της Ηρώς Κουνάδη
Έχουν κάτι από τις διακοπές των φοιτητικών μας χρόνων οι μονοήμερες εκδρομές του Αυγούστου: ούτε προγράμματα, ούτε κρατήσεις, ούτε αναζήτηση ξενοδοχείων και υπολογισμούς ημερησίων εξόδων. Απλά φοράμε το μαγιό και φεύγουμε –και το μεγαλύτερό μας άγχος είναι τι θα κάνουμε αν μας αρέσει τόσο πολύ η παραλία που θέλουμε να μείνουμε. Οι προνοητικοί το αντιμετωπίζουν ρίχνοντας και την σκηνή στο πορτ-μπαγκάζ «για καλό και για κακό», οι υπόλοιποι φλερτάρουμε με το δίλημμα να κοιμηθούμε στην παραλία ή να γυρίσουμε πίσω ελαφρώς μουτρωμένοι.
Ακόμη κι έτσι, όμως, το προτιμούμε από μια ακόμα βουτιά στις παραλίες της «αθηναϊκής ριβιέρας» (βλέπε Βούλα-Καβούρι-Βουλιαγμένη) που τον Αύγουστο δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε ειδυλλιακές. Φορέστε, λοιπόν, το μαγιό σας, αφήστε τις γκρίνιες σπίτι, και φύγαμε για:
Ψάθα 
Δέκα λεπτά απόσταση από το Αλεποχώρι, η Ψάθα είναι μια από τις ωραιότερες παραλίες της Αττικής: Πεντακάθαρα νερά, αμμουδιά και ψιλό βοτσαλάκι, αρκετά μεγάλη ώστε να μπορεί να χωρίζεται σε οργανωμένη, με ξαπλώστρες και ομπρέλες (οι οποίες όμως δεν χρεώνονται, πληρώνετε μόνο ό,τι παραγγείλετε από το beach bar) και «ελεύθερη» πλευρά. Απέχει περί τα 66 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας, και την αγαπούν ιδιαίτερα οι ελεύθεροι κατασκηνωτές –οπότε, ξεκινώντας για την μονοήμερή σας, ρίξτε στο πορτ-μπαγκάζ και την σκηνή, δεν ξέρετε ποτέ. Tip: Προσοχή στις βραδινές επιθέσεις κουνουπιών (για καλό και για κακό, πάρτε κι ένα αντικουνουπικό μαζί σας).
Στάση για φαγητό: Στον Άγγελο, στην άκρη της παραλίας, για φρεσκότατα θαλασσινά και τέλεια γαριδομακαρονάδα σε τραπεζάκια που σχεδόν ακουμπούν το κύμα (υπολογίστε περί τα 25€ το άτομο). Στη Θάλασσα, στην περιοχή Ντουράκο στο Αλεποχώρι, για ουζοποικιλίες και μεζέδες που μυρίζουν –τι άλλο; – θάλασσα, κούνιες για τα πιτσιρίκια, τραπεζάκια πλάι στη θάλασσα και ωραιότατες τιμές στα 15€ το άτομο. Στο Μελτέμι, επίσης στο Ντουράκο, για νοστιμότατα μαγειρευτά και σχάρα (περί τα 20€ το άτομο).
Τέλος, στο Βελουτάτο στο Αλεποχώρι για τέλεια επιδόρπια, φρεσκοψημένες βάφλες και λαχταριστά παγωτά. Για ποτάκι ή καφέ πριν πάρετε τον δρόμο της επιστροφής, το beach bar Κέλσος στο Αλεποχώρι παίζει chill out μουσική που ταιριάζει γάντι με την πανοραμική του θέα στη θάλασσα.
Μονή 
Μακράν η εξωτικότερη απόχρωση νερών σε ολόκληρο τον Σαρωνικό. Αυτός είναι λόγος αρκετός για να επισκεφθείτε το μικρό ακατοίκητο νησάκι απέναντι από την Αίγινα, που έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενο οικοσύστημα, χάρη στα ελαφάκια και τα κρι-κρι που ζουν εδώ. Τιρκουάζ νερά, πευκοδάση που φτάνουν ως το κύμα, μονοπάτια που τα διασχίζουν και μια οργανωμένη παραλία με ξαπλώστρες και ομπρέλες συναποτελούν τα highlights του νησιού. Αν θέλετε να αποφύγετε τον συνωστισμό της τις αυγουστιάτικες ημέρες, θα ακολουθήσετε το βατό μονοπάτι, το οποίο μετά από 3-4 λεπτά περπάτημα, σας φέρνει στην «πίσω παραλία», η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι παραλία, αλλά βραχάκια, απ’ όπου βουτάτε στα βαθιά, υπέροχα κρυστάλλινα νερά.
Στη Μονή θα βρεθείτε με βαρκάκι από την Αίγινα, και πιο συγκεκριμένα από το λιμανάκι της Πέρδικας. Τα δρομολόγια εκτελούνται τακτικότατα, κάθε 20-30 λεπτά, από νωρίς το πρωί μέχρι τη δύση του ήλιου. Το τελευταίο βαρκάκι φεύγει από τη Μονή γύρω στις 20.30. Η τιμή μετ’ επιστροφής είναι 5€, και η διαδρομή διαρκεί περί τα 8 λεπτά.
Διαβάστε περισσότερα για το λιλιπούτειο νησάκι εδώ.
Στάση για φαγητό: Θα κάνετε στην Αίγινα, εκτός εάν βολεύεστε με τις τηγανιτές πατάτες και τα καλαμάκια που ψήνει το beach bar. Αν προτιμάτε κανονικό γεύμα, στην Αίγινα οι επιλογές σας είναι κάθε άλλο παρά λίγες: Φρεσκότατα ψάρια, θαλασσινά και λοιπά μεζεδάκια στον Σκοτάδη, στην παραλία της Αίγινας και στον Αντώνη, στην Πέρδικα, σπιτικά μαγειρευτά στον Βατζούλια στον Ασώματο (μόνο τα Σαββατοκύριακα), και ψαρομεζέδες στο ουζερί Γελαδάκη στην ψαραγορά.
Πεύκα Σχινιά
Προσπερνάμε τις υπερ-μοδάτες και υπερ-συνωστισμένες παραλίες γύρω από το Καράβι του Σχινιά, και ακολουθούμε τον δρόμο ως το τέρμα του, στην παραλία που άλλοι λένε «Πεύκα» και άλλοι «Πευκάκια», από το (μαντέψτε) πευκοδάσος που απλώνεται πίσω της, στο Εθνικό Πάρκο Σχινιά-Μαραθώνα. Η χαρά των οικογενειών με πιτσιρίκια είναι τα ρηχά νερά της –τόσο ρηχά που θα βαρεθείτε κάποια στιγμή και θα εγκαταλείψετε την προσπάθεια να φτάσετε σε ένα σημείο όπου δεν θα πατώνετε– τα οποία, τηρουμένων των αναλογιών, είναι αρκετά καθαρά για παραλία στις παρυφές της Αττικής.