BON AGAPIΕΠΙΔΟΡΠΙΑ, CAKES & ΜΠΙΣΚΟΤΑ

Μια υπέροχη τάρτα με φρούτο του πάθους

Η Αγάπη μας παθιάζει, φτιάχνοντας μια υπέροχη τάρτα με passion fruit.

Μια υπέροχη τάρτα με φρούτο του πάθους

της Αγάπης Μαργετίδη

Στα λατινικά Passiflora Edulis. Πόσο εύηχο. Πόσο όμορφο, πόσο μυστηριώδες. Κι όμως, δεν πρόκειται για το πάθος με την έννοια του πόθου, όπως τόσα χρόνια νόμιζα, αλλά για το οδυνηρό πάθος. Διαβάζω ότι το όνομα του εξαίσιου αυτού άνθους και κατ’ επέκτασιν του φρούτου δόθηκε από τους Ισπανούς ιεραπόστολους που είχαν πάει στην Βραζιλία για να προσηλυτίσουν στον χριστιανισμό τις ιθαγενείς φυλές. Αποφάσισαν και έβγαλαν φιρμάνι ότι το άνθος συμβολίζει τη σταύρωση του Ιησού, εξ ου το πάθος. Πάει το σενάριό μου, καταστράφηκε. Καλύτερα θα ήταν να μην το είχα ψάξει το πράγμα. Να είχα μείνει με το πάθος το άλλο, το μυθιστορηματικό. Πείτε μου, όμως, σας μοιάζει εσάς με σταυρό του μαρτυρίου αυτό το άνθος, το τόσο ντελικάτο μα και τόσο σαρκώδες, με αυτά τα εκτυφλωτικά χρώματα; Θα τρελαθούμε εντελώς, άδικο έχω; Εκπολιτισμός σου λέει μετά…


Πάντως, ό, τι και να λένε οι ιεραπόστολοι, για μένα το φρούτο του πάθους θα παραμείνει συνώνυμο των επίγειων ηδονών κι ας έρθουν να μου ζητήσουν τα ρέστα. Ας πάμε πάλι στη γεύση, που τουλάχιστον αυτή, είναι άθικτη. Θυμάμαι την πρώτη φορά που δοκίμασα φρούτο του πάθους. Ήταν σε μορφή μαρμελάδας. Η έκπληξη στον ουρανίσκο μέγιστη. Μετά το γεύτηκα στην φυσική του μορφή. Άρωμα, υφή και γεύση που δεν μοιάζει με καμία άλλη, ξινή και γλυκιά συγχρόνως. Πριν όμως το βάλω στο στόμα μου, έμεινα άναυδη από το φρούτο το ίδιο. Σκούρο πράσινο μάξι παλτό με μωβ σιρίτι και χρυσαφιά ολομέταξη φόδρα με σκούρα πράσινα σχέδια. Πού είναι ο Christian Lacroix να μου το ράψει;


Φευ και ωιμέ, ούτε grand couturier είμαι, ούτε grand chef pâtissier . Μια απλή τάρτα σας έφτιαξα, που όμως λόγω αυτού του υπέροχου φρούτου είναι πολύ ιδιαίτερη και είμαι σίγουρη πως θα σας αρέσει.

ΤΑΡΤΑ ΜΕ ΦΡΟΥΤΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ
Για 6 άτομα. Βουτυρώνουμε ελαφρά μια μακρόστενη φόρμα για τάρτες (διαστάσεων περίπου 35 χ 12 εκ.) και τοποθετούμε ζύμη για τάρτα (βλ. tips). Την τρυπάμε με ένα πιρούνι, την σκεπάζουμε με λαδόκολλα και τοποθετούμε ρύζι ή φασόλια για βάρος. Αυτή η δουλειά απαιτεί μιαν επιμέλεια για να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα : φροντίζουμε να γεμίσει όλη η φόρμα μέχρι το χείλος, καθώς και οι γωνίες, χωρίς κενά. Ψήνουμε τη ζύμη σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C στη λειτουργία του αέρα και της κάτω αντίστασης για 20΄. Αφαιρούμε τη λαδόκολλα με τα βάρη και ψήνουμε για 5΄ ακόμη μέχρι η ζύμη να πάρει ελαφρύ χρώμα. Την βγάζουμε από τον φούρνο και την αφήνουμε να κρυώσει εντελώς. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία του φούρνου στους 160ο C και γυρίζουμε τη λειτουργία στον σκέτο αέρα. Όσο ψήνεται η ζύμη ετοιμάζουμε τη γέμιση. Τοποθετούμε πάνω από ένα βαθύ μπολ μια λεπτή σήτα. Με ένα κουτάλι αφαιρούμε τη σάρκα από 5-7 μεγαλούτσικα φρούτα του πάθους και τα βάζουμε μέσα στη σήτα για να στραγγίσουμε τη μεγαλύτερη ποσότητα του χυμού τους. Δεν πετάμε τα σπόρια, τα κρατάμε για το σερβίρισμα. Θα χρειαστούμε 5 γεμάτες κ.σ. χυμό. Επειδή όμως δεν είναι όλα τα φρούτα του πάθους το ίδιο ζουμερά, ενδέχεται να μην συγκεντρώσουμε την απαιτούμενη ποσότητα, οπότε συμπληρώνουμε με χυμό λεμονιού. Σε μία μικρή κατσαρόλα ανακατεύουμε με το σύρμα 5 αυγά με 1/3 φλ. τσ. ζάχαρη και μόλις λιώσει η ζάχαρη προσθέτουμε τον χυμό, λεπτό ξύσμα από 1 λεμόνι και 2/3 φλ. τσ. κρέμα γάλακτος. Ζεσταίνουμε ελαφρώς το μίγμα σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας συνεχώς με το σύρμα : δεν θέλουμε να ψηθεί η κρέμα, απλώς να χλιάνει. Την σουρώνουμε για κάθε ενδεχόμενο και γεμίζουμε την τάρτα : επειδή η κρέμα είναι υδαρής, καλό είναι να τοποθετήσουμε πρώτα την φόρμα με την ψημένη ζύμη στη γρίλια του φούρνου και να ρίξουμε με προσοχή την κρέμα. Ψήνουμε για περίπου 25΄, μέχρι να ψηθεί η κρέμα, χωρίς όμως να παραψηθεί, γιατί κρυώνοντας θα πήξει κι άλλο : γι’ αυτό, όταν την βγάλουμε από τον φούρνο πρέπει να είναι ελαφρώς τρεμουλιαστή στο μέσον. Αφήνουμε την τάρτα να κρυώσει εντελώς. Σερβίρουμε γαρνίροντας με ελαφριά chantilly και τα σπόρια των φρούτων που κρατήσαμε.


Tips
• Παρόλο που η σπιτική ζύμη είναι σίγουρα η καλύτερη επιλογή, βρίσκουμε πολύ ποιοτικές ζύμες μικρών βιοτεχνιών σε διάφορα delis. Για τη συγκεκριμένη τάρτα προτείνω μια μπισκοτένια ζύμη τύπου κουρού.
• Φροντίζουμε ώστε τα υλικά της γέμισης να είναι σε θερμοκρασία δωματίου.
• Το ρύζι ή τα φασόλια μπορούν να χρησιμοποιηθούν τουλάχιστον άλλη μία φορά, ίσως και δύο. Τα πετάμε όταν αρχίσουν να μυρίζουν έντονα στον φούρνο. Στην αγορά κυκλοφορούν και ειδικά βαράκια για το προψήσιμο της ζύμης. Δεν γνωρίζω την τιμή τους για να υπολογίσω εάν συμφέρει να τα αγοράσουμε. Άλλωστε αυτό είναι συνάρτηση του πόσο συχνά φτιάχνουμε τάρτες που χρειάζονται προψήσιμο

SPONSORED LINKS

"Η πέτρα, το σίδερο, το ατσάλι δεν αντέχουν. Ο άνθρωπος αντέχει."

Νίκος Καζαντζάκης

  • 1922 - Γεννήθηκε ο τραγουδιστής Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

    1941 - Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Η Γερμανία και η Ιταλία κηρύσσουν τον πόλεμο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

© 2002-2018 MEDIA2DAY