Δημοσίευση |
24 Ιανουαρίου 2012
του Γιώργου Κόκουβα
Μιζέρια, μιζέρια, μιζέρια. Αν παρατηρήσετε για λίγο τις συζητήσεις των αγνώστων γύρω σας σε ένα café, στο μετρό ή στον δρόμο, θα διαπιστώσετε πως η γκρίνια εξαπλώνεται, σαν γρίπη σε σχολική τάξη. Κι όμως, σε κάποιες γωνιές της πόλης, υπάρχουν άνθρωποι που (τους αρέσει να) γελάνε ακόμη. Όχι, δεν είναι εξωγήινοι. Ίσως μάλιστα ακριβώς αυτή η γκρίνια είναι που τους οδηγεί να βρουν αντίδοτο στο γέλιο. Και βρίσκουν καταφύγιο σε κάποια από τις παραστάσεις stand up comedy που τον τελευταίο καιρό πολλαπλασιάζονται.
Άλλωστε, δεν χρειάζονται πολλά για να κάνεις τον κόσμο να γελάσει. Δεν είναι απαραίτητη μια μεγάλη θεατρική σκηνή ή ένα σκηνικό-υπερπαραγωγή: Ένα bar, το χαλαρό κοινό του και ένα μικρόφωνο αρκούν. Αρκούν;
«Σκληρό, μοναχικό, μοχθηρό» έχει χαρακτηρίσει το stand up comedy ο γνωστός κωμικός Will Ferrell, κάνοντάς μας να αναρωτηθούμε κατά πόσο είναι εύκολη η τέχνη του «όρθιου αστείου». Πώς κινείται το stand-up στην Ελλάδα; Τι προηγείται του αυθόρμητου γέλιου; Και τι συμβαίνει τελικά στο μυαλό του κωμικού; Τις απαντήσεις μάς τις δίνουν τρεις πολλά υποσχόμενοι εκπρόσωποι του είδους: Ο Δημήτρης Χριστοφορίδης, ο Λάμπρος Φισφής και ο Θωμάς Τσαλαπάτης.
Stand up comedy GR
«Το stand up στην Ελλάδα είναι σαν ένα παγόβουνο. Έχει μια μικρή κορυφή που βλέπουν όλοι, αλλά από κάτω υπάρχει ένας ολόκληρος υπόγειος κόσμος που ψάχνει τρόπους για να εκφραστεί. Ψάχνει μαγαζιά, ευκαιρίες, επικοινωνία με συναδέλφους», λέει ο
Δημήτρης Χριστοφορίδης, που αυτό τον μήνα εμφανίζεται κάθε Κυριακή στο
Used bar, στην πλατεία Χαλανδρίου.
«Βεβαίως είναι ακόμα στα σπάργανα το όλο θέμα και δεν υπάρχει σχηματισμένη κοινότητα», συμπληρώνει, θυμίζοντας πως η
Λουκία Ρικάκη –που μας άφησε πρόσφατα- έκανε την αρχή με τις «Νύχτες Κωμωδίας» σε έναν χώρο αμιγώς για stand up comedy, και εναποτίθεται πλέον στους επιγόνους αν θα αναπτύξουν το πρόσφορο έδαφος.
«Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι (σαν παραγωγοί) να τρέξουν το θέμα σύμφωνα με τις δυνατότητες που έχει. Πολλές φορές το υπερεκτιμάνε και άλλες -τις περισσότερες- το υποτιμούν, χωρίς να φταίνε αυτοί», επισημαίνει ο Δημήτρης.
«Έχω την αίσθηση πως το stand up στην Ελλάδα ανεβαίνει με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Από τη μία η ταχύτητα του ιντερνέτ σε φέρνει σε επαφή με άπειρα παραδείγματα και παραστάσεις, ενώ απ’ την άλλη η συσσωρευμένη εμπειρία των παλαιοτέρων έρχεται να βοηθήσει στην δημιουργία», λέει ο
Θωμάς Τσαλαπάτης, που εμφανίζεται μεταξύ άλλων μαζί με τον Δημήτρη Χριστοφορίδη και τον Βύρωνα Θεοδωρόπουλο τις Κυριακές στο Used αλλά και στις «
Τρίτες για γέλια» στο Αγγέλων Βήμα. Μάλιστα, εκεί «δρουν» μεταξύ άλλων οι νικητές του
1ου Φεστιβάλ Stand up Comedy της Αθήνας, που διοργανώθηκε τον περασμένο Νοέμβριο και απέδειξε ότι «κάτι κινείται» στην αθηναϊκή σκηνή του γέλιου.
Και η κρίση; Θα ήταν πολύ καλό για να ‘ναι αληθινό να μην εμπλέκεται και εδώ το «απόλυτο» σημείο των καιρών. Όπως μας λέει ο Θωμάς,
«πολύ βασικό είναι και το κλίμα της εποχής. Το κοινό αναζητά μέσα στην κρίση την παραμυθία και την επιθετική κριτική της κωμωδίας, και διαμορφώνει τις συνταγές του αντιδότου». Άλλωστε, παρατηρεί, το stand up είναι είδος φθηνό, που μπορεί να υπάρξει παντού.
Αυτή την οικονομία του, που το κάνει ευέλικτο υπογραμμίζει και ο
Λάμπρος Φίσφης, ο οποίος εκτός από live εμφανίσεις σε bars της πόλης, θα σκηνοθετεί και θα παρουσιάζει την νέα τηλεοπτική εκπομπή του Mega, «
Κάψε το Σενάριο», που θα περιέχει στοιχεία αυτοσχεδιασμού, σάτιρας και stand-up.
«Ένα μικρόφωνο, ένα φως και 10 άτομα είναι αρκετά. Χάρη σε αυτή τη συνθήκη μπορείς να πηγαίνεις σε μπαρ, καφετέριες, θέατρα και να διασκεδάζεις τον κόσμο που είναι εκεί ανά πάσα στιγμή», λέει ο Λάμπρος, ενώ διαπιστώνει πως γενικά το είδος στα μέρη μας συνεχώς ανεβαίνει, με όλο και πιο πολλές παραστάσεις σε πιο πολλά μέρη και με νέα φουρνιά κωμικών.
Γίνεσαι ή γεννιέσαι;