ΤΕΧΝΕΣΒΙΒΛΙΟ

Διαβάσαμε το «Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ»

Το αυτοβιογραφικό βιβλίο του νεαρού γάλλου συγγραφέα είναι άμεσο και αυθεντικό, όμως δεν εξυψώνεται λογοτεχνικά.

Διαβάσαμε το «Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ»

Όλη η ζωή του ένας παραπονιάρης μύθος τυλιγμένος / στου νου του την ανέμη και στου ονείρου την απόχη / κι αυτός στ’ άλογο με τα όπλα του στο στήθος φορτωμένος / περνάει κι όλοι γιουχάρουν "Δον Κιχώτη" (Sadahzinia):

Ο συγγραφέας γεννήθηκε το 1992 ως Eddy Bellegueule, αποποιήθηκε λογοτεχνικά τ’ όνομά του κι υιοθέτησε το Édouard Louis, για να φτιάξει τον πρωταγωνιστή του με το δικό του πραγματικό όνομα.

Αυτό ζητάει η καρδιά του ν’ αλαφρώσει. / Να φέρει ανάσκελα το κόσμο από τη βάση (Sadahzinia):

Ο Eddy είναι ένα χωριατόπαιδο στον Βορρά της Γαλλίας, σε μια κοινωνία με άνδρες που θέλουν να δείχνουν σκληροί, να χρησιμοποιούν το ξύλο, να μεθάνε, να φέρονται ανδροπρεπώς. Ο πατέρας του δεν διαφέρει, παρά μόνο στο ότι δεν θέλει ποτέ να χρησιμοποιήσει σωματική βία μέσα στο σπίτι, επειδή είχε υποστεί ανάλογες εμπειρίες απ’ τον δικό του πατέρα.

Κι όμως ο ίδιος είναι, παρά τις προσδοκίες όλων, αρκετά θηλυπρεπής, σε βαθμό να φαίνεται –ή και να είναι- ομοφυλόφιλος. Αρκετά λεπτεπίλεπτος, σκερτσόζος, δεν του αρέσει το ποδόσφαιρο αλλά το μπαλέτο, με μια γυναικεία τσιριχτή φωνή, πέρα από κάθε εικόνα άνδρα. Και γι’ αυτό υφίσταται bullying από δυο αγόρια στο σχολείο, ενώ κι οι υπόλοιποι συμμαθητές του δεν τον συμμερίζονται. Ο Eddy είναι ένα “αφύσικο” αγόρι, που δεν μπορεί να εγκλιματιστεί σε έναν κόσμο φτιαγμένο για βαρύχνοτους άνδρες.

Μεγάλο τμήμα του βιβλίου αναφέρεται στον οικογενειακό και κοινωνικό περίγυρο, για να δείξει τον μικροαστισμό, τη σκουριασμένη Πικαρδία, το στενό πλαίσιο μέσα στο οποίο ό,τι διαφέρει σχολιάζεται και διώκεται. Και μέσα σ’ αυτό το κλίμα ένα είδος μαρτυρίας, ένα είδος Bildungsroman, που δείχνει την ενηλικίωση του μικρού Eddy, που από θηλυπρεπής γίνεται gay σε μια πορεία ανακάλυψης της σεξουαλικής του ταυτότητας αλλά και της οδυνηρής σύγκρουσης με την ομοφοβική κοινωνία.

Η γη το παραμύθι λέει του ταξιδιώτη / (που `χε αγάπη την ωραία, την πριγκιπέσσα την κρυφή τη Δουλτσινέα) (Sadahzinia):

Ως λογοτεχνία που έχει αμεσότητα και αυθεντικότητα κι επιπλέον που αναπαριστά εύγλωττα μια ρατσιστική κοινωνία, ναι αξίζει. Αλλά από λογοτεχνικής άποψης, με κριτήρια αισθητικά και αφηγηματικά, δεν εξυψώθηκε εντελώς πάνω απ’ τα όρια της μαρτυρίας.


Πάπισσα Ιωάννα

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

"Ποτέ δεν σκέφτομαι το μέλλον. Έρχεται αρκετά σύντομα."

Άλμπερτ Αϊνστάιν

  • 1929 - Αρχίζει το μεγάλο Κραχ του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης και ακολουθεί η κατάρρευση της δυτικής οικονομίας.

© 2002-2019 MEDIA2DAY