεστάπο αποτυπώνει σε φωτογραφίες όλα τα φρικτά εγκλήματα του ναζισμού.

Ο Πύργος της Τηλεόρασης (Fernsehturm- φώτο) κοντά στην (άχαρη) πλατεία – σημείο συνάντησης των Βερολινέζων Alexanderplatz, επίσης ενδείκνυται για φωτογραφίες από την περιστρεφόμενη κορυφή του στην οποία υπάρχει και μπαρ. Το αντίτιμο για την είσοδο είναι 15€.



Στη δυτική πλευρά του Βερολίνου, το Schloss Charlottenburg (φώτο) είναι το μεγαλυτερο παλάτι της πόλης, και περιστοιχίζεται από υπέροχο δάσος με λίμνες και ποτάμια, όντας αγαπημένος «εξοχικός» περίπατος για τους βερολινέζους.



Για τους φαν του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της Ιστορίας του, μια περιήγηση στο υπόγειο δίκτυο των περιβόητων Bunker (καταφυγίων) επιβάλλεται και έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Το κόστος είναι περί τα 12-15€, για μια ώρα κατάβασης σε κλειστοφοβικό περιβάλλον και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πληροφορίες από τους εθελοντές ξεναγούς- περισσότερα για το Berlin Underworld εδώ



Περί τα 45 λεπτά με τη συγκοινωνία έξω από το Βερολίνο, το Konzentrationslager Sachsenhausen είναι ένα από τα πολλά στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί, το οποίο είναι σήμερα ανοικτό στο κοινό και λειτουργεί ως μνημείο και μουσείο.

Πάρκα, καταρράκτες και Αεροδρόμια για άραγμα

Τους θερινούς μήνες το Βερολίνο είναι (και) για αραλίκι/πικ νικ/βόλτες στα αρκετά πάρκα και στις ολοζώντανες πλατείες του. Ενδεικτικά αναφέρουμε το Victoria Park με τους καταρράκτες το καλοκαίρι, το Mauerpark με το τεράστιο κυριακάτικο flea market (παζάρι) και τα καλοκαιρινά του live σχεδόν κάθε απόγευμα. 



Επίσης, το Tiergarden (φώτο) που αναφέραμε παραπάνω, το Görlitzer Park όπου κάθε Πρωτομαγιά γίνεται της Πόπης με ένα άνευ προηγουμένου πάρτι που στήνεται εδώ, το Treptower Park ιδανικό για χάζι στις βαρκούλες και τα πλοία και το Hasenheide Park με χώρο για γυμνιστές, open air βραδιές σινεμά, αλλά και αρκετές «πιάτσες» για πάσης φύσεως ναρκωτικά. Για ακόμα περισσότερο άραγμα, το Tempelhofer Feld (φώτο) είναι ένα τεράστιο αεροδρόμιο που μετατράπηκε σε δημόσιο πάρκο για skate, πικ νικ, τρέξιμο, πατίνια και BBQ λουκάνικων  τα καλοκαίρια.



Μιλώντας για καλοκαίρια, για ακρογιαλιές και αστέρια, αν επισκεφτείτε την πόλη καλοκαιράκι (ή αν σας κάτσει καλός καιρός) μην αμελήσετε να κλείσετε μια κρουαζιέρα της πόλης με πλοίο κάνοντας κράτηση από γραφεία όπως αυτό ή αυτό.

Βόλτες στις πιο εναλλακτικές και hip γειτονιές

Δεν είναι άλλες από το Kreuzberg (φώτο) και το Friedrichshain, αμφότερα στην ανατολική πλευρά της πόλης. Εδώ η φάση είναι hipster, όμως με την καλή έννοια. Γειτονιές με χαρακτήρα, sui generis μπαρ, κλαμπ, μικρά μαγαζάκια που εκ πρώτης όψης δε σου γεμίζουν το μάτι αλλά κρύβουν street food «διαμαντάκια», και αρχιτεκτονική ποικιλία, χαρακτηρίζουν τις δύο πιο ιδιαίτερες και ταχύτατα αναπτυσσόμενες γειτονιές του Βερολίνου.


Η Heinrichplatz στο Kreuzberg είναι γεμάτη μαγαζάκια με έθνικ νοστιμιές από φαλάφελ μέχρι κινέζικο, η καρδιά της Τέχνης χτυπά στο Kunstraum Kreuzberg ένα κτίριο που φιλοξενεί εκθέσεις μουσικών, εικαστικών και πάσης φύσης καλλιτεχνών. Στην Berlinische Galerie θα βρείτε την πιο πλούσια συλλογή μοντέρνας Τέχνης (φωτογραφία, αρχιτεκτονική, γλυπτική κ.α.), αν και κάθε (σχεδόν) δρόμος της γειτονιάς αυτής είναι γεμάτος street art, δημιουργώντας ένα εναλλακτικό αστικό πίνακα ζωγραφικής.

Στο Friedrichshain (φωτό) η επιβλητική σοσιαλιστική λεωφόρος Karl-Marx-Allee ή Stalinallee βρίσκεται σε οργασμό ανοικοδόμησης με δεκάδες μαγαζιά, καφέ και εστιατόρια, ενώ στο Urban Spree βρίσκουν στέγη εκθέσεις μοντέρνας τέχνης και συναυλίες. Και εδώ δεκάδες «ποτάδικα», street φαγάδικα και κλαμπ φτιάχνουν ένα πληθωρικό ψηφιδωτό προτάσεων εξόδου, με αποκορύφωμα το Berghain ίσως το πιο δημοφιλές techno club του Βερολίνου – και όλου του κόσμου. Χωρά 1500 άτομα, ανοίγει από την Πέμπτη μέχρι και την Κυριακή, χωρίς σταματημό και η πόρτα του είναι από τις πλέον αυστηρές αλλά και sui generis.



Πλην του hip αυτού «ντουέτου», μερίδιο στις βόλτες διεκδικούν η οδός Kurfürstendamm στο δυτικό Βερολίνο με πληθώρα μαγαζιών για ψώνια, αλλά και χριστουγεννιάτικα flea markets, η οδός MaybachUfer στα σύνορα Neukölln με Kreutzberg, γεμάτη με ωραία καφέ μέρη για άραγμα με θέα το ποτάμι τα καλοκαίρια και ωραίο τούρκικο παζάρι, η Rosenthaler Platz, ακόμα μια ωραία γειτονιά με μπόλικα καφέ, μπαρ και εστιατόρια και η Schillerkiez στο Neukölln με χουχουλιαστά καφέ, σε απόσταση αναπνοής από το αεροδρόμιο/πάρκο Tempelhofer.

Best of Μουσεία


Gordon Haws/Flickr

Κρατήστε σημειώσεις και επισκεφτείτε όπως και δήποτε τα εξής: Εβραϊκό Μουσείο για να δείτε την Ιστορία των Εβραίων της πόλης, το Stasimuseum (φωτό) για να δείτε πόσο… ωραία εφαρμόστηκε ο Κομουνισμός στην πράξη, το διαδραστικό DDR με δεκάδες αντικείμενα από τη ζωή στην Ανατολική Γερμανία μιας άλλης εποχής, το Pergamont Museum με εντυπωσιακά εκθέματα ιστορικής σημασίας από πολιτισμούς της Ανατολής, και φυσικά το Bauhaus Archiv Museum για να μάθετε τα πάντα για το κίνημα που πριν από 100 χρόνια άφησε το στίγμα του στη Τέχνη – και συνεχίζει.

Best of bar και clubs



Το κλάμπινγκ και το bar hopping στο Βερολίνο μπορεί να διαρκέσει… μήνες με τόσες διευθύνσεις που διαθέτει η νυκτόβια αυτή πόλη. Αν θέλετε να μάθετε τον «αφρό» τότε σημειώστε από electro/techno clubs τα Berghain, Tresor και Kit Kat, τα οποία λειτουργούν και τα πρωινά, με το Kit Kat να έχει αυστηρά S&M dress code, πλην Δευτέρας. Sisyphos, About Blank και Katerblau ενδείκνυνται για τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ το εσωτερικό του Wildre Renate θα σας θυμίσει κάτι από Αλίκη των Θαυμάτων, αλλά με αρκετό LSD.

Συνεχίζουμε με μπαροκατάσταση αψ’ υψηλού στα «κυριλέ» Monkey Bar και Solar Bar με πανέμορφα roof tops, Madame Claude με σουρεάλ εσωτερικό στο οποίο πάτωμα και ταβάνι είναι… ανάποδα, Schwarze Traube με φοβερά ποτά, χωρίς κατάλογο μιας και κάθε μέρα σερβίρουν διαφορετικά κοκτέιλ και Klunker Kranich, ένα υβρίδιο bar και club με τέλεια θέα από την ταράτσα του, ιδανικό για καλοκαιρινές νύχτες. Το Clash είναι ένα τεράστιο ροκόμπαρο, και ίσως το καλύτερο ροκόμπαρο της πόλης, ενώ το Vögelchen διαθέτει κι αυτό «παράξενο» εσωτερικό με μια μυστική ντουλάπα στον τοίχο, η οποία οδηγεί στο υπόγειό του όπου στήνονται πριβέ πάρτι. Στο Hops & Barley η μπύρα έχει την τιμητική της με ποικιλία από Pills, IPA και μηλίτες που φτιάχνουν οι ίδιοι. Γενικά, οι τιμές για αλκοόλ στα μπαρ κυμαίνονται από 3€ μέχρι 8€. 

Τέλος, τα Barbie και Deingoff’s είναι ό,τι πρέπει για να ζήσετε τις απόλυτες Queer 80’s electro βραδιές αν είστε σε αντίστοιχη φάση.

Βερολινέζικη μάσα



Λουκάνικα, hot dogs και κεμπάπ παίζουν σε κάθε στενάκι και είναι ωραιότατα, ενώ όλες οι κουζίνες του κόσμου διαθέτουν την τιμητική τους, σε αρκετά οικονομικές τιμές (10-20€/ άτομο με μπύρα/κρασί για ένα πλήρες γεύμα ή και φθηνότερα αν πάρετε κάτι τύπου "βρώμικο" στο χέρι). Το Burgermeister και το Burgeramt είναι δύο από τα κορυφαία spot για λαχταριστά burger, στο Il Ritrovo - Cucina Casalinga Popolare θα φάτε ασυναγώνιστη πίτσα, ενώ το Umami σερβίρει ινδονησιακές νοστιμιές σε ασυναγώνιστες τιμές και άριστη ποιότητα.



Το Neu Delhi θα σας «κάψει» ευχάριστα με τα μπαχάρια και τις ινδικές του γεύσεις, ενώ στο Speisehaus θα γευτείτε το απόλυτο γερμανικό έδεσμα: το σνίτσελ φυσικά. Στο häppies θα βρείτε τον παράδεισο αν είστε βήγκαν ή χορτοφάγοι, ενώ στο Bieberbau θα δοκιμάσετε γκουρμέ ευρωπαϊκή κουζίνα, βραβευμένη με αστέρι Michelin με εποχιακό μενού. Στο La Caleta θα γευτείτε ισπανικές συνταγές με έμφαση στα θαλασσινά, ενώ το EBERT είναι αυθεντικό γερμανικό κρεατάδικο, με ασυναγώνιστο βιενέζικο σνίτσελ και μεγάλη ποικιλία σε μπύρες.

Και διαμονή

Απλά, ζεστά και οικονομικά στο PLUS Hostel Berlin, σε στρατηγικό σημείο Friedrieschain κοντά στην East Side Gallery (από 60€ για ένα δίκλινο), στο wombat´s CITY Hostel στο Mitte (78€ για ένα δίκλινο) και στο Generator Berlin Mitte (66€ για ένα δίκλινο). Στο στιλάτο και μοντέρνο Hotel Indigo Berlin στην East Side Gallery (106€ για ένα queen δωμάτιο) ή στο υπερπολυτελές Patrick Hellmann Schlosshotel στο Grunewald στο στο πρώην παλάτι Palais Pannwitz (από 180€ για ένα δίκλινο με πρωινό).

σχετικά άρθρα

SPONSORED LINKS

"Να αλλάζεις και να βελτιώνεσαι είναι δυο διαφορετικά πράγματα."

Γερμανική παροιμία

  • 532 — Καταστέλλεται η Στάση του Νίκα.
    1823 — Το Ναύπλιο ορίζεται έδρα της ελληνικής κυβέρνησης.
    1896 — Γίνεται η παρουσίαση της πρώτης μηχανής ακτινών Χ στη Νέα Υόρκη.
    1923 — Η Ελλάδα γίνεται η τελευταία χώρα που υιοθετεί το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Τίθεται σε ισχύ την 16η Φεβρουαρίου, η οποία γίνεται η 1η Μαρτίου με το νέο ημερολόγιο.
    1965 — Η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ παντρεύονται στους Δελφούς.
    1996 — Ο Κώστας Σημίτης εκλέγεται πρωθυπουργός, με 86 έναντι 75 ψήφους του Άκη Τσοχατζόπουλου, στο δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

© 2002-2019 MEDIA2DAY