Αυτές τις μέρες λοιπόν, κάπου ανάμεσα σε ταξίδια, αεροδρόμια, αεροπλάνα, κλπ διάβασα το Vertical, τη συνέχεια του φημισμένου Sideways (Πλαγίως), που είχε γίνει επιτυχία στον κινηματογράφο το 2004. Πρέπει να σας πω ότι, ως βιβλίο, το διασκέδασα ιδιαίτερα και θα ήθελα πολύ να το δω και ως έργο όταν θα βγει στο σινεμά, κάτι άλλωστε για το οποίο σας έχω προϊδεάσει από πέρυσι τον Οκτώβριο.

Το Vertical (Κάθετα) αφορά σε (άλλο) ένα ταξίδι των δύο πρωταγωνιστών του προηγούμενου βιβλίου, του Miles και του Jack, αυτή τη φορά όχι στην Καλιφόρνια, αλλά στο Όρεγκον. Στο επίκεντρο εξακολουθεί να είναι το Pinot Noir, η ποικιλία η οποία αποθεώθηκε στο πρώτο βιβλίο - ένας μάλιστα από τους βασικούς προορισμός του ταξιδιού είναι το Φεστιβάλ του Pinot Noir που γίνεται στο Όρεγκον και στο οποίο ο Miles, ως ήρωας, πλέον, των απανταχού φαν της ποικιλίας αυτής, είναι ο επίτιμος ομιλητής. Το βιβλίο έχει και αρκετές παράλληλες (υπο)πλοκές, γύρω από τη σχέση των δύο φίλων μεταξύ τους, τη σχέση του Miles με την ανάπηρη μητέρα του, την οινική κουλτούρα των Αμερικάνων σε όλες τις πτυχές της, κλπ.

Αν και διασκεδαστικό, το Vertical σε κάποιες στιγμές γίνεται και λίγο κουραστικό. Ξεκινάει με μία καθαρά Διονυσιακή προσέγγιση (με πολύ σεξ και ακόμα περισσότερο κρασί), και καταλήγει με μία αισθητά πιο υπαρξιακή, γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις, τη μοναξιά, κλπ. Ενδιαμέσως διαφημίζει απροκάλυπτα κάμποσες ετικέτες Pinot Noir από το Όρεγκον και όχι μόνο (ο συγγραφέας, Rex Pickett, ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται για product placement αλλά για το αποτέλεσμα της προσωπικής του έρευνας), και εκθειάζει ασταμάτητα τις αρετές του iPhone του, που κάποιες στιγμές μοιάζει να είναι προέκταση του χεριού του.

Στο βιβλίο, βέβαια, ο συγγραφέας έχει την δυνατότητα/πολυτέλεια να πλατειάσει και λίγο και να εστιάσει σε κάποια θέματα που τον απασχολούν ή που θέλει να βγάλει από μέσα του. Φαντάζομαι ότι το φιλμ θα είναι πολύ πιο άμεσο, ευθύ και εύληπτο, γι αυτό και νομίζω ότι θα αξίζει, ίσως και περισσότερο.

Το βιβλίο το αγόρασα από το Βρετανικό Amazon (θα το βρείτε εδώ) και το διάβασα στα Αγγλικά. Για όποιον μπορεί να το κάνει αυτό, το συνιστώ ανεπιφύλακτα - όχι μόνο επειδή η μετάφραση, φαντάζομαι, θα καθυστερήσει, αλλά και επειδή πιστεύω ότι ο μεταφραστής του συγκεκριμένου βιβλίου θα πρέπει οπωσδήποτε α) να έχει δει το Sideways και β) να ξέρει από κρασί, για να κάνει καλή δουλειά.

Εγώ προσωπικά δεν προσφέρομαι. Για μένα, επόμενος σταθμός θα είναι να δω το Vertical στο σινεμά, όταν βγει. Θα το κάνω με μεγάλη χαρά και ενδιαφέρον. Κι ας είναι (και αυτό) αφιερωμένο στο Pinot Noir...

Οι περισσότεροι από εμάς - ειδικά οι κύριοι - πιθανώς να ταυτίζουν τη μάρκα Louis Vuitton με ακριβές τσάντες και λοιπά αξεσουάρ, που οι κυρίες τους θα επιθυμούν διακαώς να αποκτήσουν. Ωστόσο, η μητρική εταιρεία του οίκου, η γνωστή LVMH, (πρέπει να) είναι γνωστή σε εμάς τους οινόφιλους και για το γεγονός ότι το portfolio της περιλαμβάνει και ορισμένα από τα πιο αναγνωρίσιμα οινικά brands στον κόσμο, όπως οι Σαμπάνιες Moët & Chandon, Dom Pérignon, Veuve Clicquot και Ruinart, τα κρασιά Château d'Yquem και Cloudy Bay, το κονιάκ Hennessy, το malt Glenmorangie, η βότκα Belvedere, και πάει λέγοντας. Μια και λοιπόν είναι προφανές ότι Louis Vuitton και ευζωία πάνε "χέρι-χέρι", δεν είναι καθόλου περίεργο το γεγονός ότι ο οίκος εκδίδει και ταξιδιωτικούς οδηγούς που απευθύνονται στους πλέον εκλεκτικούς ταξιδιώτες του κόσμου.

Αφορμή για να γράψω όλα αυτά μου έδωσε η πρόσφατη κυκλοφορία της έκδοσης Louis Vuitton City Guide - European Cities 2011. Πρόκειται για μία πολυτελή συλλογή οδηγών για Ευρωπαϊκές πόλεις όπως το Λονδίνο, το Άμστερνταμ, το Μιλάνο ή η Μαδρίτη, αλλά και τουριστικούς προορισμούς ειδικού ενδιαφέροντος, όπως το Gstaad, η Courchevel, η Palma, κ.α. Α, και βέβαια και η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη! To Ευρωπαϊκό City Guide του 2011, λοιπόν, περιλαμβάνει 7000 διευθύνσεις των πιο επιλεγμένων ξενοδοχείων, εστιατορίων, μπαρ, σημείων ενδιαφέροντος σχετικά με τη μόδα και την τέχνη, αλλά και πολλά άλλα ενδιαφέροντα και ψαγμένα tips για τους αναγνώστες του.

Δεν μπορώ να σας πω περισσότερα, γιατί δεν το έχω στα χέρια μου. Ακόμα. Έχω κάνει την παραγγελία μου, όμως, και περιμένω. Αυτό που μπορώ να σας πω, πάντως, με ιδιαίτερη χαρά, είναι ότι ο Οδηγός που αναφέρεται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, κάνει, μεταξύ άλλων, εύλογη μνεία σε 2 πολύ σημαντικούς σταθμούς για το κρασί και την γαστρονομία στην Ελλάδα: αφ' ενός στον Νίκο Μάνεση και το πολύτιμο έργο που επιτελεί, μοιραζόμενος τις μοναδικές του γνώσεις για τον Ελληνικό αμπελώνα μέσα από τα βιβλία και την ιστοσελίδα του. Αφ' ετέρου στο Γαστροδρόμιο εν Ολύμπω, το αγαπημένο εστιατόριο στο Λιτόχωρο Πιερίας, και τον ιδιοκτήτη του Ανδρέα Γάβρη, τον αυτοδίδακτο Σεφ που δημιουργεί μοναδικές γευστικές εμπειρίες αξιοποιώντας με φαντασία τον αστείρευτο πλούτο της Ελληνικής φύσης και παράδοσης.

Όταν ξέρω περισσότερα, θα επανέλθω. Στο μεταξύ, όποιος θέλει να παραγγείλει το δικό του Louis Vuitton City Guide για την Ευρώπη, μπορεί να το κάνει είτε απευθείας από την Louis Vuitton, είτε μέσω του Amazon.

Νομίζω δεν υπάρχει οινόφιλος που να μην έχει δει την ταινία Sideways (Πλαγίως) που είχε προβληθεί το 2004, και μάλιστα έιχε προταθεί για 5 βραβεία Όσκαρ, εκ των οποίων κέρδισε αυτό του Καλύτερου Σεναρίου. Είμαι σίγουρος λοιπόν ότι κάθε οινόφιλος θα χαρεί να μάθει ότι το σενάριο της συνέχειας του Sideways με τον τίτλο Vertical (Κάθετα), συμπεριλαμβάνεται ήδη στα πλάνα της Fox Searchlight, της παραγωγού εταιρείας της πρώτης ταινίας.

Διαβάζω μία αποκλειστική συνέντευξη του (εικονιζόμενου) Rex Pickett, συγγραφέα του Sideways, στο περιοδικό Wine Enthusiast, στην οποία δίνει μία πρώτη γεύση του τι να περιμένουμε από την καινούρια ταινία. Στο Vertical, λοιπόν, ο ήρωας της πρώτης ταινίας, ο "ξυνός" Miles, είναι πλέον επιτυχημένος συγγραφέας ενός βιβλίου το οποίο έχει ήδη γίνει και ταινία. Ο φίλος του Jack, από την άλλη, ο οποίος στην πρώτη ταινία επρόκειτο να παντρευτεί και πέρασε με το φίλο του ένα επεισοδιακό οινο-τουριστικό (και όχι μόνο) batchelor weekend στην Καλιφόρνια, είναι πλέον χωρισμένος και σε κακή ψυχολογική κατάσταση. Ο Miles αποδέχεται μία πρόσκληση να είναι ο βασικός ομιλητής σε μία γιορτή αφιερωμένη στο (αγαπημένο του) Pinot Noir, η οποία θα λάβει χώρα στο Όρεγκον, και όπου αποφασίζει να πάρει μαζί του την άρρωστη μητέρα του, το σκύλο της, τη Φιλιππινέζα βοηθό της και τον Jack, σε μία προσπάθεια να περάσουν όλοι λίγες μέρες ξεγνοιασιάς. Η ταινία θα ακολουθήσει όλα τα ευτράπελα που θα τους συμβούν στη διαδρομή - η οποία περιλαμβάνει και μία στάση στην Καλιφόρνια - μέχρι το τέλος της ταινίας, το οποίο θα είναι αρκετά συγκινητικό.

Η Fox Searchlight έχει ήδη αναθέσει το project στην ομάδα της αρχικής ταινίας, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται ο παραγωγός Michael London και ο Ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτης Alexander Payne. Ο συγγραφέας αναφέρει στη συνέντευξη ότι ήθελε από πολύ νωρίς να γράψει τη συνέχεια του Sideways, παρότι όλοι οι συνεργάτες του τον συμβούλευαν να μην το κάνει. Όσο για τον τίτλο της ταινίας, το Vertical, λέει ότι είχε δυσκολευτεί φοβερά να βρει κάποιον που του άρεσε, ώσπου τον συγκεκριμένο τίτλο του τον πρότεινε κάποιος στην κάβα της γειτονιάς του, την ώρα που αγόραζε κρασιά, όταν άκουσε το πρόβλημά του!

Όπως καταλαβαίνετε είναι ακόμα νωρίς για να ανακοινωθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και ημερομηνία προβολής της νέας ταινίας. Θα την αναμένουμε όλοι όμως εναγωνίως και ελπίζουμε να είναι αντάξια της πρώτης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Sideways έκανε εισπράξεις που ξεπέρασαν τα 250 εκατομμύρια δολλάρια, ενώ κατάφερε να βάλει το Καλιφορνέζικο Pinot Noir στον παγκόσμιο οινικό χάρτη και - ταυτόχρονα - να καταφέρει τεράστιο πλήγμα στην δημοτικότητα του Merlot!...

Πω πω, δεν μπορώ να ηρεμήσω... Και πως να ηρεμήσω άλλωστε, όταν διαβάζω ότι "Μια νεαρή κοπέλα, οινολόγος σε γνωστό οινοποιείο του Λίγηρα, βρίσκεται σχεδόν ετοιμοθάνατη σε παραλία της Σαντορίνης. Το αυτοκινητιστικό της ατύχημα δεν μοιάζει και τόσο τυχαίο όταν αποκαλύπτεται η συμμετοχή της σε διεθνές κύκλωμα διακίνησης παράνομων διαμαντιών, που βρίσκεται στο στόχαστρο του νόμου από καιρό"!

Όχι, μην το πάρετε τοις μετρητοίς... Δεν πρόκειται για είδηση του αστυνομικού ρεπορτάζ. Σας μεταφέρω απλά μέρος της περίληψης του καινούριου βιβλίου της Μαρίας Τζίτζη "Σκοτεινό Κελάρι", που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες και είναι πολύ αξιόλογο. Πρόκειται για αστυνομικό θρίλερ που διαδραματίζεται στην Ελλάδα και τη Γαλλία. Ανάμεσα στην ίντριγκα, το μυστήριο και τη δράση, παρεμβάλλονται πτυχές οινολογίας και οινογνωσίας, δένοντας έτσι την αγάπη και τη γνώση του κρασιού με το διεθνές οργανωμένο έγκλημα σε μία έξυπνη και συναρπαστική πλοκή. Στην οινική του διάσταση μάλιστα, όπου χρησιμοποιούνται τεχνική όροι της οινολογίας εξηγούνται με υποσημειώσεις, έτσι ώστε όχι μόνο να μην μένουν κενά στον μη καταρτισμένο αναγνώστη, αλλά να παρέχεται και εκπαίδευση σε τομείς όπως η οινοποίηση, η γευσιγνωσία και το οινικό μάρκετινγκ.

Την οινολόγο Μαρία Τζίτζη την πρωτο-γνωρίσαμε συγγραφικά με το βιβλίο "Στοιχεία Οινολογίας", το οποίο έχει συγγράψει με τον επίσης οινολόγο Πάρι Κυπαρισσίου. Όπως και στο πρώτο της βιβλίο, έτσι και στο Σκοτεινό Κελάρι, η γλώσσα και το ύφος είναι εύκολα και προσιτά, έτσι ώστε να κερδίζει τον αναγνώστη ανεξαρτήτως γνώσεων ή εμπειρίας στον χώρο του κρασιού.

Ομολογώ ότι το Σκοτεινό Κελάρι περίμενε κάμποσο καιρό στη βιβλιοθήκη μου, γιατί το προόριζα για να το απολαύσω στην αυλή μου αυτά τα όμορφα και ήσυχα βραδάκια του Αυγούστου - και τι καλά που έκανα! Για τους φίλους των αστυνομικών θρίλερ αλλά και για τους οινόφιλους (πόσο μάλλον για όσους είμαστε και τα δύο) προτείνεται ανεπιφύλακτα. Κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις Εκδόσεις Τσουκάτου.

Καιρό έχω να σας προτείνω ένα βιβλίο οινικού ενδιαφέροντος, το γνωρίζω καλά. Πιστέψτε με όμως, η καθυστέρηση δεν ήταν ηθελημένη... Απλά δεν είχα βρει τόσο καιρό ένα βιβλίο που να επικοινωνεί βασικές γνώσεις για το κρασί σε απλή γλώσσα, και να αφιερώνει και αρκετό μέρος της ύλης του στο Ελληνικό κρασί.

Κι εκεί που έψαχνα να το βρω, με βρήκε αυτό! Ναι, μου έστειλαν προχτές μία κόπια του (εικονιζόμενου) βιβλίου "Στοιχεία Οινολογίας - η Τέχνη του Οινοχόου", με το οποίο πρέπει να σας πω ότι έχω κατενθουσιαστεί! Είναι καλογραμμένο, καλαίσθητο, πρακτικό, αλλά και απίστευτα πλήρες από πλευράς ύλης και θεματολογίας.

Μη σας μπερδεύει ο τίτλος. Το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο σε επαγγελματίες, αλλά είναι απόλυτα κατάλληλο για ερασιτέχνες οινόφιλους που έχουν κάποιες γνώσεις γύρω από το κρασί, αλλά θέλουν να τις εμπλουτίσουν.

Το βιβλίο πραγματεύεται βασικά θέματα γύρω από το κρασί, ξεκινώντας από το αμπέλι, περνώντας από το οινοποιείο, και καταλήγοντας στην ετικέτα και - βέβαια - στο ποτήρι. Μας δείχνει με εύκολο και κατανοητό τρόπο τα στοιχεία του κρασιού με τα οποία καταπιάνεται ένας οινολόγος, ενώ μας βάζει για λίγο "στα παπούτσια" του οινοχόου, για να μας δείξει τα μυστικά και τις προκλήσεις που παρουσιάζει το service του κρασιού. Πάνω απ' όλα όμως, μας μαθαίνει να καταλαβαίνουμε αυτά που διαβάζουμε στην ετικέτα και μας δίνει μία καλή εικόνα των πολλών και σύνθετων διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα (πολλές φορές ταυτόχρονα) μέχρι να φτάσει το κρασί στα ποτήρια μας.

Το βιβλίο "Στοιχεία Οινολογίας - η Τέχνη του Οινοχόου" έχει γραφτεί από την οινολόγο Μαρία Τζίτζη και τον καθηγητή οινολογίας και τεχνολογίας τροφίμων Πάρι Κυπαρισσίου. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Les Livres du Tourisme και το βρίσκουμε στα μεγάλα βιβλιοπωλεία στην τιμή των €27.

Πιστεύω ότι ένα μέρος της ομορφιάς του κρασιού είναι ότι κάθε μέρα το μαθαίνουμε και λίγο παραπάνω, αλλά ποτέ κανείς δεν μπορεί να πει ότι ξέρει τα πάντα γύρω από αυτό. Ένα τόσο χρήσιμο βιβλίο λοιπόν δεν πρέπει να λείπει από τη βιβλιοθήκη κανενός οινόφιλου, ανεξαρτήτως του επιπέδου των γνώσεών του. Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Κυκλοφορεί εντός των ημερών ο Οδηγός Οίνου 2010, που περιέχει τις καλύτερες οινικές προτάσεις που εμείς, η συντακτική ομάδα του Οινοχόου της Καθημερινής, δοκιμάσαμε και ξεχωρίσαμε τη χρονιά που μας πέρασε.

Ο περυσινός, πρώτος, Οδηγός Οίνου μας έγινε ανάρπαστος - εξαντλήθηκε και ξανατυπώθηκε πολλές φορές. Ελπίζω ότι ο φετινός θα είναι ένα ακόμα πιο χρήσιμο και απολαυστικό "εργαλείο" στα χέρια κάθε οινόφιλου.

Ο Οδηγός Οίνου 2010 περιλαμβάνει τις οινικές επιλογές που κάναμε στα τεύχη του περιοδικού κατά τη διάρκεια του χρόνου, καθώς και κάποιες άλλες που προστέθηκαν επειδή είναι πραγματικά ξεχωριστές. Οι δικές μου προτάσεις αφορούν, μεταξύ άλλων, στις ετικέτες του ξένου αμπελώνα που ξεχώρισα το 2009, καθώς και σε μία ντουζίνα πραγματικά εξαιρετικές Σαμπάνιες που σας προτείνω ανεπιφύλακτα.

Εκτός όμως από παρουσιάσεις ετικετών, ο Οδηγός Οίνου 2010 περιέχει και ενδιαφέρουσα και άκρως χρηστική ύλη για την επιλογή και αγορά του κρασιού, καθώς και για τους ιδανικούς συνδυασμούς του στο τραπέζι.

Ο Οδηγός Οίνου 2010 διατίθεται σε βιβλιοπωλεία, στα σημεία πώλησης των βιβλίων της Καθημερινής και του ΣΚΑΪ, καθώς και στα περίπτερα. Η τιμή του είναι €9,90.

Σας εύχομαι καλή ανάγνωση και καλές οινικές εξερευνήσεις μέσα από τις σελίδες του!...

Δε νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μη συμφωνεί ότι η πλέον ασφαλής και συμφέρουσα (μακροπρόθεσμα) επένδυση είναι η γη. Φαίνεται δε ότι, ειδικά σε κάποιες αμπελουργικές ζώνες του κόσμου, αυτό αποτελεί πραγματικότητα περισσότερο από ποτέ, ακόμα και εν μέσω κρίσης. Και, για να μην παρεξηγηθώ, διευκρινίζω ότι δεν γενικολογώ αορίστως, αλλά αναφέρομαι στα επιλεγμένα αμπελοτόπια του Γαλλικού αμπελώνα.

Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες που έλαβα από την εταιρεία Vinea, που ασχολείται αποκλειστικά με το αμπελο-οινικό real estate ανά τον κόσμο, ειδικά στη Γαλλία οι επενδύσεις στις μεγάλες αμπελουργικές ζώνες είχαν συνολικά μία απόδοση που, μόνο τα τελευταία 4 χρόνια, άγγιξε το 30% !

Για να το δούμε σε μεγαλύτερο βάθος, σύμφωνα πάντα με τους ανθρώπους της εταιρείας, ένα καλά συντηρημένο αμπέλι στη ζώνη του Châteauneuf-du-Pape που το 1990 κόστιζε €100.000 ανά εκτάριο (= 10 στρέμματα), σήμερα κοστίζει €360.000! Στο μυθικό Pomerol, ένα αμπέλι της ίδιας έκτασης που κόστιζε €400.000 το 1990, σήμερα αξίζει €1.400.000. Στο δε Meursault της Βουργουνδίας η αντίστοιχη άνοδος της αξίας είναι από τις €110.000 το 1990 στο €1.920.000 σήμερα, ενώ στο Volnay της ίδιας περιοχής οι γαιοκτήμονες είδαν την αξία κάθε εκταρίου της γης τους να ανεβαίνει από τις €100.000 το 1990 στο €1.720.000 σήμερα.

Ας είμαστε ρεαλιστές, βέβαια... Οι υπεραξίες αυτές αφορούν σε μικρά και... θρυλικά τμήματα του Γαλλικού αμπελώνα, τα κρασιά των οποίων μοσχοπωλούνται ανά τον κόσμο ακριβώς λόγω της φημισμένης προέλευσής τους. Η πραγματικότητα στις περισσότερες άλλες οινοπαραγωγικές ζώνες της Ευρώπης και του κόσμου είναι πολύ διαφορετική, γι αυτό και συχνά ποιοτικοί αμπελώνες πέφτουν θύματα της οικιστικής ανάπτυξης, ειδικά σε περιοχές τουριστικού ή άλλου ειδικού ενδιαφέροντος.

Εγώ πάντως δεν παύω να αναρωτιέμαι με έκδηλη πικρία... Χάθηκε ο κόσμος να έχω κι εγώ έναν μακρινό μπάρμπα να μου αφήσει στη διαθήκη του ένα τόσο δα αμπελάκι στο Μπορντώ, το Ροδανό ή τη Βουργουνδία; Γιατί αυτά να γίνονται μόνο στο σινεμά;...

Όχι, δεν θεραπεύεται - είναι η απάντηση - και δεν υπάρχει λόγος καν να σας απασχολεί αυτό. Αντιθέτως, αν είστε τυρομανείς (πως λέμε πυρομανείς;) σαν κι εμένα, δείτε τι ωραία πράγματα έχω να σας προτείνω...

Κατ' αρχάς, να σας πω ότι η φίλη και βραβευμένη συνάδελφος Fiona Beckett, διεθνής αυθεντία στην οινογαστρονομία και με ιδιαίτερη αδυναμία στο τυρί, κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες το νέο της βιβλίο, που έχει τίτλο "Fiona Beckett's Cheese Course". Πρόκειται για μία ωδή στο καλό τυρί, από έναν άνθρωπο που έχει βαθιά γνώση και μεγάλη αδυναμία στο συγκεκριμένο θέμα. Το βιβλίο περιέχει τα άπαντα του τυριού για την ιστορία του, τους διάφορους τύπους του, τους τρόπους με τους οποίους συνδυάζεται με κρασί, και πολλές και εξαιρετικές συνταγές. Το βιβλίο επίσης περιέχει και φοβερές φωτογραφίες που, θαυμάζοντάς τις (σας προειδοποιώ) θα σας τρέχουν τα σάλια! Εγώ το είχα προ-παραγγείλει ειδικά, γι αυτό και είχα τη χαρά να το παραλάβω προ ημερών. Αποκτήστε το δικό σας αντίτυπο (σας το προτείνω ανεπιφύλακτα) κάνοντας κλικ σε αυτό εδώ το link.

Σας άνοιξα την όρεξη, έτσι; Αλλά που να περιμένετε μέχρι να έρθει το βιβλίο;... Και, καλό το βιβλίο, αλλά δεν τρώγεται... Ξέρω ότι όλα αυτά περνούν αυτή τη στιγμή από το μυαλό σας, γι αυτό και έχω να σας προτείνω την ιδανική ευκαιρία να δοκιμάσετε ορισμένα από τα πιο απίστευτα τυριά που κυκλοφορούν στην Ελληνική αγορά! Την Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, λοιπόν, στις 7 το απόγευμα, το delicatessen Provence διοργανώνει την ετήσια γευστική δοκιμή/παρουσίαση των Γαλλικών του τυριών. Η εκδήλωση είναι κατά κύριο λόγο για επαγγελματίες, ωστόσο ο ιδιοκτήτης του Provence, ο φίλος μου ο Γιώργος ο Κυριακόπουλος, θεωρεί τους αναγνώστες του TeLeGourmet ευπρόσδεκτους στην εκδήλωση, που θα λάβει χώρα στο προαύλιο έξω από το κατάστημα, στη Γλυφάδα. Κατεβάστε λοιπόν την πρόσκληση που θα βρείτε παρακάτω για να έχετε πλήρη πληροφόρηση για τις λεπτομέρειες της εκδήλωσης, αλλά και για όλα τα λαχταριστά τυριά που θα δοκιμάσετε εκεί, και σπεύσατε!

Σκεφτείτε το λιγάκι: τι ποσοστό από τις συνταγές που περιέχει το μέσο βιβλίο μαγειρικής περιλαμβάνει αυγά ανάμεσα στα βασικά συστατικά του προτεινόμενου πιάτου; Δύσκολο να απαντήσει κανείς με ακρίβεια, το σίγουρο όμως είναι ότι το ποσοστό θα είναι πολύ-πολύ υψηλό. Απ' την άλλη, πόσα βιβλία μαγειρικής ξέρετε που να είναι 100% αφιερωμένα στο αυγό; Πέρα από το γνωστό βιβλίο "eggs" του Michel Roux, το χάος - ειδικά σε επίπεδο Ελληνικής γλώσσας και κουζίνας.

Όχι πια, όμως... Ξεφυλλίζω το πολύ όμορφο βιβλίο To Αυγό που Πάει Παντού της Βίκυς Σμυρλή, και είμαι κατενθουσιασμένος. Και μη νομίσετε ότι είναι απλά βιβλίο συνταγών... Περιέχει όλα όσα νομίζουμε ότι ξέρουμε (αλλά δεν) για το αυγό - ιστορικά στοιχεία, μυστικά, tips για το πως να διαλέξουμε αυγά σωστά, σημαντικές πληροφορίες για θέματα υγείας και υγιεινής, και βέβαια συνταγές. Οι συνταγές που περιέχει το βιβλίο είναι και Ελληνικές και διεθνείς και αφορούν σε ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς: ορεκτικά, κύρια πιάτα, σάλτσες, έθνικ πιάτα, γλυκά, και πάει λέγοντας. Σημαντικό στοιχείο (πάντα σε θέματα φαγητού και μαγειρικής κατά τη γνώμη μου) είναι οι εξαιρετικές φωτογραφίες των διαφόρων πιάτων και χρήσεων του αυγού, που είναι τραβηγμένες από τον Γιάννη Σμαραγδή. Επιπλέον, πολύ σημαντική είναι η επιστημονική γνώση που μοιράζεται με τον αναγνώστη ίσως ο πλέον ειδικός στο θέμα, ο Γιάννης Βλαχάκης, της ομώνυμης πρωτοπόρου εταιρείας στα αυγά, που είναι και υποστηρικτής της έκδοσης αυτής.

Α, και για να εξηγούμαστε... Για πολλούς το αυγό θεωρείται φοβερά δύσκολο να συνδυαστεί με κρασί, λόγω της ουδέτερης αρωματικότητας και εύθραυστης γεύσης του. Εγώ διαφωνώ. Προφανώς αν πρόκειται να φάμε ένα βραστό αυγό με το κουταλάκι ο συνδυασμός με κρασί θα είναι μία (σχεδόν ακατόρθωτη) πρόκληση. Ωστόσο, από τη στιγμή που από τη φύση τους οι συνταγές που βασίζονται στο αυγό είναι σύνθετες, τόσο τα λοιπά συστατικά όσο και ο τρόπος ψησίματος μας δίνουν πολλές και εύκολες "γέφυρες" για συνδυασμούς με κρασί, αρκεί να έχουμε όρεξη και φαντασία. Έτσι, αν για παράδειγμα ετοιμάζετε για τον αγαπημένο ή την αγαπημένη σας scrambled eggs με φρέσκο βούτυρο ή κρέμα γάλακτος, αξιοποιήστε τα φρέσκα αρώματα και την οξύτητα ενός Prosecco ή μίας NV Σαμπάνιας. Αν, από την άλλη, στην ίδια συνταγή προσθέσετε καπνιστό σολωμό ή τρούφα, τότε μη διστάσετε να ισορροπήσετε με τη γεμάτη γεύση μίας vintage Σαμπάνιας (άλλωστε προφανώς η περίσταση θα το καλεί...). Αν φτιάχνετε μία ομελέτα με αλλαντικά και φρέσκια ντομάτα, δροσιστείτε με ένα όμορφο και ελαφρύ ροζέ. Τέλος, αν απλά το σφιχτοβρασμένο αυγό αποτελεί ένα ακόμα μεζεδάκι δίπλα σε άλλα όπως ντολμαδάκια, ελιές, σαγανάκι, κεφτεδάκια, κλπ, τότε τι καλύτερο για να συμπληρώσει την εικόνα από μία καλή ρετσίνα;Αυτά πολύ επιγραμματικά, γιατί αν αρχίσω να σας μιλάω για συνδυασμούς με πίττες, σουφλέ, τάρτες, κλπ, δεν θα τελειώσω ποτέ!...

Η πρωτοποριακή έκδοση "To Αυγό που Πάει Παντού" θα συμπληρώσει κάθε μερακλήδικη βιβλιοθήκη, αν και είναι από τα βιβλία που σπάνια θα ξεκουράζεται στο ράφι, και πιο συχνά θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της κουζίνας. Θα το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία στην τιμή των €24.