Αυτό μου είπε ο (εικονιζόμενος) Pedro Mansilha Branco, Διευθυντής του οινοποιείου Quinta do Portal στην Πορτογαλία. Είχα τη χαρά να τον συναντήσω και να δοκιμάσω μία μεγάλη γκάμα από τα κρασιά του την Κυριακή που μας πέρασε, στην γευσιγνωσία που φιλοξένησε η Κάβα Λίθοινον στην Σαρωνίδα.

Δεν έχω λόγο να μην τον πιστέψω. Τα κρασιά της Πορτογαλίας διακρίνονται για την πολύ καλή σχέση ποιότητας-τιμής που παρουσιάζουν, γι αυτό και η κρίση δεν τα έχει ακουμπήσει. Απεναντίας, οι πωλήσεις του Quinta do Portal, σύμφωνα με τον Pedro, είναι αυξημένες σε σχέση με πέρυσι. Βεβαίως φαίνεται ότι και ο ίδιος το κυνηγάει το θέμα, αφού αυτόν τον καιρό δεν έχει σταματήσει να ταξιδεύει. Συν Αθηνά και χείρα κίνει, δεν έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι;

Τα Πορτογαλέζικα κρασιά (και αναφέρομαι στα ξηρά κυρίως) βρίσκονται σε άνθιση παγκοσμίως. Είναι προς τιμήν των Πορτογάλων το γεγονός ότι εστιάζουν (σε πολύ μεγάλο βαθμό) στις γηγενείς τους ποικιλίες - Touriga National, Touriga Franca, Tinta Roriz, Alvarinho, κ.α. - ενώ αξιοποιούν στον καλύτερο δυνατό βαθμό, τόσο την τεχνολογία που έχουν στη διάθεσή τους, όσο και τις κοινοτικές επιχορηγήσεις που έχουν λάβει (όπως όλοι εμείς οι οινοπαραγωγοί εταίροι) όλα αυτά τα χρόνια. Α, χώρια που έκτισαν πάνω στο brand value του πολύ δημοφιλούς γλυκού τους κρασιού, του Port, για να ανοίξουν (και να κατακτήσουν) τις μεγάλες αγορές με τα ξηρά τους κρασιά. Σκέφτεστε αυτό που σκέφτομαι μήπως;...

Σήμερα η Πορτογαλία εξάγει περισσότερο ξηρό κρασί από Port, και θα συνεχίσει να επενδύει στο κρασί, όπως είναι λογικό άλλωστε. Όπως μου είπε ο Pedro, "Το Port ανοίγει πόρτες, αλλά από μόνο του απευθύνεται σε μία πολύ περιορισμένη αγορά. Αλλιώς είναι το κρασί, που οι καταναλώσεις είναι μεγάλες και το χρησιμοποιούμε στο τραπέζι, και αλλιώς το Port, που πίνουμε λίγο μετά το φαγητό".

Το οινοποιείο Quinta do Portal, πρέπει να σας πω, έχει λάβει πολλές και σημαντικές εθνικές και διεθνείς διακρίσεις, με πιο πρόσφατη την βράβευσή του ως Οινοποιείο της Χρονιάς (2009 Winery of the Year) από το Αμερικάνικο περιοδικό Wine & Spirits. Βρήκα τα κρασιά του που δοκίμασα τις προάλλες πολύ ενδιαφέροντα, και ξεχώρισα αναμεσά τους τα παλαιωμένα μονοποικιλιακά Quinta do Portal Touriga National 2001 και Touriga Franca 2001. Πολύ αξιόλογα βρήκα και τα Port της δοκιμής, με κορυφαία το Tawny 30 anos και τα Vintage 2000 και 1995.

Ευελπιστώ να επισκεφτώ πολύ σύντομα το Quinta do Portal, καθώς από καιρό έχω στα πλάνα μου ένα ταξίδι στην κοιλάδα του Douro. Περισσότερες πληροφορίες για το οινοποιείο μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του www.quintadoportal.com. Αν σας ενδιαφέρουν τα κρασιά της Πορτογαλίας, αξίζει να επισκεφτείτε επίσης την ιστοσελίδα της εταιρείας Portal Wines (www.portalwines.gr), η οποία εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και ειδικεύεται στην εισαγωγή και διάθεση μίας πολύ μεγάλης γκάμας ξηρών και γλυκών κρασιών από την Πορτογαλία.

Έχω καταλάβει ότι όλοι οι οινόφιλοι περιμένουμε να περάσει αυτή η εβδομάδα και να έρθει το Σαββατοκύριακο, σωστά; Γιατί, πράγματι, αυτό το weekend (από Παρασκευή, για την ακρίβεια) είναι στην κυριολεξία αφιερωμένο σε εμάς.

Το Σάββατο λοιπόν, κυκλοφορεί ο Οινοχόος, μαζί με την Καθημερινή. Σημειωτέον ότι είναι το πρώτο τεύχος του έτους (για λόγους προγραμματισμού), οπότε μας υπόσχεται πλούσια και ενδιαφέρουσα (όπως πάντα άλλωστε) ύλη, αλλά και θεματολογία σχετική με το Πάσχα. Από εμένα θα διαβάσετε δύο θέματα διεθνούς οινικού (και οινο-γαστρονομικού) ενδιαφέροντος, αλλά και ένα αφιέρωμα στα Wine Clubs που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.

Πολλοί από εσάς φαντάζομαι ότι θα αγοράσετε τον Οινοχόο πηγαίνοντας στο Οινόραμα, που ξεκινάει την Παρασκευή και ολοκληρώνεται την προσεχή Δευτέρα, 15 Μαρτίου. Το Οινόραμα είναι το μεγάλο ραντεβού που δίνουν ανά διετία οι επαγγελματίες του κρασιού, όπου όμως υπάρχει μεγάλο και πλούσιο πεδίο ενδιαφέροντος για κάθε οινόφιλο. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην ιστοσελίδα της έκθεσης, στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.oenorama.com.

Κάπως έτσι λοιπόν, αρκετοί από εμάς έχουμε λόγο να ευχόμαστε από τώρα ο ένας στον άλλον "Καλό Σαββατοκύριακο"!...

Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του 10ου Διεθνούς Διαγωνισμού Οίνου Θεσσαλονίκης, που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες μέρες. 708 συμμετοχές από την Ελλάδα (επί συνόλου 833) κονταροχτυπήθηκαν για ένα από τα 236 μετάλλια που απένειμαν οι κριτές. Από αυτά 2 ήταν Μεγάλα Χρυσά, 62 ήταν Χρυσά και 172 ήταν Αργυρά.

Ο κατάλογος των κρασιών που βραβεύτηκαν έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Περιλαμβάνει κάποιες ετικέτες που μπορεί κανείς να θεωρήσει αναμενόμενες, και αρκετές άλλες που αποτελούν εκπλήξεις. Πολλά από τα κρασιά που βραβεύτηκαν, μάλιστα, είναι από αυτά που ίσως μαθαίνουμε για πρώτη φορά, και ελπίζω αυτή η διάκριση να αποτελέσει εφαλτήριο μεγαλύτερης και γενικότερης προόδου. Από την άλλη, όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιου είδους διοργανώσεις, λείπουν κάποια κρασιά που δύσκολα θα πίστευε κανείς ότι θα μπορούσαν να "μείνουν απέξω".

Τα 49 μέλη της κριτικής επιτροπής του διαγωνισμού αποφάνθηκαν. Εσείς συμφωνείτε με τις κρίσεις τους; Κατεβάστε τον πλήρη πίνακα των αποτελεσμάτων και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα!...

Καιρό έχω να σας προτείνω ένα βιβλίο οινικού ενδιαφέροντος, το γνωρίζω καλά. Πιστέψτε με όμως, η καθυστέρηση δεν ήταν ηθελημένη... Απλά δεν είχα βρει τόσο καιρό ένα βιβλίο που να επικοινωνεί βασικές γνώσεις για το κρασί σε απλή γλώσσα, και να αφιερώνει και αρκετό μέρος της ύλης του στο Ελληνικό κρασί.

Κι εκεί που έψαχνα να το βρω, με βρήκε αυτό! Ναι, μου έστειλαν προχτές μία κόπια του (εικονιζόμενου) βιβλίου "Στοιχεία Οινολογίας - η Τέχνη του Οινοχόου", με το οποίο πρέπει να σας πω ότι έχω κατενθουσιαστεί! Είναι καλογραμμένο, καλαίσθητο, πρακτικό, αλλά και απίστευτα πλήρες από πλευράς ύλης και θεματολογίας.

Μη σας μπερδεύει ο τίτλος. Το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο σε επαγγελματίες, αλλά είναι απόλυτα κατάλληλο για ερασιτέχνες οινόφιλους που έχουν κάποιες γνώσεις γύρω από το κρασί, αλλά θέλουν να τις εμπλουτίσουν.

Το βιβλίο πραγματεύεται βασικά θέματα γύρω από το κρασί, ξεκινώντας από το αμπέλι, περνώντας από το οινοποιείο, και καταλήγοντας στην ετικέτα και - βέβαια - στο ποτήρι. Μας δείχνει με εύκολο και κατανοητό τρόπο τα στοιχεία του κρασιού με τα οποία καταπιάνεται ένας οινολόγος, ενώ μας βάζει για λίγο "στα παπούτσια" του οινοχόου, για να μας δείξει τα μυστικά και τις προκλήσεις που παρουσιάζει το service του κρασιού. Πάνω απ' όλα όμως, μας μαθαίνει να καταλαβαίνουμε αυτά που διαβάζουμε στην ετικέτα και μας δίνει μία καλή εικόνα των πολλών και σύνθετων διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα (πολλές φορές ταυτόχρονα) μέχρι να φτάσει το κρασί στα ποτήρια μας.

Το βιβλίο "Στοιχεία Οινολογίας - η Τέχνη του Οινοχόου" έχει γραφτεί από την οινολόγο Μαρία Τζίτζη και τον καθηγητή οινολογίας και τεχνολογίας τροφίμων Πάρι Κυπαρισσίου. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Les Livres du Tourisme και το βρίσκουμε στα μεγάλα βιβλιοπωλεία στην τιμή των €27.

Πιστεύω ότι ένα μέρος της ομορφιάς του κρασιού είναι ότι κάθε μέρα το μαθαίνουμε και λίγο παραπάνω, αλλά ποτέ κανείς δεν μπορεί να πει ότι ξέρει τα πάντα γύρω από αυτό. Ένα τόσο χρήσιμο βιβλίο λοιπόν δεν πρέπει να λείπει από τη βιβλιοθήκη κανενός οινόφιλου, ανεξαρτήτως του επιπέδου των γνώσεών του. Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Έλαβα τις προάλλες μία επιστολή από τον Angelo Gaja, έναν από τους κορυφαίους οινοποιούς στην Ιταλία (Piemonte) αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, στην οποία περιγράφει τις θέσεις του για το Ιταλικό κρασί και το μέλλον των εξαγωγών του. Σας παραθέτω κάποια από τα πιο σημαντικά της μέρη, καθώς θεωρώ ότι πρόκειται για μοναδικό δείγμα λόγου, ωριμότητας και ρεαλισμού από έναν άνθρωπο με πραγματικά ηγετική θέση στον κλάδο του:

"Παρότι το 2009 ήταν μία μαύρη χρονιά για τις εξαγωγές τις Ιταλίας (-20% σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης), στο Ιταλικό κρασί είχαμε μία χρονιά που σημείωσε ρεκόρ όλων των εποχών, καθώς ο συνολικός όγκος του κρασιού που επιτύχαμε να εξάγουμε ήταν σχεδόν 10%, έστω και αν σε επίπεδο τιμών η αξία μειώθηκε κατά 6% περίπου. Επιτυχία; Σίγουρα, παρότι καταφέραμε τα αποτελέσματα αυτά με οδυνηρές θυσίες: μείωση τιμών κοντά στο κόστος, πώληση του έξτρα στοκ σε χύμα μορφή ακόμα κι από τους οινοποιούς που είχαν συνηθίσει να πωλούν μόνο εμφιαλωμένο κρασί, για να μη μιλήσουμε για το σταφύλι της εσοδείας 2009, που αγοράστηκε σε δραματικά μειωμένες τιμές.

Και το ίδιο το σύστημα, όμως, κατάφερε να συγκρατηθεί αποτελεσματικά, αποδεικνύοντας ότι ο κλάδος μας είναι από τους πιο υγιείς στην Ιταλική οικονομία, και τα διάφορα συνθετικά του μπορούν να συνεργαστούν για το κοινό τους όφελος. Πρόκειται για έναν κλάδο που δεν χρειάστηκε να καταφύγει σε απολύσεις, δεν ζήτησε καμία ενίσχυση από το κράτος, αλλά και δεν αναλώθηκε σε ανούσιες διαμάχες, όπως π.χ. γηγενείς ή διεθνείς ποικιλίες, νέα βαρέλια ή παλιές δεξαμενές, τυπικότητα ή διεθνείς τάσεις, κλπ. Το 2009 δεν ήταν σε καμία περίπτωση παιχνιδάκι, και όλοι οι επαγγελματίες του κλάδου αναγκαστήκαμε να διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας και να σφίξουμε τα ζωνάρια μας. Στο τέλος όμως καταφέραμε να επιτύχουμε αποτελέσματα τα οποία οι Ευρωπαίοι ανταγωνιστές μας – και κυρίως οι Γάλλοι – δεν κατάφεραν ούτε να πλησιάσουν.

Οι προοπτικές για τις εξαγωγές του Ιταλικού κρασιού το 2010 είναι ρόδινες. Η υποτίμηση του Ευρώ σε σχέση με τα άλλα νομίσματα θα μας βοηθήσει σημαντικά στις εκτός Ευρώπης αγορές. Ο στόχος της αύξησης των εξαγωγών κατά 250 εκατομμύρια λίτρα ακόμα (τουλάχιστον) είναι απόλυτα εφικτός για την Ιταλία. Παράλληλα και το συνολικό στοκ του κρασιού θα μειωθεί, εν μέρει λόγω της μειωμένης παραγωγής κατά τις εσοδείες του 2008 και του 2009.

Οι εξαγωγές είναι εξαιρετικά επωφελείς για τη χώρα μας, πρέπει όμως να γίνουν εμμονή για εκείνους τουλάχιστον τους παραγωγούς που σκοπεύουν να διατηρήσουν τα οινοποιεία τους υγιή και ανταγωνιστικά."

Angelo Gaja
26 Φεβρουαρίου 2010

Όπως καταλαβαίνετε τα νέα από τη Χιλή μόνο ευχάριστα δεν είναι. Ενώ γράφονται αυτές οι γραμμές οι τελευταίες ανακοινώσεις αναφέρουν ότι οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους 700, ενώ οι υλικές ζημιές σε σπίτια και υποδομές είναι τεράστιες.

Η ενημέρωση σχετικά με τις ζημιές που υπέστησαν τα οινοποιεία της χώρας είναι αραιή και σπασμωδική. Τα νέα πάντως είναι "μοιρασμένα", δηλαδή καλύτερα για κάποιους, λιγότερο καλά για άλλους. Γενικά, η εικόνα που κυκλοφορεί δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξη. Αρκετές μαρτυρίες λένε ότι στις γνωστές οινοπαραγωγικές ζώνες της χώρας (Bio-Bio, Maipo, Colchagua, Curico) οι ζημιές είναι πολύ μεγάλες, και σε ορισμένες περιπτώσεις το χυμένο κρασί μυρίζει από μακριά. Οι πρώτες ανακοινώσεις από τα ίδια τα οινοποιεία αναφέρουν σπασμένα βαρέλια, αναποδογυρισμένες δεξαμενές, ζημιές στα κτίρια, κατεστραμένες κάβες - τουλάχιστον όμως κανείς δεν έχει αναφέρει ακόμα ανθρώπινα θύματα.

Εδώ και κάποιες ώρες έχω ήδη αρχίσει να λάμβάνω ενημέρωση από ή σχετικά με τα οινοποιεία που γνωρίζουμε στην Ελλάδα λόγω της διάθεσης των κρασιών τους στην αγορά μας. Συγκεκριμένα, το οινοποιείο Casa Lapostolle μας διαβεβαιώνει ότι όλο το προσωπικό είναι ασφαλές, ωστόσο φαίνεται ότι οι υλικές ζημιές στην περιοχή της Colchagua είναι ιδιαίτερα εκτενείς. Το οινοποιείο Concha y Toro αναφέρει κι εκείνο μεγάλες υλικές (και μόνο) ζημιές. Το οινοποιείο Adobe φέρεται να έχει υποστεί μεγάλες ζημιές στην κτιριακή του υποδομή, ενώ ο Eduardo Chadwick από το οινοποιείο Errázuriz αναφέρει ότι οι εγκαταστάσεις στην Aconcagua δεν έχουν προβλήματα, ωστόσο τα κελάρια στο Curicó και την Colchagua χτυπήθηκαν άσχημα.

Δεν έχω ακόμα ενημέρωση από το οινοποιείο Montes, για το οποίο ακούγονται διάφορα, και όχι ευχάριστα. Προσπαθώ να επικοινωνήσω απευθείας με τον ίδιο τον Aurelio Montes, και αν έχω νέα του θα σας τα μεταφέρω αμέσως. Γενικά πάντως η επικοινωνία - όπως και η ζωή γενικότερα - στη Χιλή αυτή τη στιγμή παρουσιάζει τεράστιες δυσκολίες, καθώς μεγάλα τμήματα της χώρας δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, και άλλες βασικές υποδομές.

Παρακολουθώ το θέμα πολύ στενά και θα επανέλθω αμέσως μόλις έχω νεότερα...

Και να που η εβδομάδα τελειώνει και ετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε ένα ηλιόλουστο - σχεδόν ανοιξιάτικο - Σαββατοκύριακο. Σε αυτό το όμορφο φόντο, ανοίξτε τις ατζέντες σας και σημειώστε άλλη μία ημερομηνία για μία εκδήλωση που κανείς δεν πρέπει να χάσει.

Την άλλη Κυριακή, λοιπόν, 7 Μαρτίου, από τις 12 το μεσημέρι ως τις 8 το βράδυ, η Κάβα Λίθοινον στη Σαρωνίδα μας προσκαλεί στον όμορφο χώρο της για να γνωρίσουμε και να δοκιμάσουμε μία μεγάλη γκάμα κρασιών από την Πορτογαλία, και συγκεκριμένα από το Κτήμα Quinta do Portal. Η δοκιμή περιλαμβάνει 15 ετικέτες που καλύπτουν όλα τα στυλ των κρασιών του Κτήματος, δηλαδή αφρώδη, λευκά, ερυθρά, γλυκά, και - βέβαια - Port.

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή στο κοινό και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Η διεύθυνση της Κάβας Λίθοινον είναι Λεωφόρος Σαρωνίδος 122, και το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι το 22910-60257.

Την πρώτη φορά που έγινε, την προηγούμενη εβδομάδα, ήμουν στη Βαρκελώνη κι έτσι δεν κατάφερα να πάω. Μετά από λαϊκή απαίτηση, όμως, διοργανώθηκε επανάληψη χτες, κι έτσι επωφελήθηκα κι εγώ. Αναφέρομαι στη βραδιά που οργανώθηκε στο εστιατόριο Whispers of Wine, και η οποία περιλάμβανε ειδικό μενού για να συνoδεύσει την γκάμα των κρασιών του οινοποιείου Gentilini στην Κεφαλονιά.

Τα κρασιά του Gentilini είναι εκ φύσεως πολύ φιλικά (αυτό που λέμε "food-friendly"), κι έτσι το matching εξελίχθηκε όμορφα και στρωτά. Φάγαμε, λοιπόν, και ήπιαμε τα εξής:

* Καρεδάκι κοτόπουλου με καραβίδα, τυλιγμένο σε φύλλο iceberg με φρέσκα μυρωδικά και σάλτσα au vin blanc από γλυκό κρασί Samos grand cru
Συνοδεύτηκε από Gentilini Aspro 2009 (Τσαούσσι, Μοσχάτο Κεφαλληνίας και Sauvignon blanc)

* Ανάμεικτη σαλάτα με καπνιστή copa, μήλο ακτινίδιο κατσικίσιο τυρί και σάλτσα από balsamico με πετιμέζι και άγρια μούρα
Συνοδεύτηκε από Gentilini Rose 2009 (Μοσχοφίλερο)

* Fusili με φρέσκια ντομάτα, ψίχα γαρίδας και μυρωδικά
Συνοδεύτηκε από Gentilini Robola 2009 (Ρομπόλα Κεφαλληνίας ΟΠΑΠ)

* Στήθος πάπιας μαριναρισμένο σε brandy σωτέ, πάνω σε mini μιλφέιγ από πατάτες και καρότα
Συνοδεύτηκε από Gentilini Syrah 2007 (Syrah & Μαυροδάφνη)

* Μιλφέιγ από bitter μούς σοκολάτας και Φλωρεντίνες από ξηρούς καρπούς και espresso
Συνοδεύτηκε από Gentilini Syrah S 2005 (Syrah)

Το σέρβις από την ομάδα του Whispers of Wine ήταν όπως πάντα γρήγορο, φιλικό και επαγγελματικό, αν και ο φίλος μου ο Πέτρος ο Μαρκαντωνάτος (αριστερά στη φωτογραφία, μαζί με την Μαρίνα Τσαμπά και τον Πάνο Παππα του Whispers of Wine), ως εκπρόσωπος του Gentilini, βάλθηκε να τους φάει τη δουλειά! Αστειεύομαι, αλλά δεν μπορώ να μην παρατηρήσω το γεγονός ότι ως σωστός συν-οικοδεσπότης της βραδιάς δεν έκατσε λεπτό στην καρέκλα του - αντιθέτως, γυρνούσε από τραπέζι σε τραπέζι για να εξηγήσει σε όλους τους παρευρισκόμενους τα πάντα γύρω από τα κρασιά του οινοποιείου του, αλλά και για να ακούσει τις δικές τους εντυπώσεις από τους γευστικούς συνδυασμούς της βραδιάς.

Το Whispers of Wine διοργανώνει τακτικά βραδιές που φιλοξενούν τα κρασιά καλών παραγωγών από όλη την Ελλάδα, και χαίρομαι γιατί βλέπω θερμή ανταπόκριση από τον κόσμο σε αυτές του τις πρωτοβουλίες. Το εστιατόριο βρίσκεται στο Μαρούσι (Αγίου Κωνσταντίνου 48 / 210-6179051), ενώ θα το βρείτε και στο Internet, στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.whispers.gr.

Πόσες φορές δεν έχω πει και δεν έχω γράψει ότι οι γυναίκες είναι η κινητήρια δύναμη του κρασιού; Αυτό ισχύει τόσο σε καταναλωτικό, όσο και σε διοικητικό επίπεδο. Και έχω σφαιρική και εμπεριστατωμένη άποψη πάνω σε αυτό, δεν μιλάω θεωρητικά, καθώς έρχομαι καθημερινά σε επαφή με γυναίκες που ασχολούνται με το κρασί είτε ερασιτεχνικά, και "βάζουν τα γυαλιά" σ' εμάς τους άντρες σε δοκιμές και γευσιγνωσίες, είτε επαγγελματικά, όπου δίνουν άλλη αισθητική και φινέτσα στον ευρύτερο κλάδο.

Αφορμή όμως για το σημερινό post είναι η τελευταία είδηση από τις Ελληνίδες του Κρασιού, οι οποίες την τελευταία δεκαετία ασκούν πολύτιμο έργο στην προσπάθεια ανάδειξης του Ελληνικού κρασιού εντός και εκτός συνόρων, μέσα από ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες όπως εκπαιδευτικά σεμινάρια, γευστικές δοκιμές, εκπαιδευτικά ταξίδια και εκδρομές και πολλά άλλα. Συγκεκριμένα, στις εκλογές που έγιναν κατά την 7η Συνέλευση του Διεθνούς Συνδέσμου Γυναικών του Κρασιού (International Associated Women in Wine) που έλαβε χώρα στη Μαδρίτη τον περασμένο μήνα, οι Ελληνίδες του Κρασιού ανέλαβαν την Προεδρία του Συνδέσμου για τα επόμενα τρία χρόνια. Αναλυτικά η σύνθεση του νέου Προεδρείου του IAWIW είναι η εξής:

* Ελλάδα: Ελληνίδες του Κρασιού, Πρόεδρος. Την θέση της Ελλάδας θα εκπροσωπούν οι κυρίες Λίζα Βιντζηλαίου και Μαρία-Ειρήνη Δ. Τριανταφύλλου Πιτσάκη
* Ιταλία: Le Donne del Vino, Αντιπρόεδρος. Εκπροσωπούμενη από την κυρία Tiziana Mory
* Ισπανία: Amavi, Γραμματέας. Εκπροσωπούμενη από την κυρία Sonia De Galimberti
* Γερμανία: Vinissima, Ταμίας. Εκπροσωπούμενη από την κυρία Sabina Mosbacher
* Ελβετία: Les Artisanes de la Vigne et du Vin, Communication Officer. Εκπροσωπούμενη από την κυρία Coraline de Wurstemberger
* Γαλλία: Les Aliénor du Vin de Bordeaux, Μέλος. Εκπροσωπούμενη από την κυρία Laurence Lataste
* Ουγγαρία: The Loántffy Zsuzsanna Wine Society, Μέλος. Εκπροσωπούμενη από την κυρία Krisztina Sajgó

Η 7η Συνέλευση του Συνδέσμου διοργανώθηκε από την Ισπανική Ένωση Γυναικών του Κρασιού Amavi, ενώ οι εργασίες της περιλάμβαναν και επισκέψεις στην εκλεκτή οινοπαραγωγική ζώνη της Ribera del Duero, και συγκεκριμένα σε μεγάλα οινοποιεία όπως το θρυλικό Vega Sicilia καθώς και το Condado de Haza, που ανήκει στο Grupo Pesquera.

Ο Σύνδεσμος «Οι Ελληνίδες του Κρασιού» ιδρύθηκε το 1997 από γυναίκες που ασχολούνται επαγγελματικά με το κρασί. Τα περίπου 220 μέλη τους είναι γυναίκες οινοποιοί, οινολόγοι, αμπελουργοί, οινοχόοι, οινοδημοσιογράφοι, υπεύθυνες πωλήσεων και μάρκετινγκ κρασιού και γενικότερα γυναίκες που εμπλέκονται επαγγελματικά στον ευρύτερο αμπελοοινικό χώρο, και οι οποίες ένιωσαν την ανάγκη να ευαισθητοποιήσουν και να εκπαιδεύσουν κι άλλες γυναίκες αλλά και άντρες σχετικά με τον πολιτισμό του κρασιού.

Η επόμενη συνάντηση του Διεθνούς Συνδέσμου Γυναικών του Κρασιού θα πραγματοποιηθεί στο Παρίσι. Εν τω μεταξύ αξίζουν ολόθερμα συγχαρητήρια στις Ελληνίδες του Κρασιού για μία ακόμα διεθνή αναγνώριση του έργου τους. Ειλικρινά, με τις Ελληνίδες του Κρασιού στην αιχμή του δόρατος των οινικών μας δραστηριοτήτων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μπορούμε να είμαστε πολύ αισιόδοξοι για το μέλλον του Ελληνικού κρασιού. Και πάλι μπράβο!

Σημείωση: αξίζει να μάθετε περισσότερα για τις Ελληνίδες του Κρασιού στην ιστοσελίδα τους, που βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.womenofwine.gr.

Ένα βράδυ (που' βρεχε, τώρα που το θυμάμαι) ξαναεπισκέφτηκα με μεγάλη παρέα το εστιατόριο La Clara (Gran via de les corts Catalanes 442), που ίσως θυμάστε ότι είχα πρωτο-γνωρίσει πέρυσι τέτοια εποχή, όταν με είχε σώσει μία νύχτα που κινδύνευσα να μείνω νηστικός λόγω κακού προγραμματισμού (ούτε στο χειρότερο εχθρό μου τέτοιο πράγμα...). Πέρυσι λοιπόν το La Clara με είχε φιλοξενήσει στην πάνω σάλα, όπου τα πράγματα είναι πιο "χαλαρά" και ο κατάλογος περιστρέφεται γύρω από τα tapas. Αυτή τη φορά καθίσαμε στην κάτω αίθουσα, που είναι πιο "σοβαρή", αλλά ταυτόχρονα πιο ατμοσφαιρική. Το αστείο είναι ότι, ενώ όλες τις προηγούμενες μέρες δεν είχαμε σταματήσει να τρώμε θαλασσινά και εν γένει νηστίσιμα, εκείνο το βράδυ στο La Clara (το βράδυ της Καθαράς Δευτέρας παρακαλώ) το ρίξαμε όλοι στο κρέας - θυμάμαι στο τραπέζι υπήρχαν μπριζόλες, παϊδάκια, carpaccio κλπ. Εγώ έφαγα φιλέτο πάπιας. Δεν πειράζει όμως, όχι μόνο γιατί ασθενείς και οδοιπόροι δικαιολογούνται, αλλά και επειδή είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε ένα πολύ αγαπημένο μου Ισπανικό κρασί: πρόκειται για το Pétalos 2007 από την περιοχή του Bierzo στο Βορρά. Πρόκειται για ένα κρασί του θρυλικού Ισπανού οινοποιού Alvaro Palacios, από παλαιά κλήματα της (για τον πολύ κόσμο) άγνωστης ντόπιας ερυθρής ποικιλίας Mencia.

Ένα μεσημέρι που η παρέα ήθελε κάτι αυθεντικά ντόπιο, περπατήσαμε μέχρι την όμορφη παραλιακή Barceloneta και βρήκαμε (στο τσακ) τραπέζι στο ταβερνείο του Villoro (Paseo Juan de Borbon 73). Πρόκειται για το απόλυτο στέκι των ντόπιων, σε μία περιοχή που θεωρείται άκρως τουριστική. Εκεί λοιπόν νιώσαμε κάθε άλλο παρά τουρίστες. Μέσα στη βαβούρα και το ντόπιο χρώμα του πραγματικά γνήσιου αυτού ταβερνείου, απολαύσαμε καλαμαράκια, τηγανητές αγκινάρες, πικάντικες patatas bravas, μύδια στον ατμό και τηγανητά ψαράκια, σιγοπίνοντας μία αρωματική Viña Esmeralda του Torres. Γύρω μας οι ντόπιοι, μαζεμένοι σε μεγάλες παρέες ή οικογενειακά, έτρωγαν την τοπική σπεσιαλιτέ Bacalao a la Catalana πίνοντας χύμα κρασί και διασκέδαζαν πραγματικά!

Φυσικά περπατώντας στη Rambla σταματήσαμε στην θρυλική τοπική αγορά, την Boqueria (Plaça de la Boqueria). Για εμένα αποτελεί τόπο γαστρονομικού προσκυνήματος, και δεν υπήρχε περίπτωση να μην μπω έστω και για λίγο (και) σε αυτό το ταξίδι. Χαζέψαμε πραγματικά μπροστά στους πολύχρωμους πάγκους με τα φρούτα και τα λαχανικά, τις μεγάλες προθήκες με τα μπούτια του jamon, αλλά και τα υπόλοιπα κρεατικά - συμβατικά και μη (ποδαράκια, πατσά, αυτιά, μέχρι και... αμελέτητα) και αλλαντικά (σαλάμια, λουκάνικα, chorizo, κ.α.). Τα ψάρια και τα θαλασσινά είναι πάντα μεγάλη ατραξιόν - και πολλές φορές βλέπεις πράγματα που ούτε καν ήξερες ότι υπήρχαν, είσαι όμως βέβαιος ότι είναι πεντανόστιμα. Εκεί που εγώ τρελαίνομαι πραγματικά, πάντως, είναι οι απέραντοι πάγκοι που είναι γεμάτοι με κάθε είδους άγρια μανιτάρια - σε χίλια-δυό χρώματα, σχήματα και μεγέθη, σε προ(σ)καλούν να φανταστείς πιάτα για να τα χρησιμοποιήσεις. Παρεμπιπτόντως, ένα από τα πιο αγαπημένα μου πιάτα της κουζίνας της Καταλονίας είναι τα μαγειρεμένα άγρια μανιτάρια με Butifarra negra, που είναι λουκάνικο από αίμα γουρουνιού. Μμμμ...

Είναι ευκόλως εννοούμενο, αλλά δεν το παραλείπω: Προφανώς και πήγα στο αγαπημένο μου Monvínic (Diputació 249), που θεωρώ πρότυπο wine-restaurant παγκόσμιας κλάσης. Για το Monvínic σας έχω ξαναμιλήσει, ενώ στο επόμενο τεύχος του Οινοχόου θα διαβάσετε και ένα εκτενές αφιέρωμά μου στο εκπληκτικό αυτό μέρος. Ήταν ένα απίστευτο βράδυ, κατά τη διάρκεια του οποίου απόλαυσα εξαιρετικές τοπικές γεύσεις που όμως είχαν την αδιάψευστη πινελιά του ταλαντούχου νέου σεφ Sergi de Meià. Το γεύμα ήταν αυστηρά κρεατοφαγικό, γι αυτό και η οινική επιλογή ήταν ερυθρή - και αξέχαστη. Το Finca Dofi 2006 (επίσης) του Alvaro Palacios μου υπενθύμισε ότι η σχέση μου με τα ερυθρά του Priorat είναι ερωτική, και μάλιστα αθεράπευτη. Είχα μάλιστα τη χαρά να το επιλέξω μαζί με τον εξαιρετικό Σομελιέ του Monvínic, τον César Cánovas. Ομολογώ πραγματικά ότι αν κανείς δεν ξέρει, δύσκολα μπορεί να καταλάβει ότι αυτός ο απίστευτα ευγενής, χαμογελαστός και προσγειωμένος επαγγελματίας είναι ένας από τους κορυφαίους Σομελιέ της Ισπανίας (τρεις φορές Καλύτερος Ισπανός Σομελιέ), της Ευρώπης (έκτος φιναλίστ), αλλά και του κόσμου (δέκατος φιναλίστ στον παγκόσμιο διαγωνισμό της Association de la Sommellerie Internationale). Παρεμπιπτόντως είχα τάξει στον César την προηγούμενη φορά που είχα πάει στο Monvínic ότι θα του φέρω κρασιά από την Ελλάδα για να δοκιμάσει - ανάμεσα στις 3000 ετικέτες της λίστας του υπάρχουν αρκετές Ελληνικές επιλογές, ξέρω όμως ότι ψάχνει συνεχώς για καινούριες. Τήρησα λοιπόν την υπόσχεσή μου, και του πήγα μία Ρομπόλα Gentilini 2009, για να δοκιμάσει την τελευταία εσοδεία από το νησί μου, και ένα Μονοπάτι 2007 του φίλου μου του Χρήστου του Αϊβαλή, γιατί νομίζω αξίζει κάποιοι τέτοιοι άνθρωποι να συνειδητοποιήσουν τις δυνατότητες της Νεμέας. Όταν μου στείλει τις εντυπώσεις του, υπόσχομαι να τις μοιραστώ μαζί σας.

Όπως πάντα, το ταξίδι έκλεισε με μία επίσκεψη στην Lavinia (Avda. Diagonal 605), την πιο εκπληκτική κάβα που έχω επισκεφτεί τόσο στην Βαρκελώνη, όσο και στο Παρίσι (έχει επίσης καταστήματα στη Μαδρίτη, τη Γενεύη, το Κίεβο και την Οδησσό). Για άλλη μία φορά χάθηκα χαζεύοντας τα ράφια της και θαυμάζοντας τις απίστευτες επιλογές της από την Ισπανία και όλο τον κόσμο, καθώς και τις πολύ λογικές τιμές της. Οι επιλογές μου: ετικέτες που δεν υπάρχουν στην Ελλάδα από το Priorat, τη Rioja, αλλά και το Douro της Πορτογαλίας. Πώς τα κουβάλησα όλα αυτά με το αεροπλάνο; Αυτό είναι μία ιδιαίτερα πονεμένη (όπως και η μέση μου) ιστορία, οπότε προτιμώ να μην επεκταθώ...

Αυτό ήταν λοιπόν ένα συνοπτικό μεν, χορταστικό (ελπίζω) δε χρονογράφημα των οινο-γαστρονομικών μου περιπετειών σε αυτό το ταξίδι στη Βαρκελώνη. Νομίζω ότι είναι εμφανείς οι λόγοι που αυτή η πόλη με έχει ξετρελάνει. Ξέρετε όμως ποιο είναι το πιο εκνευριστικό πράγμα σε όλη την υπόθεση; Το γεγονός ότι έμεινα εκεί μία εβδομάδα, πήγαινα σε διαφορετικά μέρη (σχεδόν) συνέχεια, κι όμως σε σχέση με αυτά που ήθελα και μπορούσα να δω και να δοκιμάσω δεν έκανα, στην κυριολεξία, ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ! Δε βλέπω, λοιπόν, άλλη λύση στο πρόβλημα... Θα... αναγκαστώ να ξαναπάω. Και σύντομα! Τι έχω πάθει και δεν ξεκολλάω από αυτή την πόλη; Βρε μπας και σε κάποια προηγούμενη ζωή ήμουν Καταλανός και μου βγαίνει τώρα;...