Όχι, δεν αναφέρομαι στις καιρικές συνθηκες πάνω από τον διασημότερο αμπελώνα της Γαλλίας. Αντιθέτως, σε κάτι που όλοι μπορούμε να καταλάβουμε - για να μην πω ότι όλοι περιμέναμε ότι θα γίνει. Κάτω από την βαριά σκιά των παγκόσμιων εξελίξεων, λοιπόν, η πίεση προς τους οινοποιούς του Bordeaux έρχεται από την Ανατολή και, αυτή την φορά, είναι αφόρητη...

Διαβάζω το προχτεσινό άρθρο της φίλης και συναδέλφου Suzanne Mustacich, η οποία ζει μόνιμα στο Bordeaux και γράφει ανταποκρίσεις για το Αμερικάνικο περιοδικό Wine Spectator. Το άρθρο έχει τίτλο "Έσκασε η Φούσκα του Bordeaux;" και αναφέρεται στις έντονες πτωτικές τάσεις στη ζήτηση και τις τιμές των μεγάλων κρασιών της ζώνης. Σύμφωνα με το άρθρο, οι τιμές των πρωτο-κλασάτων Châteaux Lafite Rothschild και Mouton-Rothschild του 2008, οι οποίες είχαν αμφότερες ειδικές ετικέτες για να προσελκύσουν τους εύπορους οινόφιλους της Κίνας, μειώθηκαν κατά ποσοστό 43% μέσα στο 2011. Αντίστοιχα, εκλεκτές ετικέτες της πολυσυζητημένης εσοδείας του 2009 υπέστησαν σοβαρές πτώσεις που ξεπέρασαν το 25%, μόνο στο τελευταίο εξάμηνο του περασμένου χρόνου. Επιπλέον, οι πολυαναμενόμενες δημοπρασίες των μεγάλων οίκων Sotheby's, Acker Merrill & Condit και Zachys που έλαβαν χώρα τελευταία στο Hong Kong απέφεραν εμφανώς μειωμένα κέρδη σε σχέση με πέρυσι (18.71 εκατομμύρια δολλάρια τον Ιανουάριο του 2012, σε σχέση με 34.59 εκατομμύρια δολλάρια τον ίδιο μήνα του 2011).

Ο βασικότερος λόγος πίσω από όλα αυτά είναι βεβαίως η παγκόσμια κρίση, σε γενικότερο επίπεδο, αλλά κυρίως η αλλαγή της στάσης των Κινέζων καταναλωτών απέναντι στους οινοποιούς του Bordeaux, σε ειδικότερο. Συγκεκριμένα, η επικείμενη οικονομική ύφεση στην Κίνα, που σχετίζεται στην φούσκα του real estate που αναμένεται να σκάσει στη χώρα από στιγμή σε στιγμή, έχει κάνει τους Κινέζους αγοραστές οίνου πολύ πιο επιφυλακτικούς και σίγουρα πιο "μαζεμένους" σε σχέση με κάποτε - όχι πολύ παλιά - όταν αγόραζαν τα πάντα σε τρελλές τιμές. Όπως είπα στην αρχή, όσοι έχουν παρακολουθήσει το θέμα από κοντά ελάχιστα παραξενεύονται από αυτές τις εξελίξεις. Οι Μπορντωλέζοι τα τελευταία χρόνια έδιναν "γη και ύδωρ" στους Ασιάτες επισκέπτες στα οινοποιεία τους και υποψήφιους αγοραστές (το έχω δει πολλές φορές με τα μάτια μου), από την άλλη μεριά, όμως, "έβγαζαν" τα κρασιά τους στην αγορά σε αστρονομικές τιμές, βασιζόμενοι στην γαλαντομία των τελευταίων. Απ' ότι φαίνεται, όμως, το πάρτυ μάλλον οδεύει προς το τέλος του...

Αν πω ότι στενοχωριέμαι, θα είναι ψέμματα. Απεναντίας, βλέπω με αισιοδοξία άλλη μια θετική πλευρά της κρίσης, που θα φέρει υποχρεωτικά την διόρθωση στις στρεβλώσεις της παγκόσμιας αγοράς, και θα κάνει κάποια μεγάλα κρασιά πιο προσιτά στους απλούς οινόφιλους που μπορεί να μην διαθέτουν μεγάλα επενδυτικά portfolio, κατά πάσα πιθανότητα όμως θα τα εκτιμήσουν περισσότερο...

Θα συνεχίσω να παρακολουθώ το θέμα από κοντά, γιατί έχει τεράστιο ενδιαφέρον. Καλώς εχόντων των πραγμάτων θα πάω κατά την άνοιξη στο Bordeaux, και έχω μεγάλη περιέργεια να μάθω από πρώτο χέρι πως αντιμετωπίζουν οι ίδιοι οι οινοποιοί αυτές τις εξελίξεις. Εν τω μεταξύ, όποιος επιθυμεί να ενημερώνεται για την πορεία των αξιών των μεγάλων κρασιών του Bordeaux (και όχι μόνο) σε τακτική βάση, μπορεί να το κάνει παρακολουθώντας τον δείκτη Liv-ex (The Fine Wine Exchange) στο internet, στη διεύθυνση www.liv-ex.com.

 

Το πρωί της Παρασκευής θα με βρει στο Ναύπλιο, όπου πρόκειται να διεξαχθεί μία εξαιρετικά σημαντική εκδήλωση για το Ελληνικό κρασί. Συγκεκριμένα, η ΕΔΟΑΟ, η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Αμπέλου & Οίνου, διοργανώνει Συμπόσιο για το Επώνυμο Ελληνικό Κρασί, στο οποίο έχουν προσκληθεί πολύ σημαντικές προσωπικότητες από τον κλάδο του κρασιού στις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Ρωσία.

Έριξα μία ματιά στη λίστα των συμμετεχόντων και εντυπωσιάστηκα. Masters of Wine, Master Sommeliers, υπεύθυνοι (οινικών) προμηθειών, γευσιγνώστες, δημοσιογράφοι και bloggers από τις χώρες αυτές, θα έχουν την ευκαιρία να έρθουν πιο κοντά στο Ελληνικό κρασί.

Το πρόγραμμα της ημέρας περιλαμβάνει συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης, προβολές οπτικοακουστικού υλικού που θα χρησιμοποιηθεί στο εξωτερικό, γευσιγνωσία Ελληνικών κρασιών σε συνδυασμό με επιλεγμένες γεύσεις της Ελληνικής κουζίνας, και ένα μεγάλο πάρτυ το ίδιο βράδυ. Ανυπομονώ πραγματικά να λάβω μέρος στο Συμπόσιο αυτό. Προμηνύεται εξαιρετικά ενδιαφέρον, και χαίρομαι πολύ για τα αποφασιστικά βήματα που κάνει η ΕΔΟΑΟ για την προώθηση των κρασιών μας στις σημαντικές αγορές του εξωτερικού, σε μία εποχή που αυτό είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητο!

Α, παραλίγο να το ξεχάσω: Στο επίκεντρο της εκδήλωσης αυτής θα βρίσκονται οι νέοι Πρεσβευτές του Ελληνικού Κρασιού στις παραπάνω αγορές - επαγγελματίες με κύρος και αναγνωρισιμότητα, οι οποίοι θα κληθούν από εδώ και πέρα να "προσηλυτίσουν" τους ειδικούς αλλά και τους αρχάριους των χωρών τους στο Ελληνικό κρασί. Πρόκειται για τους: Veronique Rivest, Doug Frost MW MS, John Szabo MS, Steve Olson και Bisso Attanassov.

Όταν με το καλό γυρίσω από το Ναύπλιο, θα σας μεταφέρω κάθε τι σημαντικό που ειπώθηκε ή προβλήθηκε στο Συμπόσιο, καθώς και τις εντυπώσεις μου από τους πρεσβευτές των κρασιών μας στο εξωτερικό. Εσείς βέβαια μπορείτε να κάνετε μία πρώτη γνωριμία μαζί τους, παρακολουθώντας το παρακάτω εξαιρετικά καλοφτιαγμένο βιντεάκι-trailer της ΕΔΟΑΟ για το συγκεκριμένο θέμα:

Θυμάστε πόσες φορές σας έχω πει ότι τα κρασιά μας κάνουν θραύση στην Αμερική; Δεν το βγάζω από το μυαλό μου - οι εξελίξεις (και ο διεθνής τύπος) με οδηγούν συνεχώς σε αυτό το συμπέρασμα.

Αυτές τις μέρες, και συγκεκριμένα στο τεύχος του Απριλίου, το Αμερικάνικο περιοδικό Wine & Spirits δημοσίευσε τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης που διεξάγει κάθε χρόνο στα μεγαλύτερα εστιατόρια της Αμερικής (The Annual Restaurant Poll) σχετικά με τα δημοφιλέστερα κρασιά στις λίστες τους. Και είναι ιδιαίτερα ευχάριστο το γεγονός ότι, για πρώτη φορά σε όλα τα χρόνια που δημοσιεύεται η συγκεκριμένη ετήσια έρευνα, τα αποτελέσματα περιλαμβάνουν και Ελληνικά κρασιά.

Ανάμεσα, λοιπόν, στις 50 δημοφιλέστερες ετικέτες στις λίστες των Αμερικάνικων εστιατορίων, περιλαμβάνονται και 8 κρασιά πολύ σημαντικών Ελληνικών οινοποιείων. Στο νούμερο 1 βρίσκεται η ΓΑΙΑ Οινοποιητική με τον Θαλασσίτη και τον Ερυθρό Νότιο (Αγιωργίτικο). Στη 2η θέση έρχεται το Κτήμα Σπυρόπουλου με τη Μαντινεία του και το βιολογικό του Αγιωργίτικο, στην 3η η Μπουτάρη Οινοποιητική με τη Νάουσα, αλλά και με τη Σαντορίνη του, ενώ στην 4η κατατάσσεται το Κτήμα Σκούρα με τη Νεμέα και το Μοσχοφίλερό του.

Παράλληλα, μόλις χτες, οι εκπρόσωποι δύο αγαπημένων Ελληνικών οινοποιείων ολοκλήρωσαν με μεγάλη επιτυχία ένα πολύ σημαντικό τουρ στις ΗΠΑ. Ο Πέτρος Μαρκαντωνάτος (Gentilini) και ο Απόστολος Θυμιόπουλος (Οικογένεια Θυμιόπουλου) παρουσίασαν τα κρασιά τους σε γευσιγνώστες, δημοσιογράφους, Σομελιέ, Εστιάτορες, επαγγελματίες αλλά και ιδιώτες μεγάλους πελάτες στην Νέα Υόρκη, τη Βοστώνη, το Σικάγο και την Καλιφόρνια. Η υποδοχή που επεφύλαξε το Αμερικάνικο κοινό στα κρασιά των δύο οινοποιείων ήταν ιδιαίτερα θερμή, ενώ ακόμα και τοπικά ΜΜΕ και κανάλια έδειξαν έντονο ενδιαφέρον για αυτά. Καταλυτικό ρόλο στην οργάνωση αυτού του επιτυχημένου roadshow έπαιξε η εταιρεία που εισάγει τα κρασιά των δύο οινοποιείων στις ΗΠΑ, η Athenee Importers. Και η πορεία των δύο οινοποιείων στην Αμερικάνικη αγορά συνεχίζεται με τους πιο θετικούς οιωνούς...

Τα κρασιά μας λοιπόν κερδίζουν επάξια κάθε μέρα μία όλο και πιο σημαντική θέση στις καρδιές και τις συνειδήσεις του Αμερικάνικου οινόφιλου κοινού. Αξίζει να συγχαρούμε τους οινοποιούς μας και να τους ευχηθούμε ολόψυχα "και σ' ανώτερα"!...

Θυμάστε που σας είχα αναφέρει τη μεγάλη γευσιγνωσία Ελληνικών κρασιών που έγινε στο Παρίσι στα τέλη του Νοεμβρίου; Οι πηγές μου, λοιπόν, με πληροφορούν ότι πήγε πολύ καλά, και οι εντυπώσεις όσων παρευρέθηκαν ήταν πολύ θετικές.

Είναι πολύ σημαντικό να παρουσιάζουμε τα κρασιά μας σε αγορές δύσκολες, όπως αυτή της Γαλλίας, οι οποίες έχουν τις δικές τους ιδιαιτερότητες και δεν συνηθίζουν να εισάγουν "φανατικά" κρασί από χώρες όπως η Ελλάδα. Ακόμα πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι στις εκδηλώσεις αυτές να παρευρίσκονται οι ίδιοι οι οινοποιοί, ειδικά όταν οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ξεκινήσει την καριέρα τους με σπουδές ή/και επαγγελματική ενασχόληση στη Γαλλία. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι το κρασί είναι ένα "προϊόν" το οποίο κατ' εξοχήν αντανακλά το πάθος, τη φινέτσα, και πολλές φορές την "τρέλλα" του οινοποιού σε κάθε του σταγόνα. Φαίνεται λοιπόν ότι η παρουσία μεγάλων μας οινοποιών όπως ο Θανάσης Παρπαρούσης και ο Γιάννης Παρασκευόπουλος έπαιξε το δικό της σημαντικό ρόλο στη συγκεκριμένη εκδήλωση, καθώς, σύμφωνα με μαρτυρίες εκ των έσω, οι Γάλλοι καλεσμένοι το εκτίμησαν δεόντως.

Αν ενδιαφέρεστε να μάθετε τα "dessus" (έτσι, για να είμαστε και μέσα στο Γαλλικό κλίμα), σας έχω όχι μία, αλλά δύο σχετικές δημοσιεύσεις, και μάλιστα σε διαφορετικές γλώσσες: οι Γαλλομαθείς μπορούν να διαβάσουν το άρθρο του Βουργουνδού blogger Patrick Maclart, το οποίο είχε την καλωσύνη να μου στείλει η Δήμητρα Παρπαρούση (την ευχαριστώ πολύ), κάνοντας κλικ σε αυτό το link. Για τους Αγγλομαθείς γράφει ο καλός μου φίλος και εκλεκτός συνάδελφος Daniel Berger στο blog MTonVin, ο οποίος και ενθουσιάστηκε από την παρουσίαση του Γιάννη Παρασκευόπουλου σχετικά με τις γηγενείς ποικιλίες του Ελληνικού αμπελώνα. Θα το βρείτε ακολουθώντας αυτό εδώ το link.

Καλή ανάγνωση!...

Νομίζω δεν υπάρχει οινόφιλος που να μην έχει δει την ταινία Sideways (Πλαγίως) που είχε προβληθεί το 2004, και μάλιστα έιχε προταθεί για 5 βραβεία Όσκαρ, εκ των οποίων κέρδισε αυτό του Καλύτερου Σεναρίου. Είμαι σίγουρος λοιπόν ότι κάθε οινόφιλος θα χαρεί να μάθει ότι το σενάριο της συνέχειας του Sideways με τον τίτλο Vertical (Κάθετα), συμπεριλαμβάνεται ήδη στα πλάνα της Fox Searchlight, της παραγωγού εταιρείας της πρώτης ταινίας.

Διαβάζω μία αποκλειστική συνέντευξη του (εικονιζόμενου) Rex Pickett, συγγραφέα του Sideways, στο περιοδικό Wine Enthusiast, στην οποία δίνει μία πρώτη γεύση του τι να περιμένουμε από την καινούρια ταινία. Στο Vertical, λοιπόν, ο ήρωας της πρώτης ταινίας, ο "ξυνός" Miles, είναι πλέον επιτυχημένος συγγραφέας ενός βιβλίου το οποίο έχει ήδη γίνει και ταινία. Ο φίλος του Jack, από την άλλη, ο οποίος στην πρώτη ταινία επρόκειτο να παντρευτεί και πέρασε με το φίλο του ένα επεισοδιακό οινο-τουριστικό (και όχι μόνο) batchelor weekend στην Καλιφόρνια, είναι πλέον χωρισμένος και σε κακή ψυχολογική κατάσταση. Ο Miles αποδέχεται μία πρόσκληση να είναι ο βασικός ομιλητής σε μία γιορτή αφιερωμένη στο (αγαπημένο του) Pinot Noir, η οποία θα λάβει χώρα στο Όρεγκον, και όπου αποφασίζει να πάρει μαζί του την άρρωστη μητέρα του, το σκύλο της, τη Φιλιππινέζα βοηθό της και τον Jack, σε μία προσπάθεια να περάσουν όλοι λίγες μέρες ξεγνοιασιάς. Η ταινία θα ακολουθήσει όλα τα ευτράπελα που θα τους συμβούν στη διαδρομή - η οποία περιλαμβάνει και μία στάση στην Καλιφόρνια - μέχρι το τέλος της ταινίας, το οποίο θα είναι αρκετά συγκινητικό.

Η Fox Searchlight έχει ήδη αναθέσει το project στην ομάδα της αρχικής ταινίας, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται ο παραγωγός Michael London και ο Ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτης Alexander Payne. Ο συγγραφέας αναφέρει στη συνέντευξη ότι ήθελε από πολύ νωρίς να γράψει τη συνέχεια του Sideways, παρότι όλοι οι συνεργάτες του τον συμβούλευαν να μην το κάνει. Όσο για τον τίτλο της ταινίας, το Vertical, λέει ότι είχε δυσκολευτεί φοβερά να βρει κάποιον που του άρεσε, ώσπου τον συγκεκριμένο τίτλο του τον πρότεινε κάποιος στην κάβα της γειτονιάς του, την ώρα που αγόραζε κρασιά, όταν άκουσε το πρόβλημά του!

Όπως καταλαβαίνετε είναι ακόμα νωρίς για να ανακοινωθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και ημερομηνία προβολής της νέας ταινίας. Θα την αναμένουμε όλοι όμως εναγωνίως και ελπίζουμε να είναι αντάξια της πρώτης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Sideways έκανε εισπράξεις που ξεπέρασαν τα 250 εκατομμύρια δολλάρια, ενώ κατάφερε να βάλει το Καλιφορνέζικο Pinot Noir στον παγκόσμιο οινικό χάρτη και - ταυτόχρονα - να καταφέρει τεράστιο πλήγμα στην δημοτικότητα του Merlot!...

Πολλές φορές με ρωτάτε αν είμαι υπέρ της αγοράς κρασιού στο σούπερ μάρκετ, και αυτό είναι και ένα θέμα που συζητάμε πάντα και στο Σεμινάριο Απόλαυσης του Κρασιού. Προφανώς δεν καταδικάζω τη δουλειά που κάνουν στο κρασί τα σούπερ μάρκετ - ενίοτε αγοράζω και ο ίδιος κρασιά από κάποια συγκεκριμένα - και σίγουρα ο συγκεκριμένος κλάδος αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο κομμάτι της λιανικής του κρασιού. Έχω όμως τις (σοβαρές) ενστάσεις μου, οι οποίες δεν περιορίζονται μόνο στις (συνήθως ακατάλληλες) συνθήκες συντήρησης και φύλαξης των κρασιών, και στην επιλογή της γκάμας τους, η οποία εντοπίζεται πιο πολύ στα κρασιά άμεσης κατανάλωσης, με γνώμονα κυρίως την τιμή.

Πιστεύω λοιπόν ότι το σούπερ μάρκετ απευθύνεται στον ευκαιριακό ή και τον αδιάφορο καταναλωτή κρασιού, και σίγουρα όχι στον οινόφιλο που έχει διάθεση να ψάξει, να δοκιμάσει, να πειραματιστεί, να ταξιδέψει - αν θέλετε - μέσα από το κρασί. Γιατί αυτό που λείπει περισσότερο από το σούπερ μάρκετ είναι η γνώση και ο διάλογος με τον πελάτη. Επειδή ακριβώς το κρασί στο σούπερ μάρκετ αντιμετωπίζεται ως άλλο ένα καταναλωτικό προϊόν - όπως, ας πούμε, τα απορρυπαντικά ή οι φρυγανιές - το περισσότερο στο οποίο μπορεί να βοηθήσει ο υπάλληλος του τμήματος της "κάβας" (τα εισαγωγικά είναι εσκεμμένα) είναι να δείξει στον πελάτη κατά που πέφτουν τα λευκά ή τα ροζέ, ή να του πει την τιμή ενός συγκεκριμένου κρασιού.

Αυτά στην Ελλάδα. Γιατί σε αρκετές μεγάλες χώρες του εξωτερικού τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Θεωρώ φωτεινό παράδειγμα την Αγγλία, και έχω πολλές προσωπικές εμπειρίες για να το τεκμηριώσω αυτό. Δεν μπορώ να ξεχάσω μάλιστα μία σχετικά πρόσφατη εμπειρία μου σε κατάστημα του αγαπημένου μου - και πολύ υψηλού επιπέδου - σούπερ μάρκετ Waitrose (νομίζω το έχω ξαναγράψει αυτό) όταν ζήτησα από τον υπεύθυνο της κάβας (αυτή τη φορά χωρίς εισαγωγικά) ένα Sauvignon Blanc από τη Νέα Ζηλανδία και η απάντηση που πήρα ήταν "Θέλετε μία απλή ετικέτα ή προτιμάτε μία 'single-vineyard' επιλογή;"

Και δίνω πάσα στον εαυτό μου για να μοιραστώ μαζί σας το περιεχόμενο μίας ενημέρωσης που έλαβα τις προάλλες από την Βρετανική αλυσίδα πολυκαταστημάτων Marks & Spencer. Σύμφωνα με την ανακοίνωση λοιπόν, η εταιρεία σκοπεύει να έχει έναν Σύμβουλο Οίνου σε καθένα από τα 300 μεγάλα καταστήματά της ανά την Αγγλία, γι αυτό και έχει επιδοθεί τον τελευταίο καιρό σε μπαράζ προσλήψεων έμπειρων στελεχών μέσα από τον κλάδο. Μάλιστα, κατά τον διευθυντή οίνου της εταιρείας, Andrew Bird, η σημασία της ύπαρξης τέτοιων ανθρώπων στα καταστήματα M&S είναι αντίστοιχη με αυτήν των Σομελιέ στα καλά εστιατόρια: όχι μόνο δημιουργεί σωστή ατμόσφαιρα και βελτιώνει την εμπειρία του πελάτη στο κατάστημα, αλλά και αποτελεί δυνατό εργαλείο πωλήσεων, καθώς βοηθάει τους πελάτες να βρίσκουν αυτό που θέλουν, και συνήθως να επιλέγουν το καλύτερο δυνατό με βάση τις ανάγκες, τις προτιμήσεις και τον προϋπολογισμό τους.

Αξίζει να σας πω ότι, πέρα από τις πάμπολλες καινοτομίες που έχουν επιτύχει, αλλά και τις πολύ ποιοτικές απευθείας εισαγωγές που έχουν φέρει στην Βρετανική αγορά κρασιού τα τελευταία χρόνια, τα M&S διαθέτουν και μία ευρύτατη και άκρως αξιόλογη σειρά κρασιών δικής τους ετικέτας (own label), με την οποία κατεβαίνουν τακτικά σε διαγωνισμούς και πολύ συχνά κερδίζουν!

Για να έχετε εικόνα του επιπέδου της δουλειάς που κάνουν τα M&S στο κρασί, αλλά και της έμφασης που του δίνουν, ρίξτε μια ματιά εδώ.

Τελικά οι wine bloggers είμαστε μπόλικοι! Ίσως όχι στην Ελλάδα (ακόμα), αλλά στην Ευρώπη και - πολύ περισσότερο - στην Αμερική και τον υπόλοιπο κόσμο το wine blogging ανθεί πραγματικά. Τα wine blogs παρέχουν άμεση, ποικίλη και πλούσια ενημέρωση, και ο κόσμος ανταποκρίνεται καθημερινά όλο και πιο πολύ, με την πίστη και την προτίμησή του. Έτσι, τα wine blogs σήμερα διεκδικούν επάξια την δική τους αναγνώριση ως Μέσα (όχι και τόσο) Μαζικής Ενημέρωσης.

Μία φορά το χρόνο οι wine bloggers συγκεντρώνονται, ανταλάσσουν απόψεις και εμπειρίες, και βέβαια τρώνε και πίνουν με την ψυχή τους! Φέτος το Συνέδριο των Ευρωπαίων Wine Bloggers (European Wine Bloggers Conference) γίνεται στην Αυστρία. Για διάφορους λόγους δεν είχα καταφέρει να παρευρεθώ στα δύο προηγούμενα, στην Ισπανία και την Πορτογαλία, αυτή τη φορά όμως έχω ήδη κλείσει εισιτήρια, ξενοδοχεία, κλπ, και δεν το χάνω με τίποτα! Το Συνέδριο θα γίνει στη Βιέννη το 3ήμερο 22 με 24 Οκτωβρίου και θα συμμετάσχουν 150 wine bloggers από 15 χώρες της Ευρώπης (αλλά όχι μόνο) - ανάμεσα σε αυτούς και η αφεντιά μου, ως εκπρόσωπος της Ελλάδας.

Οι κύριες εργασίες του Συνεδρίου θα λάβουν χώρα στο παραμυθένιο παλάτι του Schönbrunn και θα περιλαμβάνουν ομιλίες, παρουσιάσεις, εργαστήρια και δραστηριότητες δικτύωσης μεταξύ των συνέδρων, καθώς και έκθεση κρασιών από γνωστούς και λιγότερο γνωστούς Αυστριακούς παραγωγούς. Μετά τη λήξη του Συνεδριακού μέρους, το πρόγραμμα περιλαμβάνει ημερήσιες επισκέψεις στον πανέμορφο αμπελώνα του Wachau, στις όχθες του Δούναβη, αλλά και στη ζώνη του Weinviertel, την πατρίδα του γνωστού Αυστριακού λευκού κρασιού Grüner Veltliner, καθώς και μία 2ήμερη εκδρομή στο Burgenland (φωτό κάτω), την πιο διάσημη οινοπαραγωγική ζώνη της Αυστρίας. Όπως φαντάζεστε αναμένεται σούπερ ταξίδι και το περιμένω με μεγάλη λαχτάρα!

Αξίζουν συγχαρητήρια στους διοργανωτές, καθώς και στον Αυστριακό Οργανισμό Οίνου (Austrian Wine) που έκανε την πανέξυπνη κίνηση και ανέλαβε το ρόλο του μεγάλου χορηγού του Συνεδρίου, αξιοποιώντας την ευκαιρία να φέρει μία μεγάλη και σημαντική ομάδα ανθρώπων που ενημερώνουν και εκπαιδεύουν το οινόφιλο κοινό της Ευρώπης, πιο κοντά στο Αυστριακό κρασί.

Αν θέλετε να δείτε τη λίστα με τους wine bloggers που θα συμμετάσχουν στο Συνέδριο και, επ' ευκαιρία, να ανακαλύψετε ορισμένα πολύ αξιόλογα οινικά blogs από την Ευρώπη και όχι μόνο, ακολουθήστε αυτό εδώ το link.

Για άλλη μια χρονιά το Αμερικάνικο περιοδικό Wine Spectator δημοσιεύει στο τελευταίο του τεύχος (με ημερομηνία 31 Αυγούστου) τα εστιατόρια με τις κορυφαίες λίστες κρασιών στον κόσμο. Πρόκειται για την 30η χρονιά που δημοσιεύει αυτόν τον κατάλογο, ο οποίος είναι ένας δυνατός διεθνής θεσμός για τους οινόφιλους ανά τον κόσμο, και στον οποίο φέτος περιλαμβάνονται (και βραβεύονται) 3743 εστιατόρια στις ΗΠΑ και σε άλλες 60 χώρες.

Οι κριτές του περιοδικού αξιολογούν τις συμμετοχές με βάση κριτήρια όπως η ύπαρξη και η εμπειρία του Σομελιέ, οι ζώνες και οι κατηγορίες των κρασιών στα οποία δίνει έμφαση η λίστα, το βάθος και η ποικιλία της, η σχέση ποιότητας-τιμής, η χρέωση προς πελάτες που φέρνουν οι ίδιοι το κρασί τους (corkage), καθώς και το στυλ και οι τιμές του φαγητού. Η κατάταξη περιλαμβάνει 3 κατηγορίες βραβείων: 3 ποτήρια (Grand Award) έλαβαν 75 εστιατόρια, 2 ποτήρια (Best of Award of Excellence) έλαβαν 788 εστιατόρια, και 1 ποτήρι (Award of Excellence) έλαβαν 2880 εστιατόρια στον πλανήτη.

Η λίστα με τα βραβευμένα εστιατόρια έχει πολύ ενδιαφέρον. Σχεδόν σε όλες τις χώρες όπου έχω εμπειρία από εστιατόρια, τα βραβεία δόθηκαν και σε εστιατόρια όπου αυτό ήταν αναμενόμενο, αλλά και σε αρκετά... outsiders, στα οποία δεν πάει αυτόματα το μυαλό μας, γεγονός που δείχνει ότι σωστές προσπάθειες στο κρασί γίνονται ακόμα κι εκεί που δεν το περιμένει κανείς!

Η Ελλάδα δίνει το δυναμικό παρόν (και) στη φετινή λίστα με 6 εστιατόρια - τα 5 από αυτά μάλιστα έλαβαν δύο ποτήρια! Στη συντριπτική πλειονότητά τους είναι εκτός Αθηνών, και συγκεκριμένα στην Κρήτη και στα εστιατόρια των ξενοδοχείων Elounda Beach και Elounda Bay, αλλά και στη Μύκονο και το εστιατόριο Matsuhisa Mykonos.

Μοναδική και άξια βράβευση από την Αθήνα είναι το εστιατόριο Sale & Pepe στο Κολωνάκι. Για άλλη μια χρονιά η δουλειά του (εικονιζόμενου) Ivan Ottaviani επιβραβεύεται από το Wine Spectator - οι πολλοί και πιστοί φίλοι του Sale & Pepe βέβαια το ανταμείβουν με την προτίμησή τους σταθερά, καθώς γνωρίζουν ότι, πέρα από την πλούσια και πλήρη λίστα του, προσφέρει όμορφες οινο-γαστρονομικές εμπειρίες με την προσωπική υπογραφή του Ivan. Και περιμένουν το team να γυρίσει από Μύκονο για να ενημερωθούν για τις βραδιές και τις λοιπές εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει για τον επόμενο χειμώνα. Για όσους δεν γνωρίζουν, το Sale & Pepe βρίσκεται στον Λυκαβηττό (Αριστίππου 34 / 210-7234102). Συγχαρητήρια σε όλους!

Όποιος αγοράσει το τελευταίο τεύχος του Αμερικάνικου περιοδικού Wine & Spirits, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα προς στιγμήν να πιστέψει ότι πρόκειται για Ελληνική έκδοση. Κι αυτό γιατί, στο συγκεκριμένο τεύχος, η Ελλάδα και τα κρασιά της έχουν την τιμητική τους!

Κατ' αρχήν στο τεύχος φιγουράρει η (εικονιζόμενη) καλαίσθητη ολοσέλιδη καταχώρηση που διαφημίζει τα κρασιά μας, με τη νέα Εθνική υπογραφή New Wines of Greece, η οποία προέκυψε από το στρατηγικό σχέδιο που έχει εκπονήσει το διακλαδικό όργανο του Ελληνικού κρασιού, η ΕΔΟΑΟ, γι αυτό το σκοπό. Λιτή και καθαρή, αλλά ταυτόχρονα άμεση και μοντέρνα, η νέα ταυτότητα τοποθετεί ξεκάθαρα το Ελληνικό κρασί στη νέα εποχή στην οποία βρίσκεται, και στοχεύει να ξεπεράσει εικόνες και στερεότυπα του παρελθόντος, που ήθελαν το Ελληνικό κρασί (όπως και σχεδόν οτιδήποτε Ελληνικό) να απεικονίζεται μαζί με τσολιάδες, Καρυάτιδες και κιονόκρανα, λεβέντες που χορεύουν συρτάκι - καταλαβαίνετε τι εννοώ...

Στο ίδιο τεύχος δηλώνουν το παρόν πολλά Ελληνικά οινοποιεία με δικές τους καταχωρήσεις, πάντα σε συνεργασία με τους αντιπροσώπους-διανομείς τους στην Αμερικάνικη αγορά. Πρόκειται για (με τη σειρά που εμφανίζονται): την Μπουτάρη Οινοποιητική, το Κτήμα Χατζημιχάλη, τον Οινοποιητικό Συνεταιρισμό Λήμνου, τα Ελληνικά Κελλάρια, την Creta Olympias, την Κατώγι-Στροφιλιά. Επιπλέον, ένας μεγάλος αριθμός Ελληνικών κρασιών συμπεριλαμβάνεται στις ετικέτες που δοκίμασαν γι αυτό το τεύχος οι κριτικοί του Wine & Spirits, και έχουν όλα συγκεντρώσει βαθμολογίες μεταξύ 85 και 93 στα 100!

Επίσης, το Wine & Spirits του Αυγούστου φιλοξενεί και ένα μεγάλο οδοιπορικό στην ανερχόμενη οινοπαραγωγική ζώνη της Μονεμβασιάς, παρουσιάζοντας τις ποικιλίες, τους παραγωγούς, αλλά και τις χαρακτηριστικές γεύσεις της περιοχής, καθώς και ένα γαστρονομικό αφιέρωμα στις πίττες της Ελληνικής κουζίνας, με συμβουλές για συνδυασμούς με κρασί και συνταγές για τυροπιττάκια και χορτόπιττα! Και τα δύο αυτά άρθρα προήλθαν από το ταξίδι που είχε κάνει φέτος στη χώρα μας η αρχισυντάκτις του περιοδικού, Tara Q. Thomas - αν θυμάμαι καλά την ίδια εποχή με το Οινόραμα, στο οποίο είχε επίσης παρευρεθεί. Όπως έχω ξαναπεί, και οι φανατικοί αναγνώστες του το έχουν σίγουρα διαπιστώσει και οι ίδιοι, το Wine & Spirits τρέφει μεγάλη εκτίμηση στη χώρα μας και τα κρασιά της, τα οποία και παρουσιάζει με πολύ θετικό τρόπο αρκετά συχνά.

Οι πληροφορίες μου από την αγορά της Βόρειας Αμερικής εξακολουθούν να είναι ιδιαίτερα αισιόδοξες. Υπάρχει μεγάλη (και αυξανόμενη) ζήτηση για Ελληνικό κρασί στην ευρύτερη αγορά (με άλλα λόγια όχι μόνο σε περιοχές με αυξημένη παρουσία της Ελληνικής ομογένειας), η οποία δείχνει να επικεντρώνεται στις γηγενείς μας ποικιλίες, αλλά και σε επιλεγμένες και ιδιαίτερα ποιοτικές ετικέτες που έχουν ως βάση (και) διεθνείς ποικιλίες. Πιστεύω ότι προσπάθειες σαν κι αυτή που έγινε στο πλαίσιο του συγκεκριμένου τεύχους του Wine & Spirits θα ενισχύσουν σημαντικά την φιλόδοξη καμπάνια του επαναπροσδιορισμού της ταυτότητας και της εικόνας του Ελληνικού κρασιού στις μεγάλες αγορές του εξωτερικού, αρκεί να έχουν συνέχεια, συνέπεια και μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα.

Εμείς ας ευχηθούμε ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες στην πορεία του Ελληνικού κρασιού (και) στην Αμερικάνικη αγορά!...

Όλος ο κόσμος τον γνωρίζει ως κορυφαίο παίκτη και σκόρερ της Barcelona και της Εθνικής Ισπανίας, στην οποία και χάρισε το Παγκόσμιο Κύπελλο πριν λίγο καιρό, με το γκολ του στον τελικό εναντίον της Ολλανδίας. Ο Αντρές Ινιέστα, όμως, έχει μεγαλώσει με το αμπέλι και το κρασί και αυτά φαίνεται ότι παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο στη ζωή του. Γι αυτό και επένδυσε 9 εκατομμύρια ευρώ από την προσωπική του περιουσία για να αγοράσει αμπέλια και να κτίσει οινοποιείο στην ιδιαίτερή του πατρίδα, την Fuentealbilla, που βρίσκεται στην οινοπαραγωγική ζώνη της Castilla La Mancha, στην Κεντρική Ισπανία.

Το οινοποιείο, που ονομάζεται Bodegas Iniesta, θα κάνει φέτος τον πρώτο του τρύγο, και στοχεύει σε ετήσια παραγωγή 700.000 φιαλών. Θα παράγει λευκά, ροζέ και ερυθρά κρασιά οινοποιώντας τόσο γηγενείς (Bobal, Macabeo) όσο και διεθνείς (Chardonnay) ποικιλίες. Επικεφαλής του εγχειρήματος αυτού είναι ο πατέρας του ποδοσφαιριστή, Χοσέ-Αντόνιο Ινιέστα, καθώς οι υποχρεώσεις του ίδιου τον κρατούν μακριά από τα μέρη του (και συχνά εκτός Ισπανίας) για μεγάλο μέρος του χρόνου.


Στόχος του επιτελείου της Bodegas Iniesta είναι η εδραίωση των κρασιών της στην Ισπανική αγορά, αλλά και οι εξαγωγές σε μεγάλες αγορές όπως η Αγγλία και η Γερμανία. Κτίζοντας πάνω στο όνομα και τη φήμη του ποδοσφαιριστή, εκτιμούν ότι τα κρασιά Bodegas Iniesta θα συμπεριληφθούν στις λίστες μεγάλων εστιατορίων ανά την Ευρώπη, σε τιμή που θα ξεπερνάει τα €40. Εγώ ζήτησα τη γνώμη Ισπανών συναδέλφων για το θέμα αυτό, οι οποίοι μου είπαν πως όντως το brand Ινιέστα θα βοηθήσει πολύ αυτή την προσπάθεια, καθώς ο ποδοσφαιριστής χαίρει πολύ μεγάλης εκτίμησης από τους συμπατριώτες του, ειδικά μετά τα κατορθώματά του στο φετινό Μουντιάλ. Ωστόσο εξέφρασαν σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με το κατά πόσο μία ετικέτα από μία σχετικά άγνωστη οινοπαραγωγική ζώνη της Ισπανίας, όπως είναι η Castilla La Mancha, μπορεί να σταθεί σε μία μεγάλη λίστα κρασιών, και μάλιστα να απαιτήσει και υψηλή τιμή καταλόγου.

Είναι γεγονός πάντως ότι η κίνηση αυτή του Ινιέστα προκάλεσε έκπληξη στον Ισπανικό τύπο, καθώς οι Ισπανοί ποδοσφαιριστές δεν φημίζονται για την επιχειρηματικότητά τους, και συνήθως περιορίζονται στην επένδυση των χρημάτων τους σε τράπεζικά προϊόντα και ομόλογα. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα του, ο Άντρες Ινιέστα, ο οποίος εκτός από το πολύ "δυνατό" συμβόλαιό του με τη Barcelona έχει και μία εξίσου γερή συμφωνία χορηγίας με τη Nike, έχει ήδη στο ενεργητικό του μία σειρά από επιτυχημένες επενδύσεις σε real estate - και είναι μόλις 26 ετών!

Σας μεταφέρω, σε δική μου απόδοση, κάποιες από τις σκέψεις του ποδοσφαιριστή σχετικά με το κρασί, όπως τις κατέγραψε στην προσωπική του ιστοσελίδα:

"Όσο προσεκτικός κι αν είμαι με την φυσική μου κατάσταση, έχω καταλάβει  ότι πρέπει από σήμερα να αρχίσω να προετοιμάζομαι για «την επόμενη μέρα». Για μένα η προετοιμασία αυτή σχετίζεται με την παράδοση και τις ρίζες της οικογένειάς μου, στη γη της La Mancha. Η κατάλληλη έκταση και το σωστό κομμάτι γης, αν φροντιστούν σωστά, θα βοηθήσουν στην επίτευξη ενός ακόμα στόχου: την καλλιέργεια ευγενών, προσεγμένων και παραγωγικών αμπελιών, που θα μας χαρίσουν ένα από τα καλύτερα φυσικά προϊόντα του πολιτισμού μας - το κρασί.

Ευεργετικό για την υγεία, εφόσον καταναλώνεται με μέτρο, το κρασί καλείται να γίνει ένα από τα βασικά μου κίνητρα. Και η καλλιέργεια αυτών των αμπελιών αντιπροσωπεύει ουσιαστικά τη σχέση μου με τη γη, αλλά και την οικογένειά μου. Αυτή είναι μόνο η αρχή. Τα αμπέλια μου σύντομα θα αρχίσουν να παράγουν σταφύλια, καθώς η οικογένειά μου θα τα φροντίζει σαν να το έκανα ο ίδιος. Θέλω το κρασί μου να είναι μια αντανάκλαση του εαυτού μου. Κι αν τα στάνταρντς που έχω θέσει είναι υψηλά, θα τα επιτύχουμε με σκληρή δουλειά, υποστήριξη από την οικογένεια και γνώση. Και ο χρόνος θα δείξει..."

Πριν μου το ζητήσετε, έχω ήδη σημειώσει στο επόμενο ταξίδι μου στην Καταλονία να βρω και να φέρω πίσω κρασιά Bodegas Iniesta, γιατί έχω μεγάλη περιέργεια να τα δοκιμάσω. Οι προθέσεις του ποδοσφαιριστή φαίνονται καλές και τα σχέδιά του αρκετά σοβαρά. Μακάρι να αποδειχτεί το ίδιο δεξιοτέχνης στο οινοποιείο, όσο και στο γήπεδο!...