ΤΕΧΝΕΣΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

My dear Proust/My Sharona: Εικαστική έκθεση στην Κυψέλη

Η επιμελήτρια της έκθεσης που φιλοξενείται στο wine bar Τέλειον στην Κυψέλη μιλά στο in2life, μια μέρα πριν τα εγκαίνιά της.

My dear Proust/My Sharona: Εικαστική έκθεση στην Κυψέλη

Το My dear Proust/My Sharona είναι μια ομαδική εικαστική έκθεση στα εργαστήρια του πρώην ζαχαροπλαστείου Τέλειον της Κυψέλης που τώρα λειτουργεί ως wine bar. 17 Έλληνες και ξένοι εικαστικοί εκθέτουν σε αυτόν τον απρόσμενο χώρο σε μια προσεκτικά χωροθετημένη έκθεση την οποία επιμελούνται η Ραλλού Παναγιώτου και η Ντόρα Οικονόμου.

Λίγο πριν τα εγκαίνια της έκθεσης, μιλήσαμε με την Ραλλού Παναγιώτου, για την όλη ιδέα, τα έργα και τον συμβολισμό της ιδιαίτερης γειτονιάς που επιλέχθηκε για να την φιλοξενήσει.

Τι είναι αυτό που σκεφτήκατε για να στήσετε την έκθεση My dear Proust/My Sharona;
Ο τίτλος της έκθεσης είναι φτιαγμένος από κοινού. Τον μισό συμπλήρωσε η Ντόρα και τον άλλο μισό εγώ. Το πρώτο του συνθτικό είναι η αρχή του απολογητικού γράμματος του Ζιντ προς τον Προυστ, ενώ το δεύτερο ο τίτλος ενός πολύ γνωστού κομματιού που κάθε μπαρ της Αθήνας έχει λίγο πολύ παίξει. H έκθεση στα εργαστήρια του πρώην ζαχαροπλαστείου Τέλειον (ο πρώτος χώρος του οποίου λειτουργεί εδώ και τρεις μήνες ως wine bar) είναι βασικά μια χειρονομία συνεύρεσης με φίλους-συναδέλφους, με τους οποίους υπάρχουν κοινά σημεία αναφοράς και η οποία προκύπτει οργανικά και πολλές φορές σε συνδυασμό με μια σημαντική χωρική γειτνίαση που θα μπορούσε φερειπείν να συνοψιστεί για εμένα στον στίχο της ποιήτριας Κ. Γώγου ‘πάνω κάτω η Πατησίων’ ή στην γνωστή έκφραση του συγγραφέα Χρ. Βακαλόπουλου πως «η Κυψέλη θα είναι για πάντα το κέντρο του κόσμου».

Για εμένα, ως χειρονομία η έκθεση είναι αφιερωμένη στον πατέρα μου- έμοιαζε σαν να ενσωματώνει στην παρουσία του αυτό το μέρος του αστικού ιστού- και σε όλους τους κυρίους και κυρίες όπως εκείνος. Η πρώτη έκθεση στην Κυψέλη από πλευράς μου, επίσης τότε μια συνεργασία με την Ντόρα Οικονόμου είχε λάβει χώρα στην Πιπίνου αριθμός 14 το 2005 και ακόμα τη θεωρώ ως μια έκθεση σταθμό στην πρακτική μου.

Τι συνδέει τα έργα που παρουσιάζονται στο Τέλειον; Υπάρχει μια νοηματική ενότητα;
Στην έκθεση παρουσιάζονται ζωγραφικά, γλυπτικά και φωτογραφικά έργα ανάμεσα στα ράφια και τα αφημένα ψυγεία και μηχανές του εργαστηρίου ζαχαροπλαστικής. Τα έργα είναι επιλεγμένα με μια ταχύτητα και άνεση με μια αισθητικό συναισθηματικό αυθορμητισμό και με κριτήριο ο χώρος να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ τα είκοσι περίπου έργα της έκθεσης να λειτουργούν ως επιπλέον νοηματοδικά σημεία στίξης.

Άρα η επιλογή της Κυψέλης είναι μια αποκλειστικά αυτοαναφορική επιλογή ή θέλει να εκπέμψει και κάποιο μήνυμα σχετικά με μια νέα (ή ανανεούμενη) αστική ταυτότητα του κέντρου της Αθήνας μετά την κρίση;
Στην περίπτωση αυτής της έκθεσης και οπωσδήποτε της έκθεσης του 2005 αλλά και μίας ακόμη που πραγματοποιήθηκε το 2010, χωρίς να τις ονόμαζα αυτοαναφορικές (τα έργα δεν έχουν τέτοιο χαρακτήρα) έχουν όμως οπωσδήποτε προσωπικό χαρακτήρα ως χειρονομίες. Επίσης είναι πάντα ενδιαφέρον να εκθέτει κανείς την δουλειά του με μια αμεσότητα σχέσης με ένα γενικό κοινό. Το γεγονός φυσικά ότι αναρίθμητες επιχειρήσεις έχουν κλείσει, κλείνουν ή αλλάζουν χαρακτήρα είναι αναμφισβήτητα ένας δείκτης της συνεχιζόμενης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

"Είναι πάντα οι αρετές και όχι οι αμαρτίες ενός ανθρώπου που τον σπρώχνουν στην καταστροφή."

Rebecca West, Βρετανίδα συγγραφέας & αρθρογράφος

  • 1313 - Γεννήθηκε ο Βοκάκιος, Ιταλός συγγραφέας
    1952 - Γεννήθηκε ο Γεώργιος Παπανδρέου (νεότερος), Έλληνας πολιτικός
    1963 - Η Βαλεντίνα Τερέσκοβα έγινε η πρώτη γυναίκα στο διάστημα.

© 2002-2019 MEDIA2DAY