Δημοσίευση |
22 Φεβρουαρίου 2008
Με τους μικρο-σεισμούς να έχουν γίνει σχεδόν καθημερινό φαινόμενο τις τελευταίες μέρες -κατά τη χειμερινή περίοδο άλλωστε έχει παρατηρηθεί ότι οι σεισμοί είναι τακτικότεροι-
το θέμα της προστασίας πριν και κατά τη διάρκεια ενός σεισμού επανέρχεται στην επικαιρότητα και εμπλουτίζεται με νεώτερες πληροφορίες και συμβουλές από ειδικούς.
Ανάμεσα στα e-mail που λάβαμε τις τελευταίες μέρες σχετικά με τα διάφορα αντισεισμικά μέτρα προστασίας, τα στατιστικά και τις σχετικές έρευνες, ξεχωρίσαμε δύο που μας φάνηκαν πραγματικά χρήσιμα και που μας παρείχαν πληροφορίες που μέχρι τώρα δεν γνωρίζαμε.
Χωρίς να θέλουμε να γίνουμε κακοί οιωνοί ισχυρότερων σεισμών, αλλά με σκοπό πάντα να μοιραζόμαστε μαζί σας οτιδήποτε χρήσιμο και ενδιαφέρον, σας τα παραθέτουμε. Το πρώτο έχει να κάνει με πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία δημοσιεύτηκε πριν μερικές μέρες στην εφημερίδα «Τα Νέα», και
κατηγοριοποιεί τις περιοχές της Αθήνας σύμφωνα με την ανθεκτικότητα των πετρωμάτων του υπεδάφους τους. Αν, λοιπόν, σκέφτεστε να αγοράσετε σπίτι στην Αττική και η αντισεισμικότητα της περιοχής παίζει για εσάς μεγάλο ρόλο, καλό θα είναι να λάβετε υπ’όψιν σας τα εξής:
Οι περιοχές που διαθέτουν φυσική αντισεισμική προστασία λόγω των ισχυρών πετρωμάτων τους είναι οι
Υμηττός, Βύρωνας, Καισαριανή, Αγ. Παρασκευή, Ηλιούπολη, Ψυχικό, Φιλοθέη, Δάφνη, Πνύκα, Ακρόπολη, Πλάκα, Παγκράτι, Λυκαβηττός, Αττικό Άλσος, Παλαιά και Νέα Πεντέλη. Περιοχές ευάλωτες σε μεγάλους σεισμούς λόγω της σαθρότητας του υπεδάφους τους είναι οι
Μοσχάτο, Ρέντης, Άγ. Ανάργυροι, Κόκκινος Μύλος, Μεταμόρφωση, Κάτω Κηφισιά, Μενίδι, Ίλιον, Χαλάνδρι, Αμφιθέα, Καλλιθέα, Βοτανικός, Κολοκυνθού, Περιστέρι, Πετρούπολη, Νίκαια. Στο άρθρο επίσης αναφέρεται ότι το λεκανοπέδιο δεν είχε πάντα τη σημερινή του μορφολογία, έτσι πριν από περίπου 4 εκατομμύρια χρόνια, εκεί όπου σήμερα βρίσκονται οι Αχαρνές και το Χαλάνδρι υπήρχαν μεγάλες λίμνες. Το Παλαιό Φάληρο, ο Άγιος Κοσμάς και η Γλυφάδα ήταν θάλασσα, ενώ πριν από 800.000 χρόνια από τη Φυλή και τις Αχαρνές μέχρι το Χαλάνδρι και τις άκρες του Υμηττού περνούσε ένα μεγάλο ρήγμα.
Με τα χρόνια το υπέδαφος αυτό μετασχηματίστηκε λόγο φυσικών φαινομένων αλλά και καλύφθηκε με σαθρά υλικά από ανθρώπινες εργασίες, με αποτέλεσμα το έδαφος των περιοχών αυτών σήμερα να είναι αρκετά επίφοβο και να παίζει έτσι καθοριστικό ρόλο στη συμπεριφορά ενός κτιρίου σε περίπτωση σεισμού.
Είναι, λοιπόν, τα κτίρια αυτών των περιοχών που απαιτούν πολύ αυστηρότερα και σύγχρονα αντισεισμικά μέτρα και υλικά κατά την κατασκευή τους. Ο
Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας, του Υπουργείου Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, ειδικεύεται στην επεξεργασία και τον σχεδιασμό της αντισεισμικής πολιτικής της χώρας και μπορεί να πληροφορήσει τους πολίτες σχετικά.
Το δεύτερο ενδιαφέρον e-mail που λάβαμε προέρχεται από την Αμερική και, συγκεκριμένα, από
απόσπασμα άρθρου του Αρχηγού Διάσωσης και Διευθυντή Καταστροφών της Αμερικανικής Ομάδας Διεθνούς Διάσωσης (
American Rescue Team International), Doug Copp.
Εντύπωση μας έκανε ότι
το άρθρο του Copp καταρρίπτει ένα από τα κυριότερα μέτρα προστασίας που μαθαίνουμε από μικροί στο σχολείο: Σε περίπτωση σεισμού χωθείτε κάτω από μεγάλα έπιπλα. 
Σύμφωνα με τον Copp, σε περίπτωση πολύ μεγάλου σεισμού, όταν κτίρια γκρεμίζονται, το βάρος της οροφής που πέφτει συνθλίβει τα έπιπλα που βρίσκονται από κάτω αλλά αφήνει κάποιο χώρο ή κενό δίπλα τους. Ονομάζει αυτόν τον χώρο
«Τρίγωνο Ζωής» (φωτό) και λέει πως όσο μεγαλύτερο και δυνατότερο είναι το αντικείμενο ή το έπιπλο, τόσο λιγότερο θα συμπιεστεί και όσο λιγότερο συμπιεστεί τόσο μεγαλύτερο θα είναι το κενό που θα χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος για να σωθεί, χωρίς να εγκλωβιστεί.