Ένα ασυνήθιστο happening έλαβε χώρα τον Ιούλιο στο Παρίσι, και συγκεκριμένα στο Centre Pompidou. Μπροστά στα μάτια των ανυποψίαστων επισκεπτών του γνωστού Κέντρου Τεχνών ξετυλίχτηκε ένα ζωντανό έργο τέχνης (Human Life Installation) με οινοκεντρικό χαρακτήρα.

"Δράστις" ήταν η Γαλλίδα καλλιτέχνις Catherine Baÿ, η οποία έστησε το ζωντανό αυτό έργο τέχνης, στο οποίο πρωταγωνιστούσαν μία ομάδα από ηθοποιούς ντυμένες με στολή Χιονάτης, σε ρόλο επαγγελματιών δοκιμαστών κρασιού. Το έργο τέχνης συμπλήρωναν άνδρες ηθοποιοί ντυμένοι ως σερβιτόροι-σομελιέ, οι οποίοι επιμελούνταν της δοκιμής. Στην όλη διαδικασία συμμετείχε και η γνωστή Γαλλίδα σομελιέ Linda Grabe, η οποία ολοκλήρωνε την εμπειρία κάνοντας τη δική της αφήγηση σχετικά με τη δοκιμή κρασιού από την οπτική γωνία μίας γυναίκας.

Η Catherine Baÿ έχει μία αδυναμία στη Χιονάτη και την χρησιμοποιεί σταθερά ως το theme των δημιουργημάτων της, και συνήθως για να διακωμωδεί πράγματα και καταστάσεις. Στην περίπτωση της δοκιμής κρασιού ο τόνος δεν ήταν ειρωνικός ή αρνητικός, απλά οι ηθοποιοί που συμμετείχαν (που ήταν στην πλειονότητά τους κωμικοί και χορευτές) αναπαρίσταναν με υπερβολικές χειρονομίες και εκφράσεις (δεν μιλούσαν καθόλου) την διαδικασία της δοκιμής του κρασιού. Δηλαδή άλλες φορές έδειχναν ενθουσιασμένοι με το κρασί που δοκίμασαν, άλλες φορές αντιδρούσαν με αηδία, ενώ και κάποιες παρίσταναν απλά τους μεθυσμένους. Οι θεατές έπρεπε να παρακολουθούν από απάσταση, ωστόσο είχαν την ευκαιρία να τριγυρίζουν και να παρατηρούν το έργο από κάθε πλευρά του, για να μπουν ακόμα πιο άμεσα στην καρδιά της εμπειρίας που η καλλιτέχνις εμπνεύστηκε. Οι γενικές εντυπώσεις τους πάντως ήταν κάτι παραπάνω από θετικές.



Μου αρέσει που κάποιος σκέφτηκε έναν τόσο πρωτότυπο τρόπο να συνδυάσει τη μοντέρνα τέχνη με το κρασί. Ως τώρα είχαμε συνηθίσει πιο συμβατικές εμπνεύσεις, όπως εκθέσεις έργων τέχνης με συνοδεία κρασιού, κλπ. Νομίζω ότι αυτή η εκδήλωση μπορεί να δώσει πολλές και καλές ιδέες και στους δικούς μας οινόφιλους καλλιτέχνες - ή αντίστοιχα στους ανθρώπους του κρασιού που έχουν καλλιτεχνικές ανησυχίες - δεν συμφωνείτε;



Το συγκεκριμένο θέμα το διάβασα στο βραβευμένο wine blog Wine Terroirs, και το δανείστηκα (με την άδειά του) από τον δημιουργό του, τον Γάλλο συγγραφέα και φωτο-ρεπόρτερ οίνου Bertrand Celce, ο οποίος ήταν παρών. Αν δείτε στα παραπάνω galleries μερικές από τις πολύ ζωντανές φωτογραφίες που τράβηξε ο Bertrand, νομίζω πως θα συμφωνήσετε ότι η όλη διοργάνωση πρέπει να ήταν πραγματικά διαφορετική, ανατρεπτική και ενδιαφέρουσα!...

Νομίζω ότι, αν δεν έχουν επιστρέψει όλοι από τις διακοπές, οι τελευταίοι είναι ήδη καθ' οδόν. Αρκετά είναι και τα εστιατόρια που επιστρέφουν δυναμικά στη νέα σεζόν, και μάλιστα με νέα μενού και νέες τιμές.

Σας ενημερώνω λοιπόν ότι το Abreuvoir, το κλασικό Κολωνακιώτικο στέκι, ξανάνοιξε και περιμένει τους (πάμπολλους) φίλους του με ειδικές προσφορές. Πρώτη και καλύτερη, το νέο lunch menu σε σπέσιαλ τιμή. Συγκεκριμένα, προσφέρει μεσημεριανό τριών πιάτων με πολλές επιλογές από γνωστά και καινούρια εκλεκτά πιάτα της κουζίνας του, στην ειδική τιμή των €30 κατ' άτομο.

Επιπλέον, διαθέτει και ανανεωμένη λίστα κρασιών με αισθητά μειωμένες τιμές. Όπως έχω ξαναγράψει, τόσο οι τιμές όσο και η μεγάλη και εξαιρετική γκάμα της λίστας οφείλονται στις ειδικές σχέσεις του ιδιοκτήτη του Abreuvoir, του Σπύρου Κώτση, με προμηθευτές και οινοποιούς στην Ελλάδα και τη Γαλλία, και τις πολλές απευθείας εισαγωγές του. Με τον τρόπο του, ο Σπύρος έχει φτιάξει μία υποδειγματική λίστα που καλύπτει στην εντέλεια τις λεπτές γεύσεις της φημισμένης κουζίνας του Abreuvoir, με πραγματικά διαμάντια από τον Ελληνικό και τον Γαλλικό αμπελώνα σε σωστές τιμές.

Καλωσορίζω την πρωτοβουλία αυτή του Abreuvoir και θέλω να δω κι άλλες, ανάλογες, καθώς μόνο καλό μπορούν να κάνουν στην εστίαση στις μέρες που ζούμε.

Στο μεταξύ το Abreuvoir το βρίσκουμε στο Κολωνάκι (Ξενοκράτους 51 / 210-7229106) και στο internet, στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.abreuvoir.gr. Αν θέλετε να μελετήσετε το νέο lunch menu, μπορείτε να το κατεβάσετε παρακάτω:

Πριν διαβάσω τις Κυριακάτικες εφημερίδες "ξεφορτώνομαι" (κλασικά) τα ενοχλητικά ένθετα διαφημιστικά που όλες περιέχουν. Έτσι ξεκίνησα να κάνω και σήμερα, αλλά κοντοστάθηκα όταν το μάτι μου έπεσε σε φυλλάδιο με προσφορές μεγάλου εκπτωτικού σούπερ μάρκετ, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονταν και 2 προσφορές σε κρασιά. Είδα λοιπόν ότι επρόκειτο για μία λευκή και μία ερυθρή ετικέτα - και οι δύο με την ένδειξη "Μακεδονικός Τοπικός Οίνος" - που προσφέρονται αυτή την εβδομάδα με έκπτωση 32% - έτσι, από την αρχική τιμή των €2,19 θα πωλούνται προς €1,49 η φιάλη!

Ακούω πολύ κόσμο συχνά να παραπονιέται για τις τιμές των Ελληνικών κρασιών, και κάτι φαινόμενα σαν κι αυτό που σας περιέγραψα παραπάνω στρεβλώνουν την πραγματικότητα ακόμα περισσότερο. Το ύψος της μέσης τιμής του Ελληνικού κρασιού αιτιολογείται εύκολα και βάσει του κόστους παραγωγής, κτήσης γης, κλπ, αλλά και σε σχέση με την ποιότητά του. Εγώ όμως δεν θέλω να ξεκινήσουμε αυτή την κουβέντα τώρα. Επειδή όμως εξοργίζομαι όταν βλέπω κρασιά να πωλούνται σε "σκοτωμένες" τιμές, δίπλα σε τρόφιμα και άλλα καταναλωτικά αγαθά τα οποία - λόγω της απροσδιόριστης προέλευσης και ποιότητάς τους - είναι πάμφθηνα, δράττομαι της ευκαιρίας να σας μιλήσω για το κόστος παραγωγής του κρασιού.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: το βασικό κόστος ενός μέσου κρασιού είναι - κατ' ελάχιστον - ένα ευρώ. Αυτό καλύπτει τη φιάλη, το φελλό, την ετικέτα και το καψύλι. Αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι για κάθε φιάλη απαιτούνται κοντά στα 2 κιλά σταφύλι, το οποίο κοστίζει κάπου ανάμεσα στα 70 λεπτά και το ένα ευρώ ανά κιλό, τότε αμέσως-αμέσως έχουμε φτάσει στα 2 ευρώ και σαράντα λεπτά μίνιμουμ. Αυτά για λευκό ή φρέσκο κρασί. Γιατί αν πρόκειται για ερυθρό κρασί που ωριμάζει σε βαρέλι πρέπει να υπολογίσουμε και το (διόλου ευκαταφρόνητο) κόστος ενός Γαλλικού δρύινου βαρελιού, το οποίο θα επιβαρύνει το κρασί μας (αφού κάνουμε τους απαραίτητους επιμερισμούς στις φιάλες που θα περάσουν από αυτό σε 3 διαδοχικές χρήσεις) κατά 40 λεπτά ακόμα, κι έτσι φτάνουμε αισίως στα 2 ευρώ και 80 λεπτά. Και βέβαια στο κόστος αυτό δεν έχουμε συμπεριλάβει ούτε τα πάγια κόστη λειτουργίας του οινοποιείου, ούτε εργατικά, ούτε μεταφορικά, ούτε φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις, και πάει λέγοντας. Εκεί είναι πλέον δύσκολο να κάνουμε κάποιον υπολογισμό, αλλά μπορούμε να φανταστούμε ότι η επιβάρυνση στο κόστος ανά φιάλη θα είναι σημαντική.

Ξέρω ότι κάποιος που μπαίνει σε αυτό το blog και με παρακολουθεί συστηματικά δύσκολα θα επέλεγε ένα κρασί από εκπτωτικό σούπερ μάρκετ λόγω της χαμηλής του τιμής και μόνο. Πολύς κόσμος, ωστόσο, δεν έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει λεπτομέρειες και είναι ανθρώπινο να παρασύρεται από τόσο φθηνές τιμές, ειδικά όταν βλέπει σε τέτοιου είδους προσφορές ακόμα και κρασιά από γνωστές ζώνες ΟΠΑΠ του Ελληνικού αμπελώνα (ναι, και τέτοια έχουν δει τα μάτια μας...)! Είναι λοιπόν καθήκον ημών των υπολοίπων να τους εξηγήσουμε απλά ποιο είναι το απολύτως μίνιμουμ κόστος μίας μέσης φιάλης κρασιού, έτσι ώστε να σκεφτούν πολύ σοβαρά τι επιπέδου ποιότητας μπορεί να είναι το εξευτελιστικά φτηνό κρασί που ένα εκπτωτικό πολυκατάστημα τους προτείνει (και από το οποίο σίγουρα θα έχει και κέρδος!)...

Για μένα αυτού του είδους οι προσφορές κάνουν τεράστια ζημιά, καθώς επηρεάζουν αρνητικά την καταναλωτική αντίληψη ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων απέναντι στο Ελληνικό κρασί, αλλά και στο κρασί γενικότερα. Και αυτή είναι μία "πολυτέλεια" που δεν την έχουμε εδώ στην Ελλάδα, και ειδικά στις μέρες που ζούμε...

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ έχω άλλο ένα λόγο να πετάξω τα ενοχλητικά ένθετα διαφημιστικά αυτού του είδους. Πάω μια βόλτα μέχρι τον κάδο της ανακύκλωσης, λοιπόν, και επιστρέφω στην αγαπημένη απόλαυση της ανάγνωσης του Κυριακάτικου τύπου...

Πολλές φορές με ρωτάτε αν είμαι υπέρ της αγοράς κρασιού στο σούπερ μάρκετ, και αυτό είναι και ένα θέμα που συζητάμε πάντα και στο Σεμινάριο Απόλαυσης του Κρασιού. Προφανώς δεν καταδικάζω τη δουλειά που κάνουν στο κρασί τα σούπερ μάρκετ - ενίοτε αγοράζω και ο ίδιος κρασιά από κάποια συγκεκριμένα - και σίγουρα ο συγκεκριμένος κλάδος αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο κομμάτι της λιανικής του κρασιού. Έχω όμως τις (σοβαρές) ενστάσεις μου, οι οποίες δεν περιορίζονται μόνο στις (συνήθως ακατάλληλες) συνθήκες συντήρησης και φύλαξης των κρασιών, και στην επιλογή της γκάμας τους, η οποία εντοπίζεται πιο πολύ στα κρασιά άμεσης κατανάλωσης, με γνώμονα κυρίως την τιμή.

Πιστεύω λοιπόν ότι το σούπερ μάρκετ απευθύνεται στον ευκαιριακό ή και τον αδιάφορο καταναλωτή κρασιού, και σίγουρα όχι στον οινόφιλο που έχει διάθεση να ψάξει, να δοκιμάσει, να πειραματιστεί, να ταξιδέψει - αν θέλετε - μέσα από το κρασί. Γιατί αυτό που λείπει περισσότερο από το σούπερ μάρκετ είναι η γνώση και ο διάλογος με τον πελάτη. Επειδή ακριβώς το κρασί στο σούπερ μάρκετ αντιμετωπίζεται ως άλλο ένα καταναλωτικό προϊόν - όπως, ας πούμε, τα απορρυπαντικά ή οι φρυγανιές - το περισσότερο στο οποίο μπορεί να βοηθήσει ο υπάλληλος του τμήματος της "κάβας" (τα εισαγωγικά είναι εσκεμμένα) είναι να δείξει στον πελάτη κατά που πέφτουν τα λευκά ή τα ροζέ, ή να του πει την τιμή ενός συγκεκριμένου κρασιού.

Αυτά στην Ελλάδα. Γιατί σε αρκετές μεγάλες χώρες του εξωτερικού τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Θεωρώ φωτεινό παράδειγμα την Αγγλία, και έχω πολλές προσωπικές εμπειρίες για να το τεκμηριώσω αυτό. Δεν μπορώ να ξεχάσω μάλιστα μία σχετικά πρόσφατη εμπειρία μου σε κατάστημα του αγαπημένου μου - και πολύ υψηλού επιπέδου - σούπερ μάρκετ Waitrose (νομίζω το έχω ξαναγράψει αυτό) όταν ζήτησα από τον υπεύθυνο της κάβας (αυτή τη φορά χωρίς εισαγωγικά) ένα Sauvignon Blanc από τη Νέα Ζηλανδία και η απάντηση που πήρα ήταν "Θέλετε μία απλή ετικέτα ή προτιμάτε μία 'single-vineyard' επιλογή;"

Και δίνω πάσα στον εαυτό μου για να μοιραστώ μαζί σας το περιεχόμενο μίας ενημέρωσης που έλαβα τις προάλλες από την Βρετανική αλυσίδα πολυκαταστημάτων Marks & Spencer. Σύμφωνα με την ανακοίνωση λοιπόν, η εταιρεία σκοπεύει να έχει έναν Σύμβουλο Οίνου σε καθένα από τα 300 μεγάλα καταστήματά της ανά την Αγγλία, γι αυτό και έχει επιδοθεί τον τελευταίο καιρό σε μπαράζ προσλήψεων έμπειρων στελεχών μέσα από τον κλάδο. Μάλιστα, κατά τον διευθυντή οίνου της εταιρείας, Andrew Bird, η σημασία της ύπαρξης τέτοιων ανθρώπων στα καταστήματα M&S είναι αντίστοιχη με αυτήν των Σομελιέ στα καλά εστιατόρια: όχι μόνο δημιουργεί σωστή ατμόσφαιρα και βελτιώνει την εμπειρία του πελάτη στο κατάστημα, αλλά και αποτελεί δυνατό εργαλείο πωλήσεων, καθώς βοηθάει τους πελάτες να βρίσκουν αυτό που θέλουν, και συνήθως να επιλέγουν το καλύτερο δυνατό με βάση τις ανάγκες, τις προτιμήσεις και τον προϋπολογισμό τους.

Αξίζει να σας πω ότι, πέρα από τις πάμπολλες καινοτομίες που έχουν επιτύχει, αλλά και τις πολύ ποιοτικές απευθείας εισαγωγές που έχουν φέρει στην Βρετανική αγορά κρασιού τα τελευταία χρόνια, τα M&S διαθέτουν και μία ευρύτατη και άκρως αξιόλογη σειρά κρασιών δικής τους ετικέτας (own label), με την οποία κατεβαίνουν τακτικά σε διαγωνισμούς και πολύ συχνά κερδίζουν!

Για να έχετε εικόνα του επιπέδου της δουλειάς που κάνουν τα M&S στο κρασί, αλλά και της έμφασης που του δίνουν, ρίξτε μια ματιά εδώ.

Ο Αύγουστος φεύγει και ο Σεπτέμβριος είναι ήδη καθ' οδόν. Πως είπατε; Τελείωσαν οι διακοπές; Μην ξανακούσω τέτοιες κουβέντες, ειδικά όταν πάρχει τουλάχιστον ένα ακόμα εορταστικό 3ήμερο άμεσα μπροστά μας, και μάλιστα οινοτουριστικό! Βάλτε λοιπόν στις ατζέντες σας το 3ήμερο Παρασκευή 3 με Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου - save the date, όπως το λέμε στα μέρη μου - γιατί ήρθαν και φέτος οι Μεγάλες Ημέρες της Νεμέας!

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος τα οινοποιεία της Νεμέας θα ανοίξουν τις πόρτες τους και θα μας περιμένουν. Όχι ότι είναι ποτέ κλειστές, όμως το συγκεκριμένο ΠΣΚ μας επιφυλάσσουν ειδικά happenings, δοκιμές, βραδιές διασκέδασης, δραστηριότητες πολιτισμού και τέχνης, και πολλές άλλες οινο-κεντρικές εκδηλώσεις.

Θα σας ενημερώνω τακτικά, μόλις λαμβάνω κι εγώ τις ανάλογες ανακοινώσεις/προσκλήσεις. Ποδαρικό στις ανακοινώσεις έκανε φέτος το Κτήμα Παλυβού, που απ' ότι βλέπω μας ετοιμάζει ένα όμορφο και πλήρες πρόγραμμα. Αυτό έχει ως εξής:

•    Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή:  Ολοήμερα σεμινάρια γευσιγνωσίας, ξεναγήσεις στον αμπελώνα & στο οινοποιείο (ώρες: 11.00πμ - 7.00μμ)
•    Σάββατο: Μουσικοχορευτική Βραδιά με το συγκρότημα encardia, ώρα έναρξης: 9.00μ.μ.
•    Κυριακή: 3 ειδικές γευσιγνωσίες θα μας ταξιδέψουν στους δρόμους του κρασιού του Κόσμου 
         α. 13:00 - Δοκιμάζουμε Chardonnay του Κόσμου
         β. 17.00 - Δοκιμάζουμε Νεμέες από όλη την περιοχή
         γ. 19:00 - Δοκιμάζουμε Syrah του Κόσμου

Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Άννα Κουμαρά, υπεύθυνη μάρκετινγκ του Κτήματος Παλυβού (27460 24190 / info@palivos.gr).

Τελικά οι wine bloggers είμαστε μπόλικοι! Ίσως όχι στην Ελλάδα (ακόμα), αλλά στην Ευρώπη και - πολύ περισσότερο - στην Αμερική και τον υπόλοιπο κόσμο το wine blogging ανθεί πραγματικά. Τα wine blogs παρέχουν άμεση, ποικίλη και πλούσια ενημέρωση, και ο κόσμος ανταποκρίνεται καθημερινά όλο και πιο πολύ, με την πίστη και την προτίμησή του. Έτσι, τα wine blogs σήμερα διεκδικούν επάξια την δική τους αναγνώριση ως Μέσα (όχι και τόσο) Μαζικής Ενημέρωσης.

Μία φορά το χρόνο οι wine bloggers συγκεντρώνονται, ανταλάσσουν απόψεις και εμπειρίες, και βέβαια τρώνε και πίνουν με την ψυχή τους! Φέτος το Συνέδριο των Ευρωπαίων Wine Bloggers (European Wine Bloggers Conference) γίνεται στην Αυστρία. Για διάφορους λόγους δεν είχα καταφέρει να παρευρεθώ στα δύο προηγούμενα, στην Ισπανία και την Πορτογαλία, αυτή τη φορά όμως έχω ήδη κλείσει εισιτήρια, ξενοδοχεία, κλπ, και δεν το χάνω με τίποτα! Το Συνέδριο θα γίνει στη Βιέννη το 3ήμερο 22 με 24 Οκτωβρίου και θα συμμετάσχουν 150 wine bloggers από 15 χώρες της Ευρώπης (αλλά όχι μόνο) - ανάμεσα σε αυτούς και η αφεντιά μου, ως εκπρόσωπος της Ελλάδας.

Οι κύριες εργασίες του Συνεδρίου θα λάβουν χώρα στο παραμυθένιο παλάτι του Schönbrunn και θα περιλαμβάνουν ομιλίες, παρουσιάσεις, εργαστήρια και δραστηριότητες δικτύωσης μεταξύ των συνέδρων, καθώς και έκθεση κρασιών από γνωστούς και λιγότερο γνωστούς Αυστριακούς παραγωγούς. Μετά τη λήξη του Συνεδριακού μέρους, το πρόγραμμα περιλαμβάνει ημερήσιες επισκέψεις στον πανέμορφο αμπελώνα του Wachau, στις όχθες του Δούναβη, αλλά και στη ζώνη του Weinviertel, την πατρίδα του γνωστού Αυστριακού λευκού κρασιού Grüner Veltliner, καθώς και μία 2ήμερη εκδρομή στο Burgenland (φωτό κάτω), την πιο διάσημη οινοπαραγωγική ζώνη της Αυστρίας. Όπως φαντάζεστε αναμένεται σούπερ ταξίδι και το περιμένω με μεγάλη λαχτάρα!

Αξίζουν συγχαρητήρια στους διοργανωτές, καθώς και στον Αυστριακό Οργανισμό Οίνου (Austrian Wine) που έκανε την πανέξυπνη κίνηση και ανέλαβε το ρόλο του μεγάλου χορηγού του Συνεδρίου, αξιοποιώντας την ευκαιρία να φέρει μία μεγάλη και σημαντική ομάδα ανθρώπων που ενημερώνουν και εκπαιδεύουν το οινόφιλο κοινό της Ευρώπης, πιο κοντά στο Αυστριακό κρασί.

Αν θέλετε να δείτε τη λίστα με τους wine bloggers που θα συμμετάσχουν στο Συνέδριο και, επ' ευκαιρία, να ανακαλύψετε ορισμένα πολύ αξιόλογα οινικά blogs από την Ευρώπη και όχι μόνο, ακολουθήστε αυτό εδώ το link.

Για άλλη μια χρονιά το Αμερικάνικο περιοδικό Wine Spectator δημοσιεύει στο τελευταίο του τεύχος (με ημερομηνία 31 Αυγούστου) τα εστιατόρια με τις κορυφαίες λίστες κρασιών στον κόσμο. Πρόκειται για την 30η χρονιά που δημοσιεύει αυτόν τον κατάλογο, ο οποίος είναι ένας δυνατός διεθνής θεσμός για τους οινόφιλους ανά τον κόσμο, και στον οποίο φέτος περιλαμβάνονται (και βραβεύονται) 3743 εστιατόρια στις ΗΠΑ και σε άλλες 60 χώρες.

Οι κριτές του περιοδικού αξιολογούν τις συμμετοχές με βάση κριτήρια όπως η ύπαρξη και η εμπειρία του Σομελιέ, οι ζώνες και οι κατηγορίες των κρασιών στα οποία δίνει έμφαση η λίστα, το βάθος και η ποικιλία της, η σχέση ποιότητας-τιμής, η χρέωση προς πελάτες που φέρνουν οι ίδιοι το κρασί τους (corkage), καθώς και το στυλ και οι τιμές του φαγητού. Η κατάταξη περιλαμβάνει 3 κατηγορίες βραβείων: 3 ποτήρια (Grand Award) έλαβαν 75 εστιατόρια, 2 ποτήρια (Best of Award of Excellence) έλαβαν 788 εστιατόρια, και 1 ποτήρι (Award of Excellence) έλαβαν 2880 εστιατόρια στον πλανήτη.

Η λίστα με τα βραβευμένα εστιατόρια έχει πολύ ενδιαφέρον. Σχεδόν σε όλες τις χώρες όπου έχω εμπειρία από εστιατόρια, τα βραβεία δόθηκαν και σε εστιατόρια όπου αυτό ήταν αναμενόμενο, αλλά και σε αρκετά... outsiders, στα οποία δεν πάει αυτόματα το μυαλό μας, γεγονός που δείχνει ότι σωστές προσπάθειες στο κρασί γίνονται ακόμα κι εκεί που δεν το περιμένει κανείς!

Η Ελλάδα δίνει το δυναμικό παρόν (και) στη φετινή λίστα με 6 εστιατόρια - τα 5 από αυτά μάλιστα έλαβαν δύο ποτήρια! Στη συντριπτική πλειονότητά τους είναι εκτός Αθηνών, και συγκεκριμένα στην Κρήτη και στα εστιατόρια των ξενοδοχείων Elounda Beach και Elounda Bay, αλλά και στη Μύκονο και το εστιατόριο Matsuhisa Mykonos.

Μοναδική και άξια βράβευση από την Αθήνα είναι το εστιατόριο Sale & Pepe στο Κολωνάκι. Για άλλη μια χρονιά η δουλειά του (εικονιζόμενου) Ivan Ottaviani επιβραβεύεται από το Wine Spectator - οι πολλοί και πιστοί φίλοι του Sale & Pepe βέβαια το ανταμείβουν με την προτίμησή τους σταθερά, καθώς γνωρίζουν ότι, πέρα από την πλούσια και πλήρη λίστα του, προσφέρει όμορφες οινο-γαστρονομικές εμπειρίες με την προσωπική υπογραφή του Ivan. Και περιμένουν το team να γυρίσει από Μύκονο για να ενημερωθούν για τις βραδιές και τις λοιπές εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει για τον επόμενο χειμώνα. Για όσους δεν γνωρίζουν, το Sale & Pepe βρίσκεται στον Λυκαβηττό (Αριστίππου 34 / 210-7234102). Συγχαρητήρια σε όλους!

Πω πω, δεν μπορώ να ηρεμήσω... Και πως να ηρεμήσω άλλωστε, όταν διαβάζω ότι "Μια νεαρή κοπέλα, οινολόγος σε γνωστό οινοποιείο του Λίγηρα, βρίσκεται σχεδόν ετοιμοθάνατη σε παραλία της Σαντορίνης. Το αυτοκινητιστικό της ατύχημα δεν μοιάζει και τόσο τυχαίο όταν αποκαλύπτεται η συμμετοχή της σε διεθνές κύκλωμα διακίνησης παράνομων διαμαντιών, που βρίσκεται στο στόχαστρο του νόμου από καιρό"!

Όχι, μην το πάρετε τοις μετρητοίς... Δεν πρόκειται για είδηση του αστυνομικού ρεπορτάζ. Σας μεταφέρω απλά μέρος της περίληψης του καινούριου βιβλίου της Μαρίας Τζίτζη "Σκοτεινό Κελάρι", που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες και είναι πολύ αξιόλογο. Πρόκειται για αστυνομικό θρίλερ που διαδραματίζεται στην Ελλάδα και τη Γαλλία. Ανάμεσα στην ίντριγκα, το μυστήριο και τη δράση, παρεμβάλλονται πτυχές οινολογίας και οινογνωσίας, δένοντας έτσι την αγάπη και τη γνώση του κρασιού με το διεθνές οργανωμένο έγκλημα σε μία έξυπνη και συναρπαστική πλοκή. Στην οινική του διάσταση μάλιστα, όπου χρησιμοποιούνται τεχνική όροι της οινολογίας εξηγούνται με υποσημειώσεις, έτσι ώστε όχι μόνο να μην μένουν κενά στον μη καταρτισμένο αναγνώστη, αλλά να παρέχεται και εκπαίδευση σε τομείς όπως η οινοποίηση, η γευσιγνωσία και το οινικό μάρκετινγκ.

Την οινολόγο Μαρία Τζίτζη την πρωτο-γνωρίσαμε συγγραφικά με το βιβλίο "Στοιχεία Οινολογίας", το οποίο έχει συγγράψει με τον επίσης οινολόγο Πάρι Κυπαρισσίου. Όπως και στο πρώτο της βιβλίο, έτσι και στο Σκοτεινό Κελάρι, η γλώσσα και το ύφος είναι εύκολα και προσιτά, έτσι ώστε να κερδίζει τον αναγνώστη ανεξαρτήτως γνώσεων ή εμπειρίας στον χώρο του κρασιού.

Ομολογώ ότι το Σκοτεινό Κελάρι περίμενε κάμποσο καιρό στη βιβλιοθήκη μου, γιατί το προόριζα για να το απολαύσω στην αυλή μου αυτά τα όμορφα και ήσυχα βραδάκια του Αυγούστου - και τι καλά που έκανα! Για τους φίλους των αστυνομικών θρίλερ αλλά και για τους οινόφιλους (πόσο μάλλον για όσους είμαστε και τα δύο) προτείνεται ανεπιφύλακτα. Κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις Εκδόσεις Τσουκάτου.

Μετά σου λένε να μην είσαι προληπτικός... Δεν μπορώ όμως να παραβλέψω το γεγονός ότι σήμερα είναι η μέρα που για πρώτη φορά παραπληροφόρησα τους αναγνώστες μου - έστω κι αν δεν το έκανα εσκεμμένα. Όπως και να έχει το πράγμα πάντως, σε πείσμα των όσων με περισσή χαρά σας είχα πει προ ημερών, ο Οινοχόος δεν κυκλοφόρησε σήμερα. Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με την ημέρα (Παρασκευή και 13, που λέγαμε...) ή με κάποιον άλλον από τους άπειρους παράγοντες που επηρεάζουν την παραγωγή και την κυκλοφορία του περιοδικού, πάντως κι εγώ από τον περιπτερά μου (και κατόπιν από τη γραμματεία της Καθημερινής) το έμαθα. Και έμαθα επίσης ότι θα κυκλοφορήσει το προσεχές Σάββατο, 21 του μηνός, τελικά. Μια βδομάδα (ακόμα) αναμονή λοιπόν, μαζί με την ταπεινή μου συγνώμη που (άθελά μου) μπορεί να έστειλα κάποιους από εσάς να ψάχνετε το περιοδικό μες στη ζέστη.

Μιλώντας για ζέστη, αυτή ήταν αφόρητη στον Άλιμο το πρωί, ακόμα και στις 9 η ώρα, όταν πήγα φιλοξενούμενος στο γύρισμα της καθημερινής πρωινής εκπομπής του ΑΝΤ1, "Elatte", με τη Ράνια Θρασκιά. Την αψήφησα επιδεικτικά, όμως, γιατί το διασκέδασα πραγματικά κι ελπίζω να το ξανακάνω σύντομα. Δεν χάνω ποτέ ευκαιρία να φέρω τον κόσμο πιο κοντά στο κρασί, και η σημερινή ήταν πρώτης τάξεως. Γιατί μπορεί να βρίσκομαι στην Αθήνα όλο τον Αύγουστο για προσωπικούς λόγους, αλλά το να μιλάω για τα κρασιά των αγαπημένων μου νησιών πλάι στο κύμα, με τη χαρισματική Ήρα Μπέσκα δίπλα μου και τους αγαπητούς συναδέλφους στο studio, δεν με "χάλασε" καθόλου!...



Και επειδή μου το ζητήσατε πολλοί, όποιος θέλει μπορεί να (ξανα)δει το σημερινό οινικό ταξίδι στα νησιά μέσω του web tv του ΑΝΤ1, που θα βρει κάνοντας κλικ σε αυτό εδώ το link. Εκεί βρίσκεται ολόκληρο το β' μέρος της σημερινής εκπομπής, με το συγκεκριμένο θέμα να παίζει ανάμεσα στις 9.07 και 9.17. Και εις άλλα με υγεία!...

Αυτή η ιδέα μου άρεσε πολύ και θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας. Πρόκειται για μία καινοτομία που έχει εισάγει εδώ και καιρό το εκλεκτό malt whisky Laphroaig (προφέρεται Λεφρόιγκ), με αποδέκτες τις χιλιάδες φίλων που έχει ανά τον κόσμο.

Το "Friends of Laphroaig", λοιπόν, είναι το club των φίλων του συγκεκριμένου ουίσκυ. Για να γίνει κανείς μέλος αρκεί να αγοράσει (τουλάχιστον) μία φιάλη, καθώς η απόδειξη αγοράς είναι μέρος της διαδικασίας εγγραφής στο club. Τα μέλη του club απολαμβάνουν μία σειρά από αρκετά συνηθισμένα προνόμια, όπως συμμετοχή σε εκδηλώσεις αλλά και σε ιντερνετικές λοταρίες και δημοπρασίες, τακτικό newsletter με νέα και ανακοινώσεις, αγορά προϊόντων σε ειδικές τιμές, συμμετοχή σε ηλεκτρονικά forum για ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών, και πάει λέγοντας. Υπάρχει όμως και κάτι που σίγουρα δεν είναι τόσο συνηθισμένο: κάθε μέλος γίνεται αυτομάτως ισόβιος ιδιοκτήτης ενός μικρού τεμαχίου γης (επιφάνειας ενός τετραγωνικού ποδιού, όπου ένα πόδι ισούται με 30 εκατοστά) από την ιδιοκτησία του αποστακτηρίου του Laphroaig στο νησί Islay. Κάθε ιδιοκτήτης μπορεί να βλέπει το συγκεκριμένο "οικοπεδάκι" του από ειδική κάμερα στην ιστοσελίδα των φίλων του Laphroaig, και βέβαια έχει δικαίωμα να την επισκεφτεί ανά πάσα στιγμή. Και όχι μόνο αυτό, αλλά σε κάθε του επίσκεψη στο αποστακτήριο δικαιούται να εισπράξει το "ενοίκιό" του: μία μεζούρα (dram) από το καλύτερο Laphroaig!

Τώρα μπορεί κάποιος να μου πει "σιγά, τι είναι 30 τετραγωνικά εκατοστά γης και μία μεζούρα ουίσκυ για ενοίκιο;" Κι εγώ θα του απαντήσω ότι είναι μία πολύ έξυπνη συμβολική κίνηση και μια εξαιρετικά δημιουργική ιδέα για τη δημιουργία μίας φανατικής κοινότητας φίλων, την οποία αξίζει κανείς (γιατί όχι κι από τον χώρο του κρασιού;) να σκεφτεί αν και πως μπορεί να αξιοποιήσει.

Όπως λένε μάλιστα οι υπεύθυνοι του club, κάποτε τα μέλη ήταν λίγα κι έτσι απαντούσαν κάθε γράμμα ιδιοχείρως και το έστελναν με το ταχυδρομείο. Σήμερα οι Friends of Laphroaig έχουν ξεπεράσει τις 400,000 και βρίσκονται στην κυριολεξία σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Με τις έξυπνες ιδέες των ανθρώπων του Laphroaig, το αποστακτήριο είναι πλέον ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς των whisky-tourists σε ολόκληρη τη Σκωτία!

Το Laphroaig είναι χαρακτηριστικό (και ιδιαίτερα δημοφιλές) για την χαρακτηριστική γλυκιά καπνίλα που του χαρίζει η τίρφη του εδάφους, αλλά και για την αίσθηση του ιωδίου που παίρνει από τη θάλασσα που περιβάλλει το Islay. Για να γίνει κανείς μέλος του club των Friends of Laphroaig, θα πρέπει να αγοράσει μία φιάλη του, και να σημειώσει το barcode που αναγράφεται στο πίσω μέρος της φιάλης, αλλά και πάνω στο τσίγκινο κυλινδρικό κουτί της. Η εισαγωγή του μοναδικού αυτού κωδικού στην ιστοσελίδα των Friends of Laphroaig είναι το πρώτο βήμα για την εγγραφή στο club και την απόκτηση των προνομίων που αυτή συνεπάγεται.

Το Laphroaig πωλείται σε καλές κάβες και επιλεγμένα σούπερ μάρκετ. Η λιανική του τιμή ξεκινάει (για το 10άρι) από τα €43.