Οι επιτυχείς κυβερνητικές πρωτοβουλίες- όπως αυτές των μέτρων- βοηθούν να μην πλήττουμε από την οικογενειοκρατία.
"Αύριο θ’ ακούσεις τη μουσική", λέγεται ότι είχε πει κάποτε ο Ναστραντίν Χότζας, μη έχοντας καθόλου στο μυαλό του τις ελληνικές εκλογές.
Και γύρω-γύρω όλοι: Λαθρομετανάστες, απολυμένοι, λάθρα βιούντες συνταξιούχοι, αγιογδύτες Αγιορείτες, ο Καρατζαφέρης που χαίρει.
H πράξη του πυροβολισμού από τον «praetorianus carnifex» (=φρουρό-δήμιο), ηλιθίως καλείται "δολοφονία".
Η "αειφόρος" τουριστική μας ανάπτυξη έχει τώρα όραμα: Ελλάς, ελευθέρα ζώνη καπνίσματος!
Ένα καράβι είναι το Κράτος, με "γέφυρα" την κυβέρνηση. Άμα η γέφυρα είναι σκάρτη, έρχεται διχόνοια, μαρασμός, πείνα. Το φούντο, είναι κοντά.
Οι εορτές εξάπτουν την παιδική φαντασία και εξαίρουν το μητρικό ρόλο. Ακόμη και σήμερα; Πως το Πάσχα μπορεί να θυμίζει... Χριστούγεννα.
Ως Χότζας, η κυβέρνηση μάς ρίχνει κατακέφαλα τα προβλήματα, ώστε να μην ενδιαφερόμαστε για το πώς θα λυθούν, αλλά πώς θα απαλλαγούμε απ’ αυτά.
Αν υποψιάζετο πως θα μονοπωλούσε τα 10 κανάλια επί 4 ημέρες, ο Χριστόδουλος θα είχε ίσως φύγει ελαφρύτερη τη καρδία...
Αν οι ασφαλισμένοι δεν δανείζουν το δημόσιο, αυτοί χάνουν. Αφού δεν στέργουν να τα δώσουν, τους τα παίρνεις προσποιούμενος τον αδιάφορο.