Η σεζόν των Διαγωνισμών Οίνου ολοκληρώνεται (για μένα) με την 12η διοργάνωση του Citadelles du Vin, που θα λάβει χώρα, όπως κάθε χρόνο, στο Bourg του Bordeaux. Αναχωρώ λοιπόν για τη Γαλλική οινική Μητρόπολη το μεσημεράκι της Παρασκευής, καθώς ο Διαγωνισμός ξεκινάει το Σάββατο και ολοκληρώνεται τη Δευτέρα.

Ο Citadelles du Vin είναι ένας πιο... "οικογενειακός" Διαγωνισμός. 800 οινικά δείγματα από 30 χώρες θα αξιολογηθούν από μία επιτροπή που απαρτίζεται από μόλις 40 κριτές από τον παλαιό και το νέο οινικό κόσμο. Εγώ σε αυτήν εκπροσωπώ την Ελλάδα, ενώ είμαι και ένας από τους 6 ειδικούς απεσταλμένους της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων Οίνου (FIJEV) που συμμετέχουν στον Διαγωνισμό. Μάλιστα οι 6 μας θα κάνουμε μία ξεχωριστή βαθμολόγηση, στο πλαίσιο του Citadelles du Vin, για να απονείμουμε το ειδικό τιμητικό μετάλλιο της FIJEV σε μία εκλεκτή ετικέτα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η τελετή βράβευσης των νικητών του φετινού Citadelles du Vin θα γίνει στα τέλη Μαΐου στο Hong Kong, στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Οίνου Vinexpo Asia-Pacific.

Χαίρομαι πολύ που θα ξαναδώ φίλους, συνεργάτες και γνωστούς από την διοργάνωση του Διαγωνισμού, αλλά και από την Ομοσπονδία των Δημοσιογράφων. Και εννοείται ότι λατρεύω το Bordeaux και ανυπομονώ να ξαναβρεθώ εκεί. Πέρα όμως από τις όμορφες στιγμές που μας επιφυλάσσει (και) ο φετινός Citadelles du Vin, δεν σας κρύβω ότι με το ζόρι κρατιέμαι μέχρι την Δευτέρα, όταν το gala dinner για την ολοκλήρωση του Διαγωνισμού θα λάβει χώρα στο μυθικό Château Cheval Blanc του Saint Emilion!

Πρέπει να σας πω δε ότι την Παρασκευή το βράδυ, λίγο αφότου προσγειωθώ στο Bordeaux, είμαι καλεσμένος για ένα privé δείπνο σε ένα από τα πολύ ιδιαίτερα châteaux της ευρύτερης ζώνης, που ανήκει σε φίλους. Οι οικοδεσπότες μου μου ζήτησαν να τους πάω 2 μπουκάλια Ελληνικό κόκκινο κρασί της επιλογής μου για το κελλάρι τους που, ως τώρα, δεν έχει ούτε μία Ελληνική ετικέτα. Παίρνω λοιπόν μαζί μου την αγαπημένη μου Νεμέα και την αγαπημένη μου Νάουσα ως πρεσβευτές του Ελληνικού κρασιού. Για ευνόητους λόγους δεν θα σας πω για ποιες ετικέτες πρόκειται (όσοι με ξέρετε καλά μπορεί να καταλάβετε), είναι όμως αμφότερες premium στην αντίστοιχη ζώνη τους και είμαι σίγουρος ότι θα με βγάλουν ασπροπρόσωπο, ακόμα και σ' ένα τόσο υψηλού επιπέδου κελλάρι.

Τα λέμε από βδομάδα λοιπόν - à bientôt!...

Δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα του 19ου Διεθνούς Διαγωνισμού Οίνου Concours Mondial de Bruxelles. Όπως καταλαβαίνετε, όσο ήμαστε εκεί, ως κριτές, δεν είχαμε την παραμικρή ιδέα ποια θα ήταν η τελική μορφή της βαθμολογίας. Παρότι στο τέλος κάθε ημέρας αξιολογήσεων οι διοργανωτές μας έδιναν τη λίστα με τα κρασιά που είχαμε δοκιμάσει και βαθμολογήσει (εννοείται τυφλά), οι βαθμολογίες μας πέρασαν από περαιτέρω επεξεργασία μέχρι το τελικό στάδιο. Έτσι, τα αποτελέσματα ήταν και για εμάς έκπληξη!

Το πρώτο και βασικό για την Ελλάδα είναι τα 42 μετάλλια που απέσπασαν τα Ελληνικά κρασιά που διαγωνίστηκαν! Σε αυτή τη φάση δεν γνωρίζω πόσες ήταν συνολικά οι Ελληνικές συμμετοχές, γνωρίζω όμως ότι στην περσινή διοργάνωση τα μετάλλιά μας ήταν 38. Σε μια τόσο δύσκολη εποχή για το κρασί μας, λοιπόν, παρατηρούμε μία αύξηση της τάξεως του 10% στα μετάλλια του συγκεκριμένου Διαγωνισμού. Τα καλά νέα, ωστόσο, δεν σταματούν εδώ: στον φετινό Διαγωνισμό δύο Ελληνικά κρασιά ήρθαν πρώτα στην κατηγορία τους, και απέσπασαν δύο από τα πολυπόθητα Μεγάλα Χρυσά Μετάλλια του Διαγωνισμού! Πρόκειται για το Κτήμα Θεόπετρα Ροζέ 2011, της εταιρείας Τσιλιλή στη Θεσσαλία (Μετέωρα), που ανακηρύχτηκε το κορυφαίο ροζέ κρασί της διοργάνωσης, καθώς και το Νέκταρ 2008, του ΕΟΣ Σάμου, το οποίο είναι και επίσημα το κορυφαίο γλυκό κρασί του 19ου Concours Mondial de Bruxelles! Επιπλέον η κριτική επιτροπή του διαγωνισμού απένειμε συνολικά 7 ακόμα χρυσά και 33 αργυρά μετάλλια .

Θέλω να σημειώσω ότι βασικό "μοτίβο" στις συμμετοχές των περισσότερων χωρών του παλαιού κόσμου ήταν η προβολή των γηγενών ποικιλιών. Έτσι, η πλειονότητα των Ιταλικών συμμετοχών είχαν ως βάση το Sangiovese, των Ισπανικών το Tempranillo, των Πορτογαλέζικων την Touriga Nacional, κλπ. Ομοίως από τα δικά μας 7 χρυσά μετάλλια, 3 πάνε στη Νεμέα (Παπαϊωάννου και Ρεπάνης) και 1 στη Μαντινεία (Νασιάκος), ενώ κάμποσα από τα αργυρά μας θα ταξιδέψουν προς Σαντορίνη μεριά (Αργυρός, SantoWines, Κουτσογιαννόπουλος), χωρίς να λείπουν η Μαλαγουζιά, το Σαββατιανό, κλπ.

Όπως σας είπα ήδη, τόσο το επίπεδο, όσο και το γενικό ενδιαφέρον των συμμετοχών ήταν ιδιαίτερα υψηλά φέτος. Θέλω να ελπίζω ότι οι νικητές των μεταλλίων θα αξιοποιήσουν τις διακρίσεις τους σωστά, ξέροντας ότι προήλθαν από την αξιολόγηση ανθρώπων από τελείως διαφορετικά υπόβαθρα καταγωγής, γνώσης και εμπειρίας, οι οποίοι όμως τελικά συμφώνησαν στην ποιότητα των κρασιών που βράβευσαν, εκτιμώντας την προσπάθεια των δημιουργών τους. Όσο για τους συμμετάσχοντες που δεν διακρίθηκαν, ελπίζω ότι θα χρησιμοποιήσουν τις αξιολογήσεις των κριτών, αλλά και τις διακρίσεις των συναδέλφων τους, ως εφαλτήρια για καλύτερες συμμετοχές και διακρίσεις στο μέλλον!

Στέλνω τα θερμά μου συγχαρητήρια σε όλους τους οινοποιούς που συμμετείχαν σε αυτόν τον φετινό Διαγωνισμό Concours Mondial de Bruxelles, και βέβαια στους διακριθέντες! Όποιος θέλει να περιεργαστεί τα αποτελέσματα των Ελληνικών - και όχι μόνο - συμμετοχών στον Διαγωνισμό, θα τα βρει στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.concoursmondial.com/en/results.html.

Σαφώς και θα μπορούσαμε να έχουμε κάτσει σπίτι αυτό το Σαββατοκύριακο. Ή να περιφερόμαστε από δώ κι από κει, κουβεντιάζοντας (ή και ενίοτε μονολογώντας) για την κατάσταση στη χώρα, όπως άλλωστε μοιάζουμε να κάνουμε συνεχώς αυτόν τον καιρό. Ξέρετε, ερωτήματα του τύπου "Θα σχηματιστεί Κυβέρνηση;", "Θα βγούμε από την Ευρωζώνη;", "Θα ξαναπάμε σε εκλογές;", "Γιατί έχασε ο Παναθηναϊκός;", "Θα τα καταφέρει ο Ολυμπιακός απέναντι στην ΤΣΣΚΑ;", "Πότε θα κάνει ξαστεριά;" και άλλα τέτοια. Ευτυχώς όμως δεν έγινε έτσι. Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε τα οινοποιεία μας σε όλη την Ελλάδα είχαν "Ανοιχτές Πόρτες", τις οποίες απόφασίσαμε και φέτος να διαβούμε!

Η γνωστή οινο-τουριστική μας παρέα που αφορμή ψάχνει για εκδρομή, φέτος αποφάσισε να κινηθεί προς την Κεντρική Ελλάδα, "παίζοντας" ανάμεσα σε Βοιωτία και Φθιώτιδα. Επιλέξαμε ως καταλληλότερη μέρα το Σάββατο και επισκεφτήκαμε δύο οινοποιεία που είχαμε "βάλει στο μάτι" από καιρό, το La Tour Melas στον Αχινό και το Κτήμα Μουσών στην Άσκρη. Καλύψαμε συνολικά κάτι παραπάνω από 500 χιλιόμετρα, και τα δύο οινοποιεία όμως βρίσκονται σε πολύ προσβάσιμα σημεία από την Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης.

Το La Tour Melas είναι, όπως άλλωστε προδίδει και το όνομά του, ο Πύργος του Κύρου Μελά, ενός οινόφιλου επιχειρηματία που ζει στο Λονδίνο. Βρίσκεται στην κορυφή ενός καταπράσινου λόφου, σε υψόμετρο 500 μέτρων και κάτι, και μοιάζει να έχει βγει από ένα (οινικό) παραμύθι. Ο Κύρος είναι λάτρης των κρασιών του Pomerol στο Μπορντώ, και κάτι αντίστοιχο δημιούργησε και στο δικό του Κτήμα στον Αχινό. Φύτεψε 28 περίπου στρέμματα με Cabernet Franc και Merlot (και λίγο Petit Verdot), έχτισε έναν πύργο με πολεμίστρα και χώρο για να κυματίζει ψηλά η Γαλανόλευκη, σχεδίασε μία ετικέτα που στέκεται άνετα στα ράφια ενός Ευρωπαίου fine wines merchant δίπλα στα μεγάλα Μπορντωλέζικα châteaux και, πάνω απ' όλα, δημιούργησε ένα πολύ αξιόλογο ερυθρό κρασί που φέρει το όνομα του Κτήματός του. Αν και φτιαγμένο σε στυλ ρουστίκ, για να ταιριάζει με το όλο περιβάλλον, το οινοποιείο είναι υπερσύγχρονο, αξιοποιεί σε όλα τα επίπεδα την βαρύτητα για να μη "στρεσάρει" το κρασί, ενώ ακόμα και η χρήση των βαρελιών γίνεται προσεκτικά, προκειμένου να μην καπελώνεται ο πανέμορφος φρουτώδης χαρακτήρας του κρασιού.

Ο αμπελώνας είναι πανέμορφος, με θέα στο Αιγαίο, και περιλαμβάνει - μαζί με τα αμπέλια - πλήθος μυρωδικών και βοτάνων, που αναδύουν απίστευτες Μεσογειακές μυρωδιές. Καλλιεργείται με τις αρχές της βιοδυναμικής, ενώ όλες οι εργασίες από το Α ως το Ω γίνονται αποκλειστικά με το χέρι. Πίσω, βέβαια, από όλη αυτή την άψογη οργάνωση - και υλοποίηση - βρίσκεται ο γνωστός οινολόγος Πάνος Ζουμπούλης και η συνεργάτις του Elsa Picard από τη Γαλλία. Όσο για το κρασί του Κτήματος, αυτό είναι όσο πιο κοντά μπορεί να φτάσει ένα Ελληνικό κρασί στο υπόδειγμα των ερυθρών του Pomerol: καθαρό, ευγενικό, με σωστή τανική δομή, φρεσκάδα και μεγάλη διάρκεια. Δοκιμάσαμε τις 2 εσοδείες που κυκλοφορούν αυτή την στιγμή, του 2007 και του 2008, την εσοδεία του 2010 που ακόμα ωριμάζει στο βαρέλι, αλλά και κάμποσα διαφορετικά δείγματα της εσοδείας του 2011. Όλα ήταν εντυπωσιακά, αν και το 2007, κατά την ομόφωνη γνώμη όλων μας, κλέβει την παράσταση. Το La Tour Melas είναι ένα Κτήμα που αξίζει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε. Θα βρείτε τα στοιχεία επικοινωνίας του στην ιστοσελίδα www.latourmelas.com, ενώ τα πολύ αξιόλογα κρασιά του μπορείτε να τα προμηθευτείτε από την Cava Vinifera στην Κηφισιά, καθώς και από άλλα αξιόλογα σημεία λιανικής αλλά και εστιατόρια στην Αθήνα, το Λονδίνο και το Παρίσι.

Και μετά το φαγητό και την εξαιρετική φιλοξενία στο La Tour Melas, πήραμε το δρόμο της επιστροφής, μέσω Βοιωτίας. Εκεί, στην Άσκρη, όπου βρίσκεται και η Κοιλάδα των Μουσών, η οικογένεια Ζαχαρία γράφει, εδώ και τρεις γενιές, τη δική της σελίδα στο κρασί. Το οινοποιείο τους είναι μεγάλο, καθώς παράγει περίπου 250000 φιάλες ετησίως, καθώς και μεγάλη ποσότητα κρασιού σε ασκό. Τα δύο αδέρφια, ο Νίκος και ο Στέλιος έχουν οργανώσει την επιχείρηση τέλεια: ο ένας είναι πτυχιούχος οινολόγος από το Μπορντώ και ο άλλος έρχεται από την πλευρά της Διοίκησης Επιχειρήσεων. Έτσι, και τα κρασιά τους κάθε χρόνο βελτιώνονται, αλλά και η αγορά τα αγκαλιάζει συνεχώς και περισσότερο, ενώ οι εξαγωγές τους στις ΗΠΑ και στην Ασία τον τελευταίο καιρό έχουν εκτοξευθεί! Τα κρασιά του Κτήματος Μουσών κυκλοφορούν σε 7 ετικέτες, με βασική την "9" (από τις Μούσες) που έχει και λευκό και ερυθρό, αλλά και ροζέ. Όλα τα κρασιά του Κτήματος είναι καλοφτιαγμένα, ενώ το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι η έξοχη σχέση ποιότητας-τιμής. Βασικό επίσης "συν" στη δραστηριότητα του Κτήματος είναι η αφοσίωση στην τοπική ερυθρή ποικιλία Μούχταρο, που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και δίνει πολύ αξιόλογα ροζέ και ερυθρά κρασιά (καθώς και ένα απίστευτο γλυκό λιαστό κρασί, το οποίο, ωστόσο, δεν πωλείται - απλώς... κερνιέται!).

Να πούμε επίσης ότι η οικογένεια Ζαχαρία διαθέτει δικό της αποστακτήριο στην περιοχή, στο οποίο παράγει πολύ αξιόλογα αποστάγματα, και συγκεκριμένα μονοποικιλιακά και πολυποικιλιακά τσίπουρα με και χωρίς γλυκάνισο. Χάρη στις τιμές, την ποιότητα, την βολική τοποθεσία, αλλά και τη ζεστή φιλοξενία όλης της οικογένειας, το οινοποιείο τους είναι δημοφιλής προορισμός για πολλούς οινόφιλους, όλο το χρόνο. Αξίζει να γίνετε κι εσείς ένας από αυτούς, αφού πρώτα περάσετε μια βόλτα από την ιστοσελίδα www.ktimamouson.gr για να βρείτε στοιχεία επικοινωνίας.

Το έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν και θα το ξαναπω: Τα οινοποιεία της Ελλάδας δεν έχουν ανοιχτές πόρτες μόνο δύο μέρες το χρόνο. Με ένα τηλεφώνημα από πριν, στα περισσότερα θα σας υποδεχτούν με χαμόγελο και θα χαρούν να σας μυήσουν στον κόσμο τους. Τώρα είναι ο καιρός να στηρίξουμε τις προσπάθειές τους, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα τα αρώματα, τις γεύσεις και όλη την ομορφιά του Ελληνικού κρασιού. Δεν πρέπει να περιμένουμε τις Ανοιχτές Πόρτες του 2013 για να ξαναβρεθούμε σε ένα οινοποιείο (ή και παραπάνω). Ειδικά τώρα που ανοίγει ο καιρός, ο οινοτουρισμός έχει να προσφέρει πολλές και απίστευτες συγκινήσεις. Μη χάσετε την ευκαιρία να τις ζήσετε!...

Χαράματα γύρισα από την Πορτογαλία και ήμουν πραγματικά "κομμάτια". Μη με παρεξηγήσετε, βέβαια, δεν το λέω με παράπονο ή με αγανάκτηση (θα πέσει φωτιά να με κάψει). Ήταν ένα πραγματικά πολύ ωραίο ταξίδι, που είχε επίκεντρο την συμμετοχή μου σε έναν πολύ επιτυχημένο διαγωνισμό, αλλά όχι μόνο...

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όπως σας είχα πει, ο 19ος Διεθνής Διαγωνισμός Οίνου Concours Mondial de Bruxelles έλαβε χώρα στην πόλη Guimarães της Πορτογαλίας. Οι κριτές, 316 τον αριθμό, χωριστήκαμε σε δύο ομάδες και μείναμε οι μισοί στο Guimarães και οι υπόλοιποι στην γειτονική πόλη Braga. Και οι δύο πόλεις είναι σχετικά μικρές αλλά με όμορφα ιστορικά κέντρα. Είχαμε την ευκαιρία να τις επισκεφτούμε - έστω και σύντομα - και τις δύο και να τις περπατήσουμε, παρότι ο καιρός ήταν πολύ άσχημος και βροχερός καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού (Ατλαντικός, βλέπετε, άλλος Θεός εκεί...).

Η φετινή ήταν η δεύτερη συνεχής συμμετοχή μου στον Διαγωνισμό, και έμεινα απόλυτα ευχαριστημένος και φέτος. Το διαγωνιστικό κομμάτι είχε μεγάλο ενδιαφέρον, ενώ οι παράπλευρες δραστηριότητες που μας είχαν ετοιμάσει οι διοργανωτές είχαν ακόμα μεγαλύτερο. Προσωπικά χάρηκα πολύ που ξαναείδα παλιούς φίλους από τον χώρο, ενώ αυτό που με χαροποίησε ακόμα περισσότερο ήταν το γεγονός ότι φέτος, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η κοινότητα των wine bloggers είχε πολύ εντυπωσιακή παρουσία στην κριτική επιτροπή του Διαγωνισμού - και αυτό το θεωρώ καίριο σημάδι των καιρών και των εξελίξεων στον ευρύτερο χώρο της οινικής επικοινωνίας. Εντός Διαγωνισμού, λοιπόν, είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω πολλά και αξιόλογα κρασιά, κυρίως από την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένων, κατά σύμπτωση, και κάποιων Ελληνικών γλυκών κρασιών), ενώ, ως επικεφαλής μίας από τις επιτροπές κριτών του Διαγωνισμού, παρακολούθησα με εξαιρετικό ενδιαφέρον τις δυναμικές της αξιολόγησης κρασιών από ανθρώπους άγνωστους μεταξύ τους και με πολύ διαφορετικά backgrounds σε επίπεδο εθνικότητας, γνώσης, εμπειρίας, προσέγγισης, κλπ.

Εκτός Διαγωνισμού δοκίμασα πολλές αυθεντικές (κάποιες τελείως καινούριες για μένα) γεύσεις της Βόρειας Πορτογαλίας και κάμποσα εξαιρετικά Πορτογαλέζικα κρασιά, επισκέφτηκα τις οινοπαραγωγικές ζώνες και τα οινοποιεία του Vinho Verde και του Douro (ξανά), ενώ ξαναβρέθηκα, έστω και για λίγο, στο αγαπημένο μου Porto. Επίσης, επισκέφτηκα ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια παραγωγής φυσικών φελλών στον κόσμο, κι αυτή ήταν μία πραγματικά πολύτιμη εμπειρία. Τέλος, είχα την ευκαιρία να διευκρινίσω σε παλιούς και νέους φίλους από διάφορα μέρη του κόσμου "τι παίζει" με την Ελλάδα αυτό τον καιρό, καθώς οι απόψεις και οι εντυπώσεις που είχαν οι περισσότεροι ήταν βασισμένες σε ό,τι διαβάζουν ή βλέπουν στα διεθνή ΜΜΕ και, όπως καταλαβαίνετε, αρκετά διαστρεβλωμένες σε σχέση με την πραγματικότητα.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να σας πω ότι οι κριτές που θα εκπροσωπούσαμε την Ελλάδα στον Διαγωνισμό θα ήμασταν κανονικά τέσσερις (πέρυσι ήμασταν περισσότεροι), αλλά είχαμε κάποιες απώλειες, μάλλον λόγω των εκλογών που συνέπεσαν με τον Διαγωνισμό. Έτσι, την ευθύνη να κυματίσουμε την Γαλανόλευκη στο Guimarães μοιραστήκαμε η αφεντιά μου και ο Γιάννης Καρακάσης, ένας καινούριος μου φίλος στον χώρο του κρασιού. Ο Γιάννης έχει τεράστιο βάθος οινικών γνώσεων, και έχει βάλει στόχο στο εγγύς μέλλον να γίνει ένας από τους επόμενους Masters of Wine της Ελλάδας - του το εύχομαι ολόψυχα και είμαι σίγουρος ότι θα επιτύχει τον στόχο του.

Α, και μία ενδιαφέρουσα πληροφορία που "βγήκε" μέσα από τον Διαγωνισμό, και αφορά στην συνεχώς αύξουσα πορεία της αλκοολικής περιεκτικότητας στο κρασί διεθνώς: Ο μέσος όρος του αλκοολικού τίτλου των κρασιών που διαγωνίστηκαν στο Concours Mondial de Bruxelles το 2011 ήταν 13.28% abv, σε σχέση με το 13.09% του 2006 και το 12.8% που ήταν ο μέσος όρος στον Διαγωνισμό του 2000. Δεν ξέρω αν είναι φρόνιμο να σπεύσουμε να βγάλουμε συμπεράσματα και, κυρίως, να τα "φορτώσουμε" όλα στην υπερθέρμανση του πλανήτη και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, μάλλον όμως αυτή η τάση θα πρέπει να μας προβληματίσει αρκετά.

Να σας πω επίσης ότι το 2013, ο επετειακός Εικοστός Διαγωνισμός Concours Mondial de Bruxelles θα λάβει χώρα στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, οι διοργανωτές πήραν την στρατηγική απόφαση να εναλλάσσουν την φιλοξενία του  Διαγωνισμού ανάμεσα στην Δυτική και την Ανατολική Ευρώπη κάθε χρόνο, για να δίνουν έτσι ευκαιρίες σε περισσότερες - γνωστές και μη - οινοπαραγωγικές χώρες να προάγουν τα κρασιά τους και τη γενικότερη παρουσία τους γύρω από αυτά, μέσω του Διαγωνισμού.

Πίσω στην Πορτογαλία τώρα. Όπως ξέρετε όσοι με γνωρίζετε προσωπικά ή/και με διαβάζετε καιρό, πρόκειται για μία από τις αγαπημένες μου χώρες σε επίπεδο οινο-τουριστικών προορισμών. Γι αυτό και θα αφιερώσω ένα επόμενο post αποκλειστικά στις εντυπώσεις μου από την Πορτογαλία σε αυτό το ταξίδι, με φωτογραφίες και λεπτομερέστερη περιγραφή γεύσεων και εμπειριών.

Σε πρώτη φάση ενημερώνω κάθε ενδιαφερόμενο ότι τα αποτελέσματα του 19ου Concours Mondial de Bruxelles θα είναι δημοσιεύσιμα το απόγευμα της Δευτέρας 14 Μαΐου. Τη μέρα εκείνη, να είμαστε όλοι καλά, θα τα αναδημοσιεύσω και θα τα σχολιάσω για εσάς σε αυτήν εδώ τη σελίδα...

Το Σαββατοκύριακο που μας έρχεται οι ψηφοφόροι καλούνται να πάρουν δύσκολες αποφάσεις για το μέλλον της χώρας. Πρόκειται για αποφάσεις αυστηρά προσωπικές και προφανώς δεν έχω ούτε δικαίωμα, ούτε σκοπό να πω σε κανέναν τι να κάνει. Για το αμέσως επόμενο Σαββατοκύριακο, ωστόσο, με χαρά θα σας δώσω πολλές και καλές ιδέες. Βλέπετε στις 12 & 13 Μαΐου, τα (περισσότερα) οινοποιεία όλης της χώρας θα μας περιμένουν με "Ανοιχτές Πόρτες"!

Το συγκεκριμένο διήμερο, λοιπόν, οινοποιεία σε κάθε γωνιά του Ελληνικού αμπελώνα θα υποδέχονται τους οινόφιλους επισκέπτες με περισσή χαρά, άλλα με χαλαρή διάθεση και τα κρασιά τους σε πλήρη παράταξη για δοκιμή, και άλλα με κάποιες ιδιαίτερες δραστηριότητες και πρωτότυπα happenings.

Η λίστα των Ελληνικών οινοποιείων είναι μεγάλη - περιεργαστείτε την εδώ και αποφασίστε προς τα που θα κινηθείτε, με βάση κριτήρια γεωγραφικά, ποικιλιακά, γαστρονομικά, κλπ. Βέβαια πριν ξεκινήσετε κάντε ένα τηλέφωνο στο οινοποιείο ή τα οινοποιεία που σας ενδιαφέρουν, τόσο για να βεβαιωθείτε ότι θα συμμετέχουν στις Ανοιχτές Πόρτες 2012, αλλά και για να ενημερωθείτε ακριβώς για τις εκπλήξεις που σας επιφυλάσσουν.

Με βάση την ενημέρωση που έχω ως τώρα, πάντως, μπορώ να σας πω τα εξής:

- Στην Κρήτη τα οινοποιεία Πατεριανάκη (Ηράκλειο) και Μανουσάκη (Χανιά) θα συμμετάσχουν στις Ανοιχτές Πόρτες με δραστηριότητες που θα ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες
- Στη Νεμέα το Domaine Helios (Σεμέλη) θα περιμένει όπως κάθε χρόνο τους οινοτουρίστες που σταθερά κατακλύζουν την περιοχή, για να τους ξεναγήσει στους όμορφους χώρους του, αλλά και στον απολαυστικό κόσμο των κρασιών του
- Στην Εύβοια ο Κώστας Βρυνιώτης θα βρίσκεται μαζί με τον οινολόγο Γρηγόρη Σκοπελίτη στο Οινοποιείο Βρυνιώτη στα Γιάλτρα, κοντά στην Αιδηψό, για να υποδεχτούν και να ξεναγήσουν οι ίδιοι τους επισκέπτες τους. Λίγο πιο Νότια, στο Κτήμα Αβαντίς, στον Μύτικα Ληλαντίου, ο Αποστόλης και η Λένγκα Μούντριχα, όχι μόνο έχουν ετοιμάσει μια σειρά από πρωτότυπες δραστηριότητες για τους οινόφιλους που θα τους επισκεφτούν, αλλά έχουν κανονίσει και ειδικές τιμές στα γύρω ξενοδοχεία για όσους έχουν σκοπό να διανυκτερεύσουν.
- Για όσους δεν θέλουν να απομακρυνθούν από την Αττική, έχω μία νέα πρόταση: Το Μικρο-οινοποιείο Μυλωνά στην Κερατέα, στο οποίο οι νέοι άνθρωποι που το "τρέχουν" βλέπουν το Σαββατιανό και πολλές άλλες Ελληνικές και ξένες ποικιλίες με "φρέσκο" μάτι.
- Στη Θεσσαλονίκη ο Θανάσης και ο Γιώργος Αρβανιτίδης θα προσφέρουν, μαζί με τις οινικές δραστηριότητες στο ομώνυμο κτήμα τους στον Ασκό, σεμινάριο πάνω στο ελαιόλαδο, καθώς και δοκιμή του πειραματικού ελαιολάδου δικής τους παραγωγής.
- Πιο κοντά στη Συμπρωτεύουσα, στο Κτήμα Γεροβασιλείου στην Επανομή, θα διοργανωθεί ειδική γευσιγνωσία που θα ταιριάξει τα κρασιά του Κτήματος με αυθεντικές γεύσεις της Επανομής που θα ετοιμάσουν μαγείρισσες από την περιοχή, οι οποίες θα "επιστρατευτούν" ειδικά για την περίπτωση.
- Τέλος, για το Κτήμα Κυρ-Γιάννη στη Νάουσα δεν χρειάζεται να σας τα πω εγώ, παρακολουθήστε το όμορφο βιντεάκι παρακάτω...

Εμείς αυτή τη φορά θα πρωτοτυπήσουμε και θα κατευθυνθούμε στην Κεντρική Ελλάδα και να επισκεφτούμε ανερχόμενα οινοποιεία που παράγουν εκλεκτά κρασιά που ήδη συζητιούνται πολύ στους κύκλους των οινοφίλων. Εντυπώσεις, σημειώσεις και φωτογραφικό υλικό αμέσως μετά!...

Σε λίγες ημέρες θα βρίσκομαι στην Πορτογαλία. Εκεί θα λάβει χώρα φέτος ο Διεθνής Διαγωνισμός Οίνου Concours Mondial de Bruxelles, στον οποίο έχω την τιμή να είμαι για άλλη μια χρονιά κριτής. Ετοιμάζω λοιπόν βαλίτσες και όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό, γιατί, σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση που έχω, η φετινή διοργάνωση αναμένεται ακόμα πιο συναρπαστική!

Αυτό οφείλειται σε δύο κυρίως παράγοντες: στο μέρος όπου ο Διαγωνισμός θα λάβει χώρα, αλλά και στο αναπάντεχο ρεκόρ συμμετοχών που "κατεβαίνουν" σε αυτόν. Διαβάζω την τελευταία επικοινωνία των διοργανωτών, που λέει ότι ο τελικός αριθμός δειγμάτων είναι 8.397, από παραπάνω από πενήντα χώρες του παλαιού και του νέου οινικού κόσμου. Οι χώρες με τις περισσότερες συμμετοχές είναι η Γαλλία (2,541), η Ισπανία (1,549), η Ιταλία (993), η Πορτογαλία (925), η Χιλή (447), η Νότια Αφρική (248) και η Ελβετία (203). Η Ελλάδα παραδοσιακά δίνει το παρών στο Concours Mondial de Bruxelles. Αυτή τη στιγμή δεν ξέρω ακριβώς πόσα δείγματα έχουν στείλει τα οινοποιεία μας. Ελπίζω να είναι αρκετά, αν και φοβάμαι ότι η κρίση έχει - αναπόφευκτα - χτυπήσει την ψυχολογία, και κατ' επέκταση την εξωστρέφειά μας.

Η χώρα που φιλοξενεί τον Διαγωνισμό αλλάζει κάθε χρόνο. Λόγω του τεράστιου ενδιαφέροντος που το Concours Mondial de Bruxelles συγκεντρώνει από όλο τον οινικό κόσμο, η διεκδίκηση της φιλοξενίας του είναι μεγάλη υπόθεση, γιατί θεωρείται διοργάνωση που δίνει κύρος, λάμψη και δημοσιότητα στην πόλη όπου θα λάβει χώρα και στα κρασιά της. Συνήθως μάλιστα οι πόλεις που κατεβάζουν τις πιο δυναμικές υποψηφιότητες είναι εκείνες που δεν είναι ήδη τόσο διάσημες για το κρασί τους, και βλέπουν τον διαγωνισμό ως μία χρυσή ευκαιρία και ένα δυνατό εργαλείο marketing και επικοινωνίας. Με αυτό το σκεπτικό πέρυσι ο Διαγωνισμός έλαβε χώρα στο Λουξεμβούργο, όπως ίσως κάποιοι από εσάς να θυμάστε, όπου για πρώτη φορά πολλοί επαγγελματίες του κρασιού από όλο τον κόσμο (εμού συμπεριλαμβανομένου) μάθαμε για τα κρασιά της χώρας αυτής, τα δοκιμάσαμε, γνωρίσαμε οινοποιούς, επισκεφτήκαμε κτήματα και, εν τέλει, μεταφέραμε τη γνώση αυτή πίσω στη χώρα μας και στα κοινά που μας ακολουθούν.

Φέτος λοιπόν ο διαγωνισμός γίνεται στην Πορτογαλία - όχι όμως στην πόλη του Porto ή μέσα στην γνωστή αμπελο-οινική ζώνη του Douro (όπως ίσως θα περίμενε κανείς), αλλά στην πόλη του Guimarães, που βρίσκεται λίγο πιο Βόρεια και πιο κοντά στα σύνορα με την Ισπανία. Κι αν αναρωτιέστε τι το οινικό έχει να επιδείξει η συγκεκριμένη πόλη, θα σας πληροφορήσω ότι βρίσκεται στο επίκεντρο της ζώνης του Vinho Verde, τα κρασιά της οποίας αποτελούν σημαντικά εξαγωγικά προϊόντα για τους Πορτογάλους, που τα στηρίζουν με πολύ δυνατές καμπάνιες marketing σε μεγάλες αγορές του κόσμου. Αξίζει δε να σας πω ότι, στο πλαίσιο της ανακήρυξής της ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2012, οι αρχές της πόλης του Guimarães έβαλαν ευθύς αμέσως τα κρασιά του Vinho Verde στο επίκεντρο του προγράμματος των πολιτιστικών δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων, για να τα βοηθήσουν και μέσα από αυτή την μοναδική ευκαιρία δημοσιότητας και προβολής.

Έχω δοκιμάσει κάμποσα κρασιά του Vinho Verde - κάποια τα βρήκα αδιάφορα, ενώ άλλα τα βρήκα, αν μη τι άλλο, ευχάριστα. Όπως πάντα, όμως, έχω ανοιχτό μυαλό και είμαι διατεθειμένος - και έτοιμος - να γνωρίσω πολλά ενδιαφέροντα και καινούρια πράγματα. Στο ίδιο ταξίδι, μάλιστα, θα επισκεφτώ και ένα από τα μεγαλύτερα (αν όχι το μεγαλύτερο) εργοστάσια παραγωγής φελλού, κάτι που περιμένω με μεγάλη λαχτάρα. Πάνω απ' όλα όμως, ανυπομονώ να φύγω γιατί θέλω να ξαναδώ αγαπημένους μου φίλους και συναδέλφους από τη Γαλλία, τη Ρωσία, την Ολλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία και, βέβαια, να δοκιμάσω πολλά και καινούρια κρασιά από διάφορες γωνιές του παγκόσμιου αμπελώνα.

Εννοείται βέβαια πως ό,τι καινούριο βρω (και) στο ταξίδι μου αυτό, θα είστε οι πρώτοι με τους οποίους θα το μοιραστώ!...

 

Την επιρροή των social media σε θέματα lifestyle, προϊόντων, συνηθειών και βέβαια σε οτιδήποτε σχετικό με το αλκοόλ, την έχουμε πλέον καταλάβει όλοι. Το γεγονός ότι τα social media είναι εξαιρετικά διαδεδομένα στα μικρά παιδιά και ότι πλέον παίζουν άμεσο ρόλο στην καθημερινή τους ζωή και στην κοινωνικοποίησή τους, είναι επίσης γνωστό. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι, εκεί που συναντιούνται αυτά τα δύο φαινόμενα "μυρίζει μπαρούτι". Γι αυτό και οι εταιρείες στον κλάδο των αλκοολούχων ποτών παίρνουν τα μέτρα τους εσπευσμένα.

Συγκεκριμένα, με την αρωγή - ίσως και με την πίεση - των κλαδικών τους οργάνων αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι εταιρείες - που δίνουν εδώ και καιρό ολοένα και περισσότερη επικοινωνιακή προτεραιρότητα στα social media - προχωρούν στη λήψη μέτρων για την προστασία των ανηλίκων από την έκθεση σε οποιαδήποτε επικοινωνία που προάγει την κατανάλωση αλκοόλ. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα σύμφωνο αυτοδέσμευσης, στο οποίο συμμετέχουν ορισμένες από τις μεγαλύτερες εταιρείες του παγκόσμιου κλάδου των αλκοολούχων ποτών, και συγκεκριμένα οι AB InBev, Bacardi, Brown-Forman, Carlsberg, Diageo, Heineken, Pernod Ricard και SAB Miller, σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς, όπως οι World Federation of Advertisers (WFA) και European Alcohol Health Forum (EAHF).

Οι όποιοι κανονισμοί που ισχύουν ως τώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αόριστοι και οδηγούν σε σπασμωδικές λύσεις, ειδικά σε ό,τι αφορά στα social media. Το νέο "Σύμφωνο Υπεύθυνου Μάρκετινγκ" που προωθεί αυτή η τελευταία πρωτοβουλία στηρίζεται σε 3 βασικά μέτρα, τα οποία είναι:

1. Να γίνεται έλεγχος της ηλικίας του επισκέπτη/χρήστη μίας σελίδας social media όπου γίνεται διαφήμιση/προώθηση αλκοολούχων προϊόντων, ώστε να αποφευχθεί η ανεξέλεγκτη έκθεσή του σε αυτήν

2. Να τεθεί ένα κοινό δημογραφικό standard στην επικοινωνία αλκοολούχων προϊόντων και, συγκεκριμένα, η όποια διαφήμιση να γίνεται σε σελίδες το 70% του κοινού των οποίων είναι ενήλικο

3. Η επικοινωνία να βασίζεται σε περιεχόμενο που απευθύνεται κυρίως σε ενήλικα κοινά, ελαχιστοποιώντας την ελκυστικότητά του προς τους ανήλικους

Η Μεγάλη Βρετανία, χώρα στην οποία το πρόβλημα της ανεξέλεγκτης κατανάλωσης αλκοόλ από ανήλικους και έφηβους είναι έντονο, είναι από τις πρώτες που έχει ευαισθητοποιηθεί από αυτή την ενέργεια, και σύσσωμος ο διαφημιστικός της κλάδος έχει ταχθεί υπέρ της λήψης αυτών, τουλάχιστον, των μέτρων. Το παράδειγμά της ακολουθούν πολλές ακόμα Ευρωπαϊκές χώρες, ενώ κάτι αντίστοιχο προωθείται ήδη και στις ΗΠΑ.

Βέβαια η επικοινωνία μας διδάσκει ότι, όσο πιο δυσπρόσιτο και απαγορευμένο είναι κάτι, τόσο πιο ελκυστικό μπορεί να γίνει σε κάποιες ομάδες κοινών, και ιδίως σε αυτές των μικρότερων ηλικιών. Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να γίνει, όμως, σε αυτή τη φάση. Και στα social media, λοιπόν, όπου υπάρχει αλκοόλ επιβάλλεται σύνεση και υπευθυνότητα.

 

Τη Μεγάλη Δευτέρα έγινε στην Αθήνα η πρώτη παρουσίαση του Διαγωνισμού Balkans International Wine Competition. Όπως το όνομα "προδίδει" από μόνο του, ο Διαγωνισμός αφορά στα κρασιά της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων, η οποία είναι μία από τις πιο ξεχωριστές - και ταυτόχρονα λιγότερο διάσημες - ζώνες στον παγκόσμιο οινικό χάρτη. Ο Διαγωνισμός είναι ανοικτός σε όλες τις οινοπαραγωγικές χώρες των Βαλκανίων, από τη Σλοβενία και τη Ρουμανία, μέχρι την Τουρκία, την Κύπρο και τη Μολδαβία, ενώ η Ελλάδα και η Βουλγαρία έχουν έναν κεντρικό ρόλο στην διοργάνωσή του.

Ο Διαγωνισμός Balkans International Wine Competition θα λάβει χώρα στη Σόφια, από τις 14 έως τις 17 Ιουνίου. Στόχος του δεν είναι να αντιπαραθέσει και να συγκρίνει τα κρασιά των Βαλκανίων μεταξύ τους, αλλά να αναδείξει τη συλλογική ταυτότητα και δύναμή τους στον έξω κόσμο - δύναμη που είναι κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητη, καθώς όλες μαζί οι Βαλκανικές χώρες παράγουν 1.8 εκατομμύρια τόνους κρασιού, καταλαμβάνοντας έτσι την 5η θέση στις οινοπαραγωγικές δυνάμεις του κόσμου, πίσω από την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι σε μια εποχή δύσκολη και γεμάτη ανακατατάξεις στον οινικό κλάδο διεθνώς, όπως η σημερινή, είναι κρίμα τέτοιες δυνατότητες να μένουν αναξιοποίητες.

Η πρωτοβουλία για τη διοργάνωση του Balkans International Wine Competition ανήκει στην οργανωτική του επιτροπή, πρόεδρος της οποίας είναι ο Κωνσταντίνος Λαζαράκης MW και διευθύνουσα σύμβουλος η Galina Niforou. Η Σόφια επιλέχτηκε ως πόλη που θα φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό για πρακτικούς λόγους, καθώς βρίσκεται σε κομβικό σημείο για τους συμμετέχοντες από όλες τις χώρες των Βαλκανίων. Δεν αποκλείεται όμως, στο μέλλον, ο Διαγωνισμός να "ταξιδεύει" και εκτός Βουλγαρίας, στις πρωτεύουσες και των άλλων κρατών της Βαλκανικής μας "γειτονιάς".

Στα διαδικαστικά τώρα: η κριτική επιτροπή του Διαγωνισμού θα αποτελείται από 2 ομάδες κριτών: την πρώτη θα συνθέτουν 5 ή και παραπάνω Masters of Wine, που θα έχουν και πιο καταλυτικό ρόλο στην αξιολόγηση των κρασιών, ενώ η δεύτερη θα απαρτίζεται από οινολόγους και γευσιγνώστες από όλο τον κόσμο. Ο Διαγωνισμός Balkans International Wine Competition είναι από τους λίγους διαγωνισμούς οίνου που ξέρω (μαζί με αυτόν του περιοδικού Decanter) που δεν ακολουθεί το πρότυπο αξιολόγησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Αμπέλου και Οίνου (OIV), αλλά βασίζεται στο Αυστραλέζικο σύστημα και έχει πιο ελεύθερα και λιγότερο αυστηρά δομημένα κριτήρια. Παράλληλα με τις εργασίες του Διαγωνισμού, θα διεξάγονται στον ίδιο χώρο και ομιλίες, παρουσιάσεις, σεμινάρια από ειδικούς διεθνούς κύρους, καθώς και ένα μεγάλο φεστιβάλ κρασιού για να γνωρίσει το ευρύ κοινό τα κρασιά των Βαλκανίων.

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του διαγωνισμού, που έγινε στη σχολή οινικής εκπαίδευσης WSPC στο Φάληρο, δοκιμάσαμε και ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα από κρασιά από τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, και τα αξιολογήσαμε με βάση τη μεθοδολογία που θα ακολουθηθεί στον Διαγωνισμό. Το πιο βασικό (και ενδιαφέρον) αποτέλεσμα αυτής της άσκησης ήταν ότι συνειδητοποιήσαμε (για άλλη μια φορά) την ποιότητα των ερυθρών κρασιών της Βουλγαρίας, ορισμένα από τα οποία είναι πραγματικά εντυπωσιακά!

Για τους οινοποιούς που ενδιαφέρονται να λάβουν μέρος στον Διαγωνισμό, η καταληκτική ημερομηνία για να δηλώσουν συμμετοχή, να στείλουν δείγματα κλπ είναι η 31 Μαΐου. Για περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό σχετικά με τον Διαγωνισμό Balkans International Wine Competition υπάρχει επίσημη ιστοσελίδα, στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.balkanswine.eu/en/.

Πόσες φορές δεν τα έχουμε όλοι βάλει με το Δημόσιο; Ότι σκοτώνει κάθε πρωτοβουλία, ότι είναι σκέτη γραφειοκρατία, ότι είναι ένα αχανές τέλμα που μόνο τρώει λεφτά, και τόσα άλλα... Κι όμως, υπάρχουν (λίγες δυστυχώς) εξαιρέσεις που μας δείχνουν ότι τα πάντα είναι θέμα ανθρώπων, και ότι κάποιοι αντιστέκονται, δεν πέφτουν αμαχητί στη μαύρη τρύπα του συστήματος και παράγουν έργο. Αφορμή γι αυτό που λέω, το πρόσφατο, τελευταίο ταξίδι μου στη Βόρεια Ελλάδα.

Το ταξίδι, νομίζω σας το είχα πει, διοργανώθηκε από τον ΕΟΤ Δυτικής Μακεδονίας, με στόχο να γνωρίσει τις τουριστικές ομορφιές της περιοχής στους Έλληνες τουριστικούς πράκτορες. Πράγματι, οι συμμετέχοντες ήταν ιδιοκτήτες και ανώτερα στελέχη τουριστικών πρακτορείων από τη Θεσσαλονίκη, την Κέρκυρα και την Κρήτη, και εγώ - στο ρόλο που είχαν κάποτε οι χρονογράφοι που συμμετείχαν στις μεγάλες πολεμικές εκστρατείες ή τις σημαντικές αποστολές εξερεύνησης άγνωστων περιοχών του πλανήτη!

Η ομάδα του ΕΟΤ, που έχει έδρα την Κοζάνη, ήταν συνέχεια μαζί μας - τα μέλη της θυσίασαν το Σαββατοκύριακο και τις ελεύθερες ώρες που είχαν για τις οικογένειές τους, προκειμένου το ταξίδι να επιτύχει το σκοπό του. Μας συνόδευσαν στα καταλύματα και τα αξιοθέατα που επισκεφτήκαμε, κανόνισαν συναντήσεις και έστησαν μια ολόκληρη ημερίδα για να ενημερωθούν τόσο οι τουριστικοί πράκτορες όσο και οι επιχειρηματίες των κλάδων της φιλοξενίας και της εστίασης στην περιοχή. Και να σας πω και το καλύτερο; Το μεγαλύτερο (αν όχι όλο) μέρος του κόστους του ταξιδιού αυτού καλύφθηκε από χορηγίες εις είδος των ξενοδόχων, των εστιατόρων, ακόμα και των ιδιοκτητών των πούλμαν που είχαν αναλάβει τις μετακινήσεις μας καθόλη την διάρκεια του ταξιδιού (το κόστος της μετάβασής μας μέχρι την Κοζάνη ήταν δικό μας). Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι του ΕΟΤ, αντί να μπουν σε ατέρμονες γραφειοκρατικές διαδικασίες για να βρεθούν (αν υπήρχαν) τα κρατικά κονδύλια για ένα τέτοιο ταξίδι, "έβαλαν στο παιχνίδι" την ιδιωτική πρωτοβουλία και μαζί πέτυχαν τον στόχο τους. Γιατί τον πέτυχαν: Οι τουριστικοί πράκτορες έφυγαν ενθουσιασμένοι από την Δυτική Μακεδονία, όπου είδαν πανέμορφα - και όχι πολύ ευρέως γνωστά - μέρη, τα οποία και θα συμπεριλάβουν στα άμεσα σχέδιά τους.

Να σας πω τι έμαθα εγώ από όλο αυτό το ταξίδι; Πρώτα απ' όλα, ότι τα μεγάλα τουριστικά γραφεία, που αντιλαμβάνονται τον ανταγωνισμό από το internet και το γεγονός ότι σήμερα βρίσκεις τα πάντα και σε πολύ καλές τιμές από τον υπολογιστή σου με μερικά "κλικ", πλέον δεν προσπαθούν να είναι ανταγωνιστικά σε επίπεδο τιμής, αλλά σε επίπεδο υπηρεσιών, συμβουλών, δημιουργικότητας και, γενικότερα, προστιθέμενης αξίας. Επίσης, ότι ο θεματικός τουρισμός - του οποίου είμαι υπέρμαχος και φανατικός "ευαγγελιστής" - έχει πτυχές που δεν γνώριζα, και οι οποίες αποτελούν πηγές εισοδήματος και ανάπτυξης, καθώς μπορούν να προσελκύσουν μεγάλο αριθμό τουριστών τόσο από την Ελλάδα, όσο και από το εξωτερικό - βασικά παραδείγματα αυτών, ο σχολικός/μαθητικός/φοιτητικός, αλλά και ο θρησκευτικός τουρισμός. Ειδικά ο τελευταίος, άσχετα με το αν και τι πιστεύει κανείς, αποτελεί χρυσή ευκαιρία με τεράστιες δυνατότητες για μια χώρα με χιλιάδες ιστορικές εκκλησίες, μοναστήρια και τόσα άλλα σημαντικά θρησκευτικά μνημεία και αξιοθέατα, όπως η Ελλάδα.

Στο δε "μέτωπο" του οινο-γαστρονομικού τουρισμού, που αποτελεί προσωπικό (και επαγγελματικό) μου πάθος, η πρώτη ύλη σίγουρα υπάρχει, και σε πολλές περιπτώσεις είναι μοναδική σε παγκόσμιο επίπεδο, ακόμα λείπει όμως η γνώση, η κουλτούρα και η ωριμότητα που απαιτείται για να κοιτάξουμε μπροστά και να θυσιάσουμε λίγο από το - έτσι κι αλλιώς, πλέον, ελάχιστο - βραχυπρόθεσμο κέρδος, προκειμένου να θέσουμε γερά θεμέλια για το μέλλον. Εγώ πάντως θα συνεχίσω να "οργώνω" την Ελλάδα και να εξηγώ, χρησιμοποιώντας παραδείγματα και best practices από το εξωτερικό, γιατί σε προορισμούς που παίρνουν σοβαρά τον οινο-γαστρονομικό τουρισμό δεν νοείται πρωινό ξενοδοχείου με βούτυρο Lurpak (στην καλύτερη περίπτωση) σε μεριδούλες, πορτοκαλάδα σε σκόνη που αραιώνεται σε νερό και άλλα τέτοια "εγκλήματα", ούτε κατάλογος ταβέρνας/εστιατορίου με σνίτσελ με πατάτες τηγανητές, σαλάτα με ρόκα, παρμεζάνα και λιαστή ντομάτα και πανακότα για επιδόρπιο!

Αυτό το κλισέ που ακούγεται τελευταία, ότι "Ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία", είναι μεν τραβηγμένο, αλλά δεν απέχει πολύ από την αλήθεια. Βαρια βιομηχανία ή όχι, ο τουρισμός είναι ένας από τους τελευταίους κλάδους που μας έχουν απομείνει για να είμαστε ανταγωνιστικοί και να προσφέρουμε ένα προϊόν μοναδικό και ασύγκριτο. Όχι όμως (μόνο) στο γνωστό μοντέλο "λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ' αγόρι μου", γιατί εκεί πλέον έχουμε χάσει μέσα από τα χέρια μας το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και σε επίπεδο υπηρεσιών (τι είναι αυτό;...) και σίγουρα σε επίπεδο τιμών. Γι αυτό και η θεματική ανάπτυξη του τουριστικού μας προϊόντος, εφόσον σχεδιαστεί στρατηγικά και υλοποιηθεί σωστά, είναι μονόδρομος, αλλά μπορεί να είναι και σωτηρία.

Η χώρα μας έχει πολλές, μοναδικές ομορφιές - φυσικές, πολιτιστικές, γαστρονομικές και πάει λέγοντας. Εμείς, δυστυχώς, όλες αυτές τις παίρνουμε, τις περισσότερες φορές, ως δεδομένες, ενώ τις υπόλοιπες φορές απλά βαριόμαστε, φοβόμαστε ή και ντρεπόμαστε να τις δείξουμε παραέξω. Πλέον, όμως, αυτό δεν είναι ζήτημα επιλογής, δεν είναι πολυτέλεια. Γιατί οι ανταγωνιστές μας - και κάθε μέρα εμφανίζονται και καινούριοι - κάνουν ακριβώς το αντίθετο από εμάς. Κάνουν δηλαδή αυτό που πρέπει, αναδεικνύουν τις δικές τους τουριστικές "χάρες", και το κάνουν με επαγγελματισμό, στρατηγικό σχεδιασμό και συνέπεια. Και στη δύσκολη παγκόσμια αγορά, κάθε τους επιτυχία είναι εις βάρος μας.

Επιστρέφοντας, λίγο πριν το τέλος, στη Δυτική Μακεδονία και την "δαιμόνια" ομάδα των ανθρώπων του ΕΟΤ εκεί, πρέπει να σας πω ότι κάτι συζητάμε ήδη για την ανάδειξη του μεγάλου οινο-γαστρονομικού πλούτου που η ευρύτερη περιοχή κρύβει, μέσα από προϊόντα, γεύσεις και γαστρονομικές παραδόσεις που έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον! Μείνετε συντονισμένοι...

Δεν ξέρω αν από την πολλή ποδηλασία παρα-πήρε το μυαλό μου αέρα, ή μπερδεύτηκα επειδή κυκλοφόρησε λίγο νωρίτερα από το προγραμματισμένο, το γεγονός πάντως είναι ότι από χτες, Τετάρτη 4 Απριλίου, ο Οινοχόος της Άνοιξης βρίσκεται στα περίπτερα και ξέχασα να σας το πω εγκαίρως! Μην αγχώνεστε όμως, θα βρίσκεται εκεί μέχρις εξαντλήσεως όλου του τιράζ, οπότε έχετε όλο το χρόνο να τον προμηθευτείτε και να τον απολαύσετε κατά τη διάρκεια των Πασχαλινών σας διακοπών.

Όπως είναι αναμενόμενο, το τεύχος είναι αφιερωμένο στο Πάσχα και την Άνοιξη, οπότε τόσο η θεματολογία του, όσο και οι συνταγές, οι επιλογές, αλλά και το όλο στυλ του είναι προσαρμοσμένα ανάλογα. Λευκά και ροζέ κρασιά, μεζέδες φτιαγμένοι με τα υλικά της εποχής, καθώς και ιδέες για το Πασχαλινό τραπέζι παρελαύνουν από τις σελίδες του και προκαλούν όλες μας τις αισθήσεις. Και η γευσιγνωσία που κάναμε όλη μαζί η ομάδα δοκιμών του περιοδικού έχει πλέον λευκό χρώμα, και αφορά στα βαρελάτα Chardonnay της αγοράς, τα οποία δοκιμάσαμε και αξιολογήσαμε για εσάς.

Εγώ συμμετέχω σε αυτό το τεύχος με κάμποσα και αγαπημένα θέματα. Συγκεκριμένα, μπορείτε να διαβάσετε τις σημειώσεις μου από την κάθετη δοκιμή που έκανα σε όλες τις (7) εσοδείες της ετικέτας Όβηλος Ερυθρός από το Κτήμα Βιβλία Χώρα, να γνωρίσετε μαζί μου την ιστορία, τους ανθρώπους και τα κρασιά του Κτήματος Χρυσοχόου στη Νάουσα, αλλά και να ταξιδέψετε παρέα μου στην λατρεμένη μου Καταλονία, μέσα από το περιεκτικό αφιέρωμά μου στην μαγική αυτή περιοχή. Και στο τεύχος αυτό συνεχίζεται η τακτική μου ενότητα "Περί Οίνου", παρότι ο Δαίμων του Τυπογραφείου έκανε τη... ζαβολιά του και αποφάσισε αυτή τη φορά να την υπογράψει ο συνάδελφος Σίμος Γεωργόπουλος!... Το θέμα μου είναι το βιδωτό πώμα, ενώ στο επόμενο τεύχος σκοπεύω να ασχοληθώ με τον φυσικό φελλό, με ανταπόκριση από το μεγαλύτερο εργοστάσιο κατασκευής φελλών για μπουκάλια κρασιού στην Πορτογαλία!

Αυτά και άλλα πολλά, στις σελίδες του Οινοχόου που κυκλοφορεί. Καλή ανάγνωση!...