Δημοσίευση |
22 Αυγούστου 2007
του Demis Lebrun "Art, even music, when all is said and done, is fundamentally a record of people in a time, and this is the time of technology" Herbert Russcol: The Liberation Of Sound - Electronic Music (Prentice-Hall, 1972)
Ένα από τα πιο αναγνωρισμένα μουσικά είδη τον τελευταίο καιρό είναι η ηλεκτρονική μουσική, η οποία ξεκίνησε το 1960, μαζί με τη γέννηση του πρώτου ηλεκτρονικού synthesizer. Ο πρωτοπόρος της ηλεκτρονικής μουσικής, ήταν ο
Jean-Michael Jarre, o οποίος ήταν και ο πρώτος που έπαιξε στην Όπερα του Παρισιού με ήχους Ελέκτρο σε συνδυασμό Κλασσικής.
Το 1964 ο
Robert Moog προχώρησε ένα βήμα πιο πέρα και έγινε ο πρώτος, ο οποίος χρησιμοποίησε το πρώτο αναλογικό synthesizer και αναμφίβολα έδωσε το βήμα για την εξέλιξη του κινήματος. Η electronica θεωρείται μία από τις πρώτες μορφές που έδωσε ροή στο είδος και χρησιμοποίησε κυρίως μελωδικούς αλλά και αρμονικούς ήχους που αγγίζουν τα όρια της dance.
Με την πάροδο του χρόνου, τα είδη της ηλεκτρονικής μουσικής διασπάστηκαν σε διάφορες γκάμες, όπως techno, house, acid jazz, trance, drum n bass. O κάθε μουσικός ή dj άρχισε να ξεχωρίζει το είδος με βάση την ένταση αλλά και το πόσο βαθύς είναι ο ήχος. Η techno βοήθησε να εξελιχθεί το κίνημα ακόμα παραπάνω, στα χέρια των καλύτερων djs, όπως οι Laurent Garnier, Ritchie Hawtin, 808 State, οι οποίοι έβαλαν τη δική τους πινελιά, με τις δημιουργίες τους.
Από το 1970 και μετά άλλαξαν πολλά. Οι Γερμανοί
Kraftwerk άρχισαν την πορεία τους κάνοντας συνδυασμούς διαφόρων στυλ, remixes με hip-hop αλλά και πραγματοποιώντας συνεργασίες με διάφορους μουσικούς όπως οι Grandmaster Flash, Parliament Funkadelic και Inner City. Ταυτόχρονα, στην άλλη γωνία της γης, στην Jamaica, καλλιτέχνες όπως οι King Tubby, Lee Perry και Augusto Pablo άρχισαν εκείνη την περίοδο σε πειραματικό στάδιο να ασχολούνται με τα synths και να δημιουργούν ένα καινούργιο ρεύμα με την ονομασία «sound system».Τα πάρτι τους ήταν συνήθως παράνομα, εκείνοι όμως έπαιζαν live στον κόσμο με τα μηχανήματα τους, προσθέτοντας τις περισσότερες φορές το γνωστό «rap».
Καθώς τα χρόνια περνούσαν,
το hip hop αλλά και το rap οδήγησαν το αμερικανικό house σε ένα από τα δημοφιλέστερα στυλ μουσικής που άρχισε να παίζεται σε πολλά γνωστά clubs όπως το Studio 54 στην Νέα Υόρκη, με djs όπως ο Frankie Knuckles, o Tony Humpries, ο Larry Levan, ο Francois Kevorkian και πολλοί άλλοι.
Τη γενικότερη τάση ακολούθησαν και jazz πιανίστες, όπως οι Herbie Hancock, Chick Corea and Jan Hammer, οι οποίοι επίσης χρησιμοποίησαν καινούργιες μεθόδους, που οδήγησαν τη σκηνή της jazz ένα ακόμα βήμα παραπάνω.
Ακολούθησαν πολλές παραγωγές αλλά και remixes με ύφος ηλεκτρονικό, έγιναν πολλά hits, και ο κόσμος άρχισε να «ψάχνεται» με την ηλεκτρονική μουσική ακόμα περισσότερο.
Τα τελευταία 20 χρόνια, με την τεράστια εξέλιξη στα computers και τα synths, πολλοί καλλιτέχνες, στράφηκαν στην ηλεκτρονική μουσική, και έτσι ολόκληρη η βιομηχανία άρχισε να εξελίσσεται με γοργούς πλέον ρυθμούς. Περιοδικά, εξειδικευμένα μουσικά σχολεία, αλλά και φεστιβάλ ήρθαν στο φως. Ο μεγάλος ανταγωνισμός που επικρατούσε έφερε τα πάνω κάτω και πολλά ονόματα έκαναν την άνοδο τους. Κάποια από τα ανερχόμενα πρόσωπα της εποχής ήταν ο Dj Spooky, o John Digweed, o Dj Emerson, ο Nick Warren και ο Sasha.
Στις μέρες μας, η ηλεκτρονική μουσική δεν θα μπορούσε να μένει «υποταγμένη» μόνο στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.
Κάνει το γύρο του κόσμου, επηρεάζει και επιφέρει αλλαγές. Καλλιτέχνες και μπάντες κάνουν περιοδείες και μεταφέρουν τους ρυθμούς τους σε κάθε γωνιά της γης.
Ο Fat Boy Slim και οι Chemical Brothers στην Αγγλία, οι Daft Punk και ο The Hacker στη Γαλλία είναι από τους πρώτους που σηματοδοτούν μια καινούργια αρχή. Αμέτρητες συναυλίες πραγματοποιούνται παντού και το τεράστιο κύμα της ηλεκτρονικής μουσικής συνεχίζει να παρασύρει μία μεγάλη μερίδα κοινού που το ακολουθεί και γεμίζει τα clubs και τα dancefloors όλου του κόσμου.