Ένας εκ των δύο αναπαλαιωμένων ανεμόμυλων μπροστά σε μια από τις ομορφότερες Χώρες των Κυκλάδων
Δημοσίευση |
29 Ιουλίου 2010
της Ηρώς Κουνάδη Λευκά σπιτάκια που αντανακλούν τον ανελέητο κυκλαδίτικο ήλιο, κάνοντας τα μάτια να μισοκλείνουν. Διάφανα νερά που λαμπυρίζουν, ακίνητα, κάτω από τις πρωινές ακτίνες του. Ελληνικός καφές στη χόβολη που αρωματίζει ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο. Βανίλια υποβρύχιο στο ποτήρι, σε κάποια σκιερή αυλή. Ξενύχτια με ρακόμελα σε ένα μπαλκόνι της Χώρας, με το Αιγαίο κάτω από τα πόδια. Οι Κυκλάδες των παιδικών μας χρόνων. Οι Κυκλάδες της άγονης γραμμής.
Fast forward, είκοσι χρόνια μετά. Η αυλίτσα δε σερβίρει πια υποβρύχιο, τα ρακόμελα έχουν αντικατασταθεί από μοχίτο, τα καλύτερα μπαλκόνια της Χώρας έχουν γίνει boutique hotels με spa κι η γαλήνια βραδύτητα έχει δώσει τη θέση της στις μουσικές του beach bar. Αυτή είναι η μοίρα της άγονης γραμμής: το μυστικό κάποια στιγμή διαρρέει, κι οι ορδές τουριστών που καταφθάνουν φέρνουν μαζί τους την «αξιοποίηση», που στερεί λίγη –ή πολλή, αναλόγως την περίπτωση– από την αυθεντικότητα του τόπου. Αυτή, ευτυχώς, δεν είναι η μοίρα της Σερίφου.
Σε αντίθεση με άλλα πάλαι ποτέ μυστικά Κυκλαδονήσια, που απέκτησαν Jacuzzi στις βεράντες τους και κολονακιώτικα jeep να οργώνουν τους δρόμους τους,
η Σέριφος καταφέρνει (μυστηριωδώς αν συνυπολογιστεί και η μικρή απόσταση που τη χωρίζει από το κλεινόν άστυ)
να διατηρεί αυθεντική τη γοητεία της, χαμηλό το προφίλ της και χαλαρούς τους ρυθμούς της. Εδώ δε θα βρείτε hip μπαράκια, fusion κουζίνες και ξαπλώστρα-ομπρέλα 20 ευρώ το σετ.
Το φαγητό στα ταβερνάκια είναι σπιτικό, τα ξενύχτια παρεΐστικα κι η χρυσαφένια άμμος των παραλιών ανέγγιχτη, σκιασμένη φυσικά από τα αρμυρίκια. Όπως παλιά.
Βουτιές: Ούτε μία, ούτε δύο…
…Αλλά
εβδομήντα δύο (!) υπέροχες παραλίες, μικρές και μεγαλύτερες, χρυσαφένιες από την ανοιχτόχρωμη άμμο ή πολύχρωμες χάρη στο μωσαϊκό από βότσαλα, εύκολα προσβάσιμες ή απαιτούσες… αρετή και τόλμη, για να διαβείς τα απόκρημνα μονοπάτια τους και να τις ανακαλύψεις. Όλες με κρυστάλλινα, διάφανα νερά, όλες μοναδικές στη διαφορετικότητά τους.
Η χρυσαφένια άμμος κάνει τέλεια αντίθεση με το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και την πράσινη κορνίζα που προσφέρουν τα αρμυρίκια –ελάτε νωρίς, για μια θέση στον ίσκιο– στο
πανέμορφο Γάνεμα, στην Ψιλή Άμμο, στον Άγιο Σώστη και στη Συκαμιά. Τα βότσαλα δημιουργούν εντυπωσιακούς χρωματισμούς μέσα κι έξω από το νερό στη
Βαγιά και τη Λια. Για το περπάτημα θα σας ανταμείψει αυτή η τελευταία, όπως και το πανέμορφο
Καλό Αμπέλι και το Μαλλιάδικο, στα οποία για να φτάσετε θα περπατήσετε περί τα τριάντα λεπτά. Το μοναδικό beach bar του νησιού φτιάχνει κεφάτη ατμόσφαιρα στα
Λιβαδάκια, όπου βρίσκεται και το φημισμένο κάμπινγκ Κοράλλι.
Η αγαπημένη σας, όμως, παραλία στη Σέριφο θα είναι πιθανότατα εκείνη που θα ανακαλύψετε μόνοι σας. Εκείνη που στα κρυστάλλινα νερά της θα βουτήξετε ολομόναχοι, ζαλισμένοι από τον ήλιο. Εκείνη όπου θα φτάσετε ακολουθώντας ένα τυχαίο μονοπάτι, και που δε θα ξέρετε ούτε το όνομά της. Αυτή είναι η μισή ομορφιά του ταξιδιού στη Σέριφο. Η ανακάλυψη των παραλιών της.
Η… άλλη μισή ομορφιά: Η Χώρα 
Μακράν μία από τις ομορφότερες Χώρες των Κυκλάδων, σε γοητεύει ήδη από τα πρώτα βήματα στα πλακόστρωτα καλντερίμια της, που περνούν κάτω από αψιδωτές καμάρες, ελίσσονται δίπλα σε αυλές με μπουκαμβίλιες και φρεσκοασβεστωμένους τοίχους για να καταλήξουν στην κορυφή του λόφου, στα
ερείπια του βενετσιάνικου κάστρου, που χρονολογείται από το 1434. Σε συναρπάζει με τη θέα από εκεί ψηλά, με το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου που απλώνεται κάτω από τα πόδια σου αν αντέξεις την ανάβαση και φτάσεις μέχρι την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, στο ψηλότερο σημείο του λόφου.
Σε παρασύρει σε ατελείωτες βόλτες ανάμεσα σε κατάλευκα εκκλησάκια, σε στενά σοκάκια που διακόπτονται από ελάχιστους ανοιχτούς χώρους, όπως η πλατεία του Δημαρχείου (ή Πιάτσα της Άνω Χώρας) που στεγάζεται σε ένα πανέμορφο νεοκλασικό κτίριο, και η πλατεία των Μύλων, με τους δύο αναπαλαιωμένους ανεμόμυλους.
Πρότυπο μεσαιωνικού οχυρωμένου οικισμού, η Χώρα επιτρέπει στους επισκέπτες της την είσοδο από δύο μόνο ενετικές λότζιες, αψιδωτές εισόδους –αν είστε παρατηρητικοί, πάνω από τη μία θα διακρίνετε το χαρακτηριστικό βενετσιάνικο οικόσημο.
Η Χώρα προσφέρει και το απαραίτητο sightseeing στους… φιλομαθείς επισκέπτες του νησιού. Το
Λαογραφικό Μουσείο της, που στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό κτίριο στην Κάτω Χώρα, φιλοξενεί αντικείμενα όπως υφαντά, φυλαχτά, κεραμικά και οικιακά σκεύη και εργαλεία. Ακριβώς πίσω από το λαογραφικό μουσείο, ένα μικρό υπαίθριο θέατρο φιλοξενεί κατά καιρούς πολιτιστικές εκδηλώσεις.