ΤΕΧΝΕΣΘΕΑΤΡΟ - ΧΟΡΟΣ

Εξαιρετικός "Κατάδικος" στο θέατρο Αποθήκη

Από την Κοζάνη στο θέατρο Αποθήκη ταξιδεύει μια εξαιρετική παράσταση. Ο Κατάδικος του Κ. Θεοτόκη σε σκηνοθεσία Β. Μαυρογεωργίου,

Εξαιρετικός

Είναι πάντα ευχάριστο να ακούει κανείς ότι θέατρα με παραγωγές των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων γεμίζουν και οι τοπικές κοινωνίες αγκαλιάζουν τις προσπάθειες που ξεκινούν από την περιφέρεια, πολλές φορές για να κατακτήσουν ακόμη και την Αθήνα των 1000+ παραστάσεων το χρόνο.   

Ο Κατάδικος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης, έχοντας στις αποσκευές του την μεγάλη επιτυχία στην ομώνυμη πόλη, μόλις έφτασε και στην Αθήνα και στο θέατρο Αποθήκη, σε συνεργασία με τα Αθηναϊκά Θέατρα. Είναι μια ακόμη πολύ καλή φετινή παράσταση, που στηρίζεται σε ένα θαυμάσιο βιβλίο- μια διαδικασία που είναι δύσκολο να επιτύχει.

Γραμμένο στη δεκαετία του 1920, το ομώνυμο έργο του μεγάλου λογοτέχνη Κωνσταντίνου Θεοτόκη είναι μια βαθιά, ντοστογιεφσκικού τύπου ανατομία της ανθρώπινης ψυχής. Το δράμα που παράγεται από ένα ερωτικό τρίγωνο γίνεται ο καμβάς για να παρουσιαστούν από τον συγγραφέα πτυχές των  ανθρώπινων παθών, αλλά και να θιγούν ζητήματα όπως η προσωπική εκπλήρωση, η ταξική αδικία και η θέση της γυναίκας.

Η όμορφη Μαργαρίτα είναι παντρεμένη με τον Γιώργη Αράθυμο, ενώ έχει σχέση με τον γείτονα Πέτρο Πέπονα. Στη δούλεψη του ζευγαριού είναι ο νόθος Τουρκόγιαννος που μεγάλωσε ως γιος υπηρέτριας του πατέρα της Μαργαρίτας και τρέφει κρυφό και τρυφερό έρωτα για την γυναίκα. Ο Πέπονας απεργάζεται τρόπους να έχει μόνο δική του τη Μαργαρίτα: κατηγορεί τον Τουρκόγιαννο και τον οδηγεί στη σύγκρουση με τον άντρα της Μαργαρίτας, Γιώργη. Όταν λίγο μετά ο τελευταίος βρεθεί δολοφονημένος, ο Πέπονας δεν θα χάσει την ευκαιρία να κατηγορήσει τον Τουρκόγιαννο για τον φόνο με αποτέλεσμα αυτός να καταδικαστεί και ο ίδιος ο Πέπονας να πάρει την θέση του ως άντρας της Μαργαρίτας. Όμως ζει με τις τύψεις των εγκλημάτων του. Έτσι, αν και ο Τουρκόγιαννος είναι έγκλειστος στη φυλακή, δεν είναι ο μοναδικός κατάδικος. Τόσο ο Πέπονας με τα κρίματα που τον βαραίνουν όσο και η Μαργαρίτα που δεν μπορεί πια να τον ανεχθεί παρά τον αλλοτινό της έρωτα για εκείνον, είναι δεσμευμένοι από ό,τι φαίνεται ισόβια, όπως και ο τίμιος και αγνώστου πατρός εργάτης.

Ο σκηνοθέτης Βασίλης Μαυρογεωργίου προσεγγίζει το υλικό του με τον σεβασμό που ταιριάζει σε ένα σημαντικό λογοτέχνημα, χωρίς ωστόσο να φοβηθεί να πλάσει την πρώτη ύλη ώστε να έχει ένα συμπαγές θεατρικό αποτέλεσμα. Τελικά μας δίνει μια λιτή και πολύ καλά δουλεμένη παράσταση που εκπέμπει την δύναμη του κειμένου και προσφέρει πολύ ενδιαφέρουσες στιγμές θεατρικού λόγου.

Ριζωμένη στην παράδοση της αφήγησης και του μύθου, η πρόταση του Μαυρογεωργίου συναντά το σύγχρονο θέατρο στα μινιμαλιστικά σκηνικά, αλλά και στην ευρηματική συλλογική αφήγηση που μοιράζει το κείμενο σχεδόν ισότιμα ανάμεσα στους ηθοποιούς και εξασφαλίζει έτσι μια εσωτερική σκηνική ισορροπία, ακόμη και στις περιπτώσεις που η σκηνή μοιάζει να ανήκει στους πρωταγωνιστές του δράματος.

Το σκηνικό της Θάλειας Μέλισσα είναι υπαινικτικά βουκολικό και παραπέμπει στην απλωσιά των εκτάσεων της υπαίθρου. Τα διαφορετικά επίπεδά του δίνουν την ευκαιρία στον σκηνοθέτη να παραστήσει «ανόδους» και «πτώσεις» των ηρώων που άλλοτε κυλούν χαμηλά στο επίπεδο των θεατών και άλλοτε ανυψώνονται με κάματο ή υπερβατικά.   

Ο τεχνικός εξοπλισμός που έδωσε την ευκαιρία στην Στέλλα Κάλτσου να στήσει ένα καταπληκτικό οπτικό θέαμα στο ανέβασμα της παράστασης στο Δη.Πε. Θέ, φαίνεται ότι χάθηκε κάπου στην πορεία από την Κοζάνη ως το Θησείο και έτσι στο θέατρο Αποθήκη η καταπληκτική, σχεδόν κομίστικη αίσθηση που έδινε ο φωτισμός, περιορίζεται σε ρόλο σχεδόν υπηρεσιακό.

Τα κουστούμια της παράστασης ήταν επαρκή αν και προκαλούν την απορία: Άραγε τα γυναικεία ρούχα της αγροτικής υπαίθρου υπήρξαν κάποτε τόσο στενά και δαντελωτά;    

Ο Κατάδικος είναι μια παράσταση «του σκηνοθέτη», ο οποίος καθοδηγεί τους ηθοποιούς με μαεστρία στην κλασική αλλά εμβριθή ανάγνωση του έργου του Θεοτόκη. Στην πορεία αυτή παίρνει ορισμένες εξαιρετικές ερμηνείες. Στον ρόλο του Τουρκόγιαννου ο εξαιρετικός Γιώργος Παπανδρέου που με την χρήση του γλωσσικού ιδιώματος αποδίδει το χρώμα του χώρου και του τόπου που μπορούμε να θεωρήσουμε ότι ήθελε ο Θεοτόκης να έχει το έργο του. Πολύ καλή ως Μαργαρίτα η Μαρίνα Καλογήρου που ενσαρκώνει επιδέξια την παλινδρόμηση της ηρωίδας ανάμεσα στην αρετή και την αδικία. Με καλές στιγμές αλλά και υπερβολικές εξάρσεις υποδύεται τον απαιτητικό ρόλο του Πέτρου Πέπονα ο Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης. Ο Χρήστος Πίτσας ως Γιώργης Αράθυμος δίνει μια στέρεη και προσεκτική ερμηνεία του καλόπιστου νοικοκύρη, βγάζοντας όπου χρειάζεται ενέργεια και τρυφερότητα. Πολύ καλοί και οι Τάκης Σακελλαρίου και Στέλιος Χλιαράς στους ρόλους των αφηγητών, αλλά και στα δίδυμα των δικαστικών, των φυλακισμένων και των παριστάμενων στο καφενείο.  

Οι παραστάσεις στην Αθήνα ολοκληρώνονται στις 12 Μαΐου 2019. Αν προλάβετε, αξίζει να το δείτε.

Δ. Γλ. 
 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

"Δεν είμαστε τίποτα. Αυτό που ψάχνουμε είναι το παν."

Φρήντριχ Χαίλντερλιν, 1770-1843, Γερμανός ποιητής

  • 1864 - Νέο Σύνταγμα στην Ελλάδα μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτέμβρη.
    1974 - Πεθαίνει ο Βιτόριο ντε Σίκα, Ιταλός σκηνοθέτης.
    1979 – Πεθαίνει ο Δημήτρης Ψαθάς, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.
    1985 - Η έκρηξη του ηφαιστείου Νεβάδο ντελ Ρουίς στην Κολομβία δημιουργεί ένα λαχάρ που προκαλεί το θάνατο περίπου 25.000 θανάτους.
    1990 - Ξεκινά τη λειτουργία του ο Παγκόσμιος Ιστός.
    2002 - Το πετρελαιοφόρο πλοίο Prestige βυθίζεται ανοιχτά της Γαλικίας προκαλώντας οικολογική καταστροφή.

© 2002-2019 MEDIA2DAY