Rss - In2life.grΜεγέθυνσηΣμύκρινση
|
 

"Κρυμμένες" παραλίες στην Αττική

Δημοσίευση | 16 Ιουλίου 2007 - Παλαιότερο των 360 ημερών

των Ηρώς Κουνάδη, Έλενας Μπούλια

Μποτιλιάρισμα στην Παραλιακή. Rewind. Παρασκευή απόγευμα, στο γραφείο. Εξωτική παραλία στο desktop. Γαλάζια νερά, λευκή άμμος. Delete. Κλεφτή ματιά στο ημερολόγιο. Μια αιωνιότητα και μια μέρα. Fast forward. Δευτέρα πρωί, στο γραφείο. Φωτογραφίες από το Ιόνιο. Φωτογραφίες από το Αιγαίο. Μελαγχολία στο βλέμμα. Cut.

Εικόνες από τον Ιούλιο του μέσου Αθηναίου. Εκείνου που μετρά τις μέρες μέχρι την επικείμενη άδεια. Εκείνου που αν εξηγούσε στους υπόλοιπους κατοίκους πρωτευούσης και λοιπών αστικών κέντρων της Ευρώπης ότι μένει περί τα είκοσι λεπτά –εντάξει, μία ώρα με την κίνηση– από την πλησιέστερη παραλία, αλλά περιμένει τις διακοπές για να πάει για μπάνιο θα εισέπραττε βλέμματα έκπληκτα –με κάτι από τον οίκτο που νιώθουμε μπροστά στην περιορισμένη νοημοσύνη.

Ο προαναφερθείς μέσος Αθηναίος γνωρίζει ότι η πόλη του διαθέτει παραλίες. Τις οποίες απλά δεν επισκέπτεται. Γιατί «είναι βρώμικες» (κανείς δε θυμάται πια την προ Ψυττάλειας εποχή), γιατί «είναι μακριά» (εκτός αν ξεκινήσεις απόγευμα –ούτως ή άλλως ο ήλιος μέχρι τις 5 είναι επικίνδυνος), γιατί «δεν είναι ωραίες» (εξαρτάται με τι τις συγκρίνεις –σε σχέση με την Καραϊβική υστερούν στα σημεία), γιατί «έχουν κόσμο» (όχι όλες).

Έχοντας καταρρίψει τα βασικά αυτά παράπονα, η συντακτική ομάδα του in2life διέσχισε την αττική ακτογραμμή σε αναζήτηση παραλιών με διαυγή νερά και έλλειψη πολυκοσμίας σε σχετικά κρυμμένα σημεία που να μην απέχουν περισσότερο από μισή ώρα από τα (νοητά) τείχη της πόλης, τις βρήκε και σας τις παρουσιάζει. Γιατί καλοκαίρι δεν είναι μόνο οι 15 μέρες της άδειας, αλλά και οι άλλες 75 που απομένουν. Και γιατί από άλλες πόλεις της Ευρώπης η θάλασσα απέχει δύο ώρες. Με το αεροπλάνο. Και τα προνόμια δεν πρέπει να μένουν ανεκμετάλλευτα.

Θυμάρι: Νερά να τα πιεις σε... σφηνάκι 

Λίγο μετά την Παλαιά Φώκαια και τις ψαροταβέρνες με τους κράχτες που με νόημα σου δείχνουν το parking του μαγαζιού, θα δείτε την ταμπέλα «Θυμάρι». Στο πρώτο άνοιγμα μετά την ταμπέλα -θα το βρείτε στο δεξί σας χέρι- και πάνω στη στροφή, μπείτε μέσα και παρκάρετε. Κάτω από τον σχετικά απότομο βράχο υπάρχει μια απλή και γνωστή μόνο στους περίοικους παραλία. Αν και το μεγάλο της προσόν είναι τα πεντακάθαρα (τουλάχιστον για Αττική) νερά, η παραλία του Θυμαριού συνδυάζει άμμο με ψιλό χαλίκι επιτρέποντας τις ρακέτες στους… παιχνιδιάρηδες, αλλά και προστατεύοντας από τα μαστιγώματα του ανέμου σε περίπτωση αέρα. Η πρόσβαση είναι εύκολη αφού σε διάφορα σημεία από τον χώρο παρκαρίσματος υπάρχουν τσιμεντένιες σκάλες. Λίγα μέτρα από εκεί που θα παρκάρετε υπάρχει ένα σούπερ- περίπτερο με εφημερίδες, τσιγάρα, παγωμένα νερά, σωσίβια και γενικώς ό,τι μπορεί να χρειαστεί κάποιος σε μια παραλία. Αλλά δεν υπάρχουν καφέδες και φαγώσιμα - προμηθευτείτε τα από την Ανάβυσσο ή την Παλαιά Φώκαια.

ΚΑΠΕ: Κατάβαση στον άγνωστο παράδεισο 

Με κατεύθυνση προς τα Λεγραινά, αλλά αρκετά πριν φτάσετε εκεί, συναντάτε στο δεξί σας χέρι μια πινακίδα που γράφει με μεγάλα ευκρινή γράμματα "Ιδιοκτησία ΚΑΠΕ". Σε εκείνο το σημείο στρίβετε δεξιά και ακολουθείτε το χωματόδρομο, έως το πρώτο μεγάλο πλάτωμα (δεν είναι περισσότερο από 4 λεπτά δρόμος). Εκεί θα παρκάρετε και θα συνεχίσετε στην κατηφόρα με τα πόδια, έως ότου αρχίσουν τα σκαλοπάτια που σας οδηγούν στο μικρό κολπάκι με εξαιρετική αμμουδερή παραλία. Στην κατάβασή σας προς την ακτή θα συναντήσετε μια καντίνα από την οποία θα προμηθευτείτε τα απαραίτητα.

Χάρακας: Beach party με θέα

Χωρίς να χρειάζεται χάρτη για να εντοπιστεί, αλλά και χωρίς να βουλιάζει από κόσμο, η παραλία του Χάρακα αποτελεί την ιδανικότερη λύση για όσους αναζητούν μια εναλλακτική, αλλά δεν έχουν το χρόνο –ή τη διάθεση– να ψάχνουν. Με κατεύθυνση προς Σούνιο, πλησιάζοντας τα όρια των Δήμων Κερατέας και Λαυρίου, λίγο πριν το ΚΑΠΕ, θα συναντήσετε στα αριστερά του δρόμου την ταμπέλα που αναγράφει «παραδοσιακός οικισμός Χάρακα». Αφήνετε το αυτοκίνητο στο πλάτωμα που θα συναντήσετε στο δεξί σας χέρι, ελάχιστα μέτρα πιο κάτω, και διαλέγετε το σημείο από το οποίο θα θαυμάζετε την απεραντοσύνη της –ναι, εντάξει, τα παραλέμε, αλλά η συγκεκριμένη παραλία ξεπερνά κατά πολύ σε μέγεθος το μέσο όρο των παραλιών της Αττικής. Κατά τα άλλα, ψιλή άμμος και καθαρά νερά συνθέτουν την εικόνα που θα σας αποζημιώσει για τη διαδρομή. Σημειώστε ότι περίπτερα, καντίνες και λοιπή «αξιοποίηση» απουσιάζουν από την περιοχή, οπότε φροντίστε μερικά χιλιόμετρα πριν για ό,τι θεωρείτε απαραίτητο.

Λεγραινά: Freestylers στην Αττική 

Δημοσίευση | 16 Ιουλίου 2007

SPONSORED LINKS