Ο Ιοβόλος έγινε blogger! Το blog έχει ως σκοπό την καταγραφή προσωπικών εντυπώσεων των συντακτών του, αλλά και την αποτύπωση των όσων λέγονται ή εννίοτε... ψιθυρίζονται, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας.

ΑΠΟΨΕΙΣΙΟΒΟΛΟΣ

Ανασκαφές στο παρελθόν με "βιντεοκασσέτα"

Ανασκαφές στο παρελθόν με

Κοιτώντας πίσω στον χρόνο τείνουμε να απορούμε και να μετανιώνουμε για τα όσα με πάθος αγαπήσαμε- ειδικά όσα είχαν να κάνουν με μόδες, τάσεις, «φάσεις» και γενικώς αισθητική. Οι περισσότεροι απλώς γυρνούν την πλάτη στις «πασέ» αυτές εκδηλώσεις γούστου, ενώ οι πιο κουλτουριάρηδες μετά βδελυγμίας απορρίπτουν τα περασμένα, συνήθως εξευτελίζοντάς τα μέσω της… μετατροπής τους σε καλτ εκθέματα στην βιτρίνα του παρελθόντος.

Προκειμένου για την ελληνική περίπτωση, σε αυτό το στάδιο βρισκόμαστε τώρα με την δεκαετία του ’80. Οι ιδιαίτερες πολιτιστικές παραγωγές της δεκαετίας αυτής έρχονται στο προσκήνιο για να τους καταλογιστεί λαϊκισμός, κιτς υπερβολή, προθέσεις εύκολου και «πλαστικού» εντυπωσιασμού και μπόλικη κακογουστιά.

Αυτό συμβαίνει εδώ και χρόνια με τα σκυλάδικα της εποχής, αλλά και με την κινηματογραφική παραγωγή του δημοφιλούς κινηματογράφου της δεκαετίας του ’80- εν πολλοίς με τις ταινίες «της βιντεοκασσέτας». Είναι οι ταινίες που με φόρα από την δεκαετία του ’70 εξακολούθησαν να γυρίζουν ηθοποιοί του παλιού ελληνικού κινηματογράφου (Βουτσάς, Ρίζος κλπ). Το πράγμα είχε ήδη παρακμάσει και έτσι οι εταιρίες παραγωγής δεν διέθεταν τα χρήματα ούτε για το απαιτούμενο φιλμ και το συνεπόμενο κόστος της διανομής σε αίθουσες- τα γύριζαν κατευθείαν σε βίντεο για οικιακή χρήση. Ας μην ξεχνάμε ότι τότε ήταν και η χρυσή εποχή του VHS και του βίντεοκλαμπ.

Πέρα από τους «παλιούς» που πέρασαν στο video, στη δεκαετία του ’80 εμφανίστηκε και μια νέα γενιά κωμικών κυρίως ηθοποιών, οι ταινίες των οποίων εντάχθηκαν στην αισθητική του βίντεο, αν και τεχνικά είχαν γυριστεί σε φιλμ. Το χιούμορ τους φιλοδοξούσε να καλύψει το κενό των κλασικών ελληνικών ταινιών ενσωματώνοντας τρέχοντα φαινόμενα, όπως η αγάπη για τα δίκυκλα, οι πειρατικοί σταθμοί, και μια λιγούρικη και καταπιεσμένη σεξουαλική «απελευθέρωση».

Αυτή ήταν η φάση της ελληνικής κοινωνίας τότε, και αυτήν εξέφρασε η λαϊκή κινηματογραφική παραγωγή. Όπως και τα «σκυλάδικα» τραγούδια ανήκουν στην πολιτιστική και πολιτισμική μας ιστορία και ως τέτοια έχουν σημασία και δεν είναι σκουπίδια. Είναι τεκμήρια, μάρτυρες μιας εποχής.

Το να γελάμε σήμερα μαζί τους, και ίσως με τον εαυτό μας που τα κατανάλωνε, είναι απόλυτα θεμιτό. Και αυτή η διαδικασία όμως η σημερινή περιμένει την σειρά της για να γίνει μέρος της ιστορίας. Μιας ιστορίας που στο μέλλον θα περiγράφει το πώς, αναζητώντας υποσυνείδητα τα αίτια της οικονομικής κρίσης, βρεθήκαμε να κάνουμε παντός είδους αναδρομές στα ελληνικά 70s και 80s.

Αυτός είναι ο λόγος που η είδηση για τον θάνατο του Στάθη Ψάλτη έπαιζε πρώτη σήμερα σε όλο το διαδίκτυο. Και αυτό εγώ το λέω κέρδος.

SPONSORED LINKS

"Λίγη καλοσύνη από τον ένα άνθρωπο προς τον άλλο είναι πολύ προτιμότερη από μια απέραντη αγάπη για όλη την ανθρωπότητα."

Richard Dehmel, 1863-1920, Γερμανός συγγραφέας

  • 1915 - Αρχίζει η Γενοκτονία των Αρμενίων, που κατέληξε στη σφαγή 1,5 εκατομμυρίων Αρμενίων

    1952 - Γεννιέται ο Ζαν Πολ Γκοτιέ, γάλλος σχεδιαστής μόδας

© 2002-2017 MEDIA2DAY