Έχω πει και έχω γράψει πολλές φορές ότι στο εστιατόριο Milos πηγαίνω από τότε που άνοιξε, και πάντα φεύγω με τις καλύτερες εντυπώσεις. Τον τελευταίο καιρό, ωστόσο, πηγαίνω πολύ πιο τακτικά, και έχω λόγο σοβαρό. Βλέπετε εδώ και κάποιους μήνες, η νέα ομάδα που τρέχει το εστιατόριο του έχει δώσει νέα πνοή, τόσο στο φαγητό και το κρασί, όσο και στην εξυπηρέτηση και τη γενικότερη παρεχόμενη εμπειρία.

Πράγματι, ο Διευθυντής του εστιατορίου Ριχάρδος Λέλλας, ο Σεφ Περικλής Κοσκινάς και η Σομελιέ Κωνσταντίνα Ρούσσου έχουν ανεβάσει τον πήχυ πολύ ψηλά, ακόμα και για τα ήδη υψηλά στάνταρντς του Milos. Απίστευτη έμφαση στην επιλογή της καλύτερης πρώτης ύλης από επιλεγμένους προμηθευτές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, άψογη κουζίνα, αλλά και υποδειγματικός επαγγελματισμός στην εξυπηρέτηση, συνθέτουν μία συνολική εμπειρία που είναι πραγματικά σπάνια για τα Ελληνικά δεδομένα.

Και ξέρω τι θα μου πείτε: Ότι με όλες αυτές τις περγαμηνές, ποιός ξέρει σε τι... δυσθεώρητα ύψη "παίζουν" οι τιμές του εστιατορίου. Αντί απάντησης, σας παραθέτω παρακάτω το καινούριο σετ μενού του Milos, που διατίθεται στους πελάτες του τις καθημερινές αλλά και τα Σαββατοκύριακα, είτε μεσημέρι είτε βράδυ:








ΓΙΑ ΑΡΧΗ
Επιλέξτε ένα από τα παρακάτω:
Σολομός freedom food με αβοκάντο,τσίλι κόλιανδρο και άρωμα lime
Veloute φάβας με ψητό χταπόδι, λαδορίγανη και κάπαρι

ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΙΑΤΟ
Επιλέξτε ένα από τα παρακάτω:
Ντοματοσαλάτα “μινιατούρα” με φέτα της Χήρας και πρωτόλαδο
Ζεστή σαλάτα με καρότα σχάρας, καπνιστό χέλι, φρέσκο θυμάρι και ξυνομηζήθρα

ΤΡΙΤΟ ΠΙΑΤΟ  
Επιλέξτε ένα από τα παρακάτω:
Αυγό τηγανητό με Jamon Joselito Gran Reserva και παλαιωμένη γραβιέρα
Ρεβύθια στη γάστρα με δεντρολίβανο, λεμόνι και απάκι

ΚΥΡΙΩΣ
Επιλέξτε ένα από τα παρακάτω:
Black Angus burger,πατάτες τηγανητές και mini πράσινη σαλάτα
Σολομός σχάρας με πουρέ από πρωτόλαδο και αχνιστά λαχανικά
Κριθαράκι χυλομένο με βασιλικό, τομάτα και μυζήθρα

ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ
Επιλέξτε ένα από τα παρακάτω:
Παγωτό καιμάκι με γλυκό βύσσινο
Λουκουμάδες με μέλι και καρύδια
Σοκολάτα του Φαμπρίτσιο

Η τιμή αυτού του μενού 5 πιάτων είναι €25, χωρίς βεβαίως να συμπεριλαμβάνει το κρασί ή οποιοδήποτε ποτό που θα συνοδεύσει το γεύμα σας. Η λίστα των κρασιών του Milos, που αυτή τη στιγμή εμπλουτίζεται περαιτέρω με κρασιά μικρών Ελλήνων παραγωγών, αλλά και κάποιες καινούριες ξένες ετικέτες, είναι πολύ αξιόλογη και αρκετά λογική από πλευράς τιμών. Όσο για τη γεύση και την παρουσίαση των παραπάνω, επειδή έχω δοκιμάσει τα περισσότερα από αυτά τα πιάτα, πρέπει να σας πω ότι πραγματικά είναι τόσο λαχταριστά όσο ακούγονται. Το δε value for money της υπόθεσης, νομίζω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι είναι εξαιρετικά καλό.

Το εστιατόριο Milos στεγάζεται στο ξενοδοχείο Athens Hilton, γεγονός που σημαίνει ότι βρίσκεται στη διεύθυνση Βασιλίσσης Σοφίας 46. Το τηλέφωνο του εστιατορίου για πληροφορίες και κρατήσεις είναι το 210-7244400, ενώ η ιστοσελίδα του βρίσκεται στη διεύθυνση www.estiatoriomilos.com.

---

Η ιδέα να πάμε τριήμερο χαλάρωσης ανάμεσα στο Πάσχα και την Πρωτομαγιά ήταν πραγματικά εξαιρετική. Η εκδρομή μας χαρακτηρίστηκε από μηδαμινή κίνηση, καλές τιμές, ηρεμία και απόλυτη ξεκούραση.

Ως λάτρεις της Πελοποννήσου από κάθε άποψη (φύση, οινο-γαστρονομία, κοντινή απόσταση, κ.α.), επιλέξαμε την Αμπελιώνα Μεσσηνίας, μία περιοχή στην οποία θέλαμε από καιρό να πάμε. Η επιλογή μας δικαίωσε, καθώς πρόκειται για μέρος από το οποίο δεν θέλαμε να φύγουμε. Εκτός του ότι χαλαρώσαμε πραγματικά, περάσαμε τέλεια, και ιδού οι λόγοι:

Μείναμε
Στον Ξενώνα Εποχές, ένα εκπληκτικό ξενοδοχείο στην Αμπελιώνα. Μπορεί να ανήκει σε έναν μεγάλο όμιλο ξενοδοχειακών επιχειρήσεων (Aldemar), ωστόσο είναι ξεκάθαρα ένας ξενώνας όπου ο πελάτης αισθάνεται φιλοξενούμενος. Όμορφα, άνετα δωμάτια, διακοσμημένα στο στυλ της περιοχής, ζεστοί κοινόχρηστοι χώροι, εξαιρετική καθαριότητα και περιποίηση. Στο δωμάτιο με το που φτάσαμε μας περίμενε τσίπουρο, κάστανο γλυκό του κουταλιού και καρύδια, ενώ στο εστιατόριο τα βράδια (που δεν θέλαμε να πολυ-κυκλοφορήσουμε εκτός χωριού) τρώγαμε σπιτικό φαγητό από αγνά, αυστηρά βιολογικά προϊόντα. Όσο για το πλούσιο πρωινό, περιλαμβάνει φρέσκα ντόπια προϊόντα, καφέ διαφόρων ειδών και - το κυριότερο - φρεσκοστιμμένο χυμό πορτοκάλι (και ξέρετε πόση σημασία δίνω στο συγκεκριμένο στοιχείο...). Το μόνο που θα σας πω ακόμα είναι ότι έχουμε ήδη κλείσει για το επόμενο Πάσχα, καθώς οι Πασχαλινοί εορτασμοί στις Εποχές είναι το κάτι άλλο.

Στην Αμπελιώνα
Το χωριό περιβάλλεται από απίστευτη φύση, με επίκεντρο το προστατευόμενο Καστανόδασος. Με μία βόλτα στο δάσος ηρεμείς αυτόματα και ξεχνάς την Αθήνα, τις έγνοιες και το καυσαέριο. Το χωριό καθαυτό είναι εξαιρετικά φροντισμένο, με όμορφα σπίτια, καινούριους δρόμους, μέχρι και Κέντρο Υγείας με 2 μόνιμους γιατρούς. Βασικό σημείο συνάντησης στο χωριό είναι το Μαγαζάκι του Σπύρου, που είναι καφενείο, ταβερνάκι, παντοπωλείο και γενικώς στέκι, όλα σε ένα.

Λίγο πιο έξω
Η φύση στην ευρύτερη περιοχή είναι εκπληκτική, και αυτό δεν είναι περίεργο, καθώς υπάρχει παντού πολύ νερό. Κεντρικός υδάτινος όγκος της ο Ποταμός Νέδα (ο μοναδικός ποταμός γένους θηλυκού στην Ελλάδα, όπως με ενημέρωσε ο φίλος μου ο Γιάννης), ενώ πηγές, ρυάκια, παραποταμάκια, κλπ συναντώνται παντού.Επισκεφτήκαμε
Την Καρύταινα και την Ανδρίτσαινα, αρκετά συμπαθητικά χωριά και τα δύο, χωρίς ιδιαίτερες υποδομές όμως, παρότι αρκετά τουριστικά. Οι βασικοί προορισμοί όμως που επισκεφτήκαμε και προτείνουμε είναι:
*(φωτ. 1) Οι καταράκτες της Παναγίας, που αξίζουν "με τα χίλια", αλλά απαιτούν καλό πρωινό, 4x4 με λάστιχα εκτός δρόμου και παπούτσια πεζοπορίας (ή hardcore αθλητικά)
*(φωτ. 2) Ο Ναός του Επικούρειου Απόλλωνα, ένας μινι-Παρθενώνας που κτίστηκε από τον Ικτίνο τον 5ο αιώνα Προ Χριστού. Εδώ και χρόνια βρίσκεται σε διαδικασία αναστήλωσης, κάτω από ειδικό υπόστεγο για προστασία από την υγρασία και τα νερά της βροχής
*(φωτ. 3) Η εκκλησία της Αγίας Θεοδώρας, που θεωρείται θαυματουργή επειδή έχουν φυτρώσει δέντρα στη σκεπή της (τα οποία - θεωρητικά - δεν έχουν ρίζες). Έχει ενδιαφέρον, δεν θα πρότεινα όμως να την επισκεφτεί κανείς Κυριακή ή ημέρα αργίας, καθώς αποτελεί αγαπημένο προορισμό προσκυνητών που συρρέουν από όλη την Ελλάδα με πούλμαν, ακολουθούμενοι από μικροπωλητές εικονισμάτων, φυλακτών, κλπ - καταλαβαίνετε τι εννοώ...

Φάγαμε
Όμορφες και πλούσιες τοπικές γεύσεις, από τις οποίες ξεχωρίζω:
*(φωτ. 1) Την χαρακτηριστική ομελέτα με παστό χοιρινό, στην πλατεία του χωριού Πλατάνια. Πλούσια, πικάντικη, τέλεια. Γίνεται και με φρέσκια ντομάτα, και ονομάζεται Καγιανάς
*(φωτ. 2) Το ελάφι κοκκινιστό με μανιτάρια, στα Παπάκια, έξω από την Καρύταινα. Το συγκεκριμένο μέρος είναι "must" στην περιοχή. Σερβίρει, εκτός από τα κλασσικά της ώρας και το ελάφι, φασιανό, αγριογούρουνο, κόκκορα και στρουθοκάμηλο
*(φωτ. 3) Το φημισμένο γαλακτομπούρεκο της Μεγαλόπολης, στου Σιαμπάνη (αξίζει, κι ας συστεγάζεται με βενζινάδικο) ή στην ΑΣΤΟΡΙΑ. Στη φωτό το βλέπετε ζεστό και ολόφρεσκο. Νομίζω ότι οποιοδήποτε περαιτέρω σχόλιο περιττεύει...

Από την ενότητα περί Τοσκάνης ("Tuscany" στο μενού δεξιά) σε αυτό το blog, έλειπε όλο αυτο τον καιρό ένα πολύ σημαντικό θέμα: Αυτό σχετικά με το οινοποιείο Capannelle στο Chianti Classico, το οποίο με φιλοξένησε αυτό το καλοκαίρι, και αποτέλεσε το ορμητήριο των περιηγήσεών μου στην περιοχή.

Δεν πρόκειται για παράλειψη ή λάθος, το θέμα έλειπε (ως τώρα) ηθελημένα, ακριβώς επειδή ήθελα να βρω το χρόνο και να μαζέψω το απαραίτητο υλικό, ώστε να το αποδώσω με την σημασία και τη λεπτομέρεια που του αρμόζει.

Τελικά τα κατάφερα. Ελπίζω να διαβάσετε το σχετικό άρθρο και να μοιραστείτε με αυτόν τον τρόπο μαζί μου την όμορφη εμπειρία που μου χάρισε η διαμονή μου στο Capannelle. Θα το βρείτε κάνοντας κλικ σε αυτό εδώ το link.

Επίσκεψη στο Κατώγι Αβέρωφ

Φεύγοντας από τα Γιάννενα, λίγες μέρες μετά τα Χριστούγεννα, περάσαμε από το Μέτσοβο με έναν και μόνο σκοπό: να επισκεφθούμε το Κατώγι Αβέρωφ. Η επίσκεψη άξιζε πραγματικά τον κόπο. Διαβάστε αναλυτικά για την όμορφη αυτή εμπειρία κάνοντας κλικ σ'αυτο εδώ το link.

Μια και ο καιρός διατηρείται καλός, τα weekend-breaks των Αθηναίων δίνουν ακόμα και παίρνουν. Σας δίνω λοιπόν μία όμορφη ιδέα για να χαλαρώσετε, να ξεκουραστείτε και να περάσετε καλά στην Πελοπόννησο.

Το Ξενοδοχείο Mandola Rossa, του Ομίλου Δασκαλαντωνάκη/Grecotel, αποτελεί μία εξαιρετική πρόταση για διακοπές μέσα στη χαλάρωση και την πολυτέλεια, με φόντο την πανέμορφη παραλία της Κυλλήνης. Εγώ όμως δεν θα σταθώ στις σουίτες, το SPA, την πισίνα, αλλά θα σας πω για το εστιατόριό του, το Cap Voyage.

Το Cap Voyage λοιπόν είναι ένα σύγχρονο gourmet εστιατόριο, όπου ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει ένα πραγματικά ξεχωριστό δείπνο ατενίζοντας το απέραντο γαλάζιο από τα δύο διαφορετικά επίπεδα του χώρου, την αυλή ή την βεράντα. Το περιβάλλον είναι προσεγμένο και καλοκαιρινό, ενώ το service είναι πραγματικά άψογο. Το φαγητό είναι νοστιμότατο και αψεγάδιαστο τόσο στην εμφάνιση όσο και στη γεύση. Το μενού, με ποικιλία επιλογών και γεύσεων, υπογράφει ο σεφ Ηλίας Κακούρης, με μακρά θητεία σε απαιτητικές κουζίνες πολυτελών θερέτρων (στα συν του, για μένα η πολύ καλή χρήση του φουα-γκρα και ο σωστός συνδυασμός του με το τρυφερότατο φιλέτο). Η λίστα κρασιών του Cap Voyage παρέχει αρκετές και καλές επιλογές σε λευκό, ροζέ και ερυθρό. Επίσης πολύ θετικό για μένα το γεγονός ότι δίνει βάρος στους αξιολογότατους ντόπιους παραγωγούς (Παρπαρούσης, Μερκούρης, Σκούρας, Κόκκαλης).

Το Mandola Rossa, όπως και το αδερφάκι του, το επίσης πεντάστερο Olympia Riviera, που βρίσκεται στο ίδιο σύμπλεγμα ξενοδοχείων στην Κυλλήνη, αποτελούν μία αξιόλογη λύση για μεγάλες ή ολιγοήμερες διακοπές από την καθημερινότητα χωρίς κανείς να απομακρυνθεί πολύ από την Αθήνα. Για πληροφορίες και κρατήσεις επισκεφτείτε την ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.grecotel.com/find-a-hotel_34.htm.

Στο τελευταίο του τεύχος, το Αμερικάνικο περιοδικό οίνου Wine Spectator είναι αφιερωμένο στα Καλύτερα Εστιατόρια για Κρασί στον Κόσμο. Σχεδόν 4000 "Best Restaurants for Wine" βραβεύονται από το περιοδικό, και 5 από αυτά είναι στην Ελλάδα. Ας τα δούμε:

 - Στην κατώτατη κατηγορία (Award of Excellence), με ένα ποτηράκι βραβεύονται τα 3131 εστιατόρια στον κόσμο που διαθέτουν λίστα τουλάχιστον 100 ετικέτες, ευρεία γκάμα από ετικέτες και παραγωγούς, και σωστή αντιστοίχιση των κρασιών με τα πιάτα του μενού, σε διαφορετικές κατηγορίες τιμών. Στην κατηγορία αυτή λοιπόν το ένα ποτηράκι παίρνουν το εστιατόριο Θάλασσα στο ξενοδοχείο Elounda Bay Palace, στην Κρήτη, και το εστιατόριο Matsuhisa Mykonos, στο ξενοδοχείο Belvedere, στη Μύκονο.

- Στη μεσαία κατηγορία (Best of Award of Excellence), με δύο ποτηράκια βραβεύονται τα 748 εστιατόρια στον κόσμο που προσφέρουν πάνω από 400 ετικέτες, με έμφαση στην σωστή παρουσίαση και ιδιαίτερο βάθος σε χρονιές, παραγωγούς και οινοπαραγωγικές περιοχές ανά τον κόσμο. Στην κατηγορία αυτή, τα δύο ποτηράκια λαμβάνουν το εστιατόριο Blue Lagoon, στο ξενοδοχείο Elounda Beach Hotel, το εστιατόριο Διόνυσος, επίσης στο ξενοδοχείο Elounda Beach Hotel (μπράβο η Κρήτη!...), και το εστιατόριο Sale & Pepe στο Κολωνάκι.

- Στην υψηλότερη κατηγορία (Grand Award) με τρία ποτηράκια βραβεύονται τα 76 εστιατόρια στον κόσμο που επιδεικνύουν απαράμιλλο πάθος και αφοσίωση στην ποιότητα και την παρουσίαση του κρασιού, η λίστα τους διαθέτει πάνω από 1500 ετικέτες, προσφέρουν φιάλες μεγαλύτερων μεγεθών (πχ Magnum) και η κάλυψή τους σε βάθος εσοδειών, παραγωγών, ποικιλιών, αλλά και γευστικών συνδυασμών με το μενού θεωρείται κορυφαία. Στην κατηγορία αυτή δεν υπάρχουν (ακόμα) Ελληνικές συμμετοχές.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη υπάρχουν πολλά ακόμα εστιατόρια, τόσο στην Ελλάδα όσο και στον κόσμο, που θα μπορούσαν να φιγουράρουν στις λίστες των βραβείων του Wine Spectator. Δυστυχώς όμως δεν είμαι (ακόμα) στην κριτική επιτροπή... Έτσι, δεν έχω παρά να συγχαρώ τους βραβευθέντες και να τους ευχηθώ "και σ'ανώτερα"! Και να ευχηθώ και σε όλα τα (πολλά) ελληνικά εστιατόρια που ξέρω ότι αγαπούν και προσέχουν το κρασί, να βρεθούν σύντομα στην λίστα του Wine Spectator και όχι μόνο.

Για όσους ενδιαφέρονται να μελετήσουν την πλήρη λίστα, αυτή βρίσκεται στην ιστοσελίδα του περιοδικού, στο link www.winespectator.com/restaurants.

Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι μιλάω πολύ για την Κεφαλονιά. Εμείς οι Κεφαλονίτες το έχουμε αυτό, αλλά όχι άδικα.

Πάρτε για παράδειγμα το μέρος που θα περάσω (και) φέτος τις διακοπές μου: Το Gentilini Retreat. Δεν θα σας πω πολλά. 75 στρέμματα κατάφυτα με ελιές, αμπέλια και κυπαρίσσια, 6 ξενώνες ξεχωριστά και ιδιαίτερα διακοσμημένοι, και μία τεράστια πισίνα κάπου πιο πέρα... Τί άλλο να σας πω; Το Gentilini Retreat, όπως προδίδει και το όνομά του, είναι αδερφάκι με το άλλο Gentilini, το κορυφαίο οινοποιείο του νησιού. Έτσι, ξέρω ότι με περιμένουν όμορφες διακοπές χαλάρωσης και ησυχίας, με πλατσουρίσματα στις πανέμορφες θάλασσες της Κεφαλονιάς, και πολύ και καλό φαγητό και κρασί!

Αν σας άνοιξε η όρεξη, τσεκάρετε το site του Gentilini Retreat (www.gentiliniretreat.gr) και επικοινωνήστε άμεσα!...

Φίλοι ξενοδόχοι απαντήστε μου μία μόνο ερώτηση, γιατί έτσι και συμβεί κάτι (είμαι και σε κρίσιμη ηλικία) θα πάω με την απορία:

Πώς γίνεται να ετοιμάζετε καθημερινά μπουφέδες πρωινού με άπειρες επιλογές σε αυγά, τυριά και αλλαντικά, κέικ, γλυκά και λοιπά αρτοποιήματα, και πάει λέγοντας, αλλά η πορτοκαλάδα που σερβίρετε να είναι φρεσκο-σερβιρισμένη από το κλασσικό χαρτονένιο κουτί μακράς, μα πολύ μακράς διαρκείας;... Κι όλα αυτά στη χώρα που φημίζεται για τα εσπεριδοειδή της παγκοσμίως... Τι εικόνα δίνουμε στον ξένο τουρίστα, αλλά και στον δύσμοιρο τον Έλληνα, που σας πληρώνει αδρά και περιμένει [μάταια] κάποια υποψία εξυπηρέτησης;...

Λοιπόν ακούστε: Τα πορτοκάλια στη λαϊκή πάνε περίπου στα 50, άντε 60 λεπτά το κιλό. Η τεχνολογία έχει, δόξα τω Θεώ, προχωρήσει, και εδώ και δεκαετίες μπορούμε και τα στίβουμε. Όποιος εξακολουθεί να σερβίρει συμπυκνωμένο long-life πορτοκαλί ζουμί θα καταγγέλεται δημόσια ("name & shame" το λέμε στο χωριό μου)! Έγινα κατανοητός;