Τσαγκαράδα: Στο μαγεμένο δάσος του Ανατολικού Πηλίου

Αιωνόβια πλατάνια, τρεχούμενα νερά, παραδοσιακά αρχοντικά, λιθόκτιστα καλντερίμια. Όλα όσα αγαπάμε στο Πήλιο είναι εδώ, σε ένα από τα ομορφότερα χωριά του. Τριγύρω,  ένα παραμυθένιο δάσος, που στα ξέφωτά του ίσως κοιμούνται νεράιδες.

της Ηρώς Κουνάδη

Χωμάτινο μονοπάτι, στρωμένο με πορτοκαλοκίτρινα φύλλα δέντρων που θροΐζουν σε κάθε βήμα. Φυλλωσιές χρυσαφένιες, που σκύβουν από πάνω του δημιουργώντας απαλές, σχεδόν ανεπαίσθητες σκιές. Τρεχούμενα νερά, που παρασύρουν στο πέρασμά τους φύλλα δέντρων και μικρά κλαράκια, βάζοντας το soundtrack στο παραμυθένιο σκηνικό. Τόσο ειδυλλιακό, που περιμένεις να αντικρίσεις μια νεράιδα πίσω από κάθε στροφή του μονοπατιού που ελίσσεται ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση. Τόσο φθινοπωρινό, που σχεδόν εκπλήσσεσαι από τη θύμηση της εναλλαγής των εποχών. Τόσο μαγικό, που δε θα μπορούσε να βρίσκεται παρά στο βουνό των θεών. Τόσο εξυμνημένο για την ομορφιά του, που είναι πλέον αδύνατο να αποφύγεις ένα δυο κλισέ στην προσπάθεια να το περιγράψεις.

Το δάσος που αγκαλιάζει την Τσαγκαράδα αξίζει από μόνο του τα πενήντα και κάτι χιλιόμετρα αλλεπάλληλων στροφών που το χωρίζουν από τον Βόλο. Μια φωτογραφία του θα αρκούσε για να πάρεις τη γενναία απόφαση να τις αψηφήσεις, απλά και μόνο για να περάσεις ένα Σαββατοκύριακο εξερευνώντας τα μονοπάτια του.

Πόσο μάλλον αν σου έλεγαν ότι οι υπέροχες καστανιές, τα αιωνόβια πλατάνια, τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια του και τα κρυστάλλινα ρυάκια του βρίσκονται δίπλα σε ένα υπέροχο χωριό, με πέτρινα παραδοσιακά αρχοντικά, κεραμιδένιες στέγες και λιθόκτιστα καλντερίμια, που δίκαια διεκδικεί τον τίτλο του ομορφότερου χωριού του Πηλίου –και η ομορφότερη γωνιά του παραδείσου δεν είναι ένας εύκολος, καθημερινός τίτλος.
Φωτό © Leda Avouri (flickr.com)

Κτισμένη σε υψόμετρο πεντακοσίων μέτρων, η Τσαγκαράδα αγναντεύει από ψηλά το σημείο όπου τα καταγάλανα νερά του Αιγαίου ακουμπούν στη γραμμή του ορίζοντα. Τα παραδοσιακά αρχοντικά της, μισοκρυμμένα πίσω από πυκνή βλάστηση, σκεπάζονται από τις χαρακτηριστικές γκρίζες πηλιορείτικες πλάκες και κοσμούνται από ολάνθιστα μπαλκόνια και αυλές. Τα λιθόκτιστα καλντερίμια της που οδηγούν σε πλακόστρωτες πλατείες με υπεραιωνόβια πλατάνια και ζεστά, παραδοσιακά καφενεία που σερβίρουν ελληνικό καφέ στη χόβολη και ντόπιο τσίπουρο και οι περίτεχνες σκαλιστές κρήνες της που αναβλύζουν το καλύτερο νερό του κόσμου συνθέτουν την εικόνα ενός χωριού ξεχασμένου στο χρόνο.

Τέσσερις συνολικά οικισμοί που παίρνουν τα ονόματά τους από την εκκλησία που κοσμεί την κεντρική πλατεία του καθενός συναποτελούν την Τσαγκαράδα: οι Άγιοι Ταξιάρχες, που είναι και ο παλαιότερος οικισμός, η Αγία Παρασκευή, η Αγία Κυριακή και ο Άγιος Στέφανος. Με μια πρώτη ματιά, ή ένα γρήγορο πέρασμα με το αυτοκίνητο από τον κεντρικό δρόμο, το χωριό φαίνεται λιλιπούτειο. Ξεκινήστε να περπατάτε τα πέτρινα καλντερίμια του, και θα συνειδητοποιήσετε γρήγορα ότι δεν είναι καθόλου έτσι.

Η πρώτη «υποχρεωτική» στάση γίνεται πάντα στην κεντρική πλατεία. Κατεβαίνεις τα σκαλάκια που οδηγούν σε αυτήν από το δρόμο, και βρίσκεσαι να θαυμάζεις τον χιλιόχρονο –όχι, δεν είναι σχήμα λόγου, είναι όντως χιλίων χρόνων– πλάτανο που κοσμεί το κέντρο της. Μια κολώνα στηρίζει ένα κλαδί του, τόσο τεράστιο που θα μπορούσε να είναι δεύτερος κορμός, κάνοντάς τον να θυμίζει τον σοφό παππού που απλώνει τα πόδια του στο σκαμνάκι δίπλα στο τζάκι, πριν ξεκινήσει να σου διηγείται ιστορίες.

Γύρω του, τα τραπεζάκια των καφενείων είναι πάντα γεμάτα, με επισκέπτες και ντόπιους που μοιράζονται πρόθυμα ιστορίες για τον τόπο τους, ντόπιο τσίπουρο κι ελληνικό καφέ στη χόβολη. Ακριβώς δίπλα, η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής αποτελεί ένα από τα αξιοθέατα του χωριού, ενώ στη δεύτερη πλατεία, τους Άγιους Ταξιάρχες, την παράσταση κλέβει ένας μικρότερος σε ηλικία πλάτανος, 800 ετών, η περιφέρεια του οποίου αγγίζει τα 17,5 μέτρα.

Από τις πλατείες και πέρα… όρεξη για εξερεύνηση και περπάτημα να έχετε, και οι διαδρομές είναι άπειρες. Λιθόκτιστα δρομάκια οδηγούν στο δάσος, σε παραμυθένια ξέφωτα, σε χρωματιστούς κήπους, σε επιβλητικά πέτρινα αρχοντικά, περνώντας δίπλα από περίτεχνες σκαλιστές κρήνες, μυρωδάτα περιβόλια και όμορφα ξωκλήσια, μισοκρυμμένα πίσω από πυκνή βλάστηση. Κάθε στροφή και μια έκπληξη, κάθε πορτοκαλί φύλλο που τρίζει κάτω από το επόμενο βήμα σας και μια βαθιά ανάσα, που γεμίζει τα πνευμόνια με ένα υπέροχο άρωμα βουνού.

Κι όταν χορτάσετε περπάτημα, θα ξαναμπείτε στο αυτοκίνητο για να εξερευνήσετε τη γύρω περιοχή, περνώντας και σταματώντας διαρκώς σε μικρά, πανέμορφα χωριά, όπως το Μούρεσι, και καταλήγοντας μοιραία –όσο κι αν η εποχή δεν το εμπνέει– σε μια από τις ομορφότερες παραλίες που έχετε αντικρίσει, τον Μυλοπόταμο, αν μη τι άλλο για να θαυμάσετε από ψηλά την άγρια ομορφιά του, με τα θεόρατα κύματα του Αιγαίου να σκάνε ορμητικά πάνω στα επιβλητικά βράχια του. Η δεύτερη παραλία της Τσαγκαράδας, η Φακίστρα, ίσως σας μελαγχολήσει λίγο με τα τιρκουάζ νερά και το εξωτικό σκηνικό της για το καλοκαίρι που έφυγε, θα σας «αναγκάσει» όμως να ανανεώσετε το ραντεβού σας για το επόμενο.

Όταν πέφτει το σκοτάδι, η Τσαγκαράδα αποπνέει μιαν ατμόσφαιρα ονειρική, καθώς η ησυχία της συνδυάζεται υπέροχα με τον απαλό, κιτρινωπό φωτισμό των αρχοντικών της και τα βήματα που αντηχούν στο πλακόστρωτο. Η ιδανικότερη επιλογή για το ρομαντικότερο φθινοπωρινό weekend που ονειρεύεστε, μπορεί να μην είναι ακριβώς ο τέλειος προορισμός για ξέφρενο clubbing, αλλά αν νοσταλγήσετε νυχτερινή ζωή, η Ζαγορά με τα μπαράκια της απέχει μόλις 20 χιλιόμετρα στροφών. Από την άλλη, βέβαια, ποιος νοστάλγησε αλκοόλ και δυνατή μουσική στις παρυφές του μαγεμένου δάσους;
Φωτό © Leda Avouri (flickr.com)

Πού θα μείνετε

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι δύο από τους ρομαντικότερους ξενώνες που έχουμε δει ποτέ βρίσκονται στην Τσαγκαράδα. Επιλέξτε μεταξύ του πανέμορφου Αμανίτα (από 80 ευρώ το δίκλινο με πρωινό, από 120 ευρώ η σουίτα)που διοργανώνει τακτικά και εξαιρετικά ενδιαφέροντα θεματικά weekends (συλλογή μανιταριών στα δάση του Πηλίου, γαστρονομικές ξεναγήσεις στην τοπική κουζίνα, σεμινάρια μανιταρογνωσίας και μανιταροφαγίας…) και του παραμυθένιου Χαμένου Μονόκερου (από 110 ευρώ το δίκλινο με πρωινό)

Πού θα φάτε
Τα έχουμε ξαναπεί, στο Πήλιο τρώμε παντού εκπληκτικά, κι ο νόμος αυτός δεν παύει να ισχύει στην Τσαγκαράδα. Αν επιμένετε για προτάσεις, δοκιμάστε εξαιρετική τοπική κουζίνα και ζουμερά κρεατικά στη σχάρα στο Αγνάντι και την Απόλαυση (υπολογίστε maximum 20 ευρώ το άτομο για καθένα από αυτά) και ευφάνταστες δημιουργίες με βάση τα τοπικά προϊόντα στον Κρίταμο, στο δρόμο για Μυλοπόταμο –must οι εκπληκτικές πίτες. Αν θέλετε και ένα… διεθνές twist, το bar restaurant Δειπνοσοφιστής και το εστιατόριο του ξενώνα Χαμένος Μονόκερος είναι οι διευθύνσεις σας –περίπου 20-25 ευρώ το άτομο, και τα δύο.

σχετικά άρθρα

SPONSORED LINKS

"Στο τέλος όλα πάνε καλά. Αν δεν πάνε καλά, σημαίνει ότι δεν είναι το τέλος ..."

Πάουλο Κοέλιο

  • 1869 - Ο Χρυσός του Ρήνου, πρώτο μέρος της τετραλογίας του Δαχτυλιδιού των Νιμπελούνγκεν του Ρίχαρντ Βάγκνερ, παρουσιάζεται για πρώτη φορά, στο Μόναχο.
    1908 - Αναγνωρίζεται η ανεξαρτησία της Βουλγαρίας.
    1943 – Το ελληνικό αντιτορπιλικό Αδρίας Ι προσκρούει σε νάρκη. Από την έκρηξη αποκόπηκε η πλώρη του. Παρά τις ζημιές το πλοίο κατόρθωσε κα έφθασε στις τούρκικες ακτές με 21 νεκρούς και 30 τραυματίες.

© 2002-2017 MEDIA2DAY