Δημοσίευση | 16 Μαρτίου 2010
Ο Βραζιλιάνος συγγραφέας-φαινόμενο Paulo Coelho συναντήθηκε πρόσφατα με την συγγραφέα και δημοσιογράφο των FT, An Wilson, και συζήτησαν για τα best-sellers βιβλία του -καθώς και για βιβλία άλλων- την πολυκύμαντη ζωή του, το Facebook, την θρησκεία, την πολιτική, την σύζυγό του, το σημαντικό φιλανθρωπικό του έργο και το… μυστικό της επιτυχίας του.
της An Wilson Ο
Αλχημιστής (1998), το δεύτερο βιβλίο του Coelho, πριν φτάσει να γίνει ένα από τα βιβλία με τις μεγαλύτερες πωλήσεις παγκοσμίως, είχε αρχικά πουλήσει μόνο 900 αντίτυπα. Μέχρι σήμερα, η ιστορία του νεαρού Ανδαλουσιανού βοσκού που ταξιδεύει ανά τον κόσμο προς αναζήτηση της σοφίας, έχει πουλήσει περισσότερα από τριάντα εκατομμύρια αντίτυπα. Η ουσία της απήχησής του βρίσκεται στην κεντρική ιδέα του βιβλίου, η οποία επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά και σε άλλα βιβλία του συγγραφέα:
Ο καθένας μπορεί να αλλάξει την ζωή του. Αυτή, βέβαια, είναι μία εξ’ορισμού λανθασμένη ιδέα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι παγιδευμένοι στις συνθήκες της ζωής τους. Όμως εντυπωσιάστηκα από αυτόν τον συγγραφέα, ο οποίος κατάφερε να πείσει τόσους πολλούς ανθρώπους.
Γεννημένος το 1947, παιδί μιας μικροαστικής οικογένειας στο Rio de Janeiro, ο Coelho επαναστάτησε έναντι των αυστηρών καθολικών γονιών του. Έγινε χίπης, απόλαυσε την επιτυχία ως στιχουργός μοντέρνων τραγουδιών, παντρεύτηκε (τέσσερις φορές) και εξερεύνησε τον κόσμο του sex, drugs and rock ‘n roll. Αριστερίζων από την φύση του, ο Coelho έγινε το μαύρο πρόβατο της στρατιωτικής δικτατορίας στην Βραζιλία και, το 1974, φυλακίστηκε και βασανίστηκε.
Το 1986, όταν ο Coelho ήταν 38 ετών, η τέταρτη σύζυγός του Christina Oiticica (φωτο) τον έπεισε να ακολουθήσει τον δρόμο των προσκυνητών, στο Santiago de Compostela της Ισπανίας, και έτσι επανα-προσηλυτίστηκε στην Καθολική πίστη των παιδικών του χρόνων. Το ταξίδι του αυτό ενέπνευσε το πρώτο του βιβλίο,
The Pilgrimage, το οποίο εκδόθηκε το 1987.
Τώρα, ο συγγραφέας-star έχει συγκεντρώσει αποσπάσματα από τους αγαπημένους του «κλασσικούς» για ένα βιβλίο με τον τίτλο
Inspirations. Το αποτέλεσμα είναι ένα τυπικό για τον Coelho μείγμα από σεξ και ευλάβεια: αποκλειστικά σεξουαλικά αποσπάσματα από τον Εραστή της Λαίδης Τσάτερλυ ή του Μπαγκαβάτ Γκίτα και κειμένων του Gabriel García Márquez.
Ο 62χρονος συγγραφέας περνά τον μισό χρόνο στο Rio de Janeiro και τον άλλο μισό στη Γενεύη. Εκεί, σε ένα πεντάστερο εστιατόριο, στις όχθες της ελβετικής λίμνης, τον συνάντησα. Μετρίου αναστήματος, με γκρίζα γενειάδα και μία μακριά λευκή τούφα μαλλιών στην πλάτη. Φορά μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο και αθλητικά. Μου σφίγγει το χέρι δυνατά. «Όταν ζούσα στο Λονδίνο, οι Financial Times ήταν πολύ σημαντικοί για εμένα. Η χώρα μου βρισκόταν υπό δικτατορικό καθεστώς. Η εφημερίδα αυτή ήταν η μόνη που έλεγε την αλήθεια για την χώρα μου». Τα αγγλικά του είναι άριστα, εξαιρουμένης ίσως της γραμματικής, και τον ρωτάω πώς έμαθε να μιλά τόσο καλά. «Έγινα χίπης», μου εξηγεί γελώντας.
Η κουβέντα μας ξεκινά με τον Coelho να μου λέει ότι έχει εθιστεί στο ίντερνετ. Τον ρωτάω πόσες ώρες την ημέρα περνά online. «Περισσότερες από όσες θα έπρεπε», μου λέει. Του απαντώ ότι έχει περισσότερους από 677 χιλιάδες φίλους στο Facebook. «Πώς το ξέρεις;» μου λέει γελώντας. «Οι περισσότερες είναι γυναίκες», απαντώ. «Ναι, ναι… Σε μία κανονική σελίδα στο Facebook μπορείς να έχεις το πολύ 5.000 φίλους. Αν ξεπεραστεί αυτός ο αριθμός η σελίδα αλλάζει και γίνεται fan page. Όσο για τις γυναίκες, υπάρχει μόνο ένα μέρος που μπορώ να βλέπω το αναγνωστικό μου κοινό –όταν υπογράφω βιβλία, κάτι που έχω σταματήσει πλέον να κάνω».
Τον ρωτάω γιατί εγκατέλειψε τους θαυμαστές του. «Στο Λονδίνο, πριν τρία χρόνια, έπρεπε να πάμε στο Borders, στην Oxford Street. Πέρασα περισσότερες από έξι ώρες υπογράφοντας βιβλία. Φτάνω να γίνομαι περισσότερο ροκ σταρ παρά συγγραφέας. Έτσι αποφάσισα ότι δε μπορώ να υπογράφω όλα τα βιβλία», απαντά.
Με ρωτά αν έχω διαβάσει το Eleven Minutes (το μεγαλύτερο σε πωλήσεις μυθιστόρημά του, του 2003), το οποίο είναι ουσιαστικά το ημερολόγιο μιας πόρνης. Ευτυχώς, απαντώ ότι το έχω διαβάσει. Ο Coelho αφηγείται την ιστορία της ζωής της σχεδόν σαν να πρόκειται για παραμύθι. «Κάθε ένας από εμάς έχει το ένα πόδι στο παραμύθι και το άλλο πόδι στην άβυσσο», γράφει. Τα 11 Λεπτά του τίτλου είναι ο χρόνος που χρειάζεται ο κάθε πελάτης της για να ικανοποιηθεί και κατά την διάρκεια της… διαδικασίας, εκείνη φαντάζεται την υπόλοιπη μέρα του.